II SA/Gl 553/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 12 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie kosztów związanych z rozgraniczeniem nieruchomości w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania postanowienia Burmistrza Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] w części dotyczącej obciążenia skarżącego kosztami rozgraniczenia nieruchomości p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia w części. 1 1 Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez skarżącego J. P. na postanowienie Burmistrza Miasta K. z dnia [...] r. nr [...]. Powołanym rozstrzygnięciem organ pierwszej instancji ustalił koszty postępowania związane z rozgraniczeniem nieruchomości położonych w K. na łączną kwotę 8.850,00 zł, obciążając tymi kosztami po połowie M. i Z. J. oraz skarżącego. W toku postępowania sądowego, wobec braku jednoznacznej odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 sierpnia 2016 r. co do zakresu sformułowanego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania, zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2016 r. Przewodniczący uznał, że wniosek ten dotyczy powołanego wyżej postanowienia Burmistrza Miasta K. z dnia [...] r. w części nakładającej na skarżącego obowiązek pokrycia kosztów rozgraniczenia nieruchomości. Z nadesłanych przez wnioskodawcę kserokopii dokumentów wynika, że wobec zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, skarżący w dniu 11 maja 2016 r. uiścił dochodzone - na podstawie wystawionego przez Burmistrza Miasta K. w dniu [...] r. tytułu wykonawczego - sporne koszty postępowania rozgraniczeniowego. Uczestnicy postępowania M. i Z. J. pismem z dnia 25 sierpnia 2016 r. wnieśli o oddalenie przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając wniosek, zważył: W świetle art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zaznaczenia wymaga, że przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być także akty wydane lub podjęte w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że instytucja ochrony tymczasowej może mieć zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale także do innych aktów podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, tj. dotyczących postępowań przed organami pierwszej, jak i drugiej instancji oraz postępowań podejmowanych w ramach trybów nadzwyczajnych. W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia organu pierwszej instancji w części dotyczącej obciążenia go kosztami postępowania w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości. Natomiast przedmiotem skargi jest postanowienie organu odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia od ww. postanowienia. W ocenie Sądu, skoro zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii proceduralnych – uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego, zaś objęty wnioskiem o wstrzymanie akt odnosi się do kwestii materialnoprawnych – obowiązku poniesienia ustalonych kosztów rozgraniczenia nieruchomości, uznać należy, że są to dwie odrębne sprawy administracyjne. Nie zachodzi w takiej sytuacji tożsamość przedmiotowa spraw, dlatego też rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji nie można uznać za akt, wydany w granicach tej samej sprawy, co będące przedmiotem złożonej skargi postanowienie organu drugiej instancji. Jakkolwiek nie budzi wątpliwości, że wskazane akty pozostają w związku chronologicznym i podmiotowym, ale ze względu na odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, iż tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. W związku z powyższym należy stwierdzić, że w zawisłej sprawie nie jest możliwe wstrzymanie wykonania postanowienia organu pierwszej instancji, gdyż akt ten znajduje się poza granicami rozpoznawanej sprawy w ujęciu materialnym, a jego zgodność z prawem nie będzie przedmiotem badania w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stanowisko to znajduje oparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2016 r. sygn. akt I FZ 161/16, z dnia 6 października 2015 r. sygn. akt II OZ 932/15, z dnia 19 maja 2015 r. sygn. akt II OZ 441/15, z dnia 17 lipca 2013 r. sygn. akt II OZ 594/13, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przyjęcie bowiem koncepcji dopuszczalności zbadania przez sąd administracyjny zarzutów strony skarżącej dotyczących aktu organu pierwszej instancji, rozstrzygającego sprawę "materialną", byłoby w istocie równoznaczne z zaakceptowaniem obejścia rygorów prawnych wynikających z art. 52 p.p.s.a. statuujących konieczność wyczerpania toku instancji przed wniesieniem skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. akt II OSK 2602/12). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Na marginesie dodać wypada, że także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w ocenie Sądu podlegałby oddaleniu. Instytucja wstrzymania wykonania może bowiem dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania, tj. nakazują stronie wykonanie nałożonego na nią obowiązku lub dokonanie określonej czynności podlegającej wyegzekwowaniu w trybie postępowania egzekucyjnego. Będą to więc akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Skutków takich nie wywołuje natomiast postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. ----------------------- 3 3