II SA/Gl 863/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 6 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. G. (G.) na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia postanawia przywrócić termin do złożenia zażalenia. Postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie skarżącej z dnia 30 marca 2017 r. Przedmiotowe zażalenie skarżąca złożyła na postanowienie Sądu z dnia 2 marca 2017 r. o odrzuceniu sprzeciwu skarżącej na postanowienie referendarza sądowego z uwagi na uzupełnienie braku formalnego sprzeciwu po terminie. Jak wynika z akt sprawy postanowienie Sądu z dnia 29 maja 2017 r. zostało uznane za skutecznie doręczone skarżącej w dniu 19 czerwca 2017 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Jak wynika z akt sprawy, Poczta Polska S.A. podjęła próbę doręczenia ww. przesyłki skarżącej w dniu 5 czerwca 2017 r., jednak adresata nie zastano. Ponownie podjęto próbę doręczenia powyższej przesyłki skarżącej w dniu 13 czerwca 2017 r. Wobec nie podjęcia przez skarżącą ww. przesyłki, w dniu 20 czerwca 2017 r. została ona zwrócono adresatowi. Pismem z dnia 27 czerwca 2017 r. skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 29 maja 2017 r. nie zgadzając się z podjętym rozstrzygnięciem (przesyłkę nadano w placówce pocztowej w dniu 27 czerwca 2017 r.). Ponadto, w piśmie skarżąca zaznaczyła, że była poinformowana przez Pocztę Polską o możliwości odebrania przesyłki zawierającej ww. postanowienie Sądu do dnia 20 czerwca 2017 r., jednak gdy udała się w tym dniu na pocztę udzielono jej informacji, że przesyłka została zwrócona adresatowi. Do pisma skarżąca dołączyła kserokopię skargi z dnia 20 czerwca 2017 r. adresowaną do Naczelnika Urzędu Pocztowego w R. oraz kserokopię zawiadomienia Poczty Polskiej z dnia 5 czerwca 2017 r. oraz zawiadomienia powtórnego, w którym zawarto informację, że skarżąca może odebrać przesyłkę w terminie do 20 czerwca 2017 r. Pismem z dnia 27 lipca 2017 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia z dnia 27 czerwca 2017 r. wskazując, że w dniu 27 lipca 2017 r. odebrała odpowiedź Poczty Polskiej, w której przyznano, że przesyłkę zawierającą postanowienie Sądu z dnia 29 maja 2017 r. zwrócono przed terminem jej odbioru, co uzasadnia uwzględnienie reklamacji. Skarżąca dołączyła kserokopię ww. pisma Poczty Polskiej z dnia 17 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 P.p.s.a pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a). Przechodząc do oceny okoliczności wskazujących na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu zauważyć wymaga, że dwukrotną awizację przesyłek zawierających postanowienie Sądu z dnia 29 maja 2017 r. potwierdzają adnotacje pracownika poczty. Wskazać wymaga jednakże, że powyższe domniemanie jest wzruszalne, a trybem właściwym do jego obalenia jest przywrócenie terminu (por. postanowienia SN z dnia 4 września 1970 r., I PZ 53/70, OSNCP 1971 r., Nr 6, poz. 100 oraz z dnia 12 stycznia 1973 r., I CZ 157/72, OSNCP 1973 r., Nr 12, poz. 215). Postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu nie ma jednak na celu zakwestionowania faktu doręczenia przesyłki, lecz jedynie uchylenie się od ujemnych skutków w zakresie upływu terminu, jakie wynikają dla strony z tego doręczenia (vide: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. P 13/05, oraz z dnia 15 października 2002 r., sygn. SK 6/02 w odniesieniu do tej samej problematyki poruszanej w postępowaniu cywilnym). W wymienionych wyżej orzeczeniach Trybunał Konstytucyjny wskazał na czynniki, które zwiększają prawdopodobieństwo nieotrzymania awiza przez adresata i zaliczył do nich okoliczności, w wyniku których poczta nie zawsze przestrzega standardów wyznaczonych przez prawo, co zmniejsza pewność dotarcia przesyłki. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca podjęła próbę uchylenia się od negatywnych skutków uznania za skutecznie doręczone postanowienie Sądu z dnia 29 maja 2017 r. Wskazane przez skarżącą okoliczności zwrócenia przesyłki przez Pocztę Polską w ostatnim dniu terminu jej odebrania oraz wskazanie, że przesyłka mogła zostać podjęta do dnia 20 czerwca 2017 r. potwierdza pismo Poczty Polskiej S.A. z dnia 17 lipca 2017 r. Wobec powyższego Sąd uznał te okoliczności za wystarczające do uprawdopodobnienia przez skarżącą braku winy w niedochowaniu terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 29 maja 2017 r. Nieprawidłowość doręczenia bez wątpienia wskazuje na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia na ww. postanowienie Sądu. W świetle powyższego oraz mając na uwadze konstytucyjną zasadę prawa do sądu należało przywrócić termin do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 29 maja 2017 r., w oparciu o regulację art. 86 § 1 p.p.s.a