II SA/Gl 65/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 12 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w wyniku wznowienia postępowania w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego i uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego i uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 20 lipca 2015 r. pełnomocnik organu wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 20 maja 2015 r. Zarządzeniami z dnia 23 lipca 2015 r. pełnomocnik organu została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi kasacyjnej, poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa oraz do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwania zostały doręczone upoważnionemu pracownikowi organu w dniu 30 lipca 2015 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego i uiszczenia wpisu upłynął w dniu 6 sierpnia 2015 r. W dniu 10 sierpnia 2015 r. pełnomocnik organu wniosła o przywrócenie terminu do braku formalnego i uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. uzasadniając, że uchybienie terminu zostało spowodowane nagłą chorobą o trudnym przebiegu, powodującą wysoka gorączkę oraz konieczność przebywania w łóżku. Do wniosku dołączyła druk L-4, z którego wynika, że w okresie od [...] r. do [...] r. była niezdolna do pracy. Zwolnienie lekarskie zawierało informację, że chory powinien leżeć. Pełnomocnik strony skarżącej w piśmie z dnia 8 września 2015 r. ustosunkowując się do wniosku o wstrzymanie wniósł o jego oddalenie. Pełnomocnik organu w piśmie z dnia 22 września 2015 r. ustosunkowała się do wyżej wskazanego pisma pełnomocnika strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. – dalej jako p.p.s.a. ) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodobniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Oceniając okoliczności mające uprawdopodobnić brak winy w naruszeniu terminu sąd powinien uwzględnić wszystkie okoliczności konkretnej sprawy oraz brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Instytucja przywrócenia terminu jest bowiem stosowana jedynie w sytuacjach wyjątkowych, tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wskazać należy, że pełnomocnik profesjonalny jest zobowiązany do szczególnej staranności w dbaniu o interesy procesowe swojego mocodawcy. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik organu jako przyczynę niedochowania terminu wskazał niezdolność do pracy z powodu choroby. Jednak z przedstawionego przez pełnomocnika zaświadczenia lekarskiego nie wynika, aby dolegliwości powodujące taką niezdolność były tego rodzaju, że uniemożliwiały dokonanie w terminie czynności procesowej lub przynajmniej posłużenie się w tym celu osobą trzecią. Ponadto z uzasadnienia wniosku wynika, że pełnomocnik nie prowadzi samodzielnie kancelarii, lecz współpracuje z innymi pracownikami organu, a zatem można od niego wymagać takiego zorganizowania pracy, ażeby w nagłych niezaplanowanych sytuacjach nie dopuszczać do takich sytuacji, w których interes strony byłby zagrożony. W orzecznictwie sądowym funkcjonuje pogląd, że nie każda choroba – niezdolność do pracy, powinna być uznana za przyczynę usprawiedliwiającą niedokonanie w terminie czynności procesowej, lecz jedynie taka, która rzeczywiście uniemożliwia dokonanie takiej czynności (por. postanowienia NSA: z dnia 10 kwietnia 2008 r., II OZ 310/08, z dnia 29 września 2012 r., sygn. akt I OZ 713/12, z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 310/10). Pełnomocnik występujący w sprawie, wobec zaistnienia okoliczności choroby, mógł np. zlecić wykonanie stosownych czynności innej osobie. Podkreślenia wymaga, iż obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy ciąży na podmiocie składającym wniosek o przywrócenie terminu. Z wniosku o przywrócenie terminu nie wynika zaś, że choroba pełnomocnika uniemożliwiała mu posłużenie się inną osobą, zatem nie można przyjąć że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Z powyższych względów na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.