III SA/Gl 1124/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2014 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w S. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, iż zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. zasądza od Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. na rzecz strony skarżącej kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. przedłużył termin dokonania "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. zwrotu różnicy podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł wynikającej z korekty deklaracji VAT-7 za miesiąc styczeń 2014 r. przesłanej drogą elektroniczną w dniu [...] r. do czasu zakończenia czynności wyjaśniających. Jako podstawę prawną organ wskazał art. 216, art., 236 § 1 w związku z art. 292 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz.749 ze zm., w skrócie O.p.) oraz art. 87 ust. 1, ust. 2 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz.1054 ze zm., w skrócie ustawa VAT). Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] roku wpłynęła drogą elektroniczną do [...] Urzędu Skarbowego w C. deklaracja VAT-7 "A" Sp. z o.o. w organizacji za miesiąc styczeń 2014 r, w której podatnik wykazał nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie [...] zł. Wraz z deklaracja podatnik złożył wniosek o zwrot stosownie do art. 87 ust. 6 ustawy VAT - w terminie 25 dni. W dniu [...] r. deklaracja, zgodnie z właściwością miejscową, została przesłana do Urzędu Skarbowego w S. . Z jej treści wynikało, że kwota do zwrotu stanowi różnicę podatku naliczonego nad należnym, gdyż Spółka zakupiła towary i usługi za kwotę netto [....] zł, podatek naliczony VAT [...] zł i dokonała wewnątrzespólnotową dostawę towarów wartości [...] zł, podatek należny VAT [...] zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego S. w dniu [...] r. wszczął wobec Spółki kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości rozliczenia z budżetem z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2014 r. Ponieważ kontrola podatkowa nie została zakończona w terminie wnioskowanego zwrotu postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. organ podatkowy przedłużył termin zwrotu do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia. Postanowienie to nie zostało zaskarżone. W dniu [...] r. kontrola podatkowa została zakończona i do organu wpłynęła drogą elektroniczną korekta deklaracji VAT-7 za styczeń 2014 r. wykazująca kwotę do zwrotu podatku VAT w wysokości [...] zł wraz z wnioskiem o dokonanie go w terminie 25 dni. Korekta dotyczyła podwyższenia wartości wewnątrzwspólnotowej dostawy z kwoty [...] zł do kwoty [...] zł. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. przedłużył termin dokonania "A" Spółka z o.o. zwrotu podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł wynikającej z korekty deklaracji VAT-7 za miesiąc styczeń 2014 r. do czasu zakończenia czynności wyjaśniających, gdyż pomimo zakończenia w dniu [...] r. kontroli podatkowej zachodzi konieczność dalszych czynności wyjaśniających mających na celu potwierdzenie zasadności zadeklarowanego przez Spółkę zwrotu. Jednocześnie podatnik został pouczony, iż od wydanego postanowienia nie przysługuje zażalenie. Po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa pełnomocnik Spółki wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie z dnia 3 kwietnia 2014 r., domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze powielono zarzuty wezwania do usunięcia naruszenia prawa, akcentując naruszenie art. 87 ust. 2 ustawy VAT przez brak wskazania reżimu dalszej weryfikacji rozliczenia podatnika skoro zakończona została kontrola podatkowa a nie wszczęto postępowania podatkowego. Organ nie wskazał jakie czynności wyjaśniające prowadzi lub zamierza prowadzić ani przyczyn uzasadniających dokonanie dalszej weryfikacji zasadności zwrotu