II SA/Gl 977/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na uchwałę Rady Miasta w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi. J. F. wniósł w dniu 9 lipca 2012 r. za pośrednictwem organu skargę na uchwałę Rady Miasta w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postanowieniem z dnia 17 września 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 977/12 Sąd odrzucił skargę z uwagi na niedochowanie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wskazano, powołując się ma art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), że co prawda skarżący pismem z dnia 7 maja 2012 r. wystąpił do Rady Miasta P. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, jednak skoro organ nie udzielił odpowiedzi na wystosowane wezwanie, to skargę należało wnieść w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania, czyli do dnia 6 lipca 2012 r. Tymczasem skarga została skutecznie wniesiona przez J. F. dopiero w dniu 9 lipca 2012 r. Odpis tego orzeczenia został doręczony skarżącemu w dniu 27 września 2012 r., co potwierdza on w piśmie procesowym z dnia 1 października 2012 r. Ponadto w piśmie tym, nadanym w dniu 2 października 2012 r., strona skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący przed wniesieniem skargi zapoznał się z najnowszym komentarzem do ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm. – zwana dalej ustawą o samorządzie gminnym), którego autorami są G. Jyż, Z. Pławecki, A. Szewc. Następnie przytoczył on fragment tego komentarza, z którego wynika, że zdaniem autorów w przypadku braku reakcji organu gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, dopuszczalne jest złożenie skargi, za pośrednictwem organu, do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym upłynął maksymalny dwumiesięczny termin przewidziany w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 późn. zm. - zwanej dalej KPA) dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Skarżący podnosi, że zapoznawszy się z tym komentarzem pozostawał w błędnym przekonaniu, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi zaczyna biec dopiero po upływie dwóch miesięcy od dnia złożenia stosownego wezwania. Podkreślił on również, że uchybienie powyższe nie jest wynikiem nieznajomości prawa, a nieznajomości jego interpretacji, jednak nie można wymagać od przeciętnego obywatela, niebędącego profesjonalistą, posiadania pełnej wiedzy w zakresie wykładni przepisów prawa, tym bardziej, że interpretacja tego przepisu - jak wynika z powołanych w cytowanym przez niego komentarzu orzeczeń - nie jest jednolita. Zdaniem skarżącego naruszałoby to konstytucyjną zasadę prawa do sądu. W piśmie z dnia 2 listopada 2012 r. pełnomocnik organu wskazał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zdaniem pełnomocnika skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, na których opiera wniosek powołując się jedynie na fakt jego nieobecności w stosownym terminie, jak również na nieaktualne orzeczenia Sądu Najwyższego z lat 1992-1995. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie (art. 85 p.p.s.a.). Jednakże - zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu i z uprawdopodobnieniem okoliczności wskazujących na brak winy w jego uchybieniu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.) w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 przywołanego przepisu). Na wstępie należy zauważyć, że skarżący składając przedmiotowy wniosek dochował terminu do jego wniesienia wskazany w art. 87 § 1 p.p.s.a. Sąd przyjął bowiem, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia był dzień doręczenia odpisu postanowienia z dnia 17 września 2012 r. odrzucającego skargę (27 września 2012 r.). Tym samym siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upływał z dniem 4 października 2012 r., wniosek zaś przesłano prawidłowo na adres organu w dniu 2 października br. Spełniony został również wymóg formalny określony w art. 87 § 4 p.p.s.a. Analizując natomiast okoliczności podane przez J. F. jako przyczyna uchybienia Sąd doszedł do przekonania, że skarżącemu nie można przypisać winy w niedochowaniu terminu. Strona bowiem, sama nie będąc kompetentną do interpretacji przepisów prawa, zapoznała się z aktualnym komentarzem do ustawy o samorządzie gminnym, cytowanym między innymi w powszechnie dostępnym programie - Systemie Informacji Prawniczej LEX i zastosowała się do podanego tam toku postępowania dotyczącego wnoszenia do sądu administracyjnego skargi na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego. Działania podjęte przez stronę wskazują - zdaniem Sądu - na zachowania szczególnej staranności, jakiej należy wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 938/08, LEX nr 551892). Wskazać również należy, że organ nie tylko nie ustosunkował się do wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ale również nie udzielił stronie żadnych innych informacji, w szczególności dotyczących jego prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jak natomiast wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 61/12, którym oddalono zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 listopada 2011 r. sygn. akt II SA/Bd 1113/11 o przywróceniu terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miasta B., brak pouczenia, pouczenie niepełne, błędne lub niejasne powoduje, że uchybienie terminu do wniesienia skargi jest niezawinione przez stronę i może być podstawą wniosku o przywrócenie. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.