II SA/Gl 993/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), Sędziowie WSA Stanisław Nitecki, WSA Rafał Wolnik, Protokolant sekr. sąd. Beata Malcharek, po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty C. z [...] r. nr [...], 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Wnioskiem z dnia [...] r. J. S. zwrócił się o udzielenie pozwolenia na rozbudowę będącego w realizacji garażu dwustanowiskowego, położonego w W. przy ul. A, poprzez nadbudowę poddasza i zmianę przykrycia. Do wniosku dołączony został projekt techniczny określony jako aneks do projektu budowy garażu dwustanowiskowego, zatwierdzonego decyzją [...]. Postanowieniem z dnia [...] r. Starosta C. nałożył na wnioskodawcę obowiązek uzupełnienia złożonej dokumentacji o decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, plan zagospodarowania sporządzony na aktualnym podkładzie geodezyjnym i uzgodniony z Zakładem Energetycznym w C. oraz o aktualny wypis z księgi wieczystej dokumentujący prawo władania nieruchomością. Burmistrz Miasta W. decyzją z dnia [...] r. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na nadbudowie garażu o część mieszkalną. W punkcie [...] decyzji określił m.in., że projektowana inwestycja stylem powinna nawiązywać do budownictwa [...], dach symetryczny dwuspadowy o kącie nachylenia ok. [...]o . Ilość kondygnacji – [...]. Do akt dołączone zostały również : aktualny wyciąg z ksiąg wieczystych oraz plan zagospodarowania sporządzony na mapie sytuacyjno-wysokościowej do celów projektowych. Decyzją z dnia [...] r. Starosta C. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę garażu o część mieszkalną. W uzasadnieniu podał, że inwestor przedłożył żądaną decyzję ustalającą warunki zabudowy dla obiektu o [...] kondygnacji, co odbiega od złożonej dokumentacji, zaś plan zagospodarowania działki nie został zwymiarowany techniką trwałą, co ma znaczenie dla zbadania zgodności zamierzenia z warunkami technicznymi. W złożonym odwołaniu J. S. podniósł, że ubiegał się o wydanie decyzji dotyczącej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie garażu o część mieszkalną w wysokości [...] kondygnacji. Sam garaż został bowiem wzniesiony w roku [...] na podstawie odrębnych decyzji i ze względu na wysoką skarpę cały jest usytuowany w ziemi. Z tego względu do projektowanej nadbudowy nie doliczył kondygnacji garażu. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, podzielając jego argumentację. W uzasadnieniu podkreślono, że ustalone dla inwestycji warunki w decyzji Burmistrza W. z dnia [...] r. są wiążące na etapie udzielania pozwolenia na budowę, zaś przez liczbę kondygnacji rozumie się liczbę kondygnacji budynku z wyjątkiem piwnic, suteren, antresoli oraz poddaszy nieużytkowych. W skardze skierowanej do sądu administracyjnego J. S. zarzucił wydanie decyzji z naruszeniem przepisów prawa budowlanego i przepisów postępowania administracyjnego. Podał, że decyzje dotyczące nadbudowywanej części nie mogą dotyczyć stanu faktycznego zrealizowanego w oparciu o inne, wcześniejsze decyzje. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Podał, że projekt techniczny nie zawiera żadnych informacji o planowanej funkcji mieszkalnej nadbudowywanej części. Zgodnie zaś z przepisami warunków technicznych, projektując pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi winno się określać m.in. zaopatrzenie części mieszkalnej w media oraz wejść z zewnątrz do pomieszczeń mieszkalnych. Jednocześnie w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy przyznał, iż skutkiem błędu było przyjęcie w zaskarżonej decyzji, że projektowana nadbudowa obejmuje więcej niż [...] kondygnacji. Wyrokiem z dnia 22 października 2004 r. sygn. akt II SA/Ka 2241/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że organy obu instancji błędnie zinterpretowały tę część decyzji ustalającej warunki zabudowy, która dotyczy zapisu określającego dopuszczalną wysokość planowanej rozbudowy. Jednocześnie Sąd podzielił stanowisko organów administracji, że przedłożony projekt nie pozwalał na ocenę jego zgodności z przepisami techniczno – budowlanymi, zatwierdzenie projektu skutkowałoby zatem uchybieniem art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo budowlane. Na skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez inwestora, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 października 2005 r., sygn. akt II OSK 130/05 uchylił wyrok sądu I instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy prawo budowlane, w razie stwierdzenia naruszeń w zakresie w jakim mowa w ust. 1 i 2 tego przepisu, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę. Jeżeli zatem po złożeniu projektu budowlanego, o którego zatwierdzenie występowała strona, organ stwierdził nieprawidłowości, to winien wydać w tej sprawie postanowienie, czego nie dopełniono. Jeśli uchybienia dotyczą dokumentacji uzupełnianej, regulacja wyżej cytowana ma również zastosowanie. Złożonemu projektowi zarzucano sprzeczność z ustalonymi warunkami decyzji o warunkach zabudowy w zakresie liczby kondygnacji oraz naruszenie § 8 ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego ( Dz. U. Nr 140, poz. 906 ). Na etapie odpowiedzi na skargę podniesiono, że projekt nie rozstrzyga o kwestiach określonych w § 45, 48, 49, 53, 57 i 63 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 15, poz. 140 ), odstępując jednocześnie od zarzutu sprzeczności z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Sąd podkreślił, że odmowa zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę bez uprzedniego wezwania strony do usunięcia nieprawidłowości w ustawowym trybie, stanowi o naruszeniu prawa materialnego. W uzasadnieniu wskazano również na brak podstaw do rozważania przez Sąd I instancji kwestii zgodności projektu z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, ponownie rozpoznając sprawę, rozważył co następuje : Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przedmiotem zaś badania przez sąd administracyjny jest kwestia zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Dokonując kontroli legalności wydanej decyzji Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, jego rozstrzygnięcie ograniczone jest jednak granicami sprawy ( art. 134 § 1 i 135 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była decyzja dotycząca udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Przed wydaniem takiej decyzji, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( t. jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organ odwoławczy, właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi, jak również kompletność projektu i posiadania wymaganych uzgodnień i pozwoleń. W razie stwierdzenia naruszeń w tym zakresie właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości. Dopiero bezskuteczny upływ terminu określonego przez organ, uprawnia do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Jeżeli tryb ten nie został wyczerpany, decyzja odmowna wydawana jest z naruszeniem prawa. W rozpatrywanym przypadku zarzuty kierowane pod adresem złożonego projektu mieszczą się w kategorii wymagań, objętych sprawdzaniem przed wydaniem pozwolenia na budowę. Skoro organy administracji publicznej uznały, iż złożona wraz z wnioskiem dokumentacja nie jest prawidłowa i kompletna, winny były w trybie postanowienia zobowiązać do jej poprawienia. Trybu tego nie można uznać za wyczerpany na skutek wydania postanowienia z dnia [...] r. ówczesne żądania zostały bowiem przez stronę spełnione, a uzupełnione dokumenty podlegały sprawdzeniu. W zakresie, jakim uzasadniono odmowę udzielenia pozwolenia, strona nie była wzywana do dokonania uzupełnień. Z tego powodu wydane decyzje odmowne, jako przedwczesne, należało uznać za wydane z naruszeniem przepisu art. 35 ust. 3 prawa budowlanego. Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a w związku z art. 135 i art. 152 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania nie postanowiono ze względu na brak stosownego wniosku skarżącego w tej kwestii ( art. 209 cytowanej ustawy ).