II SA/Gl 751/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2017 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki budowli oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta G. decyzją nr [...] z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego (t.j.: Dz. U. 2016, poz. 290 z późn. zm.), nakazał A.W. rozbiórkę samowolnie wybudowanej altany, na terenie nieruchomości przy ul. [...] (dz. nr [...], obręb ewid. W.) w G.. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż w dniu [...] r., wpłynął doń wniosek "A" R. o sprawdzenie legalności budowy 2 obiektów - [...], na terenie ww. nieruchomości. W dniu [...] r. przedstawiciele PINB przeprowadzili oględziny w terenie stwierdzając, że na terenie nieruchomości stanowiącej własność A.W., znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny. Za budynkiem mieszkalnym w ogrodzie, na terenie działki nr [...], stanowiącej własność "A", usytuowana została m.in. altana konstrukcji drewnianej ze ścianami wypełnionymi drewnianą płytą ażurową, dachem wielospadowym pokrytym dachówką. Wymiary ścian bocznych altany 3,70 m x 3,70 m, wysokość 3 m. Wg oświadczenia A.W. obiekt został wybudowany w [...] r. bez zgody administracji architektoniczno-budowlanej. W toku prowadzonego postępowania ustalono, że działka nr[...] stanowi grunt leśny i pozostaje w zarządzie nadleśniczego Nadleśnictwa R.. Ustalono także, że A.W. legitymował się umową dzierżawy nr [...] z dnia [...] r. zawartą pomiędzy nim, a "A" R., której przedmiotem była ww . działka w celu prowadzenia ogrodu oraz jego zagospodarowania rekreacyjnego jednak umowa ta została rozwiązana. Jak wskazał dalej PINB budowa altany zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2d ustawy Prawo budowlane w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1 podlega obowiązkowi zgłoszenia. W sytuacji budowy obiektu budowlanego bez wymaganego zgłoszenia zastosowanie ma art. 49b ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, nakazuje rozbiórkę obiektu z zastrzeżeniem art. 49b ust. 2 powołanej ustawy, który dopuszcza możliwość zalegalizowania samowoli budowlanej jeżeli budowa: "... jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo w przypadku jego braku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno- budowlanych". W toku prowadzonego postępowania ustalono, że w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w G. z dnia [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta G. dla terenu obejmującego dzielnicę W.), teren działki nr [...] oznaczony jest jako [...], którego przeznaczeniem podstawowym są lasy. Przeznaczeniem zaś dopuszczalnym są jedynie drogi wewnętrzne, ścieżki rowerowe piesze i konne, a także sieci i urządzenia infrastruktury technicznej, włącznie ze stacjami bazowymi telefonii komórkowej - w ramach jakie umożliwiają przepisy odrębne. Wobec powyższego należy stwierdzić, zdaniem organu I instancji, że budowa altany nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego co stanowi przesłankę do wydania nakazu rozbiórki obiektu zgodnie z art. 49b ust. 1 ustawy Prawo budowlane. W odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej A.W., reprezentowany przez r. pr. L.W., zarzucił naruszenie art. 29 ust. 1 pkt 2d w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, iż przepisy te mają zastosowanie w sprawie. Zdaniem pełnomocnika obiekt nie stanowi bowiem altany, a jedynie zadaszenie. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ zrelacjonował przebieg postępowania wskazując następnie, iż w toku postępowania odwoławczego uzyskał z Wydziału Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta w G. pisemną informację, że w okresie od [...] r. do teraz nie odnaleziono wpisów dotyczących wydania decyzji o pozwoleniu na budowę lub zgłoszenia altany na terenie działki nr [...]. Ponadto organ uzyskał z Wydziału Planowania Przestrzennego UM w G. informację nt. przeznaczenia działki nr [...] w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego –[...] tereny lasów oraz w niewielkim fragmencie [...] - tereny dróg publicznych klasy zbiorczej. Nadto działka nr [...] położona jest w granicach stref: ochrony konserwatorskiej oraz otuliny Parku Krajobrazowego [...]. Pismem, które wpłynęło do [...] WINB w dniu [...] r. pełnomocnik odwołującego złożył wniosek o zawieszenie postępowania z uwagi na spory sądowe między Nadleśnictwem a A.W. Natomiast PINB na zlecenie organu II instancji przeprowadził w dniu [...] r. dodatkowe oględziny altany będącej przedmiotem postępowania. Zdaniem [...] WINB niezależnie od tego, czy sporny obiekt kwalifikować jako wiatę czy altanę, to w dacie jego budowy tj. w roku [...] wymagał on uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę, gdyż żaden z przepisów art. 28-31 Prawa budowlanego w brzmieniu na rok [...] nie zwalniał altany czy też wiaty z tego obowiązku. Pełnomocnik odwołującego argumentując, że w [...] roku zgłoszenia wymagały jedynie altany na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych zdaje się zapominać o art. 28 Prawa budowlanego stanowiącym ogólną regułę, że Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30. Tym samym, wszelkie roboty budowlane wymagały pozwolenia na budowę, za wyjątkiem enumeratywnie wyliczonych robót budowlanych i obiektów wymagających jedynie zgłoszenia, względnie całkowicie zwolnionych z jednego i drugiego obowiązku. W konsekwencji w [...] roku budowa altan co do zasady wymagała pozwolenia na budowę, z jednym wyjątkiem - budowy altan na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych podlegających zgłoszeniu. Inwestor przedmiotowego obiektu nie okazał żadnej dokumentacji budowlanej (pozwolenie na budowę lub zgłoszenie), na podstawie której wybudował sporny obiekt, a dokumentów tych nie znaleziono również w organie administracji architektoniczno-budowlanej. Uprawniona była zatem konkluzja, że obiekt powstał w warunkach samowoli budowlanej i niezbędne było wszczęcie postępowania legalizacyjnego. Brak jednocześnie w prawie budowlanym definicji altany oraz wiaty, stąd próby takie podejmuje judykatura. Jak przyjął NSA w wyroku sygn. akt II OSK 1875/12 z dnia 9 stycznia 2014 r. pod pojęciem altany należy rozumieć budowlę o lekkiej konstrukcji, często ażurowej, stawianej w ogrodzie, przeznaczonej do wypoczynku i ochrony przez słońcem i deszczem. Takie rozumienie altany zostało wyrażone również w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 listopada 2009 r., II SA/Kr 1245/09, Lex nr 589150 oraz wyrok WSA w Szczecinie z dnia 22 lutego 2007 r., II SA/Sz 1021/06, Lex nr 308925). Z kolei wiata w orzecznictwie sądów administracyjnych jest dość jednolicie kwalifikowana jako budowla (m. in. wyrok WSA w Opolu z dnia 27 października 2009 r. sygn. II SA/Op 250/09), co wynika z braku niektórych elementów konstytutywnych dla budynków (przegrody budowlane, fundament), rozmiarem zaś wykracza poza pojęcie obiektu małej architektury. W związku z wyżej opisanymi wątpliwościami należało odpowiedzieć na pytanie w jakim trybie trzeba było przeprowadzić postępowanie legalizacyjne. Próbując rozstrzygnąć wynikłe zagadnienie, po pierwsze [...] WINB uznaje, że przedmiotowy obiekt budowlany stanowi jednak altanę, nie wiatę, tym samym przyjmuje kwalifikację prawną i terminologię dotąd konsekwentnie przyjmowaną w niniejszym postępowaniu przez organ powiatowy, a także "A", Prokuraturę Rejonową, oraz do pewnego momentu przez samego odwołującego. Porównując obiekt na działce [...] z definicją zaproponowaną przez NSA w wyroku sygn. II OSK 1875/12 organ wojewódzki dostrzega, że obiekt ten znajduje się w ogrodzie, ma lekką konstrukcję, zaś wewnątrz widać zabawki dziecięce i akcesoria ogrodnicze. Gwoli ścisłości zaproponowane definicje wiat i altan nie są rozłączne, a wręcz postawić można tezę, że altanę należy traktować jako szczególny rodzaj wiaty. Po drugie, należy mieć na uwadze, że art. 29 ust. 1 pkt 2d Prawa budowlanego wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., kiedy to zaczęła obowiązywać ustawa z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (Dz. U. 2016, poz. 2255) nowelizująca w pewnym zakresie także ustawę Prawo budowlane. Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy nowelizującej stanowiącym przepis przejściowy "W sprawach, o których mowa w ustawie zmienianej w art. 5, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, w tym do zgłoszeń i zawiadomień, o których mowa w art. 30, art. 31, art. 54 i art. 71 ustawy zmienianej w art. 5, w stosunku do których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie upłynął termin do wniesienia sprzeciwu, stosuje się przepisy dotychczasowe". Z tego względu, nowelizacja wprowadzająca art. 29 ust. 1 pkt 2d Prawa budowlanego w żadnej mierze nie wpłynęła na tryb załatwienia niniejszej samowoli budowlanej wszczętej przed wejściem w życie tego przepisu. Tym samym poprawnie organ powiatowy wszczął w [...] r. procedurę legalizacyjną w oparciu o art. 49b Prawa budowlanego, albowiem na datę wszczęcia sprawy altana tego rodzaju wymagała zgłoszenia. Niemniej, niezależnie od tego, czy postępowanie to winno było toczyć się w trybie art. 49b Prawa budowlanego przewidującym postępowanie w sprawie legalizacji obiektów budowlanych wzniesionych bez wymaganego zgłoszenia, czy też może na podstawie art. 48 Prawa budowlanego dotyczącego legalizacji obiektów budowlanych wymagających pozwolenia na budowę, to w obydwu trybach możliwość zalegalizowania samowoli budowlanej jest zależna od szeregu analogicznych czynników, pośród których istotną rolę odgrywa zgodność obiektu z porządkiem planistycznym ustalonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W rozpatrywanym przypadku zgodność taka nie zachodzi, co skutkuje koniecznością nakazania rozbiórki. W obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego teren działki nr [...] oznaczony jest bowiem jako [...], którego przeznaczeniem podstawowym są lasy. Przeznaczeniem zaś dopuszczalnym są jedynie drogi wewnętrzne, ścieżki rowerowe piesze i konne, a także sieci i urządzenia infrastruktury technicznej, włącznie ze stacjami bazowymi telefonii komórkowej - w ramach jakie umożliwiają przepisy odrębne. Przedmiotowa altana nie kwalifikuje się jako żaden z rodzajów obiektów wskazanych jako przeznaczenie dopuszczalne, nie mieści się też w przeznaczeniu podstawowym - las, gdzie obowiązuje nakaz zachowania istniejącej zieleni leśnej. [...]WINB wskazał nadto, że nie uwzględnił wniosku o zawieszenie postępowania, gdyż był on oparty o zawisły przed sądem cywilnym spór o prawa do działki, na której postawiono obiekt będący przedmiotem postępowania. Dla wydania niniejszej decyzji merytorycznie rozstrzygającej sprawę wystarczająca była w ocenie [...]WINB sprzeczność obiektu z planem miejscowym. Pismem z dnia [...] r. A.W. reprezentowany przez r. pr. L.W., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję organu II instancji, domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w całości. Z ostrożności procesowej na wypadek nieuwzględnienia zarzutu nieważności postępowania wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak również uchylenie poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej. Zaskarżonej decyzji pełnomocnik zarzucił : 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 29 ust. 1 pkt 2d w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1, a także art. 49b ust. 1, art. 80 ust. 2, art. 81, art. 83 ust. 2 i art. 84 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, iż przepisy te mają zastosowanie w sprawie, 2. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mogące mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez odmowę zawieszenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, iż nie ulega wątpliwości, że przedmiotowa altana to obiekt wykonany w całości z drewna, ze ściankami wypełnionymi drewnianą płytą ażurową oraz dachem pokrytym dachówką. W dniu [...] r. skarżący zawarł umowę dzierżawy z właścicielem działki, na której usytuowana jest altana tj. Nadleśnictwem R. Na mocy umowy część tej działki ([...] m2) została oddana w posiadanie odwołującemu w celu prowadzenia ogrodu oraz jego zagospodarowania rekreacyjnego. Zgodnie z § 5 ust. 3 - najemca nie może wznosić na przedmiocie najmu żadnych obiektów trwale związanych z gruntem. Umowa dopuszczała zatem budowę na dzierżawionej działce altany, która nie jest obiektem trwale związanym z gruntem. Okoliczność, czy umowa została rozwiązana pozostaje sporna pomiędzy stronami (A.W. i Nadleśnictwem R.), a ocena tej kwestii pozostaje poza zakresem jurysdykcji organów nadzoru budowlanego, które są organami administracji publicznej (odbywa się w ramach postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy w G. w sprawie [...]). Podkreślić jednakże należy, że altana została wybudowana ok. [...] r., z tego względu wynajmujący tj. Nadleśnictwo R. musiało sobie zdawać sprawę z jej istnienia przy zawieraniu umowy dzierżawy w [...] r. W przedmiotowej sprawie w decyzji wydanej przez PINB powołano art. 29 ust. 1 pkt 2d ustawy Prawo budowlane stanowiący, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolnostojących altan o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde [...] m2 powierzchni działki nie mógł znaleźć zastosowania w sprawie. Organ I instancji administracyjnej wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2d w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane budowa altany podlega obowiązkowi zgłoszenia. Przepis ten wszedł w życie dopiero 1 stycznia 2017 r. W konsekwencji nie może on znaleźć zastosowania do obiektu budowlanego wzniesionego w [...] r., kiedy to, zdaniem pełnomocnika budowa obiektu budowlanego będącego przedmiotem niniejszego postępowania nie wymagała (i nie wymaga również obecnie) ani zgłoszenia budowy, ani też pozwolenia na budowę. Należy również przypomnieć, że skarżący w przedmiotowej sprawie zgłosił również wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego. Nie podziela bowiem tezy organu, iż decydujące znaczenie w sprawie ma niezgodność wzniesionego obiektu budowlanego z obowiązującym dla działki nr [...] miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem pełnomocnika kwestia tytułu prawnego do gruntu ma także istotne znaczenie i z tego powodu organ administracji winien był zawiesić postępowanie administracyjne w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie tej kwestii przez Sąd Rejonowy w G.. Skarga została wniesiona w terminie. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty, które zawarł był w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie mogła zostać uwzględniona. Wskazać w tym miejscu należy, że bezspornym w sprawie jest, iż w roku [...] A.W. na przedmiotowej działce usytuował obiekt określany zarówno w decyzji pierwszoinstancyjnej, jak i drugoinstancyjnej jako altana (takim samym oznaczeniem posługuje się pełnomocnik w skardze). Altana w całości usytuowana jest na terenie należącej do Nadleśnictwa działki nr [...], a więc innej niż ta, na której znajduje się dom mieszkalny skarżącego. Jak wynika z oświadczenia skarżącego, a także informacji uzyskanej przez organy z Urzędu Miasta w G. budowy nie zgłosił, nie wystąpił też o pozwolenie na budowę. Jak twierdzi w skardze pełnomocnik skarżącego w roku[...] altana nie wymagała ani pozwolenia na budowę ani zgłoszenia, Prawo budowlane w wersji obowiązującej w chwili wzniesienia altany przewidywało bowiem, zdaniem pełnomocnika, obowiązek zgłoszenia budowy (lub uzyskania pozwolenia na budowę) wyłącznie altan na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych (art. 29 ust. 1 pkt. 6 ustawy Prawo Budowlane w tamtym brzmieniu). Powyższy rygor prawny nie dotyczył innego rodzaju altan, skarżący nie wzniósł zaś przedmiotowego obiektu na terenie ogródka pracowniczego, w konsekwencji brak jest podstaw prawnych do wydania nakazu rozbiórki. Teza ta jest z oczywistych przyczyn błędna. Trafnie w tej mierze wskazuje [...]WINB, że niezależnie od tego, czy sporny obiekt kwalifikować jako wiatę czy altanę, to w dacie jego budowy tj. w roku [...] wymagał on uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę, gdyż żaden z przepisów art. 28-31 Prawa budowlanego w brzmieniu na rok[...] nie zwalniał altany czy też wiaty z tego obowiązku. Stosownie bowiem do art. 28 Prawa budowlanego wszelkie roboty budowlane wymagały pozwolenia na budowę, za wyjątkiem enumeratywnie wyliczonych robót budowlanych i obiektów wymagających jedynie zgłoszenia, względnie całkowicie zwolnionych z jednego i drugiego obowiązku. Budowa altan co do zasady wymagała zatem w [...] r. pozwolenia na budowę, z jednym wyjątkiem - budowy altan na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych podlegających zgłoszeniu. W konsekwencji skoro inwestor zrealizował inwestycję samowolnie to stosownie do przepisów Prawa budowlanego rozważyć należało możliwość legalizacji, która jednak stosownie do 49b Prawa budowlanego (w dacie wszczęcia postepowania altana tego rodzaju wymagała już jedynie zgłoszenia) możliwa byłaby jedynie pod warunkiem zgodności inwestycji z planem miejscowym. W przedmiotowej sprawie ustalenia obowiązującego planu miejscowego, w ewidentny sposób wykluczają możliwość usytuowania na przedmiotowej działce obiektu, o którym mowa. Słusznie w tej mierze wskazuje [...]WINB, iż altana położona jest na działce o przeznaczeniu 6ZL - tereny lasów, dla którego obowiązują zgodnie z § 21 uchwały [...] Rady Miejskiej w G. z dnia [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Gliwice dla terenu obejmującego dzielnicę W. następujące ustalenia: Dla terenów o symbolach [...] ustala się: przeznaczenie podstawowe: lasy, co oznacza zachowanie istniejącej zieleni leśnej, przeznaczenie dopuszczalne: drogi wewnętrzne, ścieżki rowerowe, piesze i konne, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej, włącznie ze stacjami bazowymi telefonii komórkowej - w ramach jakie umożliwiają przepisy odrębne. Dodatkowo dla terenów [...] wprowadzono nakaz przestrzegania ograniczeń wynikających z położenia terenu w obszarze otuliny [...]. Przedmiotowa altana nie kwalifikuje się jako żaden z rodzajów obiektów wskazanych jako przeznaczenie dopuszczalne, nie mieści się także w przeznaczeniu podstawowym - las, gdzie obowiązuje nakaz zachowania istniejącej zieleni leśnej. W konsekwencji zgodnie z ww. zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest dopuszczalne usytuowanie na przedmiotowej działce jakichkolwiek nie wyliczonych w planie obiektów, niemożliwa jest tym samym legalizacja obiektu zrealizowanego samowolnie, a tym samym obowiązkiem organu było nakazanie inwestorowi rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu. Bez znaczenia są w tej mierze sformułowane w odwołaniu i skardze argumenty dotyczące treści zawartej pomiędzy skarżącym a Nadleśnictwem R. umowy dzierżawy, niezależnie bowiem od jej treści umowa nie może zmieniać zapisów planu miejscowego i zezwalać na sprzeczne z planem wykorzystanie terenu. Wbrew twierdzeniom skargi słusznie tym samym organ odmówił wnioskowanego przez pełnomocnika skarżącego zawieszenia postępowania albowiem spór co do własności działki z oczywistych przyczyn nie stanowi kwestii wstępnej, która do zawieszenia uprawniałaby. Przyczyną orzekającej o obowiązku rozbiórki decyzji nie była bowiem kwestia braku po stronie skarżącego prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane lecz sprzeczność altany z planem miejscowym, występująca niezależnie od tego do kogo teren działki należy. Powód uznania niedopuszczalności legalizacji został w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyłuszczony jasno i klarownie. Sąd nie stwierdził także zarzucanych przez skarżącego naruszeń proceduralnych. W sprawie ustalono bowiem wszystkie konieczne dla rozpoznania sprawy okoliczności faktyczne, poprawnie odnosząc je do stanu prawnego. Wydane przez organy decyzje są należycie, w zgodzie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnione, zawierając zarówno uzasadnienie faktyczne, jak i prawne. W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2017, poz. 1369) orzekł jak w sentencji.