II SA/Gl 992/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. i Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego Z. D. adwokata M. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 14 października 2011 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ustanowił dla skarżącego Z. D. fachowego pełnomocnika procesowego celem dalszego poprowadzenia sprawy. Wyrokiem z dnia 4 marca 2011 r. oddalono skargę Z. D. na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Od powyższego orzeczenia pełnomocnik ustanowiony dla skarżącego z urzędu wniósł w jego imieniu skargę kasacyjną, która została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1382/11. Odnosząc się w jego uzasadnieniu do zawartego w skardze kasacyjnej żądania pełnomocnika zasądzenia kosztów postępowania z uwzględnieniem wynagrodzenia adwokata za zastępstwo według norm przepisanych Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wynagrodzenie należne pełnomocnikowi od Skarbu Państwa z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 258 – 261 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwana dalej p.p.s.a.). Z tego też względu wniosek adwokata M. W. pozostawiono do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata zawarte zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). W myśl § 20 tegoż rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Podkreślić w tym miejscu należy, że złożenie wskazanego oświadczenia stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia. W rozpoznawanej sprawie wyznaczony z urzędu pełnomocnik adwokat M. W. zwarł stosowny wniosek w skardze kasacyjnej z dnia 12 maja 2011 r., jednak nie złożono tam jednocześnie oświadczenia, o którym mowa w powołanym powyżej przepisie. Zgodnie zaś z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym w wyroku z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/05, oświadczenie to nie jest pismem procesowym strony, które powinno odpowiadać wymogom określonym w art. 45-48 p.p.s.a., a tym samym nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 p.p.s.a. Brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia, bowiem nie można w tym przypadku przyjąć, że praca pełnomocnika nie została już wcześniej wynagrodzona. Stąd nie wiadomo, czy zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa. Z tych względów, na podstawie art. 250 p.p.s.a., w związku z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, postanowiono jak w sentencji.