II SA/Gl 626/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi M.P. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania określonych robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w B. z dnia [...] r. nr [...] 2. zasądza od Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach na rzecz skarżącej kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 1 lutego 2017 r. Wspólnota Mieszkaniowa i lokatorzy budynku przy ulicy [...] w B. zwrócili się do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach o podjęcie interwencji w sprawie założenia w lokalu nr [...] na parterze budynku centralnego ogrzewania gazowego. W ocenie wnioskujących instalacja nie spełnia wymogów technicznych, a wydobywające się spaliny są zagrożeniem dla sąsiednich mieszkań Pismo to zostało przekazane według właściwości do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., który pismem z dnia 3 marca 2017 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie wykonanej instalacji centralnego ogrzewania gazowego w lokalu nr [...] stanowiącym zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców lokalu mieszkalnego nr [...], informując jednocześnie o zamiarze przeprowadzenia kontroli lokalu nr [...] i lokalu nr [...] z udziałem stron. Z przeprowadzonych w dniu 30 marca 2017 r. oględzin został sporządzony protokół oraz wykonano dokumentację zdjęciową. Dołączono także do akt protokoły z przeglądów kominiarskich. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] nr [...], działając na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego umorzył postępowanie w sprawie wykonania przedmiotowej instalacji centralnego ogrzewania. W uzasadnieniu wyjaśnił, że przeprowadzone oględziny nie potwierdziły śladów zawilgocenia i zagrzybienia ściany wokół okna lokalu nr [...], nie potwierdzono również pary na szybie okna kuchennego. W wyniku kontroli lokalu nr [...] ustalono montaż w pomieszczeniu kuchni podgrzewacza gazowego o mocy 3,3kW, z wylotem rury powietrzno - spalinowej na ścianę budynku, w odległości 1,6m do dolnej krawędzi okna lokalu nr [...]. Instalację wykonano zgodnie z projektem budowlanym przebudowy instalacji gazu ziemnego w lokalu mieszkalnym nr [...], zatwierdzonym decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...]. W czasie kontroli nie stwierdzono naruszenia § 175 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie. Jednocześnie organ odwołując się do protokołów okresowej kontroli przewodów (z dnia 26 kwietnia 2016r.) wskazał na nieprawidłowości w nim stwierdzone, a powołując się na protokół z okresowej kontroli nr [...]z dnia [...]. podkreślił zawartą w nim informację dla lokalu nr [...] o konieczności likwidacji pieca c.o. gazowego podłączonego na zewnątrz budynku oraz o fakcie nie wpuszczenia kominiarzy do mieszkania. Z kolei po wpływie do organu w dniu 27 lutego 2018 r. opinii kominiarskiej dot. zaleceń pokontrolnych z protokołu nr [...] dot. lokalu nr [...], w której poinformowano, że po zapoznaniu się z przedstawioną dokumentacją, lokator tego mieszkania posiada zgodę na podłączenie pieca gazowego z zamkniętą komorą gazową spalania o mocy 3,3kW z wyrzutem spalin na zewnątrz budynku. Stąd też zalecenie o jego likwidacji ujęte w protokole z okresowej kontroli kominiarskiej jest nieaktualne. Uwzględniając powyższe organ uznał za zasadne wydanie decyzji umarzającej prowadzone postępowanie, podkreślając fakt realizacji zadania zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją projektową, wydanym pozwoleniem i pod nadzorem osób do tego uprawnionych. Decyzja ta została zaskarżona w drodze odwołania przez M. i S. P.. Podkreślono w nim, iż postępowanie w sprawie wszczęto 3 marca 2017 r., a zakończono decyzją w dniu [...] czyli trwało ponad rok, do stanowi uchybienie art. 35 §1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pomimo tak długiego postępowania organ praktycznie nie wyjaśnił samodzielnie okoliczności faktycznych, opierając się jedynie na kontroli lokali nr [...] i nr [...] oraz przedłożonych protokołach kominiarskich. Nie przesłuchano w charakterze świadków lokatorów budynku przy ulicy [...] w B., nie zasięgnięto opinii biegłego z zakresu kominiarstwa, nie zbadano sprawy dogłębnie pomimo, iż chodzi o zagrożenie życia i zdrowia lokatorów mieszkania nr [...]. POdkreślil8, iż w och ocenie sprawę należy wyjaśnić od początku, tj. m.in. należy wyjaśnić sposób podjęcia uchwały wyrażającej zgodę na wykonanie centralnego ogrzewania, gdyż w ich ocenie uchwala wspólnoty podjęta została z naruszeniem prawa (tj. art. 23 pkt 3 ustawy o własności lokali). Odwołujący podkreślili dużą uciążliwość przedmiotowego ogrzewania, a także niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia wydobywających się spalin. Ich zdaniem organ powiatowy całkowicie pominął te kwestie, mimo iż wylot spalin został usytuowany w niedużej odległości od okna ich kuchni. Nie można też mówić o zgodności wykonanego ogrzewania z warunkami technicznymi. Nie zostały bowiem w żaden sposób sprawdzone przewody spalinowe i kominowe. W ocenie odwołujących naruszone zostały § 140 i § 142 warunków technicznych, gdyż rura z podgrzewacza gazowego nie spełnia w zakresie sposobu prowadzenia i wysokości, które stwarzają potrzebny ciąg i zapewniają wymaganą przepustowość. W podsumowaniu podkreślili, że wdychanie spalin jest zagrożeniem dla zdrowia i życia, co tłumaczy ich obecne złe samopoczucie i problemy zdrowotne. Wskazali na art. 160 Kodeksu karnego, który penalizuje narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. W przedstawionych okolicznościach ich odwołanie jest w pełni zasadne. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...] Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż przyjmuje się, że postępowanie może być bezprzedmiotowe z przyczyn prawnych, gdy okaże się że nie ma normy prawnej udzielającej organowi administracji publicznej kompetencji do wydania decyzji administracyjnej lub z przyczyn faktycznych, gdy okaże się, że nie ma okoliczności faktycznych uzasadniających kompetencje organu administracji do wydania decyzji administracyjnej. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji administracyjnej załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. W warunkach niniejszej sprawy w ocenie organu odwoławczego decyzja organu pierwszej instancji odpowiada prawu. Organ ten wskazał, iż kwestia legalności instalacji centralnego ogrzewania gazowego lokalu nr [...] przy ulicy [...] w B. została rozstrzygnięta ostatecznym postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. nr [...] z dnia [...]. Wskazał, że z bezprzedmiotowością mamy do czynienia w sytuacji, gdy organ rozstrzygnął już sprawę decyzją ostateczną, czyli występuje tożsamość sprawy. Organ podniósł, iż z powagi rzeczy osądzonej korzystają również postanowienia. Podkreślił, że dopuszczalne byłoby wydanie nowej decyzji merytorycznej w zwyczajnym trybie w sprawie, w której odmowa wszczęcia postępowania nastąpiła ze względu na okoliczności przemijające, bądź nietrwale, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Przywołując wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Szczecinie (sygn. akt II SA/Sz 1193/12) z dnia 17 stycznia 2013 r. stwierdził, iż postanowienie wydane na podstawie art. 61a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego zamyka drogę do merytorycznego rozstrzygania w przedmiocie żądania strony. Stąd w ocenie organu bez wyeliminowania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w nadzwyczajnym trybie, bądź stwierdzenia nowych okoliczności sprawy, nie jest możliwe prowadzenie postępowania w tej samej sprawie, bowiem podważałoby to trwałość postanowienia wynikającą z art. 126 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem organu odwoławczego podstawą wydania wymienionego postanowienia organu powiatowego z dnia [...] było stwierdzenie, że istnieją uzasadnione przyczyny do braku podstaw do prowadzenia postępowania z uwagi stwierdzony brak potrzeby ingerencji organów nadzoru budowlanego. Zostało ono wydane pod przeprowadzeniu czynności kontrolnych oraz ustaleniu, że roboty wykonane zostały na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę (decyzja Prezydenta Miasta B.) oraz nie naruszają przepisów techniczno- budowlanych. Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył wprawdzie (odwołując się do orzecznictwa tut. Sądu), że właściwą formą rozstrzygnięcia po przeprowadzeniu czynności wyjaśniających powinna być decyzja o umorzeniu postępowania wydana na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, ale wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania nie miało wpływu na wynik postępowania. Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania co do istoty odpowiada decyzji o umorzeniu postępowania. W ocenie organu odwoławczego w sprawie mamy do czynienia z tożsamością sprawy, gdyż w obu przypadkach przedmiotem postępowania była kwestia legalności robót budowlanych związanych z instalacją centralnego ogrzewania gazowego do lokalu nr [...]. Stwierdzenie w toku postępowania administracyjnego, że sprawa administracyjna została już poprzednio rozstrzygnięta inną decyzją administracyjną, powoduje konieczność umorzenia tego postępowania. Odnosząc się do nieprawidłowości w podjęciu uchwały we zakresie wyrażenia przez wspólnotę mieszkaniową zgody na wykonanie przedmiotowej instalacji, podkreślił, iż organ nadzoru budowlanego nie jest kompetentny do rozstrzygania w tej kwestii. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. P. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając skargę powtórzyła zarzuty i argumentację przedstawioną już w odwołaniu. Zwróciła uwagę na długi czas procedowania (wszczęcie postępowania w dniu 3 marca 2017 r., a zakończenie dopiero decyzją z dnia [...], czyli naruszenie art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego), a mimo to brak wszechstronnego wyjaśnienia sprawy (czym naruszono art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego). Podkreśliła, że już samo podjęcie uchwały zezwalającej na wykonanie instalacji naruszyło przepisy (art. 23 pkt 3 ustawy o własności lokali), a zrealizowana instalacja zagraża zdrowiu i życiu lokatorów. Wskazała, iż rozpatrujący sprawę organ powiatowy większą uwagę przyłożył do braku zawilgocenia ściany i okna w kuchni, niż rzeczywistego zagrożenia spowodowanego przez wdychanie spalin wydobywających się z rury umieszczonej zaledwie w odległości 1,5 do 2m od okna jej kuchni. Podkreśliła, że jest to niezgodne z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jaki odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 16 stycznia 2019 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymała jej osobistą skargę. Pokreślił, iż usytuowanie wylotu przewodu kominowego pod oknem skarżącej powoduje przedostawanie się spalin do jej mieszkania, na co organy nie zwróciły wystarczającej uwagi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) tylko stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może to skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji - art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c powołanej ostatnio ustawy. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji zgodnie ze wskazanymi normami Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż zarzuty skargi są zasadne, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, a to: art. 7, art. 8, art. 77 (1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wskazać należy, że zgodnie z art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba, że przepisy stanowią inaczej. W myśl § 2 tego przepisu decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części, albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Odnosząc się do pierwszej części przepisu, trzeba przyznać, że jest to władcze, jednostronne oświadczeniem woli tego organu, oparte na przepisach prawa administracyjnego i określające sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata. Inny sposób zakończenia sprawy w danej instancji, to m.in umorzenie postępowania. Decyzja o umorzeniu postępowania nie rozstrzyga a contario sprawy co do istoty, jest więc orzeczeniem formalnym kończącym sprawę bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia i jest wyjątkiem, który należy traktować jako środek ostateczny, mający zastosowanie tylko w tych sytuacjach, kiedy nie ma możliwości podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu powyższego przepisu, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej ingerencji organu administracji (w formie decyzji administracyjnej). W takiej sytuacji jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I OSK 967/05). Bezprzedmiotowym może być zatem postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2006 r. , sygn. akt II SA/428/01). Bezprzedmiotowość postępowania może wynikać z braku istnienia przesłanki podmiotowej bądź też przesłanki przedmiotowej w prowadzonym postępowaniu. W konsekwencji postępowanie można zakwalifikować jako bezprzedmiotowe gdy sprawa indywidulana nie podlegała i nie podlega merytorycznemu załatwieniu w drodze w decyzji administracyjnej lub postanowienia. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. umarzająca postępowanie w sprawie wykonania instalacji centralnego ogrzewania gazowego w lokalu nr [...] w budynki przy ulicy [...] w B.. W ocenie organu powiatowego przeprowadzona kontrola wykazała, że kwestionowana instalacja wykonana została na podstawie udzielonego przez Prezydenta Miasta B. pozwolenia na budowę (decyzja z dnia [...]) i stąd organ uznał za zasadne wydać decyzję umarzającą, tym bardziej, że realizacja zadania "przebiegła zgodnie z dokumentacją projektową zatwierdzoną wydanym pozwoleniem oraz pod nadzorem osób do tego uprawnionych" Z kolei organ wojewódzki utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji podkreślił, iż kwestia legalności centralnego ogrzewania gazowego w wymienionym lokalu nr [...] została już rozstrzygnięta ostatecznym postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...], którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie montażu centralnego ogrzewania gazowego przez użytkowników lokalu nr [...] w budynku przy ulicy [...] w B. wraz z rurą odprowadzającą spaliny na zewnętrznej ścianie budynku, co zamyka drogę do merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiocie żądania strony, do czasu wyeliminowania go z obrotu prawnego. Z powagi rzeczy osądzonej korzystają również postanowienia. Trzeba mieć jednak na uwadze, że postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, na które powoduje się w niniejszej sprawie organ odwoławczy, nie załatwia sprawy co do istoty. Można więc przyjąć, że dopuszczalne jest wydanie decyzji merytorycznej w zwyczajnym trybie w sprawie, w której odmowa nastąpiła ze względu na okoliczności przemijające bądź nietrwale. Wskazać trzeba, że przywołane przez organ odwoławczy postanowienie z dnia [...] nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie montażu kwestionowanego centralnego ogrzewania gazowego, wydane zostało po sprawdzeniu przez organ pierwszej instancji i ustaleniu, że wykonane zostało na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę (decyzji Prezydenta Miasta B.), pod nadzorem uprawnionej osoby i przy zachowaniu wymogów określonych w § 175 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie. Można więc przyjąć, że w tym zakresie nastąpiło merytoryczne rozpatrzenie sprawy korzystające z powagi rzeczy osądzonej. Pomimo to nie można jednak uznać za uzasadnione twierdzenia organu wojewódzkiego, że tym samym sprawa nie może być rozpatrzone merytorycznie i właściwą formą jej zakończenia powinno być nowe postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, a nie decyzja o umorzeniu postępowania wydana na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, która tylko dlatego nie jest uchylona, gdyż w swej istocie postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania odpowiada decyzji o umorzeniu postępowania. Z taką interpretacją można byłoby się zgodzić, gdyby rzeczywiście w sprawie wystąpiła tożsamość sprawy. Można przyznać, że faktycznie problem dotyczy kontrolowanego już montażu centralnego ogrzewania gazowego wskazanego lokalu nr [...]. W ocenie składu orzekającego nie można jednak przyznać racji stanowisku organu odwoławczego, że nastąpiła przeszkoda w merytorycznym rozstrzygnięciu sprawy, gdyż skarżąca tak w postępowaniu administracyjnym, m.in. w odwołaniu, jak i w skardze postawiła nowe zarzuty, zarzucała naruszenie przepisów cytowanego już rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, w stosunku do którego to zarzutu organy w ogóle się nie odniosły. Nie można więc podzielić twierdzenia organu, iż w sprawie mamy do czynienia z okolicznością trwałą i nieprzemijającą uniemożliwiającą obecnie rozpatrzenie merytoryczne sprawy. Skarżąca podniosła bowiem nowe okoliczności, które wymagają sprawdzenia i zajęcia stanowiska. Nie może być uznane za prawidłowe stanowisko organu, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Trzeba podzielić twierdzenia skarżącej, iż postępowanie dotyczy kwestii istotnych dla życia i zdrowia mieszkańców, a to dodatkowo powinno mobilizować organy do wyczerpującego, wszechstronnego i jednoznacznego wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy. Wykonanie przedmiotowej instalacji na podstawie udzielonego decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...] pozwolenia, nie przesądza jeszcze o prawidłowym działaniu tej instalacji, o braku zagrożenia dla życia i zdrowia skarżącej, tym bardziej, że organ nie przeprowadził w tym kierunku żadnych czynności sprawdzających. Podkreślić też trzeba, że fakt, iż instalacja zgodna jest z przywołanym przez organ § 175 ust. 1 i ust. 3 warunków technicznych umożliwiającym wyprowadzanie wylotów przewodów powietrzno- spalinowych lub oddzielnych przewodów spalinowych i powietrznych przez ścianę zewnętrzną budynku nie przesądza jeszcze o tym, że w tym konkretnym przypadku zastosowane rozwiązania są prawidłowe i bezpieczne, zwłaszcza w aspekcie wymagań, o których mowa w § 140, §142 czy § 174 cytowanego rozporządzenia. W ocenie składu orzekającego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest niewystarczający dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Przedstawione powyżej rozważania przemawiają za koniecznością uchylenia zaskarżonych decyzji wobec braku dokładnego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, a także i przede wszystkim dokładnej jego analizy i porównania, czyli naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie art. 145 ( 1 pkt. 1 lit.c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Uwzględniając skargę Sąd orzekł o kosztach na podstawie art. 200 cytowanej powyżej ustawy, przy uwzględnieniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z2015r., poz. 1804 ze zm.) Wskazówki co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych wywodów.