III SA/Gl 1237/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ośrodka "A" Sp. z o.o. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych (kary pieniężnej – odmowy przywrócenia terminu) postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] r. nr [...] W treści wniesionej w imieniu Ośrodka "A" Sp. z o.o. w C. skargi, zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] r. nr [...] z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej będące konsekwencją wydania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Celnej w K. odmawiającego skarżącej Spółce przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania od wskazanej wyżej decyzji, której wstrzymania wykonania w chwili obecnej się domaga. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślić w tym miejscu należy, że powyższe unormowanie dotyczy jedynie tych aktów z zakresu administracji publicznej i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego zarówno doktryna jak i orzecznictwo rozumie spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem jedynie aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por.: postanowienie NSA z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl. oraz postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06, OSP 2007, Nr 6, poz. 76). Do wykonania nie kwalifikują się zatem wszelkie odmowne akty administracyjne (vide: Z. Kmieciak "Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym", PiP 2003, Nr 5, str. 26). Wstrzymanie wykonania dotyczy bowiem sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można natomiast mówić o wykonywaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu. W literaturze zwraca się również uwagę na fakt, iż nie kwalifikuje się do wykonania większość orzeczeń rozstrzygających określone kwestie proceduralne w toku postępowania administracyjnego, a więc nie przyznające uprawnień i nie nakładające obowiązków, które wymagałyby wykonania (por. T. Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005, s. 295 i 296). Ponieważ w rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie dotyczy odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania, które nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków oraz nie zmienia wysokości nałożonej wcześniej kary pieniężnej. W związku z powyższym skuteczność zaskarżonego postanowienia nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygnięcie to nie podlega bowiem realizacji w drodze egzekucji. W tej sytuacji nie może być mowy o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, albowiem brak mu cechy wykonalności. Odnosząc się natomiast do decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] r. nr [...], na mocy której wymierzono skarżącej Spółce karę pieniężną z tytułu urządzania gry na automacie poza kasynem gry w kwocie [...] zł, zauważyć należy, że ta jak wynika z akt sprawy nie jest przedmiotem zaskarżenia przed tut. Sądem. To z kolei oznacza, że wstrzymanie jej wykonania na mocy art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. nie jest dopuszczalne. Przepis ten odnosi się bowiem wyłącznie do zaskarżonego aktu jakim jest w rozpoznawanej sprawie postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania, które jak wskazano wyżej nie korzysta z przymiotu wykonalności. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Niedopuszczalny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, która nie jest przedmiotem zaskarżenia, podlega oddaleniu, gdyż nie mają w tym przypadku odpowiedniego zastosowania przepisy o skardze (art. 64 § 3 ustawy p.p.s.a.), a zatem nie jest możliwe jego odrzucenie na podstawie art. 58 ustawy p.p.s.a.