II SA/Gl 745/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na uchwałę Rady Gminy Suszec z dnia 8 stycznia 2015 r. nr IV/20/2015 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Sporządzonym i nadanym w urzędzie pocztowym pismem z dnia 22 czerwca 2016 r. J. H. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Gminy Suszec z dnia 8 stycznia 2015 r., nr IV/20/2015 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wniesienie skargi zostało poprzedzone wezwaniem Rady Gminy Suszec do usunięcia naruszenia prawa, które zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 9 marca 2016 r. i wpłynęło do Urzędu Gminy Suszec w dniu 14 marca 2016 r. Na sesji w dniu 28 kwietnia 2016 r. Rada Gminy Suszec podjęła uchwałę nr XXI/179/2016 w sprawie w sprawie rozpatrzenia przedmiotowego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Odpis tej uchwały został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446) każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wystąpienie z wezwaniem, o jakim mowa wyżej, warunkuje możliwość skutecznego zaskarżenia uchwały. W myśl bowiem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do art. 52 § 4 P.p.s.a. w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu, wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, przy czym termin z § 3 przywołanego artykułu nie ma zastosowania. Z kolei art. 53 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wskazanym przypadku, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów w dniu 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA z 2007 r. Nr 3, poz. 60) przyjął, że przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. znajduje zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Uchwała ta znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, bowiem rozstrzyga ona kwestie związane z terminem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy. Co więcej Sąd rozpoznający niniejszą sprawę jest jej treścią tej uchwały związany zgodnie z treścią art. 269 § 1 P.p.s.a. Jak już wskazano powyżej termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego stosownie do art. 53 § 2 P.p.s.a. wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli natomiast organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie to termin do wniesienia skargi wynosi sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia wezwania o usuniecie naruszenia prawa. Zasadniczą kwestią jest wyjaśnienie relacji między dwoma terminami, o których mowa w art. 53 § 2 P.p,s.a. Z analizy tego przepisu wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przed upływem tego terminu należy wnieść skargę. W orzecznictwie przyjmuje się przy tym, że przez udzielenie odpowiedzi na wezwanie należy rozumieć jej doręczenie. Takie stanowisko wynika m.in. z uzasadnienia powyższej uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2002 r. oraz postanowienia tego Sądu z dnia 10 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1682/12. W rozpoznawanej sprawie skarżący wezwał Radę Gminy Suszec do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie to wpłynęło do Urzędu Gminy Suszec w dniu 14 marca 2016 r. Organ udzielił wprawdzie odpowiedzi na powyższe wezwanie uchwałą z dnia 28 kwietnia 2016 r., jednakże odpowiedź ta została doręczona skarżącemu w dniu 23 maja 2016 r., a zatem po upływie terminu sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. Z tego względu należało uznać, że termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi nie został przerwany i nie rozpoczął biegu termin trzydziestu dni liczony od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie. Skoro zatem termin sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upłynął w dniu 13 maja 2016 r., to uznać należało, że skarga z dnia 22 czerwca 2016 r. została wniesiona z uchybieniem terminu. Mając na względzie powyższe, Sąd postanowił odrzucić skargę jako spóźnioną na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego, Sąd orzekł stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.