II SA/Gl 848/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, Sędziowie Sędzia WSA Edyta Kędzierska (spr), Asesor WSA Tomasz Dziuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 września 2021 r. sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie nakazu usunięcia odpadów oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie, postanowieniem z dnia [...]. odmówiło przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. w przedmiocie nakazania skarżącemu S.W. oraz O.S., "A" Spółce z o.o. w upadłości solidarnie usunięcie odpadów zmagazynowanych w 2017 - 2018 roku znajdujących się w miejscu nieprzeznaczonym do ich składowania lub magazynowania tj. z terenu nieruchomości położonej przy ul. [...] w C. w terminie do dnia 31 marca 2022 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione, wymienione w art. 58 K.p.a., cztery przesłanki, które stanowią podstawę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Nie uprawdopodobniono bowiem w żaden sposób, że odwołujący się, reprezentowany przez radcę prawnego - nie ponosi winy za przekroczenie terminu do złożenia odwołania. We wniosku o przywrócenie terminu z dnia 19 maja 2021 r. skarżący wskazał między innymi, że wskutek dolegliwości po przebytej w grudniu 2020 r. chorobie SARs Cov-2 nieświadomie przyjął i przekazał pełnomocnikowi - radcy prawnemu nieprawidłową datę doręczenia pisma. Dodał, że działając w stanie ograniczonej świadomości oraz zaników pamięci dokonał oczywistej omyłki w zakresie jednego dnia. Ponadto podniósł, że pozostawiony pełnomocnikowi czas do sporządzenia pisma nie dał możliwości złożenia go wcześniej aniżeli w ostatnim wskazanym dniu, a opóźnienie jest nieznaczne i w żadnym wypadku nie było nakierowane na działanie na niekorzyść którejkolwiek ze stron postępowania. Dodatkowo wskazał, że osoba która otrzymała korespondencję t.j. jego matka, która również w listopadzie 2020 r. przebyła COVID 19 i jest osobą w podeszłym wieku, mogła również podać nieprawidłową datę odbioru pisma. Organ odwoławczy podniósł, że wyżej wskazane przez skarżącego - reprezentowanego przez radcę prawnego - okoliczności dotyczące przyczyn uchybienia terminu nie uprawdopodobniają, iż nie ponosi on winy za przekroczenie terminu do złożenia odwołania. Organ wskazał, że przedmiotowa decyzja z dnia [...] r. została doręczona skarżącemu w dniu 11 marca 2021 r., dowodem czego jest potwierdzenie odbioru tej decyzji. Natomiast z dokumentu pełnomocnictwa wynika, że w dniu 15 marca 2021 r. skarżący udzielił pełnomocnictwa w przedmiotowej sprawie radcy prawnemu. Ponadto w aktach rozpoznawanej sprawy znajduje się pismo pełnomocnika z dnia 17 marca 2021 r. zawierające wniosek o udostępnienie akt sprawy, które wpłynęło do organu I instancji w dniu 19 marca 2021 r. Dodatkowo w aktach rozpoznawanej sprawy znajduje się adnotacja organu I instancji z dnia 19 marca 2021 r., informująca, iż w tym dniu akta sprawy zostały udostępnione pełnomocnikowi skarżącego oraz że zapoznał się z całością akt i wykonał z części z nich zdjęcia. Z kolei z dokumentu potwierdzenia odbioru przez skarżącego przedmiotowej decyzji z dnia [...] r., znajdującego się w aktach, wynika, że niniejszy dokument potwierdzenia odbioru wpłynął do Kancelarii Urzędu Miasta C. w dniu [...] r., a pełnomocnikowi akta sprawy zostały udostępnione w dniu 19 marca 2021 r. Natomiast w odniesieniu do twierdzeń skarżącego, że jego matka, która otrzymała korespondencję w przedmiotowej sprawie mogła również podać nieprawidłową datę odbioru pisma organ wskazał, że w orzecznictwie sądowym wskazuje się zgodnie, iż "Powód uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej (błędna ocena daty otrzymania kwestionowanej decyzji) nie może zostać uwzględniony ponieważ stanowi on wyraz zaniedbania osoby zobowiązanej do dokonania czynności, a nie jest argumentem wykazującym brak winy. Zaznaczyć należy, że jeżeli osoba opisuje sytuację rodziny w sposób ogólny i nie przywołuje żadnych zdarzeń, które wystąpiłyby w okresie odnoszącym się do dokonania danej czynności prawnej, w takiej sytuacji osoba znajduje się permanentnie i brak jest zaistnienia okoliczności, która wskazywałaby na odmienność sytuacji i możność przeoczenia terminu do wniesienia odwołania. W takiej sytuacji osoba nie wykazuje aby uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy i uniemożliwia na podstawie art 58 k.p.a. przywrócenie terminu na prośbę zainteresowanego" wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2016 r. w sprawie sygn. akt IV SA/GI 76/16). Podobnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 19 grudnia 2019 r. w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1903/19 stwierdzając, że "Odwołanie się w art 58 § 1 k.p.a. do braku winy powoduje, że przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie. Tym samym termin do dokonania czynności procesowej nie może zostać przywrócony, jeżeli strona zawiniła uchybienie terminu, choćby w postaci lekkiego niedbalstwa. Taką winę można przypisać, skoro błędnie strona odnotowała datę doręczenia". Na takim też stanowisku stanął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 17 kwietnia 2015 r. w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 2844/14 "Zaniedbanie pracownika spółki odbierającego korespondencję, co miało skutkować błędnym poinformowaniem pełnomocnika o terminie, do którego można było złożyć odwołanie od decyzji, nie mogło być wystarczające do przyjęcia, że wystąpił brak winy po stronie pełnomocnika, a w konsekwencji i po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu". Ponadto organ podkreślił, że w orzecznictwie sądowym zgodnie wskazuje się, iż "Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy" (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 września 2020 r. w sprawie sygn. akt I SA/Po 363/20). W skardze wniesionej od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący – reprezentowany przez pełnomocnika – podniósł zarzut naruszenia przez organ art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a. przez ich pominięcie i brak należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym w szczególności okoliczności dotyczących odbioru korespondencji, chorowania zarówno przez skarżącego jak i jego matkę na C0V1D-19. Ponadto zarzucił naruszenie przy wydaniu postanowienia, art. 11 k.p.a. przez jego pominięcie polegające na braku należytego wyjaśnienia przez organ administracyjny zasadności przesłanek, którymi kierował się przy wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz art. 58 § 1 i 2 k.p.a. poprzez przyjęcie przez organ, że skarżący nie spełnił przesłanek do przywrócenia terminu, mimo przedstawienia dokumentacji medycznej potwierdzającej przejście C0VID-19. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi podniósł, że chybione są twierdzenia SKO jakoby nie uprawdopodobnił braku ponoszenia winy za przekroczenie terminu do złożenia odwołania. We wniosku o przywrócenie terminu wskazał bowiem, że przebył zakażenie wirusem C0VID-19, podobnie jak jego matka, która odebrała pismo. Dodał, że do dziś borykają się m.in. z tzw. mgłą mózgową, która u nich objawia się w szczególności zaburzeniami pamięci, trudnością w koncentracji i zapamiętywaniu. Wszystkie te okoliczności uprawdopodobniają brak winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania. Skarżący podkreślił, że jego matka ponadto jest osobą straszą, schorowaną, co potęguje negatywne objawy i następstwa przebytego zakażenia C0VID-19. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz.137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie odmówiło przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od wskazanej na wstępie decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. Podkreślenia zatem wymagało, że zgodnie z art. 58 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu w dniu 11 marca 2021 r., a w dniu 15 marca 2021 r. skarżący udzielił pełnomocnictwa w przedmiotowej sprawie radcy prawnemu. Ponadto w aktach znajduje się wniosek pełnomocnika z dnia 17 marca 2021 r. o udostępnienie akt sprawy oraz adnotacja organu I instancji z dnia 19 marca 2021 r., informująca, że w tym dniu akta sprawy zostały udostępnione pełnomocnikowi skarżącego. Natomiast odwołanie zostało nadane w urzędzie pocztowym przez pełnomocnika w dniu 26 marca 2021 r. Z powyższego wynika, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 25 marca 2021r. pomimo tego, że pełnomocnik skarżącego zapoznał się z aktami sprawy już 19 marca 2021 r., a więc kilka dni przed upływem tego terminu. Wskazana zatem we wniosku o przywrócenie terminu okoliczność, że wskutek dolegliwości po przebytej w grudniu 2020 r. chorobie SARs Cov-2 skarżący nieświadomie przekazał pełnomocnikowi - radcy prawnemu - nieprawidłową datę doręczenia decyzji, nie przemawia za uwzględnieniem tego wniosku. Niezależnie bowiem od kondycji skarżącego i wynikających z tego konsekwencji – jego pełnomocnik, zapoznając się z aktami sprawy miał możliwość ustalenia, w jakiej dacie miało miejsce doręczenie przedmiotowej decyzji. Podkreślenia wymaga, że – jak stwierdził w wyroku z dnia 2 lutego 2018 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 3049/17 Naczelny Sąd Administracyjny - "na gruncie art. 58 § 1 k.p.a. uznaje się, że strona ponosi odpowiedzialność za działania wszystkich osób, przy pomocy których dokonuje czynności procesowych, a odpowiedzialność za działania tych osób jest oceniana pod względem należytej staranności działań samej strony". Według zaś utrwalonej linii orzecznictwa, przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę lub jej pełnomocnika zalicza się przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, nieprawidłowe doręczenie pisma. Przywrócenie terminu nie jest natomiast możliwe, jeśli do jego uchybienia doszło wskutek choćby lekkiego niedbalstwa. Natomiast - jak już była o tym mowa wyżej – w niniejszej sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające brak winy w uchybieniu terminu przez stronę reprezentowaną przez pełnomocnika. W konsekwencji tego zasadnie organ stwierdził, że nie ma podstaw do przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania, gdyż nie zostały spełnione przesłanki wymienione w art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonego postanowienia według kryterium zgodności z prawem, stwierdzić należało, że skarga jest bezzasadna, gdyż postanowienie zostało wydane zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego. Wobec tego, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.