II SA/Gl 489/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2008r. sprawy ze skargi Gminy B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia przebiegu granicy i zmiany związanych z jej przebiegiem zapisów w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Pismem z dnia [...] r. Wójt Gminy B. zwrócił się do Starosty Powiatu L. o wyjaśnienie zaistniałych zmian w przebiegu granicy pomiędzy gminami B. i H., podkreślając, że stwierdzonej, podczas uzgadniania przebiegu gazociągu, zmiany nikt z gminą nie dyskutował i nie uzgadniał. Wobec istotnej różnicy w przebiegu tej granicy domagał się przywrócenia jej przebiegu w pierwotnym kształcie, tzn. zgodnie z ustaleniami zatwierdzonymi przez Radę Ministrów w 1993 r. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Starosta Powiatu L., powołując się na art. 7d ustawy z dnia 17 maja 1980 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) o § 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1992 r. w sprawie utworzenia, zmiany granic i ustalenia siedzib gmin w niektórych województwach oraz nadania gminie statusu miasta ( Dz.U. Nr 100, poz. 500) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówił "dokonania zmiany przebiegu granic pomiędzy gminami B. i H., w ten sposób, aby do gminy B. zaliczyć część obszaru wsi O. oraz część obszaru osady P. o nazwie [...] - [...]". Organ pierwszej instancji uzasadniając odmowę wskazał, że ustalone granice Gminy B. są zgodne ze stanem faktycznym i są równoznaczne z granicami obrębu ewidencyjnego B. oraz że określone zostały w ten sposób przez Geodetę Powiatowego Starostwa Powiatowego w L. zgodnie z zapisem Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1992 r. Zwrócił przy tym uwagę, że wymienione rozporządzenie opublikowane w Dzienniku Ustaw, jest prawem powszechnie obowiązującym i stojącym znacznie wyżej w hierarchii, niż pismo Urzędu Wojewódzkiego w C. Powierzchnia statystyczna Gminy B. wykazana w Wojewódzkim Wykazie Powierzchni Jednostek Podziału Terytorialnego Państwa, według stanu na dzień [...] r. – wynosi [...] ha, co czyni różnicę pomiędzy powierzchnią statystyczną a ewidencyjną właśnie ok. [...] ha, czyli tyle ile powierzchni zajmuje wskazana część obszaru wsi O. przyłączona do gminy B. Z uwagi jednak, iż rozporządzenie Rady Ministrów jest prawem powszechnie obowiązującym i stojącym wyżej w hierarchii niż inne powoływane w sprawie dokumenty, a zwłaszcza pismo Urzędu Wojewódzkiego w C, nie ma wątpliwości, że ten właśnie akt zawiera wyraźnie określenie składu "elementów" wchodzących w skład gminy B. Nie zgadzając się z powyższą decyzją Wójt Gminy B. wniósł odwołanie. Wnosząc o uchylenie wydanej decyzji Wójt podniósł, że "wniosek strony opiewał na inną sytuację aniżeli ta, która stała się podstawą rozstrzygnięcia". Podkreślono, że organ pierwszej instancji nie uwzględnił, iż w uchwale Rady Gminy H. z dnia [...]r., oprócz wskazania, które jednostki osadnicze mają przynależeć do wyodrębnionej Gminy B., jednoznacznie określono jej powierzchnię na [...] ha, która to powierzchnia odpowiada powierzchni łącznie ze spornym terenem. W ocenie odwołującej się przebieg granicy musi mieć charakter obiektywny zgodnie z wiedzą geodezyjną i kartograficzną i nie może być przedmiotem uzgodnień. Rozpatrując powyższe odwołanie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie. W uzasadnieniu podniósł, że obszar terytorialny Gminy B., utworzonej z części obszaru Gminy H., określają identycznie i jednoznacznie dwa akty prawne, a mianowicie uchwała Rady Gminy w H. z dnia [...]r. w sprawie utworzenia samodzielnej gminy B. oraz Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1992 r. w sprawie utworzenia, zmiany granic i ustalenia siedzib gmin w niektórych województwach oraz nadani gminie statusu miasta. Tak określony zasięg terytorialny Gminy B. mieści się w całości w obszarze sołectwa B., a sołectwo B. stanowi jeden obręb geodezyjny o nazwie B. W efekcie, według organu drugiej instancji, graficznie określone na mapach topograficznych w skali 1:25 000 terytorium Gminy B. jest niezgodne z terytorium opisanym w tych aktach prawnych. W oparciu o zebrane materiały organ odwoławczy stwierdził, że nie doszło do żadnych zmian w przebiegu granicy między Gminami B. i H., a dotychczasowy przebieg granicy jest zgodny z zapisem Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1992 r. Uzasadniając umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość organ odwoławczy przywołał art. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2001, Nr 142, poz. 1591 ze zm.) i rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 sierpnia 2001 r. w sprawie trybu postępowania przy składaniu wniosków dotyczących tworzenia, łączenia, dzielenia, znoszenia i ustalania granic gmin, nadawania gminie lub miejscowości statusu miasta, ustalania i zmiany nazw gmin i siedzib ich władz oraz dokumentów wymaganych w tych sprawach (Dz.U. Nr 86 poz. 943 z późn. zm.). Z przepisów tych, w jego ocenie, wynika, że zmiany przebiegu granicy między gminami polegające na przyłączeniu części gminy do innej gminy można dokonać tylko na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów. W związku z powyższym uznano, że Starosta nie był "organem uprawnionym do wydawania decyzji w sprawach związanych z dokonywaniem zmian przebiegu granic administracyjnych gmin", a postępowanie w tym zakresie bezprzedmiotowe. Niezadowolona z powyższego rozstrzygnięcia Gmina B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w części umarzającej postępowanie, zaznaczając, że w sprawie nie zostały wyjaśnione wątpliwości odnośnie sytuacji związanej z określeniem granic Gminy H. i gminy B. Wyrokiem z dnia 3 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sygn. akt III SA/GL 969/04 uchylił zarówno zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. jak również poprzedzającą ją decyzję starosty Powiatu L. W uzasadnieniu wskazał, że w pierwszej kolejności nie można zgodzić się z organem odwoławczym, że sprawa dotyczyła "zmiany przebiegu granic administracyjnych gmin" rozpatrywaną w trybie art. 4 ustawy o samorządzie gminnym, w przypadku której Starosta Powiatu L. był organem nieuprawnionym. Z treści wniosku wynikało bowiem, że intencją strony było skorygowanie zapisów ewidencji gruntów i budynków, związanych z przebiegiem granicy gminy B. z uwagi na powstałe rozbieżności, co do powierzchni i granic gminy. Zatem na etapie rozpatrywania odwołania organ ten błędnie ocenił żądanie strony zawarte we wniosku i błędnie umorzył postępowanie. Niewątpliwie, w ocenie Sądu, w sprawie zostało wszczęte postępowanie w zakresie korekty, związanej z przebiegiem granicy, zapisów w ewidencji gruntów. Organem właściwym w tym zakresie jest w obrębie powiatu starosta, wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego. W ramach prowadzonego rejestru gruntów i budynków starosta ma zapewnić przeprowadzenie okresowych weryfikacji zgodności danych ewidencyjnych w zakresie zgodności tych danych z treścią dokumentów źródłowych stanowiących podstawę wpisu. Stwierdzone w takim postępowaniu niezgodności podlegają usunięciu w trybie przewidzianym dla aktualizacji operatu ewidencyjnego. Bez wątpienia, w ocenie Sądu, doszło do nieprawidłowej oceny przez organ odwoławczy złożonego przez gminę wniosku. Ze zgromadzonych akt wynika bowiem, ze w intencji gminy było wszczęcie postępowania w sprawie weryfikacji danych ewidencyjnych dotyczących granic administracyjnych Gminy B., a nie zmiany jej przebiegu. Uprawnionym do wydania rozstrzygnięcia w takiej sprawie w pierwszej instancji jest niewątpliwie starosta, dlatego nie sposób utrzymać orzeczenia umarzającego postępowanie jako bezprzedmiotowe, gdyż nastąpiło ono z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 i pkt 2 in principio Kodeksu postępowania administracyjnego. Nadto zdaniem Sądu organy obu instancji nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego poprzestając na stwierdzeniu, że obręb geodezyjny B. wyznacza zasięg terytorialny Gminy B. i nie zawiera części obrębu O. i obrębu H. Zwracając uwagę, iż Rozporządzenie Rady Ministrów a dnia 10 grudnia 1992 r. nie posługuje się pojęciem geodezyjnym "obręb" tylko określeniem "obszar", które to pojęcia nie są tożsame. Sąd stwierdził, że postępowanie w tym zakresie wymaga dokładnego wyjaśnienia. W wyniku przeprowadzenia ponownego postępowania Starosta Powiatu L. decyzją z dnia [...]r. Nr [...], działając na podstawie art. 7d ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) oraz §§ 45, 46, 47 i 49 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił zmiany w ewidencji gruntów zapisów związanych z przebiegiem granicy omiędzy gminami B. i H., w ten sposób by do gminy B. zaliczyć część obszaru wsi O. oraz część obszaru osady P. o nazwie [...] – [...] o łącznej powierzchni [...] ha. W uzasadnieniu wyjaśnił, że ponownie przeprowadzone postępowanie potwierdziło, że północna granica gminy B. ujawniona w ewidencji gruntów i budynków na dzień [...]r. pokrywa się z wcześniejszą granicą pomiędzy obrębami ewidencyjnymi O. i B. Przebieg granicy w tej części jest zgodny z mapą 2 B. w gminie H. na styku z mapą 4 B. w gminie B.. Stwierdził dalej, że w wyniku informatyzacji i zakładania numerycznej wersji rejestru gruntów pominięto w nim działki gminy B. o łącznej powierzchni ok. [...] ha. Na podstawie przeprowadzonego postępowania ustalono brakujące działki, ich numery i powierzchnię oraz wprowadzono je do ewidencji gruntów, co spowodowało, iż powierzchnia ewidencyjna gminy wyniosła [...] ha. Powstała w ten sposób powierzchnia ewidencyjna gminy B. jest zbliżona do powierzchni określonej w Uchwale Gminy H. z dnia [...]r. Nieznaczna różnica powierzchni wynika z prowadzonej na bieżąco aktualizacji ewidencji gruntów wynikającej z przepisów Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 20 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z którym w oparciu o przepis § 46 ust. 1 i ust. 2 dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji ewidencji gruntów na bieżąco na podstawie m.in. aktów normatywnych i opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Starosta wskazał, że gdyby zgodnie z wnioskiem Wójta Gminy B. do dotychczasowej powierzchni ewidencyjnej dołączyć wnioskowane obszary, wówczas powierzchnia gminy wzrosłaby w sposób nieuzasadniony do [...] ha, co zdecydowanie zmieniłoby powierzchnię określoną w powoływanej już uchwale rady Gminy H. Wyjaśnił nadto, że dołączona przez Wójta Gminy B. mapa topograficzna nie jest opracowaniem geodezyjnym i kartograficznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zatem nie może stanowić podstawy wprowadzania zmian w ewidencji (zgodnie z powołanym powyżej rozporządzeniem). Dodając, że przyjęta w ewidencji gruntów granica gminy B. zgodna jest ze stanem faktycznym i wyodrębniony w ten sposób obszar jest równoznaczny z obszarem ewidencyjnym B., podkreślił zgodność tych ustaleń z Rozporządzeniem Rady Ministrów z 1992 r., które jako prawo powszechnie obowiązującego pozostaje znacznie wyżej w hierarchii aktów prawnych niż pismo Urzędu Wojewódzkiego w C., przywoływane przez wnioskującą gminę. Nie mając najmniejszych wątpliwości co prawidłowości własnych ustaleń orzekł jak w sentencji decyzji. W odwołaniu od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie, Wójt Gminy B. w dalszym ciągu podtrzymał swoje stanowisko, że nie zostały wyjaśnione podniesione w trakcie postępowania wątpliwości. Nadal nie wiadomo dlaczego na przedłożonej mapie oznaczono wnioskowany obszar jako przynależy do gminy. Dodatkowo wskazał, że w odniesieniu do wskazania faktycznej powierzchni gminy B. w różnych dokumentach pojawiają się liczby ( od [...] ha aż do [...] ha, ale można także spotkać powierzchnię [...] ha czy [...] ha.) Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił w całości decyzję Starosty Powiatu L. oraz odmówił "przywrócenia przebiegu granicy i skorygowania związanych z jej przebiegiem zapisów w ewidencji gruntów i budynków pomiędzy Gminą H. a Gminą B.". W uzasadnieniu organ odwoławczy dokonał szczegółowej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz porównania tych dokumentów z ustalonym stanem faktycznym sprawy. Podkreślił, iż obszar gminy B. został identycznie określony w trzech dokumentach, a to: rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1992 r. w sprawie utworzenia, zmiany granic i ustalenia siedzib gmin w niektórych województwach oraz nadania gminie statusu miasta oraz uchwale Nr [...] Rady Gminy W H. z dnia [...]r. w sprawie przewidywanego podziału gminy H. i utworzenia samodzielnej gminy B. i piśmie z dnia [...]r. Nr [...] Wojewody C. dotyczącym reaktywowania Gminy B. Powierzchnia tej nowej gminy to obszar równy [...] ha. Tak ustalona powierzchnia oraz granice gminy B. zgodne są z tymi jakie zostały uwidocznione na mapach znajdujących się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Wskazany przez Wójta Gminy błąd – różnica w powierzchni gminy- powstał podczas zakładania numerycznej wersji rejestru gruntów, podczas prac związanych z informatyzacją zasobu geodezyjno-kartograficznego, kiedy pominięto szereg działek, w przypadku wnioskującej gminy pominięto działki o łącznej powierzchni [...] ha. W postępowaniu wyjaśniającym ustalono te działki, uwidoczniono je oraz uzupełniono wadliwe rejestry dokonując stosownych wpisów. W wyniku tych działań powierzchnia gminy wynosiła [...] ha. Szczegółowa i dokładna analiza map ewidencyjnych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego potwierdziła zgodność przebiegu granic jednostek z rozporządzeniem Rady Ministrów. Wprawdzie rozporządzenie nie zawiera mapy ale, gdyby w intencji ustawodawcy był zamysł dołączenia części wsi O. do obszaru gminy B., byłoby to dokładnie ujęte w rozporządzeniu. Zgadzając się, iż zarejestrowany przebieg granicy pomiędzy gminami B. i H. nie wymaga skorygowania, gdyż jest prawidłowy, organ odwoławczy zwrócił jednak uwagę na fakt, że wniosek Wójta Gminy dotyczył "skorygowania zapisów ewidencji gruntów i budynków związanych z przebiegiem granicy Gminy B., co do powierzchni i granic gminy z zapisami w ewidencji gruntów i budynków a danymi wynikającymi z dokumentów. Uznając, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji nie odpowiada złożonemu wnioskowi, uchylił je i orzekł zgodnie z wnioskiem. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył Wójt Gminy B. Zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1992 r. wniósł o jej uchylenie w części odmawiającej przywrócenia przebiegu granicy i skorygowania związanych z jej przebiegiem zapisów w ewidencji gruntów i budynków. Podkreślił, że przeprowadzone postępowanie nie wyjaśniło wątpliwości dotyczących terenu składającego się z części obszaru wsi O. i części osady P. o nazwie [...], które według załączonej mapy znajdowały się w granicach gminy B. Nie dość przekonywująco wyjaśniono także różne informacje dotyczące wielkości tej gminy. W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o oddalenie skargi w pełni podtrzymał argumenty wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wskazując, iż granica uwidoczniona w Państwowym Rejestrze Granic przebiega w sposób zgodny z danymi zgromadzonymi w operacie ewidencji gruntów i budynków prowadzonym przez Starostę L., wyjaśnił, że zmiana może nastąpić wyłącznie na skutek wejścia w życie aktów prawnych w sprawie tworzenia, łączenia, znoszenia i podziału terytorialnego lub zmianie ich granic. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje: Skarga nie mogła zostać uwzględniona albowiem nie zdołała podważyć legalności zaskarżonej decyzji, co przy braku trafnych zarzutów branych pod rozwagę przez Sąd z urzędu, musiało prowadzić do konkluzji, iż zaskarżona decyzja, jako odpowiadająca prawu, nie podlegała wzruszeniu. W świetle bowiem brzmienia art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) jedynym kryterium objętym badaniem przez sąd administracyjny jest kryterium zgodności z prawem kwestionowanych decyzji, postanowień, czynności, czy innych aktów administracyjnych. Sądy te powołane są bowiem do kontroli zgodności z prawem wykonywania administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych (art. 1 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Zatem realizując tę kontrolę badają czy objęte skargą decyzje nie uchybiają przepisom prawa materialnego lub procesowego odpowiednio w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy albo mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź stanowiącym podstawę wznowienia postępowania (wówczas władne są uchylić wadliwe rozstrzygnięcie), jak też kontrolują czy nie są one dotknięte kwalifikowaną wadą prawną uzasadniającą ich nieważność ( art.145 ostatnio przywołanej ustawy). Przy czym, jak głosi art.134 § 1 tej ustawy, sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przeto oceny legalności dokonują również z urzędu. Jednakże sądy nie są uprawnione do oceny innych okoliczności, jak na przykład pokrzywdzenia strony, czy zgodności rozstrzygnięcia z zasadami współżycia społecznego, o ile nie należą one do znamion właściwego przepisu prawa mającego zastosowanie w sprawie Jak wynika ze zgromadzonych w sprawie dokumentów Gmina B. została powołana z dniem [...]r. i utworzona na podstawie wymienionego powyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1992 r. Z zapisu § 3 tego rozporządzenia wynika, że: "W województwie c. tworzy się gminę B. z siedzibą władz w B.e; w skład gminy B. wchodzą: obszar wsi B. wraz z leśniczówką [...], gajówką [...], przysiółkami D. i S. oraz obszary wsi D., G., H. i Z. z gminy H.". Jak wynika z treści tego aktu nie określał on "obszaru" nowo powołanej Gminy wydzielonej z Gminy H. i nie zawierał danych, co do powierzchni jak i przebiegu jej granic, dokładnie wskazując jednakże jednostki tworzące nowo powstałą gminę. W aktach sprawy zgromadzone zostały inne dokumenty, które niejako stanowiły podstawę wydania tego rozporządzenia, a to m.in. Uchwała Rady Gminy w H. z dnia [...]. Z treści z § 4 tej uchwały jednoznacznie wynika, że nowa Gmina B. posiadać będzie [...] mieszkańców oraz obejmować będzie powierzchnię [...] ha. Pozostaje to w zgodzie z innymi dokumentami, a mianowicie z: zestawieniem zbiorczym powierzchni wsi B. (pow. [...] ha) sporządzonym [...]r. i przesłanym do Urzędu Wojewódzkiego Wydziału Geodezji, Kartografii i Gospodarki Gruntami, informacją Urzędu Gminy w H. z dnia [...]r. (pow. [...] ha), opinią z dnia [...]r. Wydziału Geodezji, Kartografii i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego (pow. [...] ha w tym lasy [...] ha) oraz wykazem gruntów sporządzonym przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii w W. ze stanem na dzień [...] i [...]r. (pow. [...] ha). W odniesieniu do zarzutu gminy informującego o różnicy we wskazanej powierzchni gminy o obszar ok. [...] ha, co w przybliżeniu stanowi powierzchnię kwestionowanego, brakującego w granicach gminy obszaru części wsi O. i części osady P. o nazwie [...], wyjaśniono, że różnica w wielkości powierzchni spowodowana została nie brakiem przyłączenia wymienionego obszaru, ale zaistniała w związku z błędem powstałym przy zakładaniu numerycznej wersji rejestru gruntów – podczas prac związanych z informatyzacją zasobu geodezyjno- kartograficznego, kiedy to pominięto w wykazach szereg działek. Dokładne postępowanie ustaliło ilość, wielkość oraz numery tych działek, które jednocześnie uwidocznione zostały w odpowiednich rejestrach. Obszar pominiętego w ten sposób terenu gminy wyniósł ok. [...] ha, czyli ową brakującą i kwestionowaną przez Wójta Gminy wielkość. Natomiast jeśli chodzi o granice nowej Gminy, to wskazane powyżej rozporządzenie konstytuujące powstanie Gminy B. nie zawiera w tym względzie żadnych wskazań, nie został także dołączony do niego załącznik mapowy, mogący stanowić punkt odniesienia. Pomimo, iż w trakcie postępowania w sprawie utworzenia Gminy B. zwracano się o przedłożenie odpowiedniej mapy (m.in. o taką mapę występował Wydział Organizacji i Nadzoru do Wydziału Geodezji, Kartografii i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego w piśmie z dnia [...]r.) mapy takiej nie dołączono do akt, a kserokopie różnych map funkcjonujących w obiegu, jednakże nie przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, nie mogą być w tym względzie miarodajne. Nie zostały bowiem w żaden sposób powiązane z funkcjonującymi w sprawie dokumentami (rozporządzeniem Rady Ministrów czy uchwałą Gminy H.). Wypada zgodzić się z twierdzeniem organów, iż obszar i granice nowopowstałej gminy B., zostały bardzo dokładnie określone przez szczegółowe określenie niejako jej części składowych, czyli wchodzących w skład obszarów. W tym zapisie nie zostały wymienione wnioskowane tereny czyli część obszaru wsi O. czy część obszaru osady P. o nazwie [...], chociaż ustawodawca bardzo dokładnie wymienił inne tereny, np. wymieniono obszar wsi B., D., G., czy gajówki [...], leśniczówki [...], albo przysiółki D. i S. Trudno zatem przyjąć, że gdyby intencją ustawodawcy było ujęcie w obszarze nowej gminy spornych terenów, to nie byłyby one wymienione wprost w tym zapisie. Funkcjonującą w obrocie mapę z zaznaczeniem wymienionych spornych terenów w granicach gminy B., na którą powołuje się wnioskująca gmina, trudno przyjąć za miarodajną, gdyż nie została ona przyjęta do zasobu geodezyjno- kartograficznego. W ramach prowadzonego rejestru gruntów i budynków starosta ma zapewnić przeprowadzenie okresowych weryfikacji danych ewidencyjnych w zakresie zgodności tych danych z treścią dokumentów źródłowych stanowiących podstawę wpisu. Tryb i zasady ich przeprowadzenia wynika z zapisu § 54 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Ewentualne niezgodności stwierdzone w wyniku weryfikacji podlegają usunięciu w trybie przewidzianym dla aktualizacji operatu ewidencyjnego (§ 54 ust. 6 ostatnio powołanego rozporządzenia). Dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek określonych osób, organów i jednostek organizacyjnych, a podstawą wprowadzenia zmian z urzędu może być akt normatywny, opracowania geodezyjne i kartograficzne i ewidencje publiczne prowadzone na podstawie innych przepisów (§ 46 ust. 1 i ust. 2 ostatnio powołanego rozporządzenia). W przypadku, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów starosta winien przeprowadzić w sprawie tej aktualizacji stosowne postępowanie administracyjne (§ 47 ust. 3 ostatnio powołanego rozporządzenia). Bez wątpienia aktami normatywnymi w niniejszej sprawie są rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1992 r. i uchwała Rady Gminy w H. z dnia [...]r., w oparciu o które dokonane zostały kwestionowane wpisy. W obecnym postępowaniu nie zostały przedstawione nowe okoliczności, czy też dokumenty, które uzasadniały by wprowadzenie do dotychczasowych wpisów żądnych korekt. Reasumując przyjdzie zauważyć, iż organ odwoławczy bardzo dosłownie traktując wniosek Wójta Gminy B., który w piśmie z dnia [...]r. in fine domagał się "przywrócenia przebiegu granicy do pierwotnej postaci – i skorygowania związanych z jej przebiegiem zapisów w ewidencji gruntów" nie do końca potrzebnie uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i orzekł merytorycznie wpisując w sentencji swego orzeczenia dokładne brzmienie wyrażone we wniosku. Zarówno bowiem decyzja organu pierwszej instancji, jak również decyzja organu odwoławczego odmawiają ostatecznie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, wyraźnie wskazując, ze zmiana przebiegu granicy nie leży w ich kompetencji. Zmiana ta nie powoduje jednak naruszenia, które musiałoby powodować zakwestionowanie tego rozstrzygnięcia. Organy obu instancji w sposób wyczerpujący i dogłębny rozpatrzyły zgromadzony w sprawie cały materiał dowodowy, dokonały dokładnej analizy obowiązujących w tym zakresie podstaw prawnych, a zwłaszcza Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 1992 r. i uchwały Rady Gminy H. z [...]r. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) oddalił skargę.