III SA/Gl 1638/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi M. B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] r., uzupełnionym pismem z [...] r., skarżący zwrócił się do Ministra Finansów o udzielenie, na podstawie art. 14b § 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), powołanej dalej jako O.p., pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wywłaszczenia gruntu niezabudowanego na rzecz Skarbu Państwa. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jako właściciel nieruchomości rolnych obejmujących działki o nr [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7]nabyte w drodze darowizny w [...] r. oraz o nr [8], [9], [10], [11]nabyte umową darowizny w [...] r., a nadto o nr [14]nabytej umową sprzedaży w [...]r. i o nr [15]nabytej umową sprzedaży w[...] r. został wywłaszczony na rzecz Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] r. Natomiast z działek o nr [12] i [13] nabytych w drodze darowizny w[...] r. został wywłaszczony na rzecz Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] r. Wszystkie podane wyżej działki wchodziły w skład gospodarstwa rolnego. Przez cały czas władania nimi były użytkowane jako grunty rolne. Nie były zabudowane. Nie były też przedmiotem najmu ani dzierżawy. Wnioskodawca jako rolnik ryczałtowy nie dokonywał w żaden sposób ich uatrakcyjnienia. W momencie wywłaszczenia w/w nieruchomości rolne w planie zagospodarowania przestrzennego gminy sklasyfikowane były jako "grunty rolne do czasu wydania pozwoleń na budowę lub wydania decyzji o wyłączeniu z produkcji rolnej". Ich wywłaszczenia dokonano pod zabudowę autostrady A1, wraz z węzłem A4. W uzupełnieniu wniosku podano, że wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT czynnym z tytułu najmu nieruchomości. Zgłoszenia rejestracyjnego dokonał [...]r. Działki o nr [15] i nr [16] nabył w celach rolniczych, celem powiększenia gospodarstwa rolnego. Do momentu wywłaszczenia działki były wykorzystywane do produkcji rolnej. Jako rolnik ryczałtowy dokonywał bowiem sprzedaży produktów rolnych. Sprzedaży działki będącej częścią gospodarstwa rolnego dokonał będąc we wspólnocie majątkowej w dniu [...] r. Sprzedaż nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Uzyskane środki finansowe w postaci odszkodowania przeznaczył na zaspokojenie potrzeb gospodarstwa domowego rodziny. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: czy w świetle art. 15 ust. 1-3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.)., dalej jako ustawa o VAT wywłaszczenie na rzecz Skarbu Państwa za odszkodowaniem wcześniej nabytych w drodze darowizny lub zakupu, nieruchomości rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, stanowiących majątek prywatny podatnika, podlega podatkowi od towarów i usług? Zdaniem wnioskodawcy wywłaszczenie wcześniej nabytych nieruchomości rolnych stanowiących majątek prywatny, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego, nie podlega podatkowi od towarów i usług. Zgodnie bowiem z przepisami wskazanej wyżej ustawy, aby transakcja podlegała podatkowi VAT muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki: przedmiotowa – czynność podlega opodatkowaniu tym podatkiem i podmiotowa – czynność dokonana jest przez podatnika podatku VAT. Ponieważ osoba dysponująca prywatnym majątkiem nie jest podatnikiem VAT, dlatego też przeniesienie własności tego majątku nie może być uznane za działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Minister Finansów w piśmie z dnia [...] r. nr [...] uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W jego uzasadnieniu wskazał, iż w sytuacji przedstawionej we wniosku ma miejsce dostawa towarów (gruntów) w zamian za odszkodowanie, a zatem czynność do której wprost odnosi się art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Ponieważ odszkodowanie pełni w tym przypