III SA/Gl 1061/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Starszy referent Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi J.D. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Wojewoda Śląski, po rozpatrzeniu odwołania J. D. (dalej jako: strona, skarżący), od decyzji nr [...] z dnia [...] r. Starosty [...] (dalej jako: organ I instancji), orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej - utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie. W podstawie prawnej powołano art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j.: Dz. U. z 2019r. poz. 1482 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej jako: Kpa). W uzasadnieniu przedstawiono stan faktyczny sprawy i argumentacje prawną. Podkreślono, że Strona otrzymała decyzję organu I instancji orzekającą o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r. na okres 120 dni, ponieważ odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji stażu. Kwestionując powyższe w złożonym odwołaniu Strona wyjaśniła, że odmówiła podjęcia stażu w “A" Sp. z o.o. w Z. na stanowisku [...] z powodu charakteru pracy – tj.: praca w niedziele i święta, system pracy zmianowy, praca w porze nocnej. Zaskarżoną decyzją Wojewoda Śląski, po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne w pełni podzielając wyrażone w nim stanowisko. Analizując akta ustalono bowiem, że: - w dniu [...] r. Strona zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku; - została prawidłowo poinformowana o prawach i obowiązkach osoby bezrobotnej, w tym o treści art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, otrzymała kopię Informacji dla osób rejestrujących się w PUP, której odbiór potwierdziła własnoręcznym podpisem w dniu rejestracji; - posiada wykształcenie wyższe magisterskie, zawód wyuczony ekonomista; - [...] r. otrzymała ofertę stażu w “A" Sp. z o.o. w Z. na stanowisku [...]; - [...] r. złożyła oświadczenie, w którym uzasadniła odmowę przyjęcia propozycji stażu w ww. firmie godzinami pracy - praca w niedzielę i święta, a także w porze nocnej. Dalej organ powołał sie na art. 2 ust. 1 pkt 34 i art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy podkreślając, że zatrudnienie w ramach stażu oznacza nabywanie przez bezrobotnego umiejętności praktycznych do wykonywania pracy przez realizowanie zadań w miejscu pracy bez nawiązania stosunku pracy z pracodawcą; staż nie musi być zgodny z wykształceniem bezrobotnego lub dotychczas wykonywanym zawodem; podjęcie pracy w ramach stażu nie wyklucza poszukiwania pracy w wyuczonym zawodzie lub na innym stanowisku pracy. Natomiast jak wynika z danych wpisanych przez bezrobotnego do karty rejestracyjnej bezrobotny posiada wykształcenie wyższe magisterskie; ukończył “B"; posiada zawód wyuczony ekonomista. W świetle powyższego zaproponowany stronie staż na stanowisku [...] w ww. firmie spełniał kryteria złożonej przez pracodawcę oferty dotyczącej poziomu wykształcenia kandydata średniego lub wyższego. Bezrobotnemu w okresie odbywania stażu przysługuje stypendium wypłacane przez starostę w wysokości 120% kwoty zasiłku (art. 53 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy), o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 w/cyt ustawy – tj. w kwocie 1017,40 zł brutto. Dalej wskazując na art. 33 ust. 4 pkt 3 w/w ustawy wyjaśnił, że bezrobotny nie zostaje pozbawiony statusu bezrobotnego z powodu odmowy przyjęcia propozycji pracy lub irmej formy aktywizacji, jeżeli podana przyczyna tej odmowy może być uznana za uzasadnioną. Zwrot "uzasadniona przyczyna" jest pojęciem niedookreślonym, którego ostateczną treść ustala organ stosujący prawo w oparciu o konkretny stan faktyczny danej sprawy, jest to kryterium o charakterze obiektywnym. Natomiast Strona uzasadniła odmowę podjęcia stażu ma stanowisku [...] rozkładem czasu pracy przewidującym pracę zmianową w niedziele i święta oraz w porze nocnej, a jak wynika z opinii pośrednika pracy z dnia [...] r. miała odbywać staż w godzinach od 6.00 do 14.00; potwierdza to wszystko wniosek o zawarcie umowy o zorganizowanie stażu dla osób bezrobotnych, w którym pracodawca określił, że stażysta ma pracować na 1 zmianę w godzinach od 06.00 do 14.00. Zatem Stronie nie zaproponowano pracy zmianowej, ani pracy w nocy. Ponadto pośrednik pracy w opinii załączonej do złożonego przez bezrobotnego w dniu [...] r. oświadczenia wyjaśniającego odmowę przyjęcia propozycji stażu stwierdził, że pracodawca oświadczył, że staż odbywał się będzie w godzinach od 06.00 do 14.00. Ponadto zgodnie z Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu przez bezrobotnych z dnia 20 sierpnia 2009r. (Dz.U. Nr 142, poz. 1160) w § 7 pkt 1 "Czas pracy bezrobotnego odbywającego staż nie może przekraczać 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo. Zatem organ odwoławczy zaakcentował, że zgodnie z rozporządzeniem i opinią pośrednika pracy wskazane przez stronę przyczyny odmowy przyjęcia zaproponowanej jej oferty stażu nie mogą być uznane za uzasadnione. Staż jest jedną z form aktywizacji zawodowej i szansą powrotu na rynek pracy, gdy dla bezrobotnego nie ma możliwości zaproponowania pracy w ramach umowy o pracę. W związku z tym jej odrzucenie w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy jej odrzucenie jest jednoznaczne z odmową bez uzasadnionej przyczyny tej formy pomocy określonej w art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy. Skoro więc przedstawiona Stronie propozycja stażu była dla niej odpowiednia, a wskazanych przez ww. okoliczności nie można uznać za uzasadnioną przyczynę odmowy przyjęcia propozycji aktywizacji zawodowej i w sprawie nie wystąpiły żadne obiektywne przeszkody uniemożliwiające ww. podjęcie zaproponowanego stażu. Na zakończenie organ pouczył, że w myśl art. 33 ust. 4c w/w ustawy w przypadku pozbawienia statusu bezrobotnego na wskazany okres ponowne nabycie statusu bezrobotnego może nastąpić w wyniku ponownej rejestracji, po upływie tego okresu, przy spełnieniu warunków zawartych w ustawie do ich nabycia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję ostateczną Strona zakwestionowała jej prawidłowość wnosząc o jej uchylenie i przywrócenie statusu osoby bezrobotnej. Zarzuciła błędne uzasadnienie poprzez podanie ukończenia “B", podczas gdy Strona ukończyła Szkołę “C" w W. (obecnie: “C"). Nadto organ podał, że pośrednik pracy stwierdził, jakoby pracodawca określił, że stażysta ma pracować na jedną zmianę w godzinach od 06.00 do 14.00, a w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej - trwającej ok. 1 minuty - Zastępca Kierownika “A" sp. z o. o. w Z., na samym wstępie uprzedził mnie, że oferta ta wymaga pracy w niedziele, święta, w porze nocnej i na zmiany. Dlatego Strona od razu odmówiła. Świadkiem tej rozmowy była Specjalistka ds. [...] “A" sp. z o. o. w Z.. Zatem zawnioskowano o przesłuchanie obu w/w świadków i skarżącego. Na zakończenie Strona wskazała, że powodem odmowy przyjęcia stażu na warunkach przedstawionych przez Zastępcę Kierownika “A" sp. z o. o. w Z. jest konieczność samotnej opieki nad [...]-letnim ojcem oraz umożliwienie kontaktu w weekendy z nieletnią córką zameldowaną 350 km od miejsca zamieszkania skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów stwierdził, że skarżący złożył oświadczenie o zdolności i gotowości do pracy; podczas ustalania profilu pomocy zaznaczył w kwestionariuszu odpowiedzi, że głównym powodem rejestracji w PUP jest uzyskanie ubezpieczenia zdrowotnego i że mając do wyboru pracę za minimalne wynagrodzenie woli pozostać bez pracy. Udzielone odpowiedzi pozostają w sprzeczności z deklarowaną gotowością do podjęcia pracy. Status bezrobotnego wiąże się z pozostawaniem bezrobotnego w dyspozycji urzędu pracy i wykazywaniem gotowości do podjęcia pracy lub też podwyższenia lub zmiany swoich kwalifikacji. Potwierdzanie, że dana osoba te warunki spełnia nie może ograniczać się tylko do zgłaszania się w Urzędzie w wyznaczanych terminach w celu podpisania stosownego oświadczenia, ale polega przede wszystkim na reagowaniu na wszelkie przedkładane przez Urząd oferty pracy, czy szkolenia. Zatem gotowość do pracy skarżącego nie może mieć jedynie charakteru deklaratoryjnego, ale musi to być gotowość faktyczna. Odnosząc się natomiast do podnoszonych dopiero w skardze powodów odrzucenia oferty stażu tj. konieczności sprawowania opieki nad ojcem i umożliwienia spotkań z nieletnią córką organ zauważył, że sprawy prywatne osoby bezrobotnej nie stanowią podstawy do odrzucenia oferty stażu. Jeżeli skarżący, ze względów życiowych sam ocenia, że jego dyspozycyjność jest trwałe ograniczona, winien rozważyć możliwość rejestracji w charakterze osoby poszukującej pracy lub poszukiwać pracy dostosowanej do własnych oczekiwań samodzielnie. W sytuacji natomiast, gdy zarejestrował się jako bezrobotny oświadczająe, że jest zdolny i gotowy do podjęcia zatrudnienia, nie jest uprawniony do żądania aby organ kwalifikował podnoszone przez bezrobotnego trwałe ograniczenie w dyspozycyjności jako uzasadnioną przyczynę odmowy przyjęcia zatrudnienia lub stażu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c P.p.s.a.). Przy rozstrzyganiu spraw Sąd nie kieruje się zasadami słuszności, sprawiedliwości społecznej, wyjątkowymi, w ocenie skarżącego, okolicznościami, które miałyby uzasadniać niezastosowania jakiegoś przepisu prawa, bądź interpretację sprzeczną z treścią przepisu. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie zgodności z prawem należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie jej zgodności z prawem wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom zarzucić naruszenia przepisów prawa. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja ostateczna utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie utraty przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej. Na wstępie wskazać trzeba, że za podstawę wyroku Sąd przyjął ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu, albowiem nie stwierdził naruszenia prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie z jego treścią starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy określonej w ustawie lub poddania się badaniom lekarskim lub psychologicznym, mającym na celu ustalenie zdolności do pracy lub udziału w innej formie pomocy określonej w ustawie; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia odmowy na okres: (a) 120 dni w przypadku pierwszej odmowy, (b) 180 dni w przypadku drugiej odmowy, (c) 270 dni w przypadku trzeciej i każdej kolejnej odmowy. Brzmienie powołanego przepisu jest kategoryczne i nie nasuwa wątpliwości, że w przypadku zaistnienia przewidzianych w nim przesłanek organ ma obowiązek podjąć decyzję o pozbawieniu danej osoby statusu bezrobotnego. Organy orzekające w niniejszej sprawie uznały, że w zaistniałych okolicznościach wystąpiły podstawy do wydania decyzji o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej na okres 120 dni w oparciu o art. 33 ust. 4 pkt 3 ww. ustawy, tj. z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji innej formy pomocy określonej w ustawie. W ocenie Sądu, powyższe stanowisko jest prawidłowe. Wyjaśnić trzeba, że ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ustanawia różne profile pomocy i formy pomocy stosowane w ramach tych profili celem umożliwienia nabywanie przez bezrobotnego umiejętności praktycznych do wykonywania pracy przez wykonywanie zadań w miejscu pracy bez nawiązania stosunku pracy z pracodawcą. Przepis art. 53 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że starosta może skierować bezrobotnych do odbycia stażu przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy do pracodawcy, rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub pełnoletniej osoby fizycznej, zamieszkującej i prowadzącej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osobiście i na własny rachunek, działalność w zakresie produkcji roślinnej lub zwierzęcej, w tym ogrodniczej, sadowniczej, pszczelarskiej i rybnej, w pozostającym w jej posiadaniu gospodarstwie rolnym obejmującym obszar użytków rolnych o powierzchni przekraczającej 2 ha przeliczeniowe lub prowadzącej dział specjalny produkcji rolnej, o którym mowa w ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników. Staż odbywa się na podstawie umowy zawartej przez starostę z pracodawcą, według programu określonego w umowie. Przy ustalaniu programu powinny być uwzględnione predyspozycje psychofizyczne i zdrowotne, poziom wykształcenia oraz dotychczasowe kwalifikacje zawodowe bezrobotnego. Program powinien określać: (1) nazwę zawodu lub specjalności, której program dotyczy; (2) zakres zadań wykonywanych przez bezrobotnego; (3) rodzaj uzyskiwanych kwalifikacji lub umiejętności zawodowych; (4) sposób potwierdzenia nabytych kwalifikacji lub umiejętności zawodowych; (5) opiekuna osoby objętej programem stażu (ust. 4). Bezrobotnemu w okresie odbywania stażu przysługuje stypendium w wysokości 120% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, wypłacane przez starostę (ust. 6). Staż jako forma pomocy na rzecz bezrobotnych jest skierowany do osób znajdujących się w szczególnej sytuacji na rynku pracy, jego celem jest bowiem nabycie przez bezrobotnego doświadczenia zawodowego oraz umiejętności, które mają poprawić jego sytuację jako osoby poszukującej zatrudnienia na rynku pracy. Z akt sprawy wynika, że skarżący zawarł z Powiatowym Urzędem Pracy porozumienie ustalające warunki realizacji indywidulanego planu działania. Następnie [...] r. otrzymała ofertę stażu w “A" Sp. z o.o. w Z. na stanowisku [...]. Organizator stażu wskazał w skierowaniu jednoznacznie, że staż odbywa się w godz. 06:00 - 14:00, na 1 zmianę. Organ I instancji przedstawiając skarżącemu propozycję odbycia stażu we wskazywanym zakładzie uwzględnił poziom jego wykształcenia i dotychczasowe kwalifikacje zawodowe. Natomiast Skarżący w dniu [...] r. odmówił przyjęcia na staż motywując to godzinami pracy - praca w niedzielę i święta, a także w porze nocnej. Podczas gdy z żadnego dokumentu taki czas pracy nie wynikał. Następnie na etapie skargi do tut. Sądu wskazał, że powodem odmowy przyjęcia stażu na warunkach przedstawionych przez zakład, do którego dostał skierowanie na staż jest konieczność samotnej opieki nad [...]-letnim ojcem oraz umożliwienie kontaktu w weekendy z nieletnią córką zameldowaną 350 km od miejsca zamieszkania skarżącego. W ocenie Sądu należy podzielić stanowisko organów, że wyjaśnienia skarżącego w tej sprawie nie zasługują na uwzględnienie. Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie potwierdziło twierdzeń skarżącego, że praca miała odbywać się w innej porze niż 1 zmiana od 6 – 14:00, taki bowiem czas wynika z dokumentów oferty stażu i protokołu rozmowy kwalifikacyjnej. Nadto istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma fakt wskazywania powodu uzasadniającego odmowę podjęcia stażu dopiero na etapie skargi; zresztą bez przedstawienia jakichkolwiek dowodów na artykułowane twierdzenia. Jednocześnie zauważyć należy, że przedstawiona oferta stażu spełniała określone powołanymi wyżej przepisami wymogi, zarówno pod względem dotychczasowych kwalifikacji zawodowych skarżącego, godzin odbywania stażu, czasu dojazdu do miejsca odbywania stażu i z powrotem środkami transportu. Skarżący nie przedstawił przy tym żadnego dokumentu stwierdzającego przeciwwskazania zdrowotne do odbycia stażu; dowodu, z którego wynikałaby konieczność sprawowania opieki nad członkiem rodziny; czy jakiegokolwiek powodu uniemożliwiającego staż. Zgodzić należy się z organem orzekającym, że wskazana przez skarżącego przyczyna odmowy przyjęcia propozycji odbycia stażu, nie stanowi "uzasadnionej przyczyny odmowy" w rozumieniu art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy. Ustawodawca odwołał się w ww. przepisie do zwrotu nieostrego, wymagającego stosowania ocen, których efekty będą zależały od konkretnej sytuacji. W orzecznictwie sądów ad ministra-cyjnych utrwalił się pogląd, że "uzasadnione przyczyny", o których mowa w powołanym przepisie to przede wszystkim okoliczności natury obiektywnej, niezależne od woli bezrobotnego, a więc przeszkody, na które bezrobotny nie miał wpływu. Należą do nich na przykład nagła choroba, brak możliwości dojazdu z powodu przerw w komunikacji lub inne nadzwyczajne zdarzenie losowe typu pożar, powódź, które uniemożliwia bezrobotnemu przyjęcie zaproponowanej formy pomocy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 27 lipca 2012 r. sygn. akt I OSK 142/12, z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt I OSK 734/14; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 września 2010 r. sygn. akt II SA/Sz 469/10; publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Za uzasadnione przyczyny nie uznaje się natomiast okoliczności powstałych na skutek lekkomyślności, niedbalstwa zainteresowanego, czy też wynikających z jego woli. Wbrew twierdzeniom skarżącego, przedstawione przez niego argumenty nie wyczerpują znamion uzasadnionej przyczyny odmowy przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy. Brak zainteresowania odbywaniem stażu z powodu rzekomego, nieodpowiedniego czasu pracy, konieczności opieki nad członkiem rodziny (bez uprawdopodobnienia tego twierdzenia), czy też chęcią kontaktów z daleko mieszkającym dzieckiem - nie stanowią obiektywnej przeszkody uniemożliwiającej przyjęcie propozycji takiej formy pomocy. Tym bardziej że oprócz twierdzenia Strony z żadnego dokumentu nie wynika żadna w wskazywanych wyżej okoliczności, także podawany przez nią inny czas pracy niż wynikający z zapisów w/w dokumentów. Podkreślenia przy tym wymaga, że uczestnik stażu nie otrzymuje wynagrodzenia, lecz stypendium, które jest wypłacane przez powiatowy urząd pracy. Jego wysokość została określona przez ustawodawcę i wynosi 120% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zaznaczyć również należy, że przedłożona przez Urząd Pracy propozycja stażu miała na celu udzielenie wsparcia osobie bezrobotnej, którą jest skarżący, posiadający taki status od dnia [...] r. Celem skierowania do organizatora