II SO/Gl 7/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Tomasz Dziuk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 4 listopada 2019 r. sprawy z wniosku A.B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wojewodzie Śląskiemu za nieprzekazanie Sądowi akt administracyjnych sprawy postanawia: oddalić wniosek. W dniu [...] r. A.B. (dalej: skarżący), w odpowiedzi na pismo Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 lipca 2019 r. w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenia postępowania przez Wojewodę Śląskiego (sygn. akt. II SAB/Gl 43/19), informujące o tym, że organ mimo wezwania nie nadesłał do tutejszego Sądu kompletnych akt administracyjnych, złożył wniosek do Sądu o wymierzenie Wojewodzie Śląskiemu grzywny za nieprzekazanie kompletnych akt administracyjnych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że lekceważenie spraw przez organ jest nagminne, a zatem wymierzenie grzywny stanowić będzie ostrzeżenie przed tego typu działaniami. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ ten wniósł o oddalenie wniosku. Odnosząc się do zarzutu możliwego naruszenia art. 54 § 2 p.p.s.a. organ wyjaśnił, że pismem wysłanym w dniu 6 czerwca 2019 r. poinformował tutejszy Sąd, że nie jest w posiadaniu wymaganej decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...], bowiem znajdowała się ona w posiadaniu Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a obecnie na skutek skargi wniesionej przez skarżącego decyzja ta znajduje się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) [w skrócie: "p.p.s.a."], skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Jak wynika z akt. sprawy II SAB/Gl 43/19 skarżący w dniu 24 kwietnia 2019 r. (data wpływu do organu) wniósł za pośrednictwem skarżonego organu skargę do tutejszego Sądu na przewlekłość postępowania. Odpowiedź organu na tę skargę wraz z aktami administracyjnymi wpłynęła do Sądu w dniu 24 maja 2019 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II wezwano organ do nadesłania w terminie 14 dni decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...], gdyż w nadesłanych wraz z odpowiedzią na skargę aktach brak było tej decyzji. Wezwanie to zostało doręczono organowi w dniu 3 czerwca 2019 r. Pismem nadanym w dniu 5 czerwca 2019 r., a doręczonym do Sądu w dniu 12 czerwca 2019 r. organ poinformował, że wskazana powyżej decyzja wraz z aktami sprawy i odwołaniem skarżącego została przekazana Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Tutejszy Sąd zwrócił się w związku z tym o wypożyczenie akt administracyjnych. Najpierw zwrócono się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego, a następnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wypożyczył tutejszemu Sądowi akta zawierające m.in. decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. nr [...]. Przedstawione tutaj okoliczności potwierdzają, że skarżony organ z przyczyn od siebie niezależnych nie przekazał tutejszemu Sądowi kompletnych akt administracyjnych niezbędnych do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania wniesionej przez skarżącego w dniu [...] r. W orzecznictwie podnosi się, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. o sygn. akt II OSK 1024/06). Jednocześnie podkreśla się, że sąd administracyjny - rozważając zasadność grzywny i miarkując jej wysokość - może brać pod uwagę takie okoliczności jak m.in.: charakter, pozycję i sytuację organu administracji, przykład jaki postępowanie tego organu daje innym, wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego, potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów, a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. I OZ 1259/13). Biorąc pod uwagę wszystkie te okoliczności, Sąd uznał, że w niniejszym przypadku brak jest podstaw do wymierzenia grzywny Wojewodzie Śląskiemu. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Mając powyższe na względzie wskazać należy, iż organ w terminie wniósł odpowiedź na skargę dotyczącą przewlekłości postępowania. Natomiast ze względu na procedurę odwoławczą toczącą się przed innym organem, a następnie w związku postępowaniem przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie skarżony organ nie dysponował kompletnymi aktami sprawy, w tym wskazaną powyżej decyzją. Jednocześnie organ ten w odpowiedzi na wezwanie tutejszego Sądu niezwłocznie po wezwaniu przekazał informacje, w oparciu o które ostatecznie możliwym stał się dostęp do tych akt w zakresie niezbędnym do rozpoznania wskazanej powyżej skargi na przewlekłość w ramach toczącej się przed tutejszym Sądem sprawy sygn. akt. II SAB/Gl 43/19. Dodatkowo wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z 19 stycznia 2007 r., I OSK 2015/06, zgodnie z którym "(...) przepis art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przezeń obowiązków procesowych. Nie jest to forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 ustawy (...)." Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.