II SA/Gl 388/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 30 marca 2016 r. K. W., jako następca prawny A. C., wniosła za pośrednictwem Wojewody [...] skargę na decyzją tegoż organu z dnia [...] r. nr [...]. W wyniku m.in. odwołania A. C. zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił w części decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: "Przebudowa mostu na rzece [...] w ciągu ul. [...] w R." i umorzył postępowanie organu I instancji, dalej uchylił w części ww. rozstrzygnięcie i orzekł w tym zakresie oraz w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji z dnia [...] r. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że ze względu na przytoczone zarzuty skargi, uzasadnione jest prawdopodobieństwo ich uwzględnienia, zaś wykonanie kwestionowanej decyzji wywoła dla niej nieodwracalne skutki prawne. Jak wynika z akt sprawy, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uczestnicy postępowania mimo takiej możliwości nie ustosunkowali się do wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że wskazanie i uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania obciąża wnioskodawcę. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by z jego treści wynikało, że może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonego aktu. Rozpoznając przedmiotowy wniosek w zakresie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca nie podała żadnych okoliczności, które można by ocenić w odniesieniu do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawczyni ogólnikowo jedynie podniosła, że wykonanie objętego skargą rozstrzygnięcia zrodzi po jej stronie nieodwracalne skutki prawne. Jednocześnie podkreślić należy, że decyzje dotyczące realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych ze swej natury zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Istotną kwestią jest również to, że zarówno pojęcie "znacznej szkody", jak i pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" - nie odnosi się jedynie do strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania oraz interesu publicznego. W przypadku konfliktu interesów, Sąd powinien wyważyć interesy stron oraz interes publiczny oceniając, który z tych interesów jest ważniejszy i bardziej zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 12 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 588/08 – dostępne, tak jak i powołane w dalszej części niniejszego uzasadnienia orzeczenia, na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie należy uwzględnić, że ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może naruszyć interes inwestora powodując opóźnienia w pracach, a co za tym idzie spowodować dla niego straty finansowe. Należy mieć również na uwadze interes publiczny - odroczona bowiem może zostać w czasie realizacja inwestycji zaspokajającej istotne potrzeby mieszkańców. Wskazać należy, że ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2031) ma szczególny charakter. Jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora na cele budowlane. Wstrzymanie zaskarżonej decyzji byłoby zatem istotnym zaburzeniem tegoż procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą jej wydania. Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej należy zatem uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 17 września 2010 r. sygn. akt II OZ 923/10). Tym samym udzielenie ochrony tymczasowej skarżącej w ocenie Sądu niweczyłoby cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy przyjęciu ustawy ustalającej szczególny reżim prawny przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Ponadto zwrócić należy uwagę, że w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie chodzi o zwykłą szkodę będącą normalnym następstwem realizacji decyzji, ale o taką szkodę, której rozmiary są większe niż zwykłe wywołane wykonaniem danego rodzaju aktu. Podkreślenia wymaga także, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie bada zasadności samej skargi. W postępowaniu wpadkowym, jakim jest ocena zasadności wstrzymania wykonania, kwestia zarzutów prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowić będzie przedmiot postępowania sądowego w sprawie. Z tego względu postanowienie w przedmiocie wstrzymania nie może prowadzić w istocie do rozpoznania sprawy. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.