II SA/Gl 958/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Protokolant Referent Anna Cyganek, po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...]w R. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 lipca 2006 r. syg. akt II SA/GL 798/05 w sprawie ze skargi I. A.- D. i M. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Skarżące Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w R., pismem z dnia [...] roku wniosło o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tut. Sądu w dniu 28 lipca 2006 roku w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 246/05. Pomimo tak wskazanej daty wyroku i sygnatury sprawy, z treści wniosku oraz dołączonego do tego wniosku odpisu postanowienia Prokuratury Rejonowej G. z dnia [...] roku o umorzeniu śledztwa ([...]) wynikało, że skarżące Stowarzyszenie domaga się wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 11 lipca 2006 roku, sygn. akt II SA/Gl 798/05, w sprawie ze skargi I. A.-D. i M. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Pozwolenie to dotyczyło budowy stacji bazowej telefonii komórkowej GSM przez [...] S.A. w W. na działce nr [...] w R. Jako podstawę wznowienia wskazano przesłankę z art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.s.a. Powołując się na wspomniane wyżej postanowienie Prokuratury Rejonowej stwierdzono, że z jego treści jednoznacznie wynika, iż zawarte w wyroku trzykrotne stwierdzenie, iż inwestor w postępowaniu zmierzającym do wydania pozwolenia na budowę odniósł się do wniosków i zastrzeżeń stron postępowania – jest nieprawdziwe. W związku z tym w ocenie skarżącego Stowarzyszenia dokumenty, na które powoływał się Sąd, a które nie dotyczyły przedmiotowego postępowania, nie mogły służyć jako dowody w sprawie. Taka sytuacja stanowi naruszenie art. 7, 77 i 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przyjęto, że o powyższych okolicznościach Sąd nie wiedział w dacie orzekania. Odnośnie zachowania trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie wskazano, że termin ten rozpoczął swój bieg dla skarżącego Stowarzyszenia od daty potwierdzenia tych okoliczności przez Prokuratora w powołanym postanowieniu o umorzeniu śledztwa. Wobec wskazania w skardze o wznowienie postępowania podstawy wznowieniowej oraz uzasadnienia zachowania terminu do jej wniesienia, Sąd postanowieniem z dnia 19 marca 2008 roku skierował sprawę do rozpoznania na rozprawie na zasadzie art. 280 § 1 p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 281 p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie obie te przesłanki wystąpiły. Sąd uznał bowiem, iż pomimo wskazania przez skarżące Stowarzyszenie podstawy prawnej żądania wznowienia postępowania (art. 273 § 2 p.s.a.) nie zostały wskazane przesłanki wznowienia, o których mowa w tym przepisie. W szczególności wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 273 § 2 p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Wskazywane przez skarżące Stowarzyszenie okoliczności, potwierdzone postanowieniem Prokuratury Rejonowej G. z dnia [...] roku nie stanowią okoliczności, ani też środka dowodowego, o którym mowa w powołanym przepisie. Okoliczności te dotyczą bowiem materiału dowodowego, który to materiał nie został zmieniony ani uzupełniony od momentu jego przekazania przez organ wraz ze skargą w sprawie II SA/Gl 798/05. Skarżące Stowarzyszenie brało udział w tym postępowaniu w charakterze uczestnika (vide: postanowienie zawarte w protokole z rozprawy z dnia 30 czerwca 2006 roku w sprawie II SA/Gl 798/05), a zatem przysługiwały mu prawa strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym miało wgląd do akt sprawy na każdym etapie postępowania, co zapewniało mu kontrolę zaskarżonego orzeczenia z wykorzystaniem zwyczajnych środków zaskarżenia. Wobec powyższego sformułowany we wniosku o wznowienie postępowania zarzut należy ocenić jako zarzut kasacyjny z art. 174 pkt 2 p.s.a., nie zaś jako przesłankę uzasadniającą wznowienie postępowania. Sytuacja opisana we wniosku o wznowienie postępowania nie wyczerpuje dyspozycji przepisu art. 273 § 2 p.s.a. Okoliczności faktyczne, na które powołuje się skarżące Stowarzyszenie istniały bowiem od początku postępowania, zaś o ich istnieniu skarżące Stowarzyszenie mogło się dowiedzieć najpóźniej z chwilą zapoznania się z treścią uzasadnienia wyroku z dnia 11 lipca 2006 roku. Strona mogła, jak już wyżej wskazano, skorzystać w postępowaniu kasacyjnym z przysługujących jej praw na podstawie tego samego materiału dowodowego. W ocenie Sądu również termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania określony w art. 277 p.s.a. nie został przez skarżące Stowarzyszenie zachowany. Powołane postanowienie Prokuratury nie stanowi bowiem źródła wiadomości o okolicznościach podnoszonych we wniosku. O okolicznościach tych skarżące Stowarzyszenie mogło dowiedzieć się już z wyroku z dnia 11 lipca 2006 roku, a najpóźniej wiedziało o tym w dniu 6 lutego 2007 roku. W tym bowiem dniu do Komendy Miejskiej Policji w G. wpłynęło zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, którego źródeł dopatrywano się właśnie w okolicznościach wskazywanych, jako podstawa wznowienia w niniejszej sprawie. Autorem tego zawiadomienia był Z. G. (vide: część wstępna uzasadnienia postanowienia Prokuratury Rejonowej z dnia [...] roku) – autor wniosku o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie. Skoro zatem wniosek został złożony w dniu [...] roku, to należy go uznać za spóźniony w związku z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 277 p.s.a. Mając powyższe na uwadze skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu, a to wobec spełnienia przesłanek negatywnych z art. 281 p.s.a.