stażu było zwiększenie szansy skarżącego na uzyskanie zatrudnienia na rynku pracy. Program stażu spełniał wszystkie obiektywne wymogi, określone ww. przepisami prawa. Natomiast to, że staż nie spełniał subiektywnych oczekiwań skarżącego, nie stanowi przesłanki usprawiedliwiającej odmowę przyjęcia propozycji pomocy od Urzędu Pracy. Sąd podziela w pełni stanowisko organu, że status osoby bezrobotnej nabywa się wskutek rejestracji w powiatowym urzędzie pracy, na podstawie wniosku złożonego przez osobę zainteresowaną, a więc z jej własnej inicjatywy. Jest to zatem dobrowolne uprawnienie, a nie nakładany z urzędu obowiązek prawny. Natomiast z chwilą przyznania statusu bezrobotnego, na osobie której taki status przyznano, ciążyć zaczynają z woli ustawodawcy pewne obowiązki, których nieprzestrzeganie wywołuje określone prawem skutki. Osoby rejestrujące się jako osoby bezrobotne nie mogą zatem dowolnie kształtować swojej sytuacji prawnej w tych ramach, jeżeli jest to sprzeczne z legalnym działaniem organu zatrudnienia. Organy zatrudnienia przedstawiają bezrobotnym określone propozycje pomocy w aktywnym poszukiwaniu pracy, które należy przyjąć w razie ich zgodności z odpowiednimi przepisami. Natomiast nieuzasadniona odmowa skorzystania z tych świadczeń jest równoznaczna z rezygnacją z przynależności do kategorii osób bezrobotnych i korzystania z dobrodziejstw wynikających z posiadanego statusu, co w konsekwencji wiąże się z koniecznością poszukiwania zatrudnienia na własną rękę (por. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 14 września 2016 r. sygn. akt I OSK 2283/15; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 lutego 2012 r. sygn. akt IV SA/Wr 809/11; publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodzić należy się z organem, że skarżący został pouczony o prawach i obowiązkach osoby bezrobotnej, a także o konsekwencjach odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji pracy czy innej formy pomocy określonej w ustawie, w tym propozycji odbycia stażu. Dowodem na to jest własnoręczny podpis skarżącego złożony na dokumentach załaczonych do akt sprawy; był zatem świadomy ciążących na nim obowiązków oraz konsekwencji prawnych wynikających z ich niedopełnienia. Reasumując stwierdzić należy, że organy nie naruszyły reguł prowadzenia postępowania dowodowego i ustaliły istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Sąd ocenił także zupełność uzasadnienia zaskarżonej decyzji i stwierdził jej zgodność z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. Skoro zaskarżona decyzja nie zawiera uchybień o charakterze procesowym, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy oraz nie narusza przepisów prawa materialnego, to tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia wniesionej skargi. Odnosząc się do zarzutu skargi polegającego na nieuwzględnieniu wniosku dowodowego o przesłuchanie wskazywanych w skardze świadków oraz samego skarżącego na okoliczność podania innego czasu stażu niż 1 zmianowy od godz. 6 – 14:00 stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W tym miejscu wskazać należy, że w każdym postępowaniu organ administracji publicznej zobowiązany jest do zgromadzenia dowodów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia danej sprawy i poczynienia na tej podstawie niezbędnych ustaleń faktycznych. O tym, jakie ustalenia faktyczne są konieczne dla załatwienia sprawy, decydują prawidłowo wyłożone przepisy prawa materialnego, nie zaś subiektywne przekonanie strony. Żaden organ prowadzący postępowanie nie ma obowiązku przeprowadzenia wszystkich dowodów wnioskowanych przez stronę. Nie może on pominąć jedynie wskazywanych środków dowodowych, gdy nie zostały wyjaśnione sporne fakty mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Tak więc tylko nieustalenie okoliczności mających takie znaczenie dla sprawy można uznawać za naruszenie reguł procedowania, które mogłyby mieć wpływ na treść ustaleń faktycznych, a w konsekwencji na treść orzeczenia kończącego postępowanie w danej sprawie. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie nie doszło do wadliwego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Wszystkie fakty, które miały istotne znaczenie, zostały przez organy prawidłowo ustalone i rozważone w sposób niezbędny dla rozstrzygnięcia sprawy. Także ocena tych ustaleń dokonana przez organ nie może być uznana za niezgodną z prawem. Mając na uwadze powyższe Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. ----------------------- 10