podatku. Okoliczność ta jest też istotna z racji różnego trybu zaskarżania postanowień o przedłużeniu zwrotu. W przypadku prowadzenia czynności sprawdzających na postanowienie przysługuje zażalenie do organu nadrzędnego a w przypadku prowadzenia kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego skarga do sądu administracyjnego. Tymczasem w stosunku do podatnika postępowanie kontrolne zostało zakończone w dniu [...] r., nie wszczęto postępowania podatkowego, a organ prowadzi dalsze czynności wyjaśniające nie wskazując ich podstawy prawnej. Podkreślił też, że prowadzenie kontroli krzyżowych możliwe jest wyłącznie w toku postepowania kontrolnego lub podatkowego, a nie poza nimi, co powoduje, że organ nie jest uprawniony do przedłużenia terminu zwrotu. Skarżąca podniesione zarzuty poparła orzeczeniami sądów administracyjnych. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] r. oraz odpowiedzi na skargę organ podatkowy wskazał, że w toku postępowania kontrolnego wystąpił, na podstawie art. 274c O.p. o przeprowadzenie czynności sprawdzających mających na celu sprawdzenie zaistnienia transakcji udokumentowanej fakturą VAT, z której Spółka odliczyła podatek naliczony, jak również w ramach współpracy międzynarodowej wniósł o sprawdzenie transakcji dokonanej na rzecz litewskiej firmy "B" . Do dnia wydania zaskarżonego postanowienia nie otrzymał żadnej odpowiedzi na skierowane wnioski. Stąd organ stanął na stanowisku, że w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy z działu VI Ordynacji regulującego procedurę kontroli podatkowej, gdyż z chwila zakończenia kontroli zakończyła się możliwość stosowania działu V Ordynacji podatkowej. Uznał zatem, że podstawą do przedłużenia terminu dokonania zwrotu podatku VAT po zakończeniu kontroli podatkowej a przed wszczęciem postępowania podatkowego stanowi art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy VAT i art. 216 O.p. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy szeroko opisał działalność podatnika oraz podejmowane czynności kontrolne i przyczyny dla których przedłużył termin zwrotu podatku VAT. Podkreślił, że czynności wyjaśniające zlecone innym organom podatkowym i administracji celnej w toku kontroli podatkowej nie zostały do czasu jej zakończenia wykonane. Zostały wykonane później lub jeszcze nie znane są wszystkie ich ustalenia, w szczególności dotyczy to zakupów dokonanych od firmy "C" . Okoliczności te nie pozwalały na uznanie zasadności zwrotu i koniecznym było wydanie zaskarżonego postanowienia, po zakończeniu postępowania kontrolnego, na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga okazała się zasadna. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego aktu organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. jego zgodności z przepisami powszechnie obo-wiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.), wynika, że zaskarżony akt ulega uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd orzeka na podsyawie akt sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 133 i art.134 p.p.s.a.) W kontrolowanej sprawie spór dotyczy oceny tego, czy organ podatkowy był uprawniony do przedłużenia terminu zwrotu podatku do czasu zakończenia czynności wyjaśniających, zainicjowanych w toku postepowania kontrolnego i prowadzonych przez inne organy administracyjne, po jego zakończeniu, w sytuacji gdy te czynności polegają na sprawdzeniu kontrahentów skarżącej oraz, czy przedłużając termin zwrotu podatku, organ wykazał, że w sprawie istnieją wątpliwości co do prawidłowości rozliczenia VAT dokonanego przez skarżącą. Zgodnie z art. 87 ust.1 ustawy VAT w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Natomiast w myśl art. 87 ust. 6 ustawy VAT zwrot różnicy podatku, następuje w terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju (...). Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. Odsetki przysługują wówczas, gdy zwrot jest zasadny. Stąd też będą one przysługiwać w każdym przypadku, gdy podatnik otrzymuje zwrot nadwyżki podatku z urzędu skarbowego, nawet jeśli w wyniku postępowania kontrolnego czy podatkowego wysokość nadwyżki podlegającej zwrotowi jest obniżona. Przepis stanowi bowiem, że odsetki przysługują w razie zasadności zwrotu, a nie w razie zasadności zwrotu w żądanej wysokości. Zasadny ma być zatem sam zwrot, a nie jego wysokość. Oczywiście podstawą naliczania odsetek w tym przypadku będzie kwota faktycznie zwracana, a nie kwota żądana przez podatnika. Z kolei art. 87 ust. 2a ustawy VAT stanowi, że w przypadku wydłużenia terminu na podstawie ust. 2 zdanie drugie, urząd skarbowy na wniosek podatnika dokonuje zwrotu różnicy podatku w terminie wymienionym w ust. 2 zdanie pierwsze, jeżeli podatnik wraz z wnioskiem złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe w kwocie odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu podatku. Jeżeli wniosek wraz z zabezpieczeniem został złożony na 13 dni przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, lub później, zwrotu dokonuje się w terminie 14 dni od dnia złożenia tego zabezpieczenia. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie złożyła wniosku o zwrot różnicy podatku na warunkach i w terminie wynikającym z art. 87 ust. 2a oraz ust. 4a-f ustawy o VAT tj. po złożeniu zabezpieczenia majątkowego w przewidzianych formach. Należy zgodzić się z organem podatkowym, że może weryfikować zasadność zwrotu w różnych formach i to od niego zależy wybór tej formy. W związku z tym postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu może zostać wydane odpowiednio w toku czynności sprawdzających, w toku postępowania kontrolnego, postępowania podatkowego bądź kontroli podatkowej. Jeśli tego rodzaju postępowanie zostanie wdrożone, wówczas termin zwrotu nadwyżki podatku jest przedłużany do czasu zakończenia tego postępowania. W kontrolowanej sprawie zasadność zwrotu była weryfikowana w ramach kontroli podatkowej. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. w dniu 27 lutego 2014 r. wszczął wobec skarżącej postępowanie kontrolne w sprawie określenia prawidłowości rozliczenia z budżetem z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2014 r. Kontrola ta została zakończona w dniu 13 marca 2014 r. czyli przed wydaniem w dniu 3 kwietnia 2014 r. zaskarżonego postanowienia. W tym samym dniu podatnik złożył korektę deklaracji VAT-7 za styczeń 2014 r., która dotyczyła kwoty należnego zwrotu podatku i podtrzymał wniosek o jej zwrot w terminie 25 dni. Termin do zwrotu z datą złożenia korekty deklaracji zaczął swój bieg. Upływał zatem w dniu 7 kwietnia 2014 r. Bezsprzecznie też, po zakończeniu kontroli podatkowej organ nie posiadał pełnej wiedzy dotyczącej weryfikowanych transakcji krajowych i wspólnotowych. Należy też zauważyć również, że skuteczne przedłużenie terminu możliwe jest jedynie przed jego upływem. Jeśli bowiem termin już upłynął, to nie ma czego przedłużać (por. wyrok NSA z dnia 9.01.2001 r., III SA 2803/99, Prz. Pod. 2001, nr 10, s. 63). W rozpatrywanej sprawie organ podatkowy wydał postanowienie o przedłużeniu terminu dokonania zwrotu przed upływem 25 dni od złożenia korekty rozliczenia przez podatnika (ostatni dzień upływał 7 kwietnia 2014 r., a zaskarżone postanowienie zostało wydane 3 kwietnia 2014 r. czyli z zachowaniem terminu do jego wydania. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że pomimo zakończenia kontroli podatkowej zachodzi konieczność poczynienia dalszych czynności wyjaśniających mających na celu potwierdzenie zasadności deklarowanego przez podatnika zwrotu. Dopiero w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa oraz w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że już w czasie prowadzonej kontroli zwrócił się o przeprowadzenie czynności sprawdzających u wystawcy faktur sprzedaży ujętych w deklaracji podatnika dla wykazania podatku naliczonego oraz u kontrahenta litewskiego na rzecz, którego została wykazana wewnatrzwspólnotowa dostawa towarów. Podkreślił również, że do dnia wydania postanowienia nie otrzymał odpowiedzi na skierowane wnioski. Uznał zatem, że samodzielna podstawą prawną przedłużenia zwrotu w takim stanie faktycznym stanowi art. 87 ust. 2 ustawy VAT. Postanowienie przydłużające wnioskowany przez skarżącą zwrot, powinno wskazywać przyczyny dokonywania dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu i je uzasadniać. Powodem niedokonania zwrotu nie może być tylko sam fakt wydania postanowienia. Takie postępowanie naruszałoby podstawowe zasady procedury podatkowej wyrażone w art. 120, art. 121 i art. 124 O.p., czyli odpowiednio zasady: działania organu na podstawie przepisów prawa, prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów oraz wyjaśnienia zasadności przesłanek, którymi kieruje się organ przy załatwieniu sprawy. Przesłanki, którymi kieruje się organ podatkowy dokonując dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu podatku, w wyniku czego następuje przedłużenie terminu zwrot różnicy podatku, nie mogą stanowić dla podatnika tajemnicy. Weryfikacja jest dopuszczalna i może być konieczna, ale musi dotyczyć okoliczności mających bezpośredni wpływ na zwrot podatku, zgodnie z przepisami regulującymi ten zwrot, a więc niewłaściwe wystawioną fakturę – fakturę nierzetelną lub pustą, co ma wpływ na dochodzoną kwotę zwrotu. Jeżeli pomimo przeprowadzenia kontroli podatkowej nadal zachodzą przesłanki wskazujące na odmowę zwrotu podatku, wówczas organ podatkowy winien wydać postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego na podstawie art. 165 O.p. i prowadzić je w tym trybie. Dopiero bowiem w postępowaniu podatkowym zarówno organ podatkowy, jak i podatnik realizują swoje prawa i obowiązki. Przedłużenie terminu zwrotu podatku odbywa się w ramach procedur przewidzianych w Ordynacji podatkowej. Nie można też zapominać, że celem prowadzonych przez organ lub na jego wniosek inne organy czynności, jest ustalenie stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do stwierdzenia zgodności z przedstawionymi dokumentami. Stosownie do art. 274c § 1 O.p. organ podatkowy tylko w związku z prowadzonym postępowaniem podatkowym lub kontrolą podatkową może zażądać od kontrahentów podatnika wykonujących działalność gospodarczą przedstawienia dokumentów, w zakresie objętym kontrolą u podatnika w celu sprawdzenia ich prawidłowości i rzetelności. Z czynności tych sporządza się protokół. Ustawodawca dopuścił więc możliwość zażądania od kontrahentów podatnika przedstawienia dokumentów, w tym także w celu sprawdzenia zasadności zwrotu podatku VAT, jednak jedynie w związku z prowadzonym u podatnika postępowaniem podatkowym lub kontrolą podatkową. Kontrola tzw. "krzyżowa" dopuszczalna jest więc w ramach prowadzonego wobec podatnika postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, ale nie poza nimi. Nie ma więc podstaw prawnych do prowadzenia czynności wyjaśniających po zakończeniu kontroli podatkowej ale bez wszczęcia postepowania podatkowego )zobacz wyroki NSA z dnia 18.10.2013 r. sygn. akt I FSK 1479/12 i I FSK 1480/12 oraz z dnia 28.03.2014 r. I FSK 676/13, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl) Art. 87 ust. 2 ustawy VAT jednoznaczne stanowi, że weryfikacja rozliczenia podatnika może być dokonana w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postepowania podatkowego, a tym samym nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu podatku VAT. Innymi słowy organ może przedłużyć termin zwrotu przed jego upływem, w związku z koniecznością weryfikacji prowadzoną w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego. Zasadne też Spółka podniosła, że wydając zaskarżone postanowienie organ zawarł w jego treści pouczenie o możliwości poddania go kontroli sądowej, co nie jest jednak jednoznaczne przy stwierdzonej wadliwości wydanego postanowienia. Jednakże skoro organ uchybił obowiązkowi z art. 165 O.p. i nie wszczął postepowania podatkowego, to pouczenie okazało się prawidłowe. Odnosząc powyższe do rozpoznanej sprawy, wskazać należy, że organ podatkowy uchybił tym wymogom, gdyż prowadził czynności wyjaśniające poza procedurą zakreśloną ustawą (postępowaniem podatkowym), a w uzasadnieniu postanowienia nie przedstawił przesłanek, którymi się kierował stwierdzając, że zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania. Wskazanie przyczyn podjętego rozstrzygnięcia, to nie to samo co posiadanie przez organ wątpliwości w związku z rozliczeniem podatnika. Jak również wykazanie ich w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa czy odpowiedzi na skargę należało uznać za spóźnione. Zdaniem Sądu organ naruszył zatem przepisy art. 120 i 121 O.p. w związku z art. 87 ust. 6 i ust. 2 oraz art. 99 ust. 12 ustawy VAT. W tym miejscu przypomnieć należy, że przepisy krajowej ustawy VAT w omawianym zakresie znajdują oparcie w treści art. 273 dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym państwa członkowskie mogą, poza obowiązkami wymienionymi w tytule XI tej dyrektywy, nakładać inne obowiązki, jakie uznają za niezbędne dla zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobieżenia oszustwom podatkowym, powinny jednak czynić to w ramach przewidzianych prawem krajowym procedur i przy uwzględnieniu zasady proporcjonalności. Nie może być ona jednakże stosowana w sposób, który prowadziłby do systematycznego podważania prawa do odliczenia podatku (vide np. wyroki TS UE w sprawach C-177/99 Ampafrance i C-181/99 Sanofi). Jak również w art. 183 dyrektywy, który stanowi, że - w przypadku, gdy za dany okres rozliczeniowy kwota odliczeń przekracza kwotę VAT należnego, państwa członkowskie mogą dokonać zwrotu lub przenieść nadwyżkę na następny okres rozliczeniowy w oparciu o ustalone przez siebie warunki. Państwa członkowskie mają zatem pewną swobodę określania wymogów zwrotu nadwyżki VAT (por. pkt 32 wyroku TS z 25.10. 2001 r. w sprawie C-78/00 Komisja WE przeciwko Republice Włoskiej, Zb. Orz. 2001, s. 1-2001). Tym samym Rzeczpospolita Polska, mając na uwadze m.in. zasadę neutralności i proporcjonalności, w ramach przyznanej jej swobody określiła warunki zwrotu nadwyżki podatku. W ramach tej swobody mieści się również regulacja polegająca na możliwości przedłużenia przez naczelnika urzędu skarbowego określonego w ustawie terminu zwrotu nadwyżki (terminy 180-, 60-, 25-dniowe) do zakończenia postępowania wyjaśniającego w sytuacji, gdy zasadność zwrotu wymaga dodatkowego sprawdzenia. Również Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 13 października 2008 r., sygn. akt K 16/07 (OTK-A z 2008 r. nr 8, poz.136) orzekł o zgodności art. 87 ust. 2 ustawy VAT z art. 2, art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP (treść przepisu badana przez TK różni się od treści obowiązującej jedynie zmiana redakcyjną – wyraz "sprawdzeniu" zastąpiono wyrazem "zweryfikowaniu"). Tym samym stwierdzić należy, że samo przedłużenie terminu zwrotu podatku nie narusza zasady neutralności VAT. Istotnym jest jednakże, by przedłużenie to odbyło się w sytuacjach przewidzianych prawem i zgodnie z procedurą podatkową (zobacz wyrok WSA w Olsztynie z 22.01.2014 r. sygn.. akt I SA/OL 874/13, wyrok WSA w Krakowie z 7.05.2014 r. sygn.. akt I SA/Kr 224/14, publ orzeczeniansa.gov.pl), a temu obowiązkowi organ nie sprostał. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu uprawomocnienia się wydanego wyroku oraz zasądził na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postepowania sądowego na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.