II SA/Gl 975/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Asesor WSA Aneta Majowska (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi M. spółka akcyjna w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 20 maja 2024 r. nr SKO.UL/41.7/121/2024/6624/AMak w przedmiocie odmowy udostępnienia akt w sprawie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę. Pismem z dnia 25 czerwca 2024 r. M. S.A. w R. (dalej: Skarżąca Spółka), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 20 maja 2024 r. nr SKO.UL/41.7/121/2024/6624/AMak, w przedmiocie odmowy udostępnienia akt w sprawie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchyleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym: Pismem z dnia 20 września 2023 r. (sprecyzowanym na wezwanie organu pismem z dnia 13 lutego 2024 r.) strona skarżąca, w powołaniu na art. 73 § 2 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 z późn. zm., dalej: k.p.a.) zwróciła się do Prezydenta Miasta R. (dalej: organ pierwszej instancji) z wnioskiem o: 1) wydanie kopii akt sprawy, w tym przede wszystkim przesłanie skanu nowej opinii biegłego/opinii uzupełniającej, z którą pełnomocnik nie mógł się zapoznać, tj. na zasadzie art. 73 § 2 k.p.a. kopii akt sprawy poprzez przesłanie ich skanu na adres e-mail, 2) wydanie kopii akt sprawy, w tym przede wszystkim przesłania skanu nowej opinii biegłego/opinii uzupełniającej, z którą pełnomocnik nie mógł się zapoznać, tj. na zasadzie art. 73 § 2 k.p.a. kopii akt sprawy poprzez przesłanie ich na adres kancelarii pełnomocnika, 3) umożliwienie stronie dostępu do akt sprawy, w tym wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów za pośrednictwem systemu teleinformatycznego organu umożliwiającego elektroniczny dostęp do akt sprawy, tj. na zasadzie art. 73 § 3 i § 1 k.p.a. zapewnienia stronie dokonania czynności, o których mowa w art. 73 § 1 k.p.a. w systemie teleinformatycznym organu, po uwierzytelnieniu strony w sposób określony w art. 20a ust. 1 albo 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Ponadto pełnomocnik podkreślił, że materiałem podlegającym udostępnieniu jest kopia całych akt sprawy, a jako ważny interes wskazał, że treść opinii ma wpływ na brzmienie decyzji, która nakładać będzie na stronę obowiązki finansowe. Postanowieniem z dnia 29 lutego 2024 r. nr [...], działając w oparciu o art. 74 § 2 k.p.a. organ odmówił Skarżącej: 1. wydania kopii całych akt sprawy, w tym poprzez przede wszystkim przesłanie skanu nowej opinii biegłego/opinii uzupełniającej na wskazany adres e-mail w trybie art. 73 § 2 k.p.a., 2. wydania kopii całych akt sprawy, w tym poprzez przede wszystkim przesłanie skanu nowej opinii biegłego/opinii uzupełniającej ich na adres pełnomocnika strony w trybie art. 73 § 2 k.p.a., 3. wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów za pośrednictwem systemu teleinformatycznego w trybie art. 73 § 3 k.p.a. W ocenie organu pełnomocnik Skarżącej nie wykazał "ważnego interesu" w domaganiu się wydania uwierzytelnionych kopii całości akt sprawy. Uzasadnienie istnienia ważnego interesu pełnomocnik odniósł jedynie do treści opinii. Organ jako niezrozumiałe ocenił domaganie się przez pełnomocnika Strony przesłania uwierzytelnionych kopii akt sprawy w formie skanu na wskazany adres e-mail, gdy w aktach brak dokumentów elektronicznych. Organ podał także, że postępowanie prowadzone jest w formie papierowej, natomiast z art. 73 § 3 k.p.a. nie wynika obowiązek przekształcania akt sprawy lub ich części do postaci cyfrowej w celu ich udostępnienia stronie. Podał też, że organ nie dysponuje systemem teleinformatycznym. W zażaleniu pełnomocnik Skarżącej podniósł zarzut naruszenia art. 73 § 1-3 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, tj. odmowę dostępu do jakiegokolwiek systemu teleinformatycznego organu i udostępnienia akt. Zdaniem strony skarżącej organ pominął, że pełnomocnik wnosił o kopie, a nie "uwierzytelnione" kopie dokumentów. Wskazał, że materiałem podlegającym udostępnieniu jest kopia całych akt sprawy, ze szczególnym uwzględnieniem opinii biegłego, której treść bezpośrednio oddziałuje na treść decyzji oraz możliwość jej zaskarżenia. Strona z tej przyczyny posiada ważny interes w uzyskaniu kopii opinii. Organ pominął również, że systemem teleinformatycznym może być jakakolwiek platforma obsługiwana przez organ, w tym google drive, dropbox lub inne rozwiązania technologiczne umożliwiające zapewnienie zdalnego dostępu do akt przez Stronę. Po rozpoznaniu środka zaskarżenia, organ odwoławczy przywołanym na wstępie postanowieniem nr SKO.UL/41.7/121/2024/6624/AMak z dnia 20 maja 2024 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 2 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 570), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Kolegium przywołało stan sprawy, brzmienie przepisów art. 73 i art. 74 § 2 k.p.a., a następnie wyjaśniło, że Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje dwa odrębne uprawnienia w zakresie dostępu strony do dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Pierwsze - wyrażone w art. 73 § 1 k.p.a., obejmuje zaznajomienie się strony z aktami sprawy oraz utrwalenie zawartych tam dokumentów, co nie wymaga spełnienia przez stronę dodatkowych wymogów. Drugie - uregulowane w art. 73 § 2 k.p.a., odnosi się do szczególnej formy dostępu do akt sprawy, sprowadzającej się do uzyskania przez stronę uwierzytelnienia dokumentu znajdującego się w aktach, co wymaga jednak wykazania przez stronę ważnego interesu. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że pełnomocnik wnosi o realizację uprawnienia z art. 73 § 1 k.p.a. powołując jako podstawę prawną art. 73 § 2 k.p.k. Sytuacje przewidziane w tych przepisach mają różny zakres czynności żądanych przez stronę. Wniosek pełnomocnika Strony wskazuje, że podstawą żądania jest wydanie kopii akt sprawy, czyli realizacja uprawnienia dostępu do akt sprawy poprzez ich udostępnienie na adres skrzynki pocztowej lub siedziby. Przepisy prawa nie przewidują takiej możliwości. Z art. 73 § 1a k.p.a. wprost wynika, że dostęp do akt sprawy jest realizowany wyłącznie w lokalu administracji publicznej w obecności pracownika tego organu. Żaden przepis Kodeksu postępowania administracyjnego nie uprawnia ani nie zobowiązuje organu administracji do kserowania akt sprawy i przesyłania kserokopii stronie. Zadośćuczynienie takiemu żądaniu strony byłoby wyjściem poza ramy przepisu art. 73 k.p.a. Nadto Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości korespondowania ze stroną poprzez pocztę elektroniczną (e-mail). Podobnie w odniesieniu do dyspozycji art. 73 § 3 k.p.a., z przepisu tego nie wynika obowiązek organu przekształcania akt administracyjnych sprawy lub ich części (poszczególnych dokumentów) prowadzonych w postaci papierowej do postaci cyfrowej w celu ich udostępnienia. Zapewnienie stronie dostępu do akt sprawy w oparciu o art. 73 § 3 k.p.a. ma charakter fakultatywny. Z rozstrzygnięciem nie zgodziła się Skarżąca Spółka. W skardze na powyższe postanowienie pełnomocnik strony skarżącej zarzucił naruszenie: - art. 73 § 2 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. brak przekazania stronie kopii operatu szacunkowego z uwagi na ważny interes strony, - art. 73 § 3 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. brak przyznania stronie skarżącej dostępu do jakiegokolwiek systemu teleinformatycznego organu, w tym np. systemu korespondencji elektronicznej, za pośrednictwem której stronie można przesyłać natychmiast każdy pojawiający się w aktach dokument, - art. 7a k.p.a. poprzez brak uwzględnienia wątpliwości prawnych na korzyść strony, - art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez brak zmiany postanowienia, - art. 4 pkt 16 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1990, dalej: u.g.n.), co doprowadziło do braku przyznania dostępu do akt za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, w tym korespondencji e-mail oraz braku przekazania stronie kopii operatu szacunkowego i ograniczyło możliwość obrony praw strony, - art. 157 ust. 1 u.g.n. poprzez jego niezastosowanie do oceny ważnego interesu skarżącego w uzyskaniu kopii akt sprawy, w tym operatu szacunkowego, co uniemożliwiło skarżącemu samodzielne przekazanie sprawy do organizacji rzeczoznawców majątkowych. W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie zwrotu kosztów sądowych. Uzasadniając skargę pełnomocnik doprecyzował, że chce uzyskać dostęp do systemu teleinformatycznego organu i mieć stałą możliwość wglądu w akta oraz tworzenia kopii. Rodzaj systemu i forma udostępnienia ma dla strony skarżącego uboczne znaczenie. Wystarczającym jest zapewnienie dostępu do systemu poczty elektronicznej. Kolejno wskazał, że wnosi o uzyskanie kopii akt sprawy, w tym operatu szacunkowego, a organy pominęły interes strony skarżącej, w sytuacji gdy umożliwiłoby to samodzielnie skierowanie operatu do organizacji rzeczoznawców majątkowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał twierdzenia i wnioski zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać na regulację art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), stosownie do której sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2). W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a. Dokonując kontroli sądowoadministracyjnej Sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Prawo dostępu do akt sprawy administracyjnej jest ściśle związane z jawnością postępowania administracyjnego zapewniając stronom czynny udział w tym postępowaniu. W doktrynie przedmiotu "akta sprawy" definiuje się jako "grupę (zbiór) dokumentów o podobnej treści złączonych w jeden ciąg w celu ich łatwiejszego przechowywania, dokumentację zgromadzoną w toku postępowania przed określonym organem, stanowiącą cały zebrany w danej sprawie materiał dowodowy (całość materiałów postępowania), a zatem pisma strony, adnotacje, protokoły, dokumenty (pisma, notatki, wypełnione formularze, plany, fotokopie, rysunki itp.), zawierającą dane istotne dla rozpatrzenia i rozstrzygnięcia konkretnej sprawy, odnoszące się do strony, jej pozycji procesowej i toku postępowania" (zob. H. Knysiak-Sudyka (red.) w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz do art. 73 – teza 6, Lex el.) Zgodnie z treścią art. 73 § 1 k.p.a. strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Czynności te są dokonywane w lokalu organu administracji publicznej w obecności pracownika tego organu (art. 73 § 1a k.p.a.). Od prawa strony wynikającego z § 1 przepisu art. 73, należy odróżnić uprawnienie strony żądania uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony (art. 73 § 2 k.p.a.). Ciężar dowodu wykazania ważnego interesu spoczywa na stronie, przy czym to do organu administracji publicznej należy ocena czy w konkretnej sprawie strona ten interes wykazała (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1136/19). W rozpoznawanej sprawie, brak było wątpliwości, że wniosek strony skarżącej nie obejmował żądania sporządzenia uwierzytelnionych kopii lub odpisów. Brak zatem podstaw do podzielenia zarzutu skargi naruszenia art. 73 § 2 k.p.a. Prawo wglądu strony w akta (art. 73 § 1 k.p.a.) oznacza przeglądanie i zapoznanie się ze zgromadzonymi przez organ administracji publicznej w toku postępowania administracyjnego aktami sprawy administracyjnej w rozumieniu wcześniej wskazanym. Z tych akt strona może sporządzać notatki (własnoręcznie lub techniką komputerową), kopie lub odpisy na własny użytek. Pod pojęciem kopii akt sprawy należy rozumieć odzwierciedlenie oryginału techniką nowoczesną (np. za pomocą kserokopiarki), przy czym nic nie stoi na przeszkodzie, aby strona utrwaliła na własny użytek zgromadzone w aktach sprawy dokumentu poprzez innego rodzaju urządzenia. Odpis akt sprawy oznacza z kolei odzwierciedlenie oryginału metodą tradycyjną, i najczęściej wydawany jest stronie w związku z żądaniem jego uwierzytelnienia. Organ nie ma obowiązku sporządzania na wniosek strony notatek, kopii i odpisów materiałów znajdujących się w aktach sprawy. Pogląd ten dominuje w orzecznictwie (zob. H. Knysiak-Sudyka (red.) w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz do art. 73 – teza 10, Lex el.). Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1462/10, "strona może sama sporządzać kserokopie dokumentów z akt sprawy, jednakże nie może żądać, aby takie kserokopie wykonywał i dostarczał sam organ administracji (art. 73 § 1 k.p.a.). Organ ten nie ma takiego obowiązku, albowiem sporządzanie notatek czy odpisów z akt postępowania ustawodawca pozostawił stronie, niezależnie od rodzaju użytych do tego środków technicznych (podobnie: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 września 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 399/17, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 1351/17). Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela przywołane stanowisko. Z powyższych względów zdaniem Sądu, organy zasadnie odmówiły: wydania kopii całych akt sprawy, w tym poprzez przesłanie skanu nowej opinii biegłego/opinii uzupełniającej na wskazany adres e-mail (pkt 1 postanowienia) oraz wydania kopii całych akt sprawy, w tym poprzez przesłanie skanu nowej opinii biegłego/opinii uzupełniającej poprzez przesłanie ich na adres pełnomocnika strony (pkt 2 postanowienia), uczynienie zadość wnioskowi wymagałoby bowiem sporządzenia kopii całych akt sprawy, w sytuacji gdy tego rodzaju czynność mieści się w granicach prawa wglądu do akt sprawy określonego w art. 73 § 1 k.p.a. W kwestii wniosku o udostępnienie danych w systemie teleinformatycznym, zauważenia wymaga, iż zgodnie z art. 73 § 3 k.p.a. organ administracji publicznej może zapewnić stronie dokonanie czynności, o których mowa w § 1, w swoim systemie teleinformatycznym, po uwierzytelnieniu strony w sposób określony w art. 20a ust. 1 albo 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (sposób identyfikacji użytkowników systemów teleinformatycznych). Należy zgodzić się, iż z treści art. 73 § 3 k.p.a. nie wynika obowiązek organu administracyjnego przekształcania akt administracyjnych sprawy lub ich części (poszczególnych dokumentów) prowadzonych w postaci papierowej do postaci cyfrowej w celu ich udostępnienia stronie w tej formie, jak również obowiązek ich udostępniania w ogóle za pomocą jakichkolwiek środków komunikacji elektronicznej (np. poczty elektronicznej), lecz tylko za pośrednictwem własnego sytemu teleinformatycznego. W grę wchodzą zatem wdrożone w konkretnym organie narzędzia informatyczne i systemy kancelaryjne, tzw. systemy obiegu dokumentów (włącznie z elektronicznym zarządzeniem dokumentacją, EZD), które umożliwiają udostępnienie akt w postaci elektronicznej, jak również umożliwiają elektroniczne komunikowanie się ze stroną na wskazany przez nią adres elektroniczny (por. wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2021 r., sygn. alt II SA/Wa 1348/20, podobnie: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2020 r., sygn. akt I OSK 2552/19). Art. 73 § 3 k.p.a. jest przepisem określającym jeden ze sposobów zapewnienia stronie realizacji prawa wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów wynikającego z art. 73 § 1 k.p.a. Ustawodawca w tym przypadku posługuje się zwrotem "może zapewnić", co oznacza fakultatywny charakter tego konkretnego sposobu wyegzekwowania przyznanego stronie uprawnienia tj. wglądu w akta sprawy za pomocą systemu teleinformatycznego. Zatem uznać należy, iż art. 73 § 3 k.p.a. nie nakłada na organ obowiązku udostępnienia stronie akt sprawy administracyjnej poprzez prowadzony system teleinformatyczny. W świetle art. 73 § 3 k.p.a. organ administracyjny może zapewnić stronie dokonywanie wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, w sposób przewidziany tym przepisem, o ile: ma własny system teleinformatyczny przeznaczony do realizacji tych zadań publicznych, akta sprawy są prowadzone w postaci elektronicznej lub poszczególne dokumenty żądane przez stronę mają taką postać oraz nastąpiło uwierzytelnienie strony w sposób określony w art. 20a ust. 1 albo 2 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Zapewnienie dostępu do takiego systemu wiąże się z szeregiem czynności materialno-technicznych koniecznych do wykonania tylko przez organ dysponujący takim systemem, w tym związanych z bezpieczeństwem dostępu do danych przetwarzanych w takim systemie (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 listopada 2024 r. sygn. akt II SA/Gl 527/24). Z jednoznacznej wypowiedzi organu pierwszej instancji wynika, że w organ nie dysponuje takim systemem. Wbrew natomiast twierdzeniom pełnomocnika skarżącej nie jest tym systemem google drive czy system dropbox. Formą dostępu do systemu teleinformatycznego w rozumieniu art. 73 § 3 k.p.a. nie jest również przesyłanie tzw. skanów dokumentów za pomocą poczty elektronicznej, a organy administracji nie mają obowiązku przesyłania takich skanów w ramach dostępu stron do akt postępowania. Z tego względu wniosek o zapewnienie dostępu do akt sprawy za pośrednictwem systemu teleinformatycznego nie mógł być zrealizowany (pkt 3 postanowienia). Brak było zatem podstaw do podzielenia zarzutu naruszenia art. 73 § 3 k.p.a. Nietrafiony pozostawał zarzut naruszenia art. 7a k.p.a., w sprawie brak było bowiem wątpliwości co do treści normy prawnej, które powinny zostać rozstrzygnięte na korzyść strony. Nie doszło także do naruszenia wskazanych w skardze przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. W przypadku wyraźnego, sformułowanego w niniejszej sprawie, żądania wydania "kopii" akt, organ nie ocenia istnienia ważnego interesu strony. Konsekwentnie nieuzasadniony stał się zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 zw. z art. 144 k.p.a. Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi, dokonując kontroli w granicach danej sprawy, ale poza granicami zarzutów, także nie dopatrzył się przyczyn mogących stanowić podstawę do zastosowania kompetencji kasacyjnych. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło z uwagi na treść art. 119 pkt 3 p.p.s.a., stosownie do którego sprawa może zostać rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. W odniesieniu do wniosku skargi o przeprowadzenie rozprawy, wyjaśnienia wymaga, iż jak trafnie podkreślano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym we wskazanych w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. okolicznościach nie jest uzależnione od woli skarżącego. Nawet więc złożenie przez skarżącego wniosku o rozpoznanie takiej sprawy na posiedzeniu jawnym nie pozbawia sądu ustawowego uprawnienia do rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym (por. m.in. wyroki z dnia 15 lutego 2023 r. sygn. akt III FSK 2403/21 oraz z dnia 7 listopada 2023 r. sygn. akt II OSK 387/21). Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.