II SA/Gl 619/25

PostanowienieWSA w Gliwicach2025-09-24

Skład orzekający: Agnieszka Kręcisz-Sarna

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie SKO stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania może być rozpoznana, gdy skarżąca nie posiada interesu prawnego oraz nie uzupełniła braków formalnych skargi?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, ponieważ skarżąca nie wykazała interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia dotyczącego uchybienia terminu do wniesienia odwołania, które dotyczyło wyłącznie innej osoby, oraz nie uzupełniła braków formalnych skargi pomimo wezwania sądu.
Stan faktyczny
P. L. został poinformowany o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. dotyczącej kary pieniężnej za usunięcie drzew. Skarga na postanowienie SKO w tej sprawie została wniesiona przez P. L. oraz M. L. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, jednak wezwanie zostało doręczone 7 sierpnia 2025 r., a skarga do dnia rozpoznania nie została podpisana.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę M. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 21 marca 2025 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Kręcisz- Sarna, , , po rozpoznaniu w dniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. i M. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 21 marca 2025 r. nr SKO.OS/41.9/156/2025/3315/KK w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie kary pieniężnej za usunięcie drzew p o s t a n a w i a odrzucić skargę M.L.. Postanowieniem z dnia 21 marca 2025 r. nr SKO.OS/41.9/156/2025/3315/KK Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez P. L. (dalej: Skarżący) od decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta K. z dnia 24 grudnia 2024 r. nr [...] w sprawie kary pieniężnej za usunięcie drzew. Zarówno decyzja organu I instancji jak i zaskarżone postanowienie zostały skierowane do P. L.. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie SKO wniósł P. L. oraz M. L. (dalej: Skarżąca). Pismem z dnia 1 sierpnia 2025 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej 7 sierpnia 2025 r. Skarżąca do dnia dzisiejszego nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Oznacza to, że skargi nie może złożyć osoba niemająca w tym interesu prawnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga taka – jako niedopuszczalna z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1-5 i 5a p.p.s.a. podlega odrzuceniu. W postępowaniu sądowoadministracyjnym stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 32 p.p.s.a.). Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu administracyjnego wyraża się w tym, że podmiot ten działa we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego nań obowiązku. Interes prawny powinien być indywidualny, konkretny, realny i znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniały zastosowanie normy prawa materialnego (por. np. wyrok NSA z dnia 12 maja 2011 r., sygn. I OSK 1043/10). Podmiot wnoszący skargę winien zatem wykazać istnienie po jego stronie interesu prawnego, czyli osobistego, konkretnego i aktualnego prawnie chronionego interesu, który może być realizowany na gruncie określonego przepisu prawa, najczęściej materialnego, bezpośrednio wiążącego zaskarżony akt z indywidualną i prawnie chronioną sytuacją strony (por. wyrok NSA z dnia 25 marca 2014 r., sygn. II OSK 355/14). Niniejsze postępowanie dotyczy stwierdzenia uchybienia przez P. L. terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie kary pieniężnej za usunięcie drzew, zatem zaskarżone postanowienie skierowano jedynie do Skarżącego. Adresatem decyzji organu I instancji jest również wyłącznie Skarżący i dotyczy ona wyłącznie jego obowiązku. Należy zatem przyjąć, że Skarżąca nie posiada interesu prawnego we wniesieniu skargi na opisane wyżej postanowienie Kolegium. Ponadto dodać należy, że stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo wnoszone do Sądu (w tym skarga, zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a.) musi zawierać podpis strony. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Z akt niniejszej sprawy wynika, że Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona Skarżącej 7 sierpnia 2025 r. Do dnia dzisiejszego skarga nie została przez Skarżącą podpisana. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło