II SA/Gl 252/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-03-24

Skład orzekający: Bonifacy Bronkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na decyzję administracyjną może zostać odrzucona z powodu wniesienia jej po upływie ustawowego terminu, gdy skarżący nie brał udziału w postępowaniu i nie doręczono mu decyzji?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu od doręczenia decyzji podlega odrzuceniu, nawet jeśli skarżący nie brał udziału w postępowaniu i nie doręczono mu decyzji, przy czym termin ten liczy się od daty doręczenia decyzji stronie, której decyzja została doręczona najpóźniej spośród wszystkich stron.
Stan faktyczny
M. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. dotyczącą warunków zabudowy terenu. Skarżąca nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i nie doręczono jej decyzji. Decyzja została doręczona innym stronom, które nie odebrały przesyłek, a termin do wniesienia skargi dla tych stron upłynął. Skarżąca złożyła skargę po upływie terminu liczonego od najpóźniejszej daty doręczenia decyzji innym stronom.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę M. K. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. K. i M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu p o s t a n a w i a odrzucić skargę M. K. W dniu [...] r. M. K. złożyła osobiście w siedzibie organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżąca M. K. nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, nie doręczono jej również zaskarżonej decyzji. Aktualny w tej kwestii pozostaje jednak pogląd wyrażony na gruncie nieobowiązującej już ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zgodnie z którym skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania administracyjnego. Natomiast, jeżeli decyzja ostateczna została doręczona kilku stronom to należy przyjąć, że 30-dniowy termin do złożenia skargi upływa dla strony, której decyzji nie doręczono - z dniem upływu terminu dla strony, której najpóźniej została decyzja doręczona (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OSK 507/10; z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 48/06). Zasadności tego poglądu należy upatrywać przede wszystkim w zasadzie trwałości decyzji administracyjnej, zgodnie z którą organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile przepisy ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego nie stanowią inaczej (art. 16 § 1 w związku z art. 110 k.p.a.). Zatem skuteczne doręczenie decyzji przynajmniej jednej ze stron postępowania powoduje, że wywołuje ona skutki prawne w związku z jej wejściem do obrotu prawnego wobec wszystkich uczestników postępowania, także tych, którzy nie brali w nim udziału (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 2510/10). W rozpoznawanej sprawie przesyłki zawierające zaskarżoną decyzję kierowane do stron: A. A., E. G., M. O. i S. O., wobec niezastania ww. adresatów awizowano w dniu [...] r., a następnie powtórnie w dniu [...] r. Przesyłki te nie zostały jednakże przez nich podjęte. Tym samym termin do wniesienia skargi dla tych stron rozpoczął swój bieg [...] r. i upłynął bezskutecznie w dniu [...] r. (poniedziałek – dzień roboczy). Skoro skarżąca M. K. nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i nie doręczono jej zaskarżonej decyzji, to uznać należało, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi przez tą skarżącą również upłynął w dniu [...] r. Przyjąć bowiem należało najpóźniejszą datę doręczenia zaskarżonej decyzji stronom, a zatem [...] r. Skarżąca M. K. złożyła natomiast skargę osobiście w siedzibie organu w dniu [...] r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło