III SA/Gl 1628/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-11-10

Skład orzekający: Jolanta Skowronek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego z urzędu powinien zostać uwzględniony w całości, czy częściowo?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został uwzględniony częściowo, ponieważ skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, jednakże spłata zobowiązań cywilnoprawnych nie może być traktowana z pierwszeństwem przed kosztami postępowania sądowego. Wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu został oddalony, gdyż nie było podstaw do jego przyznania w całości.
Stan faktyczny
Skarżący E. Z. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego z urzędu w związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej. Skarżący przedstawił swoją trudną sytuację finansową, wskazując na wysokie dochody, ale również na egzekucję komorniczą, potrącenia, spłatę pożyczek oraz konieczność pokrycia podstawowych wydatków życiowych. Do wniosku dołączono szereg dokumentów potwierdzających jego sytuację materialną.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego od każdorazowej opłaty sądowej w części przekraczającej 250,00 zł, a w pozostałym zakresie wniosek oddalono.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej w kwestii wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego z urzędu postanawia: zwolnić skarżącego od każdorazowej opłaty sądowej w części przekraczającej 250,00 zł (słownie: dwieście pięćdziesiąt złotych), a w pozostałym zakresie wniosek oddala. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 500,00 zł skarżący domagał się zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika procesowego w osobie doradcy podatkowego z urzędu. W jego motywach podał, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z żoną. Poza mieszkaniem o pow. [...] m2, posiada samochód osobowy marki [...], który objęty jest zastawem egzekucyjnym. Wprawdzie jego miesięczne dochody to nie tylko emerytura w kwocie 3.050,00 zł brutto, ale również wynagrodzenie za pracę rzędu 2.100,00 zł brutto. Niemniej jednak – jak wskazano - do powyższych skierowana została egzekucja komornicza, a dokonywane potrącenia wynoszą łącznie 2.150,00 zł. Z pozostałej kwoty, która powiększona jest o świadczenie emerytalne żony wynoszące 760,00 zł, skarżący pokrywa miesięczne wydatki. Obejmują one: czynsz (560,00 zł), energię elektryczną i gaz (300,00 zł) oraz wyżywienie ok. 800,00 zł. Dodatkowo zobowiązany jest do spłaty zaciągniętych pożyczek, a ustalone raty kształtują się na poziomie 1.500,00 zł i 500,00 zł. Jako uzupełnienie podanych wyżej danych do akt sprawy przedłożono: wyciągi z rachunków bankowych prowadzonych przez "Bank A" i "Bank B" S.A., zeznanie podatkowe PIT-36 za 2014 r., zaświadczenie o zameldowaniu, umowy pożyczki, w tym jedna zabezpieczona hipotecznie wraz z harmonogramami ich spłaty, dokumenty potwierdzające wysokość pobieranego wynagrodzenia za pracę i emerytury wojskowej, zawiadomienie o wszczęciu egzekucji z nieruchomości oraz protokół zajęcia samochodu osobowego marki [...] rocznik [...]. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznaje się je takiej osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje, zgodnie z art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a., zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przysługuje ono takim osobom fizycznym, które wykażą, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a.). Odnosząc przywołaną wyżej regulację prawną do realiów rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku w całości. Należy bowiem zauważyć, że możliwości finansowe skarżącego odbiegają od przeciętnych. Mianowicie poza świadczeniem emerytalnym w kwocie 3.563,35 zł brutto, które po potrąceniach egzekucyjnych wynosi 2.052,57 zł netto, pobiera on jeszcze, jako kierownik szkolenia praktycznego w [...], wynagrodzenie za pracę rzędu 1.114,90 zł netto (vide: wyciągi z rachunku w "Banku A"). Łącznie z emeryturą żony rzędu 746,93 zł netto dysponuje zatem środkami w kwocie 3.914,40 zł netto, podczas gdy udokumentowane wydatki związane z koniecznym utrzymaniem obejmują: czynsz (572,06 zł), telefon i TV (127,23 zł) oraz energię elektryczną i gaz (300,00 zł). Odnosząc się natomiast do rat zaciągniętych pożyczek trudno zakwalifikować je do wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem, albowiem w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zgodnie przyjmuje się, iż spłata zobowiązań cywilnoprawnych (a do takich niewątpliwie należy umowa kredytu czy pożyczki) nie może być traktowana z pierwszeństwem przed kosztami zainicjowanego postępowania sądowego (vide: postanowienia NSA z dnia 7 lutego 2006 r. sygn. akt I OZ 83/06, LEX nr 939382 oraz z dnia 15 czerwca 2012 r. sygn. akt I FZ 189/12, LEX nr 1333041). Ustawodawca formułując w art. 246 § 1 ustawy p.p.s.a. przesłanki udzielenia prawa pomocy założył, że obciążenie związane z postępowaniem sądowym nie może wpływać na zaspokojenie podstawowych i niezbędnych potrzeb życiowych, za które należy uznać wyłącznie koszty zamieszkania i wyżywienia, a nie wydatki związane ze spłatą zobowiązań cywilnoprawnych. Mając zatem na uwadze powyższe, w tym dostępne na rachunku bankowym skarżącego środki w kwocie 2.731,61 zł (vide: wyciąg z miesiąca września z "Banku A") rozpoznający sprawę za zasadne uznał zwolnienie wnioskodawcy z każdorazowej opłaty sądowej w części przekraczającej kwotę 250,00 zł. Ta mieści się w granicach możliwości finansowych skarżącego i jego rodziny, albowiem równolegle z niniejszą sprawą zainicjowano jeszcze 10 innych spraw, a należny w każdej z nich wpis od skargi zmniejszono do tej wysokości. Co więcej ustalając ten zakres zwolnienia przyjęto, że stanowi on gwarancję konstytucyjnego prawa strony do Sądu, jako że w myśl art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co oznacza wszechstronne zbadanie całej sprawy nawet przy wadliwym sformułowaniu skargi czy znikomej aktywności strony skarżącej w postępowanie sądowoadministracyjne. Dlatego też, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 2 i § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło