II SA/Gl 818/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...], znak: [...] z dnia [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. i K. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i zbiornika na ścieki, na działce oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...], obręb L., gmina N. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. M. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wniosku wskazano przede wszystkim, że wykonanie zaskarżonej decyzji, a więc wybudowanie budynku o wysokości ok. 9 m, w odległości 1,5 m od granicy nieruchomości skarżącego, będzie stanowić poważne utrudnienie w prowadzeniu przez niego i jego małżonkę działalności agroturystycznej. Realizacja inwestycji może nawet doprowadzić do likwidacji prowadzonej działalności i zniszczy widoki na jej rozbudowę w przyszłości. Zdaniem skarżącego odsunięcie budynku o trzy metry w stronę przeciwległej granicy działki inwestora zmniejszyłoby zacienienie jego nieruchomości oraz w większym stopniu pozwoliłoby na zachowanie pięknego widoku na las, który stanowi podstawową atrakcję gospodarstwa agroturystycznego. Mając powyższe na uwadze skarżący zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż faktyczne rozpoczęcie procesu budowlanego przez inwestora może wywołać skutki, których usunięcie może być kosztowne dla uczestników procesu budowlanego. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe przesłanki mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, zachodzi w przypadku zagrożenia wystąpienia szkody, która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (zob. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W ocenie Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności nie uzasadniają wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wykonanie bowiem decyzji o pozwoleniu na budowę nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tego względu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać należy, że to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (vide: postanowienia NSA: II OZ 131/08 z dnia 22 lutego 2008 r. oraz II OZ 145/08 z dnia 26 lutego 2008 r.). Wobec tego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody zdaniem Sądu odnosi się wyłącznie do inwestora, który może być obciążony dodatkowymi kosztami, związanymi z ewentualnym rozebraniem spornej inwestycji, a wykonanie zaskarżonego aktu nie pociąga za sobą trudnych do odwrócenia skutków. Jeśli orzeczeniem Sądu zaskarżona decyzja zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, a budowa będzie poważnie zaawansowana lub ukończona, wówczas uprawniony do wydania szeregu nakazów mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodności z prawem będzie organ nadzoru budowlanego. Tym samym także w przypadku uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, konsekwencje obciążają przede wszystkim inwestora nie zaś stronę skarżącą. Rozpatrując złożony wniosek nie można też pominąć, że stosownie do art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji Sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania takiej decyzji. Przywołany przepis wskazuje, że wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowić może dużą dolegliwość dla inwestora, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż szkoda, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. Odnosząc się natomiast do argumentacji dotyczącej zacienienia czy ewentualnego utrudnienia rozbudowy prowadzonej działalności agroturystycznej przez skarżącego, stwierdzić należy, iż powyższe argumenty nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż wskazane okoliczności faktyczne nie wypełniają przesłanki powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 1 lipca 2011 r. , sygn. II OZ 545/11). Wskazać również trzeba, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Mając na względzie powyższe wniosek skarżącego podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.