II SAB/Gl 4/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek, , po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. L., J. L. i J. L. na bezczynność Wojewody [...] postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę W skardze wniesionej do Sądu za pośrednictwem Wojewody [...] w dniu [...] r. E. L., J. L. i J. L. zarzucili Wojewodzie naruszenie przepisów Konstytucji oraz ustaw przez niedostateczny nadzór nad działalnością uchwałodawczą organów Gminy M., przede wszystkim związany z przebiegiem procedury planistycznej. Podważyli zasadność treści udzielonych im odpowiedzi przez Wojewodę z dnia [...] r. nr [...] oraz [...], w następstwie wystąpień skierowanych do organu. Wojewoda [...], zważywszy na tak oznaczony przedmiot skargi, wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku – o oddalenie skargi. Zdaniem Wojewody niedopuszczalna jest skarga na pismo organu nadzoru informujące o braku przesłanek do podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego. Z kolei bezzasadne są zarzuty skarżących co do naruszenia przez organ nadzoru norm prawnych związanych ze sprawowaniem nadzoru nad działalnością gminną. Po przekazaniu skargi Sądowi skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braku skargi przez jednoznaczne oznaczenie przedmiotu zaskarżenia, tj. wskazanie jakiej konkretnej sprawy z zakresu administracji publicznej nie załatwia Wojewoda [...], w szczególności, czy bezczynność tego organu polega na niewydaniu rozstrzygnięcia nadzorczego w sprawie podjęcia przez Radę Gminy M. uchwały dotyczącej planu miejscowego – w siedmiodniowym terminie pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący wskazali, że m.in. Wojewoda nie jest w stanie zbadać zgodności z prawem takich działań, jak w sprawie odłogowania, ścieków, drzew rosnących przy budynkach, transformatora, budowy ogrodzenia i sprawy drogi [...] na terenie Gminy M. Skarżący wnieśli o zbadanie legalności podejmowanych działań w opisanych sprawach. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył : Zgodnie z przepisem art. 184 Konstytucji RP sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, jak stanowi art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ), sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) powyższa kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzję, postanowienia, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na bezczynność organów w wymienionych sprawach, a ponadto na akty prawa miejscowego, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Sądy administracyjne orzekają także w innych sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę ( art. 3 § 3 ostatnio powołanej ustawy ). Zakreślony przez skarżących w skardze i piśmie procesowym z dnia [...] r. przedmiot skargi pozwala uznać ją za niedopuszczalną. Bezczynność, którą skarżący zarzucają Wojewodzie [...], nie dotyczy przypadków, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem załatwienia indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej przez wydanie decyzji, postanowienia albo podjęcie innego aktu lub czynności. Trafnie zauważa Wojewoda w odpowiedzi na skargę, że do kompetencji organu nadzoru należy sprawowanie nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego w oparciu o kryterium zgodności z prawem, a w razie stwierdzenia naruszenia prawa – stosowanie środków nadzorczych ( w odniesieniu do gmin art. 91 i nast. ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Wobec tego, iż rozstrzygnięcie nadzorcze nie jest aktem administracyjnym w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 – 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stąd niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu nadzoru polegająca na niewydaniu rozstrzygnięcia nadzorczego. Skarżący dopuszczalności skargi nie mogą upatrywać w regulacji zawartej w art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie ( Dz. U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872 ze zm.), przewidującej zaskarżenie do sądu administracyjnego szczególnego rodzaju bezczynności wojewody. Jednakże niepodjęcie przez organ nadzoru środka nadzorczego nie można uznać jako niewykonywania czynności nakazanej prawem w rozumieniu powołanego przepisu. Także pismo organu nadzoru informujące o braku podstaw do zastosowania środka nadzorczego nie jest czynnością naruszającą prawa osób trzecich, a ponadto nie jest również – jak twierdzą skarżący – innym niż decyzja aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, wobec czego nie służy takiej osobie uprawnienie do wniesienia skargi na bezczynność bądź działanie organu nadzoru w trybie i na zasadach określonych w powołanych przepisach. Na marginesie zauważyć przyjdzie, że przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stwarza legitymację skargową każdemu, czyj interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone przez uchwałę lub zarządzenie organu gminy podjęte w sprawie z zakresu administracji publicznej. Skarżący w szeregu sprawach w odniesieniu do uchwał podejmowanych przez Radę Gminy M. z uprawnienia tego korzystają, podobnie jak z przewidzianej w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999 r. Nr 15 poz. 139 ze zm.) instytucji zarzutu na ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ( np. sprawy II SA/Ka 978/02, II SA/Ka 979/02, II SA/Ka 980/02, II SA/Ka 2461/03, II SA/Ka 3290/03, II SA/GL 162/03, II SA/GL 163/04, II SA/GL 164/04 i in.). Dalsze zarzuty skarżących idące w kierunku wykazania bezczynności Wojewody [...] są na tyle generalne, iż nie wynika z nich, w jakiej konkretnej indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej organ ten pozostaje bezczynny. W tym zakresie skarżący pomimo wezwania ze strony Sądu tego braku skargi nie uzupełnili, co stanowi samodzielną podstawę do odrzucenia skargi. Wskazać jeszcze należy skarżącym, że aczkolwiek do zakresu działania i właściwości sądów administracyjnych należy kontrola działalności administracji publicznej, to jednakże kontrola ta może być dokonana wyłącznie na zasadach określonych w ustawie. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.