II SAB/Gl 48/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski,, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant specjalista Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi A. D. na bezczynność i przewlekłość Burmistrza Gminy i Miasta K. w przedmiocie zmiany stanu wody na gruncie 1. oddala skargę na bezczynność; 2. stwierdza, że Burmistrz Gminy i Miasta K. dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania; 3. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4. zobowiązuje Burmistrza Gminy i Miasta K. do wydania w terminie 2 miesięcy aktu w sprawie zmiany stanu wody na działce skarżącej nr [...] w K.; 5. przyznaje skarżącej od Burmistrza Gminy i Miasta K. sumę pieniężną w kwocie 500 (pięćset) złotych; 6. zasądza od Burmistrza Gminy i Miasta K. na rzecz skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...]r. A.D. zwróciła się do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Katowicach Delegatury w C. z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie nakazania firmie "A" s.c. w K. usunięcia szkód wyrządzonych na skutek robót ziemnych i odprowadzania ścieków i wody deszczowej z działki nr [...] w K. na należącą do wnioskodawczyni sąsiednią działkę nr [...]. Pismem z dnia [...]r. [...]Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K. przekazał wniosek A.D. wedle właściwości do Burmistrza Gminy i Miasta K., który strony o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie powiadomił dopiero pismem z dnia [...]r. W dniu [...]r. Burmistrz wydał decyzję nr [...]nakazując wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom na działce nr [...], którą A.D. odebrała w dniu [...] r. i od której w ustawowym terminie wniosła odwołanie. Niezależnie od tego pismem wniesionym do Urzędu Gminy w dniu [...]r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłość Burmistrza Miasta i Gminy K.w prowadzeniu tej sprawy. Skarga ta została oddalona prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 24 października 2014 r. sygn. akt II SAB/Gl 64/14. Jeszcze wcześniej bo decyzją z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej też jako SKO) w C., po rozpoznaniu odwołania A.D. uchyliło w/w decyzję Burmistrza Gminy i Miasta K. i sprawę przekazało temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Orzekając ponownie Burmistrz Gminy i Miasta K. decyzją z dnia [...] r. umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie stając na stanowisku, że stan wody na działce [...] w K. powstał legalnie. Po rozpoznaniu wniesionego od tej decyzji przez A.D. odwołania została ona uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji decyzją SKO w C. z dnia [...]r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy m.in. wskazał, że postępowanie dowodowe w sprawie nie zostało należycie przeprowadzone i tym samym nie było podstaw do jego umorzenia. Orzekając w sprawie po raz trzeci Burmistrz Miasta i Gminy K. decyzją z dnia [...] r. ponownie umorzył postępowanie w sprawie zmiany stanu wody na gruncie działki nr [...]. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że teren działki został legalnie zagospodarowany co wyklucza ingerencję organów w trybie art. 29 ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. poz. 145 ze zm., zwanej dalej Prawem wodnym). Po rozpatrzeniu kolejnego odwołania A.D. SKO w C. decyzją z [...] r. uchyliło powyższą decyzję Burmistrza Gminy i Miasta K. i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia SKO stwierdziło, że sprawa nie została wyjaśniona należycie m.in. gdy chodzi o rzędne terenu pomiędzy działką odwołującej się a działką sąsiednią nr [...]. Pismem z dnia [...]r. A.D. powołując się na treść art. 37 § 1 Kpa wniosła do SKO w C. zażalenie na niezałatwienie w terminie przez Burmistrza Miasta i Gminy K. sprawy objętej jej wnioskiem z [...]r. Podała, że pomimo upływu prawie dwóch lat od poprzednio wniesionej skargi Burmistrz w dalszym ciągu nie wydał w sprawie końcowego rozstrzygnięcia. Postanowieniem z dnia [...]r. SKO w C. zażalenie to uznało za nieuzasadnione stwierdzając, że sprawa ma skomplikowany charakter oraz, iż przesunięcie terminu jej załatwienia uzasadniała wskazywana przez strony możliwość zawarcia ugody. W skardze do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość Burmistrza Gminy i Miasta Koziegłowy reprezentowana przez adwokata A.D. wniosła o: 1) Stwierdzenie istnienia bezczynności organu w prowadzonym postepowaniu, 2) Uznanie, że bezczynność w prowadzonym postępowaniu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3) Stwierdzenie istnienia przewlekłości organu w prowadzonym postepowaniu, 4) Uznanie, że przewlekłość w prowadzonym postepowaniu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 5) Wyznaczenie organowi terminu załatwienia sprawy, poprzez zobowiązanie organu do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie w oznaczonym przez Sąd terminie, 6) Przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 200 zł, w związku z bezczynnością i przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 500 zł, w związku z przewlekłością organu w prowadzonym postępowaniu, 7) Zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanym oraz kosztów opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. Uzasadniając te żądania podała, że o bezczynności organu świadczą: - niepodejmowanie postępowania administracyjnego na skutek złożonego wniosku strony przez okres 2 lat, - niepodejmowanie czynności dowodowych wskazanych przez organ II instancji w wydanych rozstrzygnięciach, które umożliwiłyby jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego w odniesieniu do zagadnienia będącego przedmiotem postępowania – zaniechanie w postępowaniu dowodowym, - podejmowanie próby zawieszenia postępowania w sytuacji braku podstaw prawnych (wstrzymanie biegu postępowania), ujawnione w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...]. Natomiast o przewlekłości prowadzonego postępowania administracyjnego świadczy: - podejmowanie czynności w dużych odstępach czasu, - nieefektywnie prowadzone postępowanie wyjaśniające, zwłoka w przeprowadzaniu dowodów mogących przyczynić się do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie, - podejmowanie czynności w sprawie z uchybieniem przepisów prawa, czyniąc je wadliwymi, a dalej w skutek tych działań opóźnienia w wydaniu prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej. Zdaniem pełn. skarżącej przewlekłość postępowania ma rażący charakter gdy zważy się, że od dnia złożenia wniosku strony o wszczęcie postępowania upłynęły już 4 lata. Sposób prowadzenia postępowania pozostaje w sprzeczności z podstawowymi zasadami praworządnego państwa prawa, "przede wszystkim prowadzenia postępowania z zasadą wzajemności i równości w stosowaniu przepisów, na gruncie relacji obywatel – organ administracji publicznej." W szczególności jest ono prowadzone w naruszeniem zasad wynikających z art. 7, art. 12 i art. 35 Kpa. Dla uzasadnienia żądania opartego na treści art. 149 § 2 p.p.s.a. pełnomocnik skarżącej podniósł konieczność angażowania strony w licznych korespondencjach "przy częściowej konieczności rezygnacji z rehabilitacji" związanej z ograniczoną zdolnością poruszania się oraz jej status materialny. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Burmistrza Gminy i Miasta K.wniosła o jej oddalenie w całości. Przedstawiła przebieg postępowania w sprawie, w tym czynności procesowe podejmowane po ostatniej wydanej w sprawie decyzji SKO w C. z dnia [...]r., polegające m.in. na wyznaczeniu dwóch terminów rozpraw administracyjnych i podejmowanych przez strony prób zmierzających do ugodowego załatwienia sprawy. Dalsze czynności organu były związane z faktem śmierci współwłaścicielki działki nr [...] – B.Z., w następstwie czego postępowanie zostało zawieszone postanowieniami z dnia [...]r. W konsekwencji pełnomocnik organu stwierdziła, że zarówno zarzut bezczynności jak i zarzut przewlekłości postępowania jest nieuzasadniony, a w konsekwencji nieuzasadniony jest także wniosek strony skarżącej "o wymierzenie organowi grzywny" w trybie art. 149 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po wszczęciu postępowania organ podejmował bowiem czynności zmierzające do załatwienia sprawy, w tym związane z wnioskiem o zawarcie ugody i polubowne załatwienie sprawy pomimo spornych interesów stron. Strona skarżąca uczestniczyła aktywnie w tych czynnościach podtrzymując swoją