II SA/Gl 605/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska,, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda (spr.),, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant Marta Guzik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2015 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w G. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. na rzecz skarżącej Spółki kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] . znak: [...][...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w K. działając na podstawie art. 92a ust. 1 i art. 93 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym ( tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz.1414) po rozpatrzeniu sprawy zgodności wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę "A". w G. z przepisami ustawy o transporcie drogowym, nałożył karę pieniężną w wysokości [...]zł z tytułu uzależnienia wynagrodzenia kierowcy od ilości przewiezionych rzeczy zgodnie z lp. 1.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Przesyłka adresowana do prezesa zarządu spółki "A" zawierająca powyższą decyzję została dwukrotnie awizowana i uznana za prawidłowo doręczoną. Wnioskiem z dnia [...]. pełnomocnik "A" Sp. z o.o. zwrócił się do Głównego Inspektora Transportu Drogowego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jednocześnie do wniosku załączając odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora transportu Drogowego w K. z dnia [...]. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony wskazał, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującej się spółki, która nie została w sposób prawidłowy poinformowana o fakcie pozostawienia pisma w Urzędzie Pocztowym. Jak stwierdził, pomimo rzekomego awizowania przesyłki, spółka nie otrzymała żadnej informacji w oddawczej skrzynce pocztowej, czy też na drzwiach biura lub innego pomieszczenia. Na potwierdzenie swoich twierdzeń wskazał, że strona do tego momentu jak i później odbierała wszystkie kierowane do niej przesyłki oraz czynnie brała udział w prowadzonym postępowaniu. Postanowieniem z dnia [...]. znak: [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego na podstawie art. 59 § 1 i 2 w zw. art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz. 267 z późn. zm. dalej: k.p.a.) odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania . W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że strona nie uprawdopodobniła braku winy, bowiem nie wykazała, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło na skutek niezależnych od niej okoliczności. Nadto strona nie przedłożyła żadnego dowodu, który świadczyłby, że nie otrzymała zawiadomienia o przesyłce pozostawionej w Urzędzie Pocztowym. Zdaniem organu również z analizy wcześniej doręczanych przesyłek nie wynika aby istniały jakieś nieprawidłowości w tym zakresie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe postanowienie wniosła "A". zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 58 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie oraz art. 15 k.p.a. poprzez nieuzasadnione odebranie skarżącej prawa do dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Na tej podstawie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, oraz o dopuszczenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy i przesłuchanie świadka na okoliczności braku powiadomienia strony o złożonej w Urzędzie Pocztowym przesyłki. W uzasadnieniu skarżąca ponownie potwierdziła, że nie otrzymała odpisu decyzji o ukaraniu, dopiero w momencie otrzymania upomnienia z dnia [...]. powzięła informację o wydaniu przez organ pierwszej instancji takiej decyzji. Wtedy też złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wskazując, że uchybienie terminu nastąpiło w wyniku nieskutecznego doręczenia decyzji oraz niepoinformowania w żaden sposób o pozostawionej w Urzędzie Pocztowym przesyłce. Zdaniem skarżącej organ oparł się jedynie na analizie samej przesyłki, w żaden sposób nie weryfikując tego faktu. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego w całości podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz argumentację zawartą w treści zaskarżonego postanowienia i na tej podstawie wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Przedmiotem kontroli legalności dokonanej przez Sąd było postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że odmowa przywrócenia terminu nastąpiła na skutek przyjęcia, że skarżąca nie spełniła przesłanek, o których mowa w art. 58 k.p.a. a wskazane przez nią okoliczności nie uzasadniają przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skład orzekający w niniejszej sprawie oceny tej nie podziela. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przytoczony przepis określa zasadę, że przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić tylko na wniosek zainteresowanego, oraz przesłankę przywrócenia terminu – uprawdopodobnienie braku winy. W literaturze przedmiotu nie budzi wątpliwości, że osoba zainteresowana "ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić – stosowną argumentacją – swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna" (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, s. 284). Uprawdopodobnienie prowadzi do uzasadnionego przypuszczenia, że zdarzenie rzeczywiście miało miejsce. Jednakże sam fakt występowania w przepisie instytucji uprawdopodobnienia – nie zwalnia organu z konieczności podjęcia wszelkich działań, których efektem będzie potwierdzenie, przez osobę wnioskującą, wiarygodności okoliczności, na które powołała się podając przyczyny niedopełnienia w terminie określonych czynności procesowych (por. wyrok NSA z 28 listopada 2012 r. sygn. akt II GSK 1813/11, lex nr 1291823). Podkreślić należy, że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym, słabszym niż dowód, nie dającym pewności, lecz jedynie wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o pewnym fakcie. Argumentując zasadność odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy wskazał, że skarżąca nie przedłożyła żadnego dowodu, który świadczyłby, że nie otrzymała zawiadomienia o pozostawionej przesyłce pocztowej a analiza samej przesyłki pocztowej jednoznacznie wskazuje na dwukrotne awizowanie. Nadto wszystkie wcześniejsze przesyłki adresowane do strony były prawidłowo doręczane. Jak dalej zaznaczył organ, przywołane przez skarżącą okoliczności nie dowodzą uchybień doręczyciela w doręczeniu pisma, zatem doręczenie w trybie art. 44 k.p.a. wywołało przewidziane prawem skutki. Z powyższym twierdzeniem nie sposób się zgodzić, gdyż skarżąca właśnie twierdzi, że przesyłka nie została jej doręczona, ponieważ w skrzynce pocztowej nie znalazła zawiadomienia o nadejściu przesyłki. Zatem raz jeszcze należy powtórzyć, że wystąpienie w art. 58 § 1 k.p.a. przesłanki uprawdopodobnienie braku winy nie zwalnia organu od podjęcia wszelkich działań, których celem, z uwagi na słuszny interes obywateli, będzie dokładne wyjaśnienie okoliczności sprawy i potwierdzenie przez osobę wnioskującą wiarygodności i okoliczności, na które powołała się, podając przyczynę niedopełnienia w terminie określonych czynności procesowych (por. wyroki NSA: z dnia 6 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1330/05, z dnia 12 października 2011 r. sygn. akt II OSK 1431/10). Skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wyjaśniła, że nie znała treści decyzji z dnia [...]., gdyż ta nie została jej doręczona, o je wydaniu dowiedział się dopiero w momencie otrzymania upomnienia do zapłaty wymierzonej kary pieniężnej. Okoliczność ta została pominięta przez organ odwoławczy, mimo że niemożność zapoznania się z decyzją z jakichkolwiek przyczyn może stanowić usprawiedliwioną przeszkodę do dokonania w terminie określonej czynności procesowej. Zdaniem Sądu organ nie podjął żadnych działań w celu wyjaśnienia czy faktycznie nie doręczono skarżącej zawiadomienia o pozostawionej w Urzędzie Pocztowym przesyłce, tym bardziej jak przyznaje organ wszystkie wcześniejsze przesyłki były doręczone bezpośrednio do strony ( k. [...])i nie były awizowane, podobnie jak postanowienie GITD. Organ nie wskazał również w jaki to inny sposób strona miałaby uprawdopodobnić brak doręczenia, poza stwierdzeniem, że takie doręczenie nie miało miejsca. Niewątpliwie należało w sprawie dokonać sprawdzenia tej okoliczności zarówno poprzez przesłuchanie osoby, która doręczała przesyłkę w celu ustalenia miejsca pozostawienia zawiadomienia, w konsekwencji potwierdzenia lub wykluczenia możliwości usunięcia tego zawiadomienia przez osobę nieuprawnioną. Nadto ustalenia sposobu odbierania przesyłek przez skarżącą. Dopiero tak ustalone okoliczności stanu faktycznego dają możliwość prawidłowej oceny w zakresie przyjęcia, że decyzja została skarżącej doręczona prawidłowo, w wyniku skutecznego dręczenia zastępczego. Uznając w tym zakresie zarzuty skargi za usprawiedliwione, z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji.