II SAB/Gl 10/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 16 marca 2020 r. sprawy ze skargi P. M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie legalności robót budowlanych postanawia: umorzyć postępowanie. W dniu 4 grudnia 2019 r.. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek P. M. (dalej: skarżący) o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność tego organu. Po ustaleniu, że ww. skarga na bezczynność istotnie nie została przekazania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 13 stycznia 2020 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 10/19 wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł z powodu nieprzekazania skargi. Pismem z dnia 13 lutego 2020 r., skarżący na podstawie art. 55 § 2 p.p.s.a., złożył wniosek o rozpoznanie jego sprawy na podstawie odpisu skargi. Wniosek skarżącego został zarejestrowany pod sygn. akt II SAB/Gl 10/20. Pismem z dnia 17 lutego 2020 r. do Sądu wpłynął oryginał skargi P. M. z dnia 29 czerwca 2019 r., która została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Gl 12/20. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., zasadą jest że sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy – chyba, że organ nie wykonał obowiązku przekazania skargi o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. W myśl art. 55 § 2 p.p.s.a., jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiany w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. Rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, w sytuacji gdy dysponuje już oryginałem skargi, byłoby sprzeczne z treścią art. 55 § 2 p.p.s.a. i celem, dla którego wskazany przepis został wprowadzony. Nadesłanie przez organ oryginału skargi umożliwia bowiem rozstrzygnięcie sprawy przez sąd w normalnym trybie, bez stosowania szczególnej instytucji, jaką jest rozpoznawanie sprawy na podstawie odpisu skargi. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, wniosek skarżącego o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi stał się zatem bezprzedmiotowy w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowo-administracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przyczynę, która zaistniała w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi, mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (zob. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. II OSK 2798/15). Jako przykład bezprzedmiotowości postępowania wskazać należy m.in. przypadek uwzględnienia przez organ skargi w całości na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. oraz wydania aktu lub podjęcia czynności po wniesieniu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Analogicznie, spełnienie przez organ obowiązku nadesłania skargi po skutecznym złożeniu przez stronę wniosku o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, winno skutkować uznaniem, że rozpoznanie tego wniosku stało się bezprzedmiotowe. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie wywołane wnioskiem skarżącego.