gotowość do zawarcia ugody. Zarzuty podnoszone w skardze nie odzwierciedlają stanu faktycznego sprawy, która jest w toku z uwagi na szczególnie skomplikowany charakter, podjęcie zainicjowanej i akceptowanej przez strony postępowania próby zawarcia ugody oraz przyczyn obiektywnych, które mają wpływ na przedłużenie postępowania, jak śmierć strony. Zarzut naruszenia art. 12 i art. 35 Kpa jest bezpodstawny z uwagi na zastosowanie w postępowaniu art. 13 Kpa, tj. zasady ugodowego załatwienia sprawy, która z woli stron wymagała określonego przez strony czasu na podjęcie decyzji oraz art. 36 Kpa. Podkreślono, że SKO w uzasadnieniu postanowienia z dnia 16 sierpnia 2016 r. stwierdziło, iż o kolejnych wyznaczanych terminach załatwienia sprawy i motywach wyznaczania tych terminów strony były każdorazowo informowane. Ocena postępowania dokonana w tym postanowieniu przez SKO nie pozostawia wątpliwości co do prawidłowości stosowanej w tym postępowaniu procedury. Skarżąca w piśmie procesowym z dnia [...]r. wskazała, że zawieszone postępowanie zostało podjęte postanowieniem z dnia 27 października ale w dalszym ciągu nie zostało zakończone. Organ nie podjął też w sprawie żadnych innych istotnych działań zmierzających do zakończenia postępowania, w szczególności wskazanych w decyzjach kasatoryjnych SKO. Na rozprawie sądowej w dniu [...]r. pełnomocnik Burmistrza Gminy i Miasta K. powołała się na dalsze podejmowane po podjęciu postępowania czynności, które jej zdaniem usprawiedliwiają niewydanie w tej sprawie kończącego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarga podlegała merytorycznemu rozpoznaniu zarówno w zakresie bezczynności jak i przewlekłości postępowania, w sytuacji gdy w dacie orzekania przez Sąd, objęte skargą postępowanie nie zostało zakończone przez wydanie stosownego orzeczenia i pozostawało w toku. Należy też podnieść, że celowym i dopuszczalnym było rozpoznanie skargi na bezczynność i przewlekłość w ramach jednego postępowania sądowego. Oceniając zasadność każdej z tych skarg bada się bowiem te same elementy sprawy administracyjnej, a mianowicie sprawność przebiegu postępowania administracyjnego i prawidłowość jego toku (tak m.in. WSA w Łodzi w wyroku z dnia 8 lipca 2016 r. sygn. akt II SAB/Łd 71/16 – LEX nr 2105554). Dokonując oceny tego postępowania pod kontem jego przewlekłości Sąd uznał skargę za zasadną. W tym względzie Sąd miał przy tym na uwadze tok poddanego jego kontroli postępowania po wydaniu w tej sprawie przez tutejszy Sąd wyroku z dnia 24 października 2014 r. sygn. akt II SAB/Gl 64/14 w którym postępowanie to zostało ocenione pod tym kontem do czasu wydania tego wyroku, a w którym to orzeczeniu Sąd takiej przewlekłości nie stwierdził. Na tle wykładni art. 149 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) w orzecznictwie i doktrynie ukształtowany został pogląd, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ ma miejsce, gdy organ prowadzi postępowanie w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, lub czynności pozornych, zbędnych, powodujących, że formalnie nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 5 lipca 2012 r., I OSK 1031/12, LEX nr 1228235 oraz J. Drachal (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Pod redakcją R. Hausera i M Wierzbowskiego, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 70). Przewlekłość taka występuje wówczas, gdy organ określone czynności procesowe podejmuje, jednak nie charakteryzują się one koncentracją niezbędną w świetle art. 12 Kpa ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania istnieje zatem wówczas, gdy można organowi skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia – por. np. wyrok NSA z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1956/12. Zdaniem Sądu przewlekłość postępowania we wskazanym wyżej rozumieniu ma w niniejszej sprawie niewątpliwie miejsce i ma ona rażący charakter. Od formalnego wszczęcia w tej sprawie postępowania zawiadomieniem z dnia [...]r. realizowane w nim czynności procesowe nie były podejmowane efektywnie, w sposób umożliwiający wydanie w sprawie w rozsądnym terminie końcowego orzeczenia. Chodzi przy tym o czynności zmierzające do ustalenia stanu faktycznego sprawy stosownie do jej przedmiotu i w odniesieniu do treści mającego zastosowanie w sprawie prawa materialnego tj. treści art. 29 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne. W tym zakresie podstawowe znaczenie ma ustalenie stanu wody na gruncie w rozumieniu tego przepisu oraz ustalenie czy doszło do jego zmiany, kiedy, przez kogo, w jaki sposób, oraz czy zmiana ta wpływa szkodliwie na grunty sąsiednie, a jeżeli tak to czy możliwe jest przywrócenie poprzedniego stanu, względnie czy skutki tego naruszenia mogą być usunięte przez wykonanie odpowiednich urządzeń zapobiegającym szkodom. Analiza przedstawionych Sądowi akt postępowania administracyjnego daje podstawy do stwierdzenia, że w powyższym zakresie sprawa pomimo upływu znacznego okresu czasu od jej wszczęcia nie została praktycznie dotychczas w ogóle wyjaśniona. Praktycznie jedyna efektywna czynność jaka w tej kwestii została przeprowadzona podlegała na przeprowadzeniu w dniu 5 czerwca oględzin. Problem w tym, że jak to zasadnie stwierdziło SKO w swojej pierwszej wydanej w tej sprawie decyzji z dnia [...]r., z uwagi na lakoniczność protokołu z dokonania tej czynności procesowej, który nie został też uzupełniony żadnym szkicem z wykorzystaniem map geodezyjnych z naniesionymi na nich rzędnymi terenu, dowód ten nie może stanowić podstawy dokonania istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i podlegających kontroli instancyjnej ustaleń, zwłaszcza w sytuacji gdy strona przeciwna od początku postępowania podniosła, że naruszenie stosunków wodnych obejmuje też mający obejmować działkę nr [...] system melioracyjny, która to kwestia nie została nawet w najmniejszym zakresie wyjaśniona. W decyzji tej SKO prawidłowo wskazało dalszy kierunek postępowania w przedmiotowej sprawie. Te prawidłowe wytyczne nie zostały w toku dalszego postępowania przez Burmistrza Gminy i Miasta K. zrealizowane. Były i są one aktualne niezależnie od prawidłowo podejmowanych przez organ czynności, mających na celu wyjaśnienie kwestii legalności robót budowlanych zrealizowanych na działce nr [...]. W konsekwencji jak to już stwierdzono wyżej trudno przyjąć, aby podejmowane przez organ pierwszej instancji czynności zmierzały efektywnie do ustalenia mającego stanowić podstawę orzeczenia stanu faktycznego sprawy. W świetle wytycznych SKO, w sprawie należało przeprowadzić ponowne oględziny przy wykorzystaniu odpowiednich map z naniesionymi rzędnymi terenu, w miarę możliwości z różnych okresów, w razie potrzeby z udziałem geodety i przesłuchaniem na nich stron postępowania. Biorąc pod uwagę, że według skarżącej w następstwie podniesienia terenu na działce sąsiedniej (które to podniesienie nie zostało w sprawie zakwestionowane) doszło do podwyższenia poziomu wód pod powierzchnią jej działki, konieczne było dopuszczenie w sprawie dowodu z opinii biegłego, na co zwróciło już uwagę SKO w w/w decyzji z dnia [...]r. Niezrealizowanie tych wytycznych przez tak długi okres czasu wpływa też na ocenę skali i ciężaru stwierdzonej przewlekłości. Zdaniem Sądu przewlekłości w tej sprawie nie może też usprawiedliwiać fakt deklarowania zawarcia przez strony ugody. Treść ugody, która zgodnie z art. 118 Kpa podlega zatwierdzeniu przez organ musi się bowiem mieścić w ramach możliwych do wydania przez organ, w danej sprawie rozstrzygnięć. Oznacza to, że przed jej zawarciem powinien być wyjaśniony należycie stan faktyczny sprawy, istotny z punktu widzenia mogących mieć zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego, co jak wskazano wyżej w przeważającej części nie nastąpiło. Tym samym brak było jakichkolwiek podstaw do wstrzymywania się od podejmowania istotnych w tym względzie czynności procesowych w oczekiwaniu na zawarcie ugody, która i tak z uwagi na niewyjaśnienie sprawy w podstawowym jej zakresie nie mogłaby być przez organ zatwierdzona. W tym zakresie należy zwrócić uwagę na oczywistą niekonsekwencję w działaniu organu gdy zważy się, że w decyzjach z dnia [...]r. przyjął on, że postępowanie jest bezprzedmiotowe. W jakim zatem przedmiocie strony miałyby zawrzeć ugodę. Przy przyjęciu, że istnieje przedmiot postępowania podlegający uregulowaniu decyzją merytoryczną należałoby mieć na uwadze, że warunki ugody muszą się mieścić w granicach danej sprawy i w ramach orzeczenia jakie w wyniku jej załatwienia mógłby organ podjąć. Tylko propozycje takich warunków w ugodzie usprawiedliwiały i uzasadniałyby oczekiwanie w rozsądnych ramach czasowych na zawarcie ugody. Organ miał zatem m.in. obowiązek dokonania oceny warunków ugody sformułowanych w piśmie skarżącej z dnia [...]r., gdzie zawarto m.in. żądanie wykonania przez stronę przeciwną odpowiedniej "drogi utwardzonej" czy też okazania granic działek i ustabilizowania znaków granicznych, pod kontem czy ewentualna realizacja tych żądań mieści się w ramach możliwych rozstrzygnięć, które organ może podjąć na podstawie art. 29 ust. 3 Prawa budowlanego. Przede wszystkim jednak powinien dokonać oceny, czy żądania te mają na celu i z jakiego powodu, przywrócenie poprzedniego stanu wody na gruncie. Jak już bowiem wskazano wyżej, tylko wówczas propozycja takiej ugody mogłaby ewentualnie usprawiedliwiać pewną zwłokę w podejmowaniu przez organ niezbędnych do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia czynności procesowych, w oczekiwaniu na zawarcie ugody. Również działania organu podejmowane w związku ze śmiercią w dniu [...] r. B.Z. współwłaścicielki działki nr [...] – przemawiają za przyjęciem przewlekłości w postępowaniu. Zawieszenie postępowania z powodu tego zgonu postanowieniem z dnia [...]r. powinno być bowiem poprzedzone, jak to prawidłowo stwierdziło SKO w postanowieniu z dnia 27 czerwca 2016 r., podjęciem przez organ czynności zmierzających do ustalenia następców prawnych zmarłej, względnie osób sprawujących zarząd należącą do spadku w/w działką (w związku z treścią art. 30 § 5 Kpa). W związku z treścią art. 209 Kodeksu cywilnego dla wydania przez organ końcowego w sprawie orzeczenia nie było konieczne wydanie na gruncie niniejszej sprawy, przez sąd cywilny postanowienia o stwierdzenie nabycia spadku. Z powyższych względów skarga w przedmiocie przewlekłości zasługiwała w całej rozciągłości na uwzględnienie. Mając na uwadze fakt, pomimo znacznego upływu czasu od wszczęcia postępowania, sprawa nie została wyjaśniona w znacznym stopniu gdy chodzi o podstawowe elementy stanu faktycznego niezbędne dla prawidłowego zastosowania treści art. 29 ust. 1 i 3 Prawa wodnego, Sąd uznał, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 149 § 1a ustawy p.p.s.a. Niewyjaśnienie stanu faktycznego było bowiem następstwem braku podejmowania przez organ istotnych do tego czynności procesowych. W tej sytuacji na podstawie art. 149 § 2 ustawy p.p.s.a. na uwzględnienie zasługiwał też wniosek skarżącej o przyznanie jej od Burmistrza Gminy i Miasta K. sumy pieniężnej w kwicie [...]zł. Wysokość tej kwoty, biorąc pod uwagę opisaną wyżej przewlekłość oraz treść art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a., nie mogła być uznana za wygórowaną. Wobec uwzględnienia skargi na przewlekłość postępowania należało zobowiązać Burmistrza Gminy i Miasta K. na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a w zw. z art. 35 § 3 Kpa do wydania w terminie 2 miesięcy (liczonym przy uwzględnieniu treści art. 286 § 2 ustawy p.p.s.a) aktu (orzeczenia) w przedmiocie objętej postępowaniem zmiany stanu wody na gruncie działki nr [...] w K.. Na uwzględnienie nie zasługiwała natomiast skarga na bezczynność. W tym względzie Sąd wziął pod uwagę uwzględnienie w tej samej sprawie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania oraz, że w sprawie tej Burmistrz Gminy i Miasta K. wydał 3 kończące ją w pierwszej instancji decyzje oraz dwa postanowienia o zawieszeniu postępowania. O kolejnych terminach załatwienia sprawy strony były też informowane zgodnie z treścią art. 36 Kpa. Trudno zatem przyjąć, że był w tej sprawie bezczynny w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 i art. 149 § 1 ustawy p.p.s.a. i to mając na uwadze, że w dacie orzekania przez Sąd sprawa nie była zakończona przez wydanie orzeczenia w terminach określonych w art. 35 Kpa. Skarga na bezczynność jako nieuzasadniona podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 200, art. 205 § 2, art. 209 i art. 211 ustawy p.p.s.a oraz § 14 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 ze zm.).