III SA/Gl 113/25
PostanowienieWSA w Gliwicach2025-05-19
Skład orzekający: Dorota Fleszer
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez osobę, która nie była stroną w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją, może zostać odrzucona jako niedopuszczalna z powodu braku legitymacji procesowej?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez osobę, która nie była stroną w postępowaniu administracyjnym i nie wykazała interesu prawnego w jego wzruszeniu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Brak legitymacji procesowej oznacza, że skarżący nie posiada indywidualnego, konkretnego i aktualnego prawnie chronionego interesu, który mógłby być realizowany na gruncie prawa.Stan faktyczny
G. G. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, która utrzymała w mocy decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami J. G. Skarżący G. G. nie był stroną postępowania administracyjnego. Sąd wezwał go do wskazania, czy wnosi skargę we własnym imieniu, czy jako pełnomocnik J. G., pod rygorem przyjęcia, że działa we własnym imieniu. Skarżący nie wykonał wezwania.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 19 maja 2025 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 18 listopada 2024 r. nr SKO.K.41.3/2109/2024/17494/ŁZ w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia odrzucić skargę.
Pismem z 20 grudnia 2024 r. G. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 18 listopada 2024 r. nr SKO.K.41.3/2109/2024/17494/ŁZ utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z 19 września 2024 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia panu J. G. uprawnień do kierowania pojazdami kat. AM/B/B1.
Skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 7 lutego 2025 r. został wezwany do wskazania w czyim imieniu wnosi skargę – własnym czy jako pełnomocnik J. G. pod rygorem przyjęcia że wnosi skargę we własnym imieniu. Wezwanie odebrał 9 marca 2025 r. (UPD w aktach sprawy), jednak go nie wykonał.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na brak legitymacji procesowej skarżącego do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Oznacza to, że skargi nie może złożyć osoba niemająca w tym interesu prawnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga taka – jako niedopuszczalna z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1-5 i 5a p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 32 p.p.s.a.). Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu administracyjnego wyraża się w tym, że podmiot ten działa we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego nań obowiązku (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2017, s. 322). Interes prawny powinien być indywidualny, konkretny, realny i znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniały zastosowanie normy prawa materialnego (por. np. wyrok NSA z dnia 12 maja 2011 r., sygn. I OSK 1043/10; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podmiot wnoszący skargę winien zatem wykazać istnienie po jego stronie interesu prawnego, czyli osobistego, konkretnego i aktualnego prawnie chronionego interesu, który może być realizowany na gruncie określonego przepisu prawa, najczęściej materialnego, bezpośrednio wiążącego zaskarżony akt z indywidualną i prawnie chronioną sytuacją strony (por. wyrok NSA z dnia 25 marca 2014 r., sygn. II OSK 355/14).
W postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzja skarżący nie brał udziału jako strona. Stroną tego postępowania był J. G. Okolicznością bezsporną jest, że uprawnienia do kierowania pojazdami cofnięto J. G. Cofnięto mu owe uprawnienia na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji. Zaś skargę do tut. Sądu wniósł G. G. W związku z tym, że skargę wniosła osoba, której w ogóle nie dotyczyła zaskarżona decyzja sąd wezwał skarżącego do wskazania czy wnosi skargę w imieniu własnym czy jako pełnomocnik wymienionego w treści skargi J. G. pod rygorem przyjęcia, ze działał we własnym imieniu. Skarżący odebrał wezwanie 9 marca 2025 r., jednak go nie wykonał. W związku z tym, że nie wykonał on wezwania Sąd przyjął, że działa we własnym imieniu. Należy w tym miejscu zauważyć, że skarżący nie posiada legitymacji do wniesienia skargi na decyzję cofającą uprawnienia do kierowania pojazdami innej osobie. Dlatego też Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło