II SA/Gl 673/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant st. sekretarz sądowy Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na rozprawie wniosku M. R. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi Wojewody Śląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Lublińcu z dnia 19 października 2010 r. nr 775/LVIII/2010 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Pismem z dnia 22 lipca 2011 r. Wojewoda Śląski, działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001, Nr 142, poz. 1591 ze zm. dalej u.s.g.), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miasta Lubliniec z dnia 19 października 2010 r. nr 775/LVIII/2010 w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w północno-zachodniej części miasta Lublińca obejmującego dzielnicę Steblów, domagając się stwierdzenia jej nieważności w całości. W przeddzień rozprawy M. R. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego złożył wniosek o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu w charakterze jego uczestnika, stwierdzając, że jako właściciel nieruchomości położonej w dzielnicy Steblów posiada interes prawny w ustaleniu zgodnego z prawem brzmienia uchwał dotyczących zagospodarowania przestrzennego dla dzielnicy, gdzie znajdują się jego nieruchomości. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały, a także uchwały nr 776/LVIII/2010. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek M. R. nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że stosownie do art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a. w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. W ocenie Sądu powyższa regulacja nie daje podstaw do dopuszczenia M. R. jako uczestnika postępowania w przedmiotowym postępowaniu sądowym wywołanym skargą Wojewody Śląskiego wniesioną w trybie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Zaskarżona uchwała nie zapadła bowiem wskutek przeprowadzenia postępowania administracyjnego, lecz podjęto ją w trybie przewidzianym dla stanowienia prawa. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje w wyniku przeprowadzenia postępowania legislacyjnego, zgodnie z procedurą przewidzianą przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm. dalej u.p.z.p.) . Z art. 14 ust. 8 tej ustawy wynika, iż plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego. Tryb postępowania w sprawie projektowania, uchwalenia i zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określony przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz wskazaną wyżej ustawą. W rozpatrywanej sprawie nie mamy zatem do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowaniu administracyjnego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, procedura planistyczna jest bowiem odrębnie uregulowana i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej. Odrębność tego postępowania dotyczy tak podjęcia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak również i wniesienia do sądu administracyjnego skargi na tę uchwałę w trybie art. 93 ust. 1 u.s.g. przez Wojewodę Śląskiego, z którą to skargą mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Wskazać także należy, że w postępowaniu dotyczącym zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie stosuje się co do zasady przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, nie traktując tego postępowania jako postępowania administracyjnego, o którym mowa w Kodeksie postępowania administracyjnego. Mając to na względzie należało uznać, że przepis art. 33 § 1 i 2 p.p.s.a. nie stwarza podstawy do dopuszczenia innej osoby do udziału w postępowaniu w sprawie ze skargi organu nadzoru na uchwałę rady gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem składu orzekającego również przepisy ustawy o samorządzie gminnym nie dają podstawy do dopuszczenia wnioskodawcy do udziału w postępowaniu sądowym. Jak już wskazano Wojewoda Śląski wniósł swoją skargę na uchwałę Rady Miasta w Lublińcu na postawie art. 93 ust. 1 u.s.g. która uprawnia wyłącznie organ nadzoru do wniesienia takiej skargi. Wojewoda jako jeden z organów nadzoru sprawuje nadzór nad działalnością gminy na podstawie kryterium zgodności z prawem, a jedną z form tego nadzoru, w przypadku niewydania rozstrzygnięcia nadzorczego, jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Stronami postępowania sądowego zainicjowanego skargą na uchwałę rady gminy w sprawie planu miejscowego jest zatem wyłącznie wojewoda jako organ nadzoru oraz organ uchwałodawczy gminy (por. postanowienie NSA z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 623/10). Także przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego, nie uzasadnia zdaniem Sądu żądania wnioskodawcy dopuszczenia go do udziału w postępowaniu sądowym. Konstrukcja prawna skargi z art. 101 ust. 1 u.s.g. opiera się bowiem na istnieniu własnego, indywidualnego interesu, ocena zaś przez Sąd rodzaju i stopnia naruszenia, możliwa jest dopiero po skutecznym wniesieniu skargi, która poprzedzona musi być wezwaniem do usunięcia przez organ naruszenia interesu prawnego. Tym samym osoba, która nie wniosła skargi, nie może skutecznie żądać dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym wszczętym na skutek skargi innego podmiotu ( por. postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 134/09 - http// orzeczenia.nsa.pov.pl). Z tych wszystkich powodów Sąd, działając na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.