III SA/Gl 1270/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant St. sekr. sądowy Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" Sp. K. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych oddala skargę. Dyrektor Izby Celnej w K. zaskarżoną decyzją, nr [...] , z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. , nr [...] , z dnia [...] r., określającą skarżącej ""A" Sp. komandytowa z/s w Z. niezaksięgowaną kwotę cła A00 w wysokości [...] zł oraz dokonującej zaksięgowania retrospektywnego tej kwoty cła i wzywającą do jej zapłaty w terminie 10 dni od dnia powiadomienia dłużnika o wysokości należności wraz z odsetkami. W podstawie prawnej powołano art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz.749 dalej powoływana jako O.p.), oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz.U. z 2004 r. Nr 68, poz. 622 ze zm.), art. 20 ust. 1, ust. 3, art. 29 ust 1, ust.3, art. 32 ust. 1 lit. e(i), art. 67, art. 78 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, art.201 ust. 1 lit. a, ust. 2, ust. 3, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1, art. 221 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19 października 1992 r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 4, str. 307, z późn. zm., w skrócie WKC), art, 1, art. 2, art. 12 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) NR 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 256, z 7 września 1987 r., z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 2, str. 382), art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 284, z 29 października 2010r.). W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny oraz argumentację prawną. W dniu [...] r. działająca z upoważnienia strony agencja celna "B"S.A. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony z J. towar opisany w polu 31 dokumentu SAD jako "tablica informacyjna stadionowa zawierająca diody LED AVL-ODX8 LED MODULE SYSTEM (DIA-P08XWP)" - 1 szt. W przedmiotowym zgłoszeniu celnym strona zadeklarowała kod CN 8531 20 20 (kod Taric 8531 20 20 90) Wspólnej Taryfy Celnej obejmujący aparaturę do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej (na przykład dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe, przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe), elektryczną, inną niż tą objętą pozycją 8512 lub 8530, tablice sygnalizacyjne zawierające urządzenia ciekłokrystaliczne (LCD) lub diody elektroluminescencyjne (LED), —zawierające diody elektroluminescencyjne (LED), pozostałe, ze stawką celną dla krajów trzecich /erga omnes/ w wysokości 0% (kwota cła wynosiła 0 zł). Jednocześnie zadeklarowano kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł (wg stawki 23%). Do ww. zgłoszenia celnego załączono m.in. fakturę nr [...] z dnia 14 lipca 2011r., lotniczy list przewozowy nr [...] z dnia [...], deklarację zgodności (Declaration of Conformity), faktury za koszty związane z transportem towaru na terenie Wspólnoty nr [...] z dnia 15 lipca 2011r. i nr [...] z dnia 14 lipca 2011r., deklarację wartości celnej oraz wskazano nr zamówienia [...] z 28 kwietnia 2011 r. odnoszącego się do tej i jeszcze jednej dostawy. W złożonym do zgłoszenia piśmie z 13 lipca 2011 r. strona oświadczyła, że nie ma fizycznej możliwości wyświetlania na ekranach LED sygnałów pochodzących z DVD, kamer, miksera wizyjnego oraz innych podobnych urządzeń z uwagi na niezgodność wtyczek, gniazd i sygnałów. Zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. .62 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny zostało przyjęte na podstawie art.63 tego rozporządzenia i zarejestrowane w ewidencji towarów OGL pod numerem [...] . Ze względu na rodzaj, wartość towaru oraz możliwość uszkodzenia w trakcie rewizji nie dokonano otwarcia towaru. Naczelnik Urzędu Celnego w R. wezwał stronę do przedłożenia instrukcji obsługi lub innego dokumentu informującego o zastosowaniu i obsłudze importowanego urządzenia. W odpowiedzi przekazano pismo "C" z dnia [...]r . sporządzone w języku polskim, w którym wskazano, iż importowane urządzenie AVL-ODX8 LED MODULE SYSTEM (DIA-P08XWP) jest produktem wykonywanym na spersonalizowane zamówienie klienta i nie posiada instrukcji obsługi w języku polskim. Wyjaśniono, iż "urządzenie to jest zbudowane z modułów zawierających panele wyposażone w diody LED - light emitting diodes, mogących tworzyć niezależne ekrany, jak również mogą być złożone w jeden duży moduł/ekran umożliwiający wyświetlanie określonych wyników np. aktualnych wyników meczu piłkarskiego. Urządzenia te nie mają możliwości bezpośredniego podłączenia źródeł sygnału video takiego jak np. VIDEO COMPONENT, COMPOSIT VIDEO, S-VIDEO, RGB-HV, VGA, DVI, SDI, HD-SDI itp. sygnałów telewizyjnych. Sygnałów tych nie da się podłączyć ze względu na niezgodność wtyczek i gniazd, a także ze względu na niezgodność sygnałów, które za ich pomocą mogą być transmitowane Wskazano również, że " urządzenie AVL-ODX8 LED MODULE SYSTEM (DIA- P08XWP) jest przeznaczone do wyświetlania graficznych znaków i statycznych obrazów, urządzenie to nie możliwości odtwarzania video. Zgodnie z informacją zawartą w dokumencie SAD towar zwolniono do wnioskowanej procedury w dniu [...] r. Następnie w oparciu o art. 78 ust. 2 i ust. 3 WKC, funkcjonariusze celni Urzędu Celnego w R. przeprowadzili kontrolę w siedzibie firmy ""A" Sp. Komandytowa w Z. . Zakresem kontroli została objęta dokumentacja oraz dane handlowe dotyczące towarów ujętych w zgłoszeniach celnych dokonywanych w okresie od 1 grudnia 2011r. do 31 lipca 2011 r. w zakresie wartości celnej oraz klasyfikacji taryfowej importowanych towarów. Przedmiotem kontroli było m.in. zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] r. W trakcie kontroli dokumentacji księgowej stwierdzono fakturę nr [...] z 14 lipca 2011 roku wystawioną przez eksportera, tj. "C" z H. na kwotę [...] EUR, zaksięgowaną na koncie [...] - "Usługi transportowe, kurierskie" w dniu 14 lipca 2011 roku pod pozycją nr [...], dotyczącą kosztów związanych z importem towaru, które nie zostały doliczone do wartości celnej tego i drugiego zgłoszenia celnego takiego samego towaru dokonanego we W. . Ponadto w trakcie kontroli kontrolujący uznali, że przedmiotem importu nie były tablice sygnalizacyjne a ekrany wizyjne umożliwiające odbiór sygnałów video oraz wyświetlanie obrazów ruchomych. W związku z czym za wątpliwą uznano zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym klasyfikację taryfową do kodu Taric 8531 20 20 90, sugerując, iż właściwym dla przedmiotowego towaru jest kod CN 8528 59 80 (obejmujący "pozostałe" monitory). Dodatkowo, kontrolujący wskazali na 2 procesory XDC-6000, które nie zostały objęte procedurą celną, a zostały sprowadzone razem z towarem objętym zgłoszeniem. Mając na uwadze zebrany w trakcie kontroli przeprowadzonej w siedzibie Spółki materiał dowodowy, Naczelnik Urzędu Celnego w R. postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego dla towaru ujętego w zgłoszeniu celnym dokonanym na dokumencie SAD nr [...] . Jednocześnie organ wezwał stronę do złożenia dodatkowych wyjaśnień, a w szczególności: - dokładnego wyjaśnienia jakiego rodzaju kosztów (z jakiego tytułu i gdzie ponoszonych) dotyczy faktura transportowa [...] z dnia [...] roku wystawiona przez firmę "C" na kwotę [...] EUR; wskazania do jakich importowanych towarów odnosi się ww. faktura oraz przedstawienia dokumentów potwierdzających dokonanie płatności, - czy towar o nazwie i symbolu handlowym "AVL-ODX8 LED MODULE SYSTEM" ujęty w zgłoszeniu celnym [...] z [...] roku stanowiły odrębnie poszczególne moduły LED serii DIAMOND VISION OLED w ilości 20 szt. firmy "D" przeznaczone do wzajemnego zmontowania (z wykorzystaniem zaimportowanych w tej samej dostawie) i współdziałania oraz do utworzenia kompletnego wielkogabarytowego systemu modułowego LED o wymiarach 12,8m x 7,68m umożliwiającego wyświetlanie na nim stosownych informacji, - czy towar, określony jako panel zasilający (Power Distribution Panel) jest jednostką zasilającą całość urządzenia AVL-ODX8 oraz czy jest on jednostką wewnętrzną AVL-ODX8 czy też stanowi zewnętrzne urządzenie w stosunku do AVL-ODX8 przeznaczone do połączenia elektrycznego z AVL-ODX8 i wraz z nim instalowane na wspólnej ramie konstrukcyjnej ekranu, - czy struktura elektroniczna urządzenia AVL-ODX8 zmontowanego tylko z w/w modułów zawiera wbudowany układ określany nazwą "Control Card XUCDU-01" - wskazywany w dokumencie "SYSTEM BLOCK DIAGRAM" będącym schematem blokowym ekranu LED oraz czy układ Control Card jest układem elektronicznym i jest on wbudowany w każdym w/w poszczególnym module LED czy też występuje jako pojedynczy układ, który swym działaniem obejmuje całość urządzenia AVL-ODX8, - jaką rolę pełni i jakie funkcje zdolny jest wykonywać układ Control Card dla realizacji wyświetlania określonych sygnałów przez urządzenie AVL-ODX8, - za pośrednictwem jakiego rodzaju i typu złącza elektrycznego doprowadzany jest sygnał na wejścia AVL-ODX8 określony nazwą "VIDEO-IN", - czy w oparciu o dokument "SYSTEM BLOCK DIAGRAM" sygnałem elektrycznym doprowadzanym na złącza wejściowe AVL-ODX8 określane nazwą "VIDEO-IN" jest sygnał HD-SDI, którego oznaczenie jest właściwe dla szeregowego komponentowego sygnału cyfrowego wizyjnego standardu SDI wysokiej rozdzielczości, - do udzielenia wyjaśnień czy działanie konwerterów polega na pierwotnym przekształceniu sygnału wejściowego w postać optyczną z jego późniejszą transformacją do postaci i formatu sygnału pierwotnego, - do przedłożenia karty katalogowej urządzenia o symbolu XDC-6000 (DDC3) wraz z pełnym opisem wszystkich funkcji możliwie realizowanych z ich wyjaśnieniem oraz wyszczególnieniem rodzaju i typu wszystkich gniazd wejście/wyjście z podaniem rodzaju i typu sygnału elektrycznego przyjmowanego bądź transmitowanego przez dane gniazdo, itp. W odpowiedzi, reprezentujący stronę pełnomocnik pismem z dnia [...]r. udzielił następujących wyjaśnień: - odnośnie faktury nr [...] z dnia [...]roku wskazał, że dotyczyła przyśpieszenia kosztów dostawy elementów ekranów LED importowanych na potrzeby wykonania zlecenia, polegającego na zainstalowaniu na terenie [...] tych ekranów i odnosi się do zgłoszeń celnych: [...]z [...]roku oraz [...]z [...]roku, - odnośnie przyjętej klasyfikacji towaru wskazał, że urządzenia AVL-ODX8 LED MODULE stanowiły odrębne poszczególne moduły LED w ilości 20 sztuk. Moduły te były przeznaczone do ich zintegrowania z pozostałymi urządzeniami stanowiącymi wyposażenie reżyserki stadionu. Moduły te mogły być zintegrowane w jeden ekran o wymiarach 12,8m x 7,68m jak również mogły być zainstalowane jako oddzielne i niezależne urządzenia. Towar określony jako Power Distribution Panel (panel zasilający) jest rozdzielnią elektryczną rozdzielającą zasilanie pomiędzy odbiornikami, zasila on niezależnie poszczególne moduły, jest to urządzenie zewnętrzne w stosunku do AVL-ODX8, które może być instalowane w dowolnym miejscu. Układ określony nazwą "Control Card XUCDU-01" wskazany w dokumencie "SYSTEM BŁOCK DIAGRAM" jest układem elektronicznym zainstalowanym w każdym module LED (20 modułów) i steruje diodami zainstalowanymi w modułach AVL-ODX8, określając która dioda ma się zapalać w danym momencie. Urządzenie AVL-ODX jest urządzeniem wykorzystującym technologie LED (light-emitting diode), gdzie na każdy punkt obrazu składają się 3 diody: IR, IG, IB. Na wejście oznaczone na schemacie jako VIDEO-IN jest dostarczany sygnał za pośrednictwem złącza BNC, sygnał ten nie jest sygnałem video. Urządzenie AVL-ODX8 nie jest zdolne do wyświetlania jakichkolwiek informacji (np. obrazów) po podaniu sygnału HD-SDI, którego oznaczenie jest właściwe dla szeregowego komponentowego sygnału cyfrowego wizyjnego standardu SDI wysokiej rozdzielczości. Na schemacie nie oznaczono sygnału HD-SDI lecz typ kabla, który należy użyć do połączenia. Urządzenie AVL-ODX8 do wyświetlania informacji musi otrzymać cyfrowy sygnał HD-SDI embeded w standarcie opracowanym przez firmę "E" i występuje tylko i wyłącznie w ich produktach, a który bazuje na transmisji sygnału poprzez to samo medium transmisyjne co przy sygnale HD-SDI. Sygnał opracowany przez firmę "E" zawiera wiele dodatkowych informacji, które są zaszyte w protokołach sygnału stąd nazwa HD SDI embeded. Podanie do urządzenia sygnału HD-SDI sprawi, ze sygnał ten będzie całkowicie niezrozumiały dla AVL- ODX8 co skutkować będzie tym, że urządzenie to nie będzie w stanie wyświetlić żadnych informacji. Żadne urządzenie odbierające sygnał HD-SDI (monitory, miksery wizyjne itp.) nie będzie w stanie zrozumieć sygnału HD-SDI embeded wykorzystywanego przez AVL-ODX8. Działanie konwerterów polega na pierwotnym przekształceniu sygnału wejściowego w postać optyczną z jego późniejszą transformacją do postaci i formatu pierwotnego. Odnośnie urządzenia opisanego na schemacie jako XDC-6000 (DDC), określonego jako procesor wskazał, że strona nie dysponuje kartą katalogową ww. urządzenia, ponieważ nie jest to urządzenie produkowane seryjnie i dostępne w sprzedaży detalicznej. Na kolejne wezwanie organu, pełnomocnik strony udzielił dodatkowych wyjaśnień, między innymi wskazał, że procesory XDC-6000 w ilości 2 sztuk zostały dostarczone nieodpłatnie jako urządzenia demonstracyjne przez przedstawiciela "C" z H. . Następnie w piśmie z dnia [...] r. wyjaśnił, że była to błędna informacja, pomyłka, bowiem procesory były elementem dostaw objętych zgłoszeniem celnym. Organ ustalił, że jeden z procesorów (cyfrowy sterowniki) został przywieziony wraz z elementami towaru objętego kontrolowanym zgłoszeniem celnym z dnia [...] r. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy, w tym dokumenty oraz wyjaśnienia nadesłane przez stronę, Naczelnik Urzędu Celnego w R. wydał decyzję nr [...] z dnia [...] r., w której określił niezaksięgowanej kwotę długu celnego w wysokości [...] zł. Organ pierwszej instancji ustalił, iż faktyczną wartość celną importowanego towaru stanowi kwota [...] EUR, tj. [...] zł (po przeliczeniu wg obowiązującego w dniu zgłoszenia celnego kursu walut 1 EUR = [...] zł). Organ doliczył do wartości celnej w wysokości [...] EUR wynikającej z załączonej do zgłoszenia celnego faktury, koszty transportu lotniczego w wysokości [...] EUR wynikającej z ujawnionej w trakcie kontroli faktury nr [...] z 14 lipca 2011r. - zgodnie z art. 32 ust. 1 lit e) i) WKC. W uzasadnieniu wskazał, że importowany towar opisany w zgłoszeniu celnym jako tablica informacyjna stadionowa został nieprawidłowo zaklasyfikowany do kodu CN 8531 20 20 (kod Taric 8531 20 20 90) obejmującego aparaturę do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej (na przykład dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe), elektryczna, inną niż tą objętą pozycją 8512 lub 8530,- tablice sygnalizacyjne zawierające urządzenia ciekłokrystaliczne (LCD) lub diody elektroluminescencyjne (LED), - - zawierające diody elektroluminescencyjne (LED), - - - pozostałe. Organ uznał, że przedmiotowy towar winien zostać zaklasyfikowany do kodu CN 8528 59 90 (kod Taric 8528 59 90 90), który obejmuje monitory i rzutniki, nie zawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparaturę odbiorczą dla telewizji, nawet zawierającą odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu, - pozostałe monitory, - - pozostałe, - - - kolorowe, - - - - pozostałe (ze stawką celną dla krajów trzecich 14%). W odwołaniu od tej decyzji, pełnomocnik strony skarżącej wnosząc o: - uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w części dotyczącej klasyfikacji celnej importowanego towaru i umorzenie postępowania w tym zakresie na podstawie art. 233 § 1 pkt 2a Ordynacji podatkowej przy jednoczesnym orzeczeniu co do istoty sprawy w części dotyczącej wartości celnej, ewentualnie - uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, podniósł zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, a w szczególności: - art. 20 oraz art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, w zw. z art. 1 i art. 2 Rozporządzenia Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej zmienionej rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 861/2010 z dnia 05 października 2010r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 284, z 29.10.2010r.), poprzez ich błędną wykładnię i co za tym idzie niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru do pozycji 8528 i w konsekwencji retrospektywne zaksięgowanie należności celnych; - art. 65 ust. 5 Prawa celnego poprzez określenie w decyzji wymogu zapłaty odsetek od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą określoną w decyzji a kwotą pobraną na podstawie zgłoszenia celnego, w sytuacji gdy dłużnik udowodnił, że dane podane w zgłoszeniu celnym nie wynikały z jego zaniedbania lub świadomego działania. Ponadto w odwołaniu strona zarzuciła również naruszenie przepisów prawa procesowego, a w szczególności: - art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 197 § 1 i art. 198 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego tj. właściwości importowanego towaru mających znaczenie dla dokonania klasyfikacji oraz zaklasyfikowanie importowanego towaru w oparciu o Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 103/2012 z dnia 7 lutego 2012 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej, które określa klasyfikację dla potrzeb celnych towaru opisanego jako "modułowy panel ekranu (tzw. "ściana LED")" do pozycji CN 8528 (kod celny CN 8528 59 80 90), w sytuacji gdy rozporządzenie to weszło w życie po dokonaniu zgłoszenia celnego, a wcześniejsza praktyka (udokumentowana m.in. decyzjami WIT powołanymi przez Spółkę) jednolicie klasyfikowała importowany towar do pozycji CN 8531 (kod celny CN 8531 20 20 90). Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne i podzielił stanowisko tam zawarte. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992r., str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 4, str. 307, z późn. zm.) wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana, o ile jest to konieczne, na podstawie art. 32 i 33. Zauważył, że strona zadeklarowała wartość celną przedmiotowego towaru na kwotę [...] EUR na podstawie faktury zakupu nr [...] z dnia 14 lipca 2011r. wystawionej przez "C" z H. . Jednocześnie zauważył, że zadeklarowano warunki dostawy CIP Frankfurt /Niemcy/, zgodnie z którymi sprzedający ponosi wszelkie koszty przewozu, eksportu oraz ubezpieczenia towaru. Tymczasem w trakcie kontroli postimportowej ujawniono fakturę nr [...] z [...] r wystawioną przez firmę "C" z H. na kwotę [...] EUR, zaksięgowaną na koncie [...] - "Usługi transportowe, kurierskie" w dniu [...] r. pod pozycją nr [...] , dotyczącą kosztów związanych z transportem importowanego towaru. Powyższa faktura została przyporządkowana przez kontrolowanego do dwóch zgłoszeń celnych dokonanych w G. i we W. dotyczących takiego samego towaru. Mając na uwadze fakt, iż ujawniona faktura dotyczyła dwóch dostaw tego samego rodzaju i wartości, wskazane w niej koszty ([...] EUR) zostały rozliczone w równej części, tj. [...] EUR do SAD nr [...] z dnia [...] oraz [...] EUR do SAD nr [...]z dnia [...] r. Organ odwoławczy ponadto wyjaśnił, że na mocy art. 20 ust. 1 WKC, w przypadku powstania długu celnego należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Klasyfikacji taryfowej dokonuje się w oparciu o obowiązującą w dniu zgłoszenia Wspólną Taryfę Celną, która została ustanowiona na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Na mocy art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia została ustanowiona nomenklatura towarowa, zwana "Nomenklaturą Scaloną" lub w skrócie "CN" w celu spełnienia w tym samym czasie zarówno wymogów Wspólnej Taryfy Celnej jak i statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty. Nomenklatura Scalona została zawarta w załączniku I do tego rozporządzenia i obejmuje: a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego; b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna; c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN. Zgodnie z art. 12 ww. rozporządzenia Komisja przyjmuje każdego roku w formie rozporządzenia pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz z odpowiadającymi autonomicznymi i umownymi stawkami celnymi Wspólnej Taryfy Celnej, wynikającą ze środków przyjętych przez Radę lub przez Komisję. Takie rozporządzenie podlega opublikowaniu nie później niż do dnia 31 października w Dzienniku Urzędowym UE i obowiązuje od dnia 1 stycznia następnego roku. W 2011 roku obowiązywało w Unii Europejskiej rozporządzenie Komisji (WE) Nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 284, z 29.10.2010r.). Jednocześnie, na podstawie art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 Komisja ustanowiła Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich określaną jako "Taric", która została oparta na Nomenklaturze Scalonej. Obejmuje ona: a) dodatkowe podpodziały wspólnotowe nazywane "podpozycjami Taric" konieczne do opisu towarów, z zastrzeżeniem specjalnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku II; b) stawki opłat celnych i inne obowiązujące opłaty; c) numery kodowe podane w art. 3 ust. 3 i 4; d) wszystkie inne informacje konieczne do stosowania lub zarządzania zaangażowanymi środkami wspólnotowymi. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem dla każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy celnej. W celu ustalenia prawidłowego kodu należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) ujętymi w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 861/2010. Zgodnie z regułą 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (od 2 do 6). Reguła 2(a) ORINS stanowi, że wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły) znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Zgodnie z Notami wyjaśniającymi pierwsza część reguły 2(a) poszerza zakres brzmienia każdej pozycji w ten sposób, że odnosi się nie tylko do wyrobu gotowego, lecz także do wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że ma on wyraźny charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Druga część reguły 2(a) stanowi, że wyroby kompletne lub gotowe znajdujące się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym powinny być klasyfikowane do tej samej pozycji, co wyroby zmontowane. Towary przedstawiane są zwykle w takim stanie ze względu na wymagania lub dogodność pakowania, obsługi lub transportu. Niniejszą regułę stosuje się również do wyrobów niekompletnych lub niegotowych, przedstawianych w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym z zastrzeżeniem, że należy je traktować, jako wyroby kompletne lub gotowe zgodnie z pierwszą częścią reguły. Na potrzeby niniejszej reguły "wyroby w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym" oznaczają elementy składowe artykułu, z których powinien być on złożony bądź za pomocą prostych urządzeń do montażu lub, na przykład, za pomocą nitowania albo spawania, pod warunkiem, że zastosowano tylko proste operacje montażowe. Złożoność metody montażu nie musi być brana pod uwagę w tym względzie. Jednakże, w celu skompletowania w gotowy wyrób, części składowe nie powinny zostać poddane jakiejkolwiek dalszej obróbce. Niezmontowane elementy składowe wyrobu, które są w nadmiarze wobec liczby wymaganej dla danego wyrobu w stanie kompletnym, powinny być klasyfikowane oddzielnie. Zgodnie natomiast z regułą 6 ORINS, klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. W oparciu o art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz.622 z 2004r. z późn.zm.) - ogłoszone zostały Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż przedmiotem importu były: - moduły wyświetlające LED w ilości 20 szt. zawierające panele zbudowane na bazie diod LED wraz z wbudowanymi w moduły kartami kontrolnymi stanowiącymi elektroniczne układy sterujące (Control Card XUCDU-01) a także elementy dla zmontowania powyższych modułów LED w jedną całość - tworzące urządzenie o symbolu AVL-ODX8 stanowiące wieloczłonowy i wielkogabarytowy wyświetlacz LED o wymiarach 7,68m x 12,8m umożliwiający wyświetlanie określonych informacji przesyłanych za pośrednictwem sygnału video HD-SDI (wg dokumentu o nazwie "SYSTEM BLOCK DIAGRAM") odbieranego przez urządzenie XDC-6000 a następnie przekazywanego we właściwej formie do ekranu LED, - XDC-6000 - procesor (cyfrowy sterownik), urządzenie elektryczne, posiadające zdolność przyjmowania wejściowego sygnału źródłowego formatu HD-SDI i utworzenia odpowiedniego sygnału, jako sygnału na wyjściu z XDC-6000, kierowanego bezpośrednio do AVL-ODX8 i zrozumiałego dla całości układu AVL-ODX8 dla potrzeb wyświetlania źródłowego sygnału wideo w formie obrazu, - panel zasilający (Power Distribution Panel) stanowiący układ zasilania dla importowanego urządzenia. Towary te były łącznie przeznaczone do wspólnego działania i połączenia w celu utworzenia produktu końcowego jako jednostki funkcjonalnej w postaci wieloczłonowego i wielkogabarytowego ekranu LED tzw. telebimu o powierzchni 98m2 umożliwiającego odtwarzanie obrazu wideo. Telebim ten był przeznaczony do zainstalowania na Stadionie Miejskim we W. dla potrzeb imprezy EURO 2012. W ocenie organu odwoławczego, ze sprowadzonych towarów powstaje po zmontowaniu wieloczłonowy ekran wielkogabarytowy, wyświetlający obrazy video, który to ze względu na swoją funkcję i właściwości, odpowiada opisowi pozycji CN 8528 59 90, gdyż w istocie jest to monitor kolorowy, inny niż monitor z lampą elektronopromieniową i inny niż w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471. W świetle powyższego organ odwoławczy uznał, że z importowanych towarów można zmontować produkt, który spełnia cechy monitorów ujętych w pozycji CN 8528, ponieważ posiada zasadnicze elementy składowe, umożliwiające uzyskanie obrazu video. Klasyfikacja jest w tym przypadku zgodna z ww. regułą 2(a) ORINS, która umożliwia potraktowanie wyrobu niezmontowanego i niekompletnego, jak wyrobu, w którym niczego nie brakuje, pod warunkiem, że powstały po zmontowaniu wyrób będzie posiadał zasadnicze cechy i charakter wyrobu gotowego. Ponadto zastosowanie będzie miała również uwaga 4 do sekcji XVI, która stanowi, że Jeżeli maszyna (włączając kombinację maszyn) składa się z poszczególnych elementów (oddzielnych lub połączonych ze sobą orurowaniem, układami przeniesienia napędu, przewodami elektrycznymi lub innymi urządzeniami), przeznaczonych do wspólnego pełnienia ściśle określonej funkcji objętej jedną z pozycji działu 84 lub 85, to całość należy klasyfikować do pozycji odpowiedniej dla tej funkcji". Ostatecznie stwierdził, że klasyfikacja omawianych towarów zgodna jest z regułami 1, 2(a) i 6 ORINS oraz uwagą 4 do sekcji XVI Wspólnej Taryfy Celnej. Zdaniem organu odwoławczego, wbrew stawianemu zarzutowi, nie nastąpiło uchybienie przepisom prawa materialnego poprzez zastosowanie niewłaściwego kodu CN. Organ zaakcentował, że klasyfikacja spornego towaru do pozycji 8531 jest niemożliwa, bowiem obejmuje ona urządzenia elektryczne używane wyłącznie do celów sygnalizacyjnych, czyli dla urządzeń umożliwiających nadawanie i odbiór sygnałów działających na ludzkie zmysły, akustycznych lub optycznych. Z pozycji tej wyłączone zostały natomiast wyświetlacze ciekłokrystaliczne, które spełniają kryteria dla monitora (pozycja 8471), monitora wideo (pozycja 8528) lub odbiornika telewizyjnego (pozycja 8528). Organ odwoławczy dodatkowo wskazał na orzecznictwo TSUE. Jak zauważył Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku 22 listopada 2012 r. w sprawach połączonych Didżitałnet OOD (C-320/11 i C-383/11), Cifrowa kompanija OOD (C- 330/11), M SAT KEJBYŁ AD (C-382/11) - przeznaczenie produktu również może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o ile jest ono właściwe temu produktowi, co daje się ocenić na podstawie jego obiektywnych cech i właściwości (zob. w szczególności wyroki: z dnia 28 marca 2000 r. w sprawie C-309/98 Holz Geenen, Rec. s. 1-1975, pkt 15; z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie C-183/06 RUMA, Zb.Orz. s. 1-1559, pkt 36; a także ww. wyrok w sprawach połączonych British Sky Broadcasting Group i Pace, pkt 76). Z zebranego materiału dowodowego wynika, że importowane ekrany LED są przystosowane do podłączenia z komputerem sterującym, który zgodnie ze schematem blokowym oraz wyjaśnieniami zawartymi w piśmie strony z dnia [...] 2012 r. dostarcza sygnał video HD-SDI z toru wizyjnego na wejście oznaczone na schemacie jako VID1 a dopiero urządzenie XDC-6000 finalnie przekształca ten sygnał na sygnał HD-SDI embeded dostarczany do urządzenia AVL-ODX8. Urządzenie to umożliwia zatem odbiór sygnału video i w konsekwencji obrazów ruchomych. Organ celny w toku prowadzonego postępowania ustalił, iż strona błędnie zadeklarowała stan towaru w chwili dokonywania zgłoszenia celnego, co sprostowała dopiero w piśmie z dnia [...] r. informując o obecności w dostawie procesora XDC-6000. Prowadzone postępowanie celne doprowadziło do ustalenia stanu faktycznego importowanego towaru (układ zasilania, towar AVL-ODX8 wraz z urządzeniem o symbolu XDC-6000) różniącego się od deklarowanego w zgłoszeniu celnym jak również przedstawionego w trakcie kontroli prowadzonej w firmie przez funkcjonariuszy UC w R. . Podsumowując, organ odwoławczy stwierdził iż system wieloczłonowego ekranu LED (tzw. telebim) - jako utworzony z połączenia wyświetlacza LED o symbolu AVL-ODX8 skonfigurowanego z 20szt. modułów LED i urządzenia o symbolu XDC-6000 oraz układu zasilającego - umożliwia odtworzenie na wyświetlaczu LED źródłowego sygnału formatu HD- SDI doprowadzonego na wejściowe złącze urządzenia XDC-6000 w formie jego synchronicznego wyświetlenia w postaci obrazu video. Organ celny również zauważył, iż większość dokumentów WIT wskazanych przez stronę zostało uchylonych, a ponadto nie były one dla strony wiążące, jako że nie były wydane na jej wniosek i nie dotyczyły tego konkretnego towaru objętego zgłoszeniem celnym. Organ odwoławczy wskazał na rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) Nr 103/2012 z dnia 7 lutego 2012 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej (Dz.Urz L 36 z 09.02.2012r.) zgodnie z którym modułowy panel ekranu (tzw. ściany LED) zaklasyfikowany został do kodu CN 8528 59 80, przy czym zaznaczył, że wskazane rozporządzenie nie miało zastosowania w tej sprawie. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w K. ww. rozporządzenie potwierdza zatem prawidłowość ustaleń dokonanych przez organy celne w zakresie klasyfikacji taryfowej tego typu urządzeń, chociaż nie było ono podstawą rozstrzygnięcia. Konsekwencją zmiany klasyfikacji towarowej oraz wartości celnej importowanego towaru była zmiana wysokości należności celnych. Dla kodu CN 8528 59 90 (kod Taric 8528 59 90 90) obowiązująca w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego Wspólna Taryfa Celna przewidywała stawkę celną konwencyjną w wysokości 14 %. Podstawą do naliczenia kwoty należnego cła była wartość celna importowanego towaru ustalona na podstawie art. 29 ust. 1 w związku z art. art. 32 ust.1 lit.e Wspólnotowego Kodeksu Celnego w kwocie, tj. [...] zł (wartość towaru [...] EUR + koszt transportu do granicy Wspólnoty [...] EUR wynikający z ujawnionej faktury = [...] EUR, tj. [...] zł po przeliczeniu wg obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia kursu walut, 1EUR=[...] PLN). Jak wynika z danych zawartych w zgłoszeniu celnym, dla importowanego towaru została zadeklarowana kwota długu celnego w wysokości 0,00 zł. Niezaksięgowana kwota należności wynikająca z długu celnego wynosi zatem [...] zł. Wskazana kwota została zaksięgowana retrospektywnie w trybie art. 220 ust.1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. W ocenie organu odwoławczego zastosowanie w przedmiotowej sprawie postanowień art. 65 ust.5 Prawa celnego było w pełni uzasadnione. Kwota wynikająca z długu celnego zadeklarowana przez Stronę w zgłoszeniu celnym została bowiem zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych, podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym. W odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów prawa procesowego tj. art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 197 § 1 i art. 198 § 1 O.p. uznał je za bezzasadne wskazując, że reguły wyrażone w tych przepisach nie zostały naruszone. Wskazał, że strona nie domagała się przeprowadzenia w sprawie dowodu z opinii biegłego, a zatem zmiana klasyfikacji towaru została dokonana w oparciu o zebrany materiał, w tym dokumenty i wyjaśnienia składane przez stronę. Nie została przy tym przekroczona zasada swobodnej oceny dowodów. Nie można także mówić o naruszeniu zasady zaufania do organów, wyrażonej w art. 121 § 1 O.p., której istota sprowadza się do konieczności przestrzegania przepisów procesowych oraz prawidłowego stosowania przepisów prawa materialnego z uwzględnieniem zasady bezstronności w swoim postępowaniu, w tym uwzględnienia okoliczności korzystnych dla strony. Nie miało miejsca również naruszenie zasady prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 122 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w K. organy celne zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy, a w sprawie podjęto wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Ponadto strona miała zapewnioną możliwość czynnego udziału w sprawie i wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pełnomocnik strony zarzucił decyzji Dyrektora Izby Celnej naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: 1) art. 20 oraz art. 220 ust. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny w związku z art. 1 i art. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L nr 256), zmienionej rozporządzeniem Komisji (WE) nr 861/2010 r. z 5 października 2010 r. zmieniającym załącznik nr I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L nr 284), poprzez ich błędną wykładnię i co za tym idzie niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru do pozycji CN 8528 (kod celny CN 8528 59 80 90) i w konsekwencji retrospektywne zaksięgowanie należności celnych; 2) art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz. 682, ze zm.), przez określenie w decyzji wymogu zapłaty odsetek od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą określoną w decyzji a kwotą pobraną na podstawie zgłoszenia celnego, w sytuacji gdy dłużnik udowodnił, że dane podane w zgłoszeniu celnym nie wynikały z jego zaniedbania lub świadomego działania; oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 197 § 1 i art. 198 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, tj. właściwości importowanego towaru mających znaczenie dla dokonania klasyfikacji oraz zaklasyfikowanie importowanego towaru w oparciu o Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) nr 103/2012 z 7 lutego 2012 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej, które określa klasyfikację dla potrzeb celnych towaru opisanego jako "modułowy panel ekranu (tzw. "ściana LED")" do pozycji CN 8528 (kod celny CN 8528 59 80 90) w sytuacji, gdy rozporządzenie weszło w życie po dokonaniu zgłoszenia celnego, a wcześniejsza praktyka klasyfikowała importowany towar do pozycji CN 8531 (kod celny CN 8531 2020 90). Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postepowania. Ponadto wniosła o skierowanie, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.Urz. U.E. C 115 z 9 maja 2008 r.), do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości pytania prejudycjalnego: "Czy Rozporządzenie wykonawcze Komisji Europejskiej Nr 102/2012 z dnia 7 lutego 2012 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej (Dz. Urz. UE L36/17) może być podstawą do wszczęcia postępowania i zmiany klasyfikacji celnej ekranów LED z pozycji CN 8531 do pozycji CN 8528, które zostały dopuszczone do obrotu na terytorium UE przed wejściem w życie tego rozporządzenia, w sytuacji w której towary te były klasyfikowane powszechnie w pozycji CN 8531, co potwierdzały dostępne na stronach Komisji Europejskiej wiążące informacje taryfowe, a brzmienie wymienionych pozycji i obowiązujące do nich noty wyjaśniające nie dawały jednoznacznej odpowiedzi w kwestii właściwej klasyfikacji?" W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej powoływana jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Reasumując powyższe należy więc zauważyć, że kontrola ta realizowana jest w wymiarze odnoszącym się do: oceny zgodności rozstrzygnięcia z prawem materialnym, dochowania wymaganej procedury oraz respektowania reguł kompetencji. Następuje więc przy uwzględnieniu kryterium zgodności z prawem. Operując metodyką kontroli wykładni prawa w odniesieniu do stanowiącego przedmiot kontroli zaskarżonego aktu, sąd administracyjny ocenia jego legalność w zakresie odnoszącym się do kompetencyjno - proceduralnych podstaw działania organu administracji podejmującego rozstrzygnięcie w indywidualnej sprawie oraz materialnoprawnych podstaw jego wydania, kontrolując prawidłowość ich wykładni oraz prawidłowość ich zastosowania (por. wyrok NSA z dnia 16 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 217/11, LEX nr 1137919). Oznacza to, że sprawowanie kontroli oznacza pewnego rodzaju wtórność działań sądu wobec działań organów administracji. Rola sądu administracyjnego sprowadza się do badania (korygowania) działania lub zaniechania organów administracji publicznej, oceniania zgodność z prawem zaskarżonego aktu organu administracji publicznej. Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można Dyrektorowi Izby Celnej w K. zarzucić naruszenia przepisów prawa unijnego i krajowego. Za podstawę wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym tutaj rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Celnej w K. (zob.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Skład orzekający w rozpoznawanej sprawie podziela przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. W ocenie Sądu rozpoznającego skargę podniesione w niej zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego są całkowicie chybione. Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia należy mieć na uwadze, że po przyjęciu zgłoszenia celnego przez organ celny i po zwolnieniu towarów osoba uprawniona do korzystania z procedury może wystąpić do organów celnych z wnioskiem o wydanie decyzji wymagającej zastosowania przepisów prawa celnego, dostarczając przy tym organom wszelkie dane oraz dokumenty niezbędne do jej podjęcia (art. 6 ust. 1 WKC). Do decyzji pisemnych, które są decyzjami odmownymi, lub które miałyby konsekwencje niekorzystne dla osób, których dotyczą, organy celne dołączają uzasadnienie oraz wzmiankę o możliwości odwołania - art. 6 ust. 3 WKC . Po zwolnieniu towarów zgłaszający może również w trybie art. 78 WKC wnioskować o sprostowanie przez organy celne zgłoszenia, jak również organy celne mogą z urzędu zainicjować postępowanie administracyjne w tym trybie. Natomiast według art. 201 ust. 1, 2 i 3 WKC, dług celny w przywozie powstaje, między innymi, w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym, dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Dłużnikiem jest zgłaszający. Dalej, należy zauważyć, że w przypadku powstania długu celnego wymagane zgodnie z prawem należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich zgodnie z art. 20 WKC. Organ w zaskarżonej decyzji słusznie wskazał, że klasyfikacji towarowej dokonuje się w oparciu o obowiązującą w dniu zgłoszenia Wspólną Taryfę Celną, która została ustanowiona na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. Na mocy art. 1 ust. 1 powyższego rozporządzenia została ustanowiona nomenklatura towarowa, zwana Nomenklaturą Scaloną, w skrócie CN, w celu spełnienia w tym samym czasie zarówno wymogów wspólnej Taryfy celnej jak i statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty. Nomenklatura Scalona została zawarta w załączniku I do tego rozporządzenia i obejmuje: 1) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego, 2) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane podpozycjami CN w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna, 3) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN. Zgodnie z art. 12 wymienionego rozporządzenia Komisja przyjmuje co roku w formie rozporządzenia pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz z odpowiadającymi autonomicznymi i umownymi stawkami celnymi Wspólnej Taryfy Celnej, wynikającą ze środków przyjętych przez Radę lub Komisję. Takie rozporządzenie podlega opublikowaniu do 31 października danego roku, a obowiązuje od stycznia roku następnego. W 2011 roku obowiązywało w Unii Europejskiej rozporządzenie Komisji (WE) Nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 284, z 29.10.2010r.). Jednocześnie na podstawie art. 2 rozporządzenia Rady nr 2658/87 Komisja ustanowiła Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich określaną jako Taric, która została oparta na Nomenklaturze Scalonej, a która obejmuje: a) dodatkowe podpodziały wspólnotowe nazywane podpozycjami taric konieczne do opisu towarów, z zastrzeżeniem specjalnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku II, b) stawki opłat celnych i inne obowiązujące opłaty, c) numery kodowe podane w art. 3 ust. 3 i 4, d) wszystkie inne informacje konieczne do stosowania lub zarządzania zaangażowanymi środkami wspólnotowymi. Sama klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega pewnym warunkom, określającym zasady na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę, a o ujęciu towaru w danym kodzie decydują cechy charakteryzujące go w sposób jak najbardziej szczegółowy. W konsekwencji do każdego importowanego towaru jest przypisany odpowiedni kod taryfy. Organ odwoławczy słusznie zatem wskazał, że w celu ustalenia prawidłowego kodu należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) ujętymi w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 861/2010. Zgodnie z regułą 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (od 2 do 6). Dodatkowo w celu zapewnienia właściwej interpretacji Nomenklatury Scalonej, na podstawie art. 9 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 wydawane są Noty Wyjaśniające do Scalonej Nomenklatury Wspólnot Europejskich. Z kolei, na podstawie art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 z 2004 r. ze zm.) - ogłoszone zostały Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) stanowiące załącznik do obwieszczenia z dnia 1 czerwca 2006r. (M.P. z 2006 r., Nr 86, poz. 880). Odnosząc się w pierwszej kolejności do stanu faktycznego zaistniałego w sprawie należy przypomnieć, że zaskarżona decyzja została wydana po weryfikacji zgłoszenia celnego z [...] r. w zakresie prawidłowości taryfikacji importowanego towaru zadeklarowanego w zgłoszeniu celnym w postaci kodów CN 8531 20 20 90 (kod Taric 8531 20 20 90) dla tablicy informacyjnej stadionowej zawierającej diody LED, w celu określenia kwoty długu celnego. Jako prawidłowy dla importowanego towaru – przyjęto kod CN 8528 59 90 (kodu Taric 8528 59 90 90). Kwestią sporną jest zatem kwalifikacja towaru do odpowiedniego kodu, przy czym o ile w zgłoszeniu celnym strona określała towar jako tablicę informacyjną stadionową, o tyle później w toku postępowania przyznała, że importowany ekran jest zdolny do wyświetlania filmów video. Weryfikując zgłoszenie celne organy celne dysponowały obszernym materiałem dowodowym w postaci m.in. zamówienia dotyczącego dostawy, faktury zakupu towaru, pisemnymi wyjaśnieniami strony i producenta, schematem urządzeń dotyczącymi importowanego towaru, dokumentami WIT, zgłoszeniami celnymi, wykazem urządzeń zamontowanych przez skarżącą na stadionie we W. , wydrukami ze stron internetowych. Taryfikacja jest efektem ustaleń faktycznych, w ich wyniku organy celne prawidłowo wskazały również na przeznaczenie ekranu i faktyczne jego wykorzystanie. Wobec ustalonego stanu faktycznego zastosowanie kodu 8528 dla przedmiotowego towaru uznać należy za prawidłowe. Przyjęty kod ("Monitory i rzutniki, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu – Pozostałe monitory – – Pozostałe – – ") odpowiada opisowi towaru. Taryfikacja znajduje więc oparcie w Regule 1 ORINS, według której do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z pozostałymi regułami. Nie podważono bowiem, że z budowy i możliwości technicznych przedmiotowego towaru wynika, że jego funkcjonowanie wykracza poza proste wyświetlanie punktów – sygnalizację. Tożsame stanowiska – co do zasady klasyfikacji tego typu produktów – wyrażane są w orzecznictwie. Przykładowo można wskazać wyrok NSA w sprawie I GSK 203/12, wyrok WSA w Bydgoszczy sygn. akt I SA/Bd 406/11, wyroki WSA w Gliwicach III SA/GL 1238/11, III SA/GL 1081/11 (wszystkie dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl ). Wbrew zarzutom skargi, w postępowaniu nie uchybiono przepisom prawa materialnego poprzez niewłaściwe jego zastosowanie polegające na nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru do pozycji CN 8528 59 80 90. Towar został zaklasyfikowany w oparciu o ww. regulacje prawne powołane w zaskarżonej decyzji, a nie jak błędnie podnosi skarżąca – w oparciu o Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 103/2012 z dnia 7 lutego 2012 r. Sąd w składzie orzekającym nie podziela także zarzutu skarżącej o naruszeniu przez organy orzekające art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 682, ze zm.). Przepis ten stanowi, że organ celny pobiera odsetki w przypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych, podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, chyba że dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych było spowodowane okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że skarżąca podała niekompletne, a przez to nieprawidłowe dane w zgłoszeniu celnym. Było to podstawą do wszczęcia przedmiotowego postępowania celnego, w którego rezultacie wydano decyzję o retrospektywnym zaksięgowaniu długu celnego. Niewiarygodne są zdaniem Sądu wyjaśnienia skarżącej, jako profesjonalnego podmiotu zajmującego się importem przedmiotowych towarów, odbierającej przesyłkę zgłoszoną do odprawy celnej w dokumencie SAD OGL nr [...] z dnia [...] r., że nie miała wiedzy o znajdującym się w przesyłce procesorze XDC-6000 o istotnym znaczeniu dla dokonania prawidłowej taryfikacji celnej tej przesyłki. W rezultacie Sąd przyjął, że skarżąca nie udowodniła, że dane podane w zgłoszeniu celnym nie wynikały z jej zaniedbania lub nieświadomego działania. Niezasadne okazały się również zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego w zakresie postępowania dowodowego, którego braki w ocenie strony skarżącej doprowadziły do błędnego zastosowania przepisów materialnych. Obowiązek dowodzenia w postępowaniu podatkowym spoczywa na organie podatkowym, co wynika z art. 122 i art. 187 § 1 O.p. Z przepisów tych wynikają dwie dyrektywy kierowane do organów podatkowych. Pierwsza stanowi, że organy podatkowe muszą określić z urzędu, jakie dowody są niezbędne do ustalenia stanu faktycznego sprawy, natomiast z drugiej wynika obowiązek przeprowadzenia z urzędu niezbędnych dowodów lub dopuszczenia ich na wniosek strony. Z kolei, ciężar dowodu nie wynika z przepisów procesowych, ale znajduje swoje źródło w materialnym prawie podatkowym, które określa to w sposób wyraźny lub dorozumiany. Dowody powinien przedstawić ten spośród uczestników postępowania podatkowego, który związany jest ciężarem twierdzenia, co do faktów, z których wywodzi skutki prawne. W znaczeniu materialnym ciężar dowodu określa, jakie fakty muszą być udowodnione w celu prawidłowego ustalenia podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, czyli jakie źródła dowodowe należy przedstawić lub wskazać środki dowodowe na poparcie oznaczonych twierdzeń o faktach sprawy. Tak więc, dotyczy to fazy zbierania, przedstawiania i wskazywania dowodów. Ciężar dowodu w sensie formalnym wskazuje na to, który z uczestników postępowania powinien przedstawić źródła dowodowe lub wskazać środki dowodowe na poparcie swoich twierdzeń. Ciężar dowodu wskazuje równocześnie na to, kto ponosi konsekwencje nieudowodnienia tezy dowodowej, a więc konsekwencje uchylenia się od ciężaru dowodu w sensie materialnym. Uchylenie się od ponoszenia ciężaru dowodowego w toczącym się postępowaniu podatkowym oznacza narażenie się danego uczestnika postępowania na niebezpieczeństwo ujemnych następstw procesowych. Naruszenie obowiązku w zakresie ciężaru dowodu przez organ podatkowy prowadzi do niepełnego zgromadzenia materiału dowodowego, co skutkuje wadliwością wydanego w ten sposób orzeczenia. Natomiast skutki uchylenia się strony od ponoszenia ciężaru dowodowego oznaczają narażenie się na niebezpieczeństwo niekorzystnych dla niej następstw materialnoprawnych lub procesowych. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z 21 czerwca 2011 r. sygn. akt I FSK 1090/10 (publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl), wskazał, że stosownie do art. 187 § 1 O.p. obowiązek zebrania materiału dowodowego i udowodnienia poszczególnych faktów spoczywa na organie podatkowym, lecz od reguły tej przewidziano szereg istotnych wyjątków. Nie kwestionując bowiem oczywistych obowiązków organów w sferze poszukiwania i gromadzenia dowodów, jak też w pełni opowiadając się za niedopuszczalnością przerzucania tych ciężarów na stronę postępowania, pamiętać trzeba o tych sytuacjach, gdy we własnym, dobrze pojętym interesie, inicjatywę dowodową powinna przejąć sama strona. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym akcentuje się, że generalną zasadą postępowania dowodowego jest to, iż każdy, kto z faktów wyprowadza dla siebie konsekwencje prawne, obowiązany jest fakty te udowodnić. Tym samym stwierdzić należy, że chociaż w postępowaniu podatkowym ciężar dowodu spoczywa - co do zasady - na organach podatkowych, to jednak przesuwa się on na stronę, w sytuacji gdy ta wykaże w nim stosowną inicjatywę (tezę taką NSA sformułował w wyroku z 16 czerwca 2005 r., FSK 2488/04, LEX nr 173207) lub wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. W takim też przypadku to na stronie ciążyć będzie obowiązek wykazania swego twierdzenia. Oznacza to, że pomimo iż przepis art. 6 k.c. nie obowiązuje w postępowaniu podatkowym, to jednak wynikająca z niego reguła dowodowa o uniwersalnym charakterze (albo innymi słowy pewna "idea" podstawowej reguły dowodowej), znajdzie jednak zastosowanie. Kierując się bowiem tylko i wyłącznie zasadami logiki, w pełni uprawniony staje się wniosek, że ten, kto w postępowaniu (w tym także podatkowym) formułuje określone twierdzenie, musi je następnie dowieść pod rygorem, iż twierdzenie uznane zostanie za nieudowodnione, przez co nie wywoła ono pożądanych przez twierdzącego skutków" (Krzysztof J. Stanik, Ciężar dowodu w postępowaniu podatkowym, Jurysdykcja Podatkowa Nr 4/2007 str. 30). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy w kontekście tych rozważań niezasadny okazał się zarzut naruszenia art. 187 § 1 O.p. Wobec braku wniosku dowodowego skarżącego o powołanie biegłego w celu dokonania specjalistycznej oceny technicznej towaru na dzień zgłoszenia, organ celny dysponując zebranym we własnym zakresie materiałem dowodowym dokonał taryfikacji towaru, a przy tym w ocenie Sądu nie przekroczył zasady swobodnej oceny dowodów. Strona skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów dotyczących spornego towaru, które mogłyby podważyć stanowisko organu. Strona zarzuca, że same ekrany LED bez dodatkowych elementów nie służą do wyświetlania obrazów video, obrazów ruchomych, filmów czy meczów, dopiero ekrany LED łącznie z wyposażeniem, które nie stanowiło przedmiotu importu pozwalają na wyświetlanie na nich obrazów video, obrazów ruchomych, filmów, meczów. Słusznie zatem organ ustalił, że ekrany LED są odrębną kategorią towarów klasyfikowanych do pozycji 8528 - o klasyfikacji do ww. pozycji decyduje okoliczność możliwości odtwarzania obrazów video, a ta nie jest przecież kwestionowana. Ponadto organ odwoławczy odwołując się do orzecznictwa TSUE trafnie wskazał, że istotne jest również przeznaczenie towaru, a w tym konkretnym przypadku poza sporem pozostaje wykorzystanie ekranów również do odtwarzania obrazów video. Organy celne obu instancji dokonały przy tym prawidłowej interpretacji reguły 2a ORINS przyjmując, że dostarczony towar należy sklasyfikować jako wyrób kompletny i gotowy oraz zdolny do odtwarzania obrazów video co potwierdził jego montaż i praktyka. Sąd podziela stanowisko organu, że tożsamość towaru ustalona została przez organy celne prawidłowo, a w sprawie został zebrany wystarczający materiał dowodowy dla dokonania właściwej klasyfikacji towaru. Ustalone zostały istotne dla ustalenia klasyfikacji parametry, zasada działania urządzenia, jak i sposób jego rzeczywistego wykorzystania (faktyczne przeznaczenie). Dla ustalenia klasyfikacji taryfowej przyjęto wyjaśnienia złożone przez stronę w składanych pismach. Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji i podanych w niej motywów stwierdził, iż ocena dowodów, jakiej dokonał w tej sprawie organ odwoławczy nie wykraczała poza ramy swobodnej oceny dowodów i jako taka korzystała ona z ochrony przewidzianej w art. 191 ustawy O.p. Zgodnie z tym przepisem organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Oznacza to, że organ podatkowy w ocenie materiału dowodowego nie jest skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonuje według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego. Dopóki granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przez organ orzekający przekroczone Sąd nie ma podstaw do podważania dokonanych w ten sposób ustaleń. Tak też jest w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy rozważył całość zebranego w sprawie materiału dowodowego. W uzasadnieniu decyzji odniósł się do wszystkich zgłoszonych przez stronę skarżącą twierdzeń. Zatem bezzasadne są zarzuty skargi, niewyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego oraz jego dowolnej i błędnej oceny. W ocenie Sądu w sprawie wyczerpująco zbadano okoliczności występujące w sprawie, wzięto pod uwagę całość zgromadzonego materiału dowodowego i prawidłowo ustalono stan faktyczny. Nie naruszono art. 121 § 1 O.p. (zasada pogłębiania zaufania do organów podatkowych), jak również art. 122 O.p., który statuuje zasadę prawdy obiektywnej. Skarżąca jako profesjonalny przedsiębiorca powołując się na decyzje WIT powinna mieć na uwadze przedmiotowe, podmiotowe i czasowe ograniczenia decyzji zawierających WIT. W myśl art. 12 ust. 2 i 4 WKC, wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne jedynie wobec osoby oraz towaru, na które została wystawiona oraz wyłącznie w ciągu 6 lat i w zakresie formalności celnych dokonanych po dniu, w którym informacja została przez te organy wydana. Importer spornych towarów mógł zatem uniknąć negatywnych konsekwencji ewentualnego, nieprawidłowego klasyfikowania uzyskując dla siebie WIT. Strona skarżąca jednak o taką decyzję nie wystąpiła. Należy na koniec wskazać, że nieprawomocnym wyrokiem z dnia 9 października 2013 r., w sprawie sygn. III SA/Wr 389/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalił skargę skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. dotyczącą podobnego zgłoszenia celnego z dnia 11 lipca 2011 r. takiego samego towaru. Sąd w niniejszej sprawie zasadniczo podziela stanowisko i argumentację wyrażoną w uzasadnieniu ww. wyroku. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę uznając ją za bezzasadną