II SA/Gl 997/12
WyrokWSA w Gliwicach2012-10-25
Skład orzekający: Leszek Kiermaszek, Elżbieta Kaznowska, Rafał Wolnik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Na kim spoczywa obowiązek urządzenia i utrzymania pasów przeciwpożarowych wzdłuż torów kolejowych znajdujących się na terenie lasów państwowych?Ratio decidendi
Obowiązek urządzenia i utrzymania pasów przeciwpożarowych wzdłuż torów kolejowych znajdujących się na terenie lasów państwowych spoczywa na zarządcy infrastruktury kolejowej. Wynika to z przepisów ustawy o transporcie kolejowym, które nakładają na zarządców obowiązek zapewnienia ochrony przeciwpożarowej oraz przyznają im prawo do urządzenia i utrzymania takich pasów, nawet jeśli wymaga to wejścia na teren sąsiedni za odszkodowaniem. Ustawa o lasach nie reguluje tej kwestii w odniesieniu do pasów przy liniach kolejowych.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej, utrzymanej w mocy przez Komendanta Wojewódzkiego, nakazującej Spółce "A" S.A. (później "B" S.A.) wykonanie pasów przeciwpożarowych wzdłuż torów kolejowych na terenie lasów. Spółka kwestionowała ten obowiązek, twierdząc, że należy on do właściciela lasu, a nie zarządcy infrastruktury kolejowej. Sąd rozpatrywał skargę Spółki na decyzję Komendanta Wojewódzkiego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skargi "A" S.A. w W. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] r. nr[...] w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej oddala skargę.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w S., działając na podstawie art. 26 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 ze zm.), nakazał "A" S.A. – [...] w S. wykonać w terminie do dnia [...] r. pasy przeciwpożarowe na terenie obszarów leśnych w obrębie administracyjnym miasta S., wzdłuż torów kolejowych linii 1,2 i 3. Jako podstawę prawną nałożonego obowiązku organ powołał przepisy art. 4 ust. 1 pkt 1, 2, 3 i 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380 ze zm.) oraz § 38 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. Nr 109, poz. 719).
W uzasadnieniu decyzji organ wskazując na nieprawidłowości opisane w protokóle z przeprowadzonych czynności kontrolno-rozpoznawczych z dnia [...] r. podniósł, że zgodnie z art. 4 ustawy o ochronie przeciwpożarowej obowiązek zapewnienia odpowiedniego stanu ochrony przeciwpożarowej ciąży na właścicielu, zarządcy albo użytkowniku obiektu lub terenu. Stosownie zaś do art.17 i art. 55 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94 ze zm.) stronami zobowiązanymi do wykonania pasów przeciwpożarowych są zarządcy infrastruktury, w rozumieniu art. 4 tej ustawy. Wymóg wykonania pasów przeciwpożarowych wynika z § 38 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. Natomiast sposób ich wykonania określa § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (Dz.U. Nr 153, poz. 955 ze zm.).
W odwołaniu od tej decyzji wniesionym przez "A" S.A. podniesiono, że obowiązek utrzymania przez zarządcę infrastruktury kolejowej pasów przeciwpożarowych wzdłuż linii kolejowych wynikał z regulacji nieobowiązującego już rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80, poz. 563). Tymczasem ustawa o transporcie kolejowym nie wskazuje podmiotów obowiązanych do wykonania i utrzymania pasów przeciwpożarowych. Natomiast zgodnie z art. 55 tej ustawy zarządca infrastruktury kolejowej ma prawo do urządzania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych. Zdaniem odwołującego się decyzja organu pierwszej instancji jest niezgodna z art. 9 ust. 1 oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2001 r. Nr 12, poz. 59 ze zm.), które to przepisy zobowiązują właścicieli lasów do wykonywania zabiegów profilaktycznych i ochronnych zapobiegających powstaniu i rozprzestrzenianiu się pożarów. Nadto, art. 29 tej ustawy nie zezwala zarządcy infrastruktury na ruch pojazdem silnikowym po lesie. W ocenie odwołującego się został on zatem zobowiązany do ochrony cudzego majątku i wykonywania prac na cudzym terenie, co skutkuje finansowaniem przez niego działań należących do właściciela lasów.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...][...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 27 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w S. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podzielając ustalenia faktyczne i pogląd prawny organu pierwszej instancji oraz odnosząc się do zarzutów odwołania zauważył, że zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o transporcie kolejowym na zarządcach i przewoźnikach kolejowych ciąży obowiązek bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego oraz spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych na szlakach kolejowych i bocznicach w zakresie ochrony przeciwpożarowej. W tym też kontekście należy interpretować treść art. 55 powyższej ustawy, przewidującego uprawnienia do urządzania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych. Taką interpretację potwierdza regulacja art. 56 tej ustawy. W ocenie organu przyjęta w odwołaniu wykładnia § 38 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów jest niezgodna z treścią art. 55 ustawy o transporcie kolejowym.
Na wymienioną decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła Spółka "B" S.A. w W. domagając się jej uchylenia w całości. W skardze poniesione zostały zarzuty naruszenia prawa materialnego:
- art. 17 ust.1 w związku z art. 55 ust. 1 ustawy o transporcie kolejowym przez przyjęcie, że na skarżącym spoczywa obowiązek utrzymywania pasów przeciwpożarowych,
- art. 56 ustawy o transporcie kolejowym przez jego zastosowanie w ustalonym stanie faktycznym sprawy,
- art. 5 ust. 1 ustawy o transporcie kolejowym oraz art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy o lasach w związku z § 38 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów przez niezastosowanie tych przepisów.
W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że zgodnie z § 38 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, lasy położone przy obiektach mogących stanowić zagrożenie pożarowe dla lasu oddziela się od tych obiektów pasami przeciwpożarowymi, utrzymywanymi w stanie zapewniającym ich użyteczność przez cały rok. Tymczasem stosownie do § 38 ust. 2 w/w rozporządzenia podmioty właściwe do wykonania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych określono w ustawach: z dnia 28 września 1991 r. o lasach, z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym oraz dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, z których nie wynika obowiązek zarządcy infrastruktury kolejowej do wykonania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych wzdłuż linii kolejowych.
Zdaniem skarżącej art. 17 ust. 1 ustawy o transporcie kolejowym wyraża jedynie generalną zasadę, której adresatami są podmioty korzystające z infrastruktury kolejowej, zaś obowiązek spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych zapewniających m.in. ochronę przeciwpożarową, nie oznacza wymogu utrzymywania pasów przeciwpożarowych, albowiem ciążyłby on na wszystkich podmiotach wymienionych w tym przepisie. Natomiast wykładnia gramatyczna art. 55 ust. 1 ustawy o transporcie kolejowym, jednoznacznie wskazuje, że zarządca ma prawo, ale nie obowiązek urządzania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych.
Skarżąca Spółka zwróciła uwagę, że art. 56 powyższej ustawy nie dotyczy pasów przeciwpożarowych. Ponadto, wytknęła organowi brak uwzględnienia w sprawie regulacji art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy o lasach, zgodnie z którą to właściciel lasu jest zobowiązany do zapewnienia ochrony przeciwpożarowej lasu, zatem także urządzania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych.
W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, na kim spoczywa w stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji obowiązek urządzania i utrzymania pasów przeciwpożarowych usytuowanych wzdłuż torów kolejowych znajdujących się na terenie lasów państwowych. Nie jest przy tym kwestionowane, że wzdłuż torów kolejowych linii 1, 2 i 3 w granicach miasta S. pasy przeciwpożarowe nie zostały wykonane. Zdaniem skarżącej Spółki obowiązek ten obciąża właściciela lasu, natomiast w ocenie orzekających organów Państwowej Straży Pożarnej obowiązanym w tym zakresie jest zarządca infrastruktury kolejowej.
Odwołując się do treści obowiązujących w tym zakresie regulacji w punkcie wyjścia wskazać trzeba, że zagadnienia związane z ochroną przeciwpożarową zostały uregulowane w ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380 ze zm.). Przepis art. 3 ust. 1 tej ustawy nakłada na osoby fizyczne, osoby prawne, organizacje lub instytucje korzystające ze środowiska, budynku, obiektu lub terenu obowiązek zabezpieczenia ich przed zagrożeniem pożarowym lub innym miejscowym zagrożeniem. Zgodnie z art. 3 ust. 2 tej ustawy wskazane powyżej podmioty oraz właściciele, zarządcy lub użytkownicy budynku, obiektu lub terenu, odpowiadają za naruszenie przepisów przeciwpożarowych w trybie i na zasadach określonych w innych przepisach. Przy czym art. 13 ust. 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej zawiera upoważnienie dla ministra właściwego do spraw wewnętrznych do określenia, w drodze rozporządzenia, sposobów i warunków ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. W rozporządzeniu tym minister winien uwzględnić sposób w jaki właściciele, zarządcy lub użytkownicy obiektów budowlanych lub terenów powinni spełniać swoje obowiązki w zakresie ochrony przeciwpożarowej (art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy).
Wydane na podstawie powyższej delegacji rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80, poz. 563) w § 34 ust. 3 wprost wskazywało podmioty zobowiązane do urządzania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych i w przypadku linii kolejowych był nim właściciel linii (pkt 3). Rozporządzenie to z racji utraty swojej mocy obowiązującej nie znajduje jednak zastosowania w niniejszej sprawy, zaś wydane w jego miejsce nowe rozporządzenie z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. Nr 109, poz. 719) nie określa już jednoznacznie podmiotów właściwych i zobowiązanych do urządzania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych, odsyłając w tej kwestii do innych aktów prawnych, w tym ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz.U. Nr 16, poz. 94 ze zm.).
Według skarżącej Spółki utrata mocy obowiązującej powołanego na wstępie § 34 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia z dnia 21 kwietnia 2006 r. oznacza, że zarządca infrastruktury nie jest już podmiotem odpowiedzialnym za urządzanie i utrzymywanie pasów przeciwpożarowych usytuowanych wzdłuż torów kolejowych, skoro zarówno obecnie obowiązujące rozporządzenie z dnia 7 czerwca 2010 r., jak również żaden przepis ustawy nie nakłada na ten podmiot takiego obowiązku. Z tak skonstruowanym zarzutem niepodobna się zgodzić. Przede wszystkim ciążący na zarządcy infrastruktury obowiązek urządzania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych można i należy wywieść z regulacji przepisów ustawy o transporcie kolejowym. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3 tej ustawy zarządcy i przewoźnicy kolejowi są zobowiązani spełniać warunki techniczne i organizacyjne zapewniające m.in. ochronę przeciwpożarową. Podejmowane w ramach tej ochrony działania dotyczą zabezpieczenia linii kolejowej oraz terenów do niej przyległych. Wobec tego obowiązek wskazany w art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie kolejowym obejmuje swym zakresem powinność urządzania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych w sąsiedztwie linii kolejowej, w tym również na terenie lasów. Wbrew twierdzeniom skarżącej Spółki pogląd ten potwierdza regulacja art. 55 ustawy o transporcie kolejowym stanowiąca w ust. 1 pkt 3, że zarządca infrastruktury kolejowej ma prawo na sąsiadujących z linią kolejową gruntach, za odszkodowaniem, urządzać i utrzymywać pasy przeciwpożarowe. Zarządca infrastruktury kolejowej może zatem w trybie wyjątkowym, z uwagi na ochronę przeciwpożarową, naruszyć przysługujące właścicielowi gruntu prawo własności, wchodząc na jego teren i urządzając na nim pasy przeciwpożarowe, które następnie utrzymuje. To dodatkowe uprawnienie zarządcy niewątpliwie potwierdza ciążący na nim obowiązek. Inne podmioty, które nie zostały przez ustawodawcę zobowiązane do urządzania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych, nie mogą bowiem, bez zgody właściciela, wejść na cudzy grunt i urządzać na nim pasów przeciwpożarowych.
Za nietrafny należy uznać pogląd skarżącej Spółki, zgodnie z którym podmiotem zobowiązanym do wykonania pasów przeciwpożarowych oddzielających las od linii kolejowej, na gruncie ustawy o lasach jest właściciel lasu. Aczkolwiek art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy o lasach nakłada na właściciela lasu obowiązek ochrony przeciwpożarowej, to jednak ochrona ta odbywa się na zasadach określonych zarówno w tej ustawie, jak i w wydanych na jej podstawie rozporządzeniach (art. 9 ust. 3 ustawy o lasach). Zauważyć więc przyjdzie, że w § 10 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 marca 2006 r. w sprawie szczegółowych zasad zabezpieczenia przeciwpożarowego lasów (Dz. U. Nr 58, poz. 405 ze zm.), wydanego na podstawie powyższej delegacji ustawowej, w ramach czterech kategorii pasów przeciwpożarowych typu A - D nie wskazano pasa oddzielającego las od linii kolejowej. Oznacza to zatem, że uregulowanie to nie znajduje zastosowania w odniesieniu do pasów przeciwpożarowych przy liniach kolejowych. Regulacja taka znajduje się zaś w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (Dz. U. Nr 153, poz. 955), wydanego na podstawie art. 54 ustawy o transporcie kolejowym. W § 9 tego rozporządzenia określono sposób urządzenia pasów przeciwpożarowych w sąsiedztwie linii kolejowej, na której prowadzony jest ruch.
Ustawa o lasach nakłada więc na właścicieli lasów obowiązek wykonania pasów określonych w § 10 rozporządzenia z dnia 22 marca 2006 r., jednakże w odniesieniu do pasów przeciwpożarowych znajdujących się w sąsiedztwie linii kolejowych, obowiązek ich wykonania nałożony został na podmioty określone w ustawie o transporcie kolejowym i wydanym na jej podstawie rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych. Za zasadnością skargi nie przemawia zarzut, iż organ powołał się na art. 56 ustawy o transporcie kolejowym, skoro przepis ten nie mógł mieć i nie miał zastosowania w rozpoznawanej sprawie i został jako zbędny dla rozstrzygnięcia przytoczony w pisemnych motywach zaskarżonej decyzji. Także nie jest usprawiedliwiony zarzut, że w przepisie art. 5 ust. 1 ustawy o transporcie kolejowym do zakresu zarządzania infrastruktura kolejową nie został określony obowiązek wykonania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych w sąsiedztwie linii kolejowych, skoro taki obowiązek wynika z innych powszechnie obowiązujących przepisów wyżej wskazanych. Wskazać wreszcie przyjdzie, że prezentowane stanowisko jest już utrwalone w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych (por. wyroki WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 października 2011 r., sygn. akt II SA/Go 647/11 i z dnia 28 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Go 6/12, WSA w Poznaniu z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 988/11, WSA w Opolu z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Op 552/11, a także WSA w Gliwicach m.in. w wyroku z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/GL 780/11 – publ: CBOSA, http//nsa.orzeczenia.gov.pl).
Całokształt rozważań skłania do aprobaty poglądu prawnego wyrażonego przez orzekające w sprawie organy Państwowej Straży Pożarnej, że obowiązek wykonania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych w sąsiedztwie linii kolejowych obciąża zarządcę infrastruktury kolejowej. W konsekwencji nie do podważenia w ustalonym stanie faktycznym sprawy jest stanowisko tych organów, że adresatem obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją winna być "B" S.A. w W. Mimo prawidłowej oceny w tym zakresie orzekające organy nie ograniczyły się do wskazania jako adresata nakazu tej Spółki, lecz zbędnie dodatkowo oznaczyły także jej jednostkę organizacyjną ("A" w S.). Uchybienie to, zdaniem Sądu, wobec prawidłowo określonego obowiązku i wyraźnego wskazania, że decyzja skierowana jest do "B" S.A. w W., nie miało wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, którą utrzymana została w mocy nakazowa decyzja organu pierwszej instancji.
Skarga nie mogła przeto odnieść zamierzonego celu, przeto Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi jako niezasadnej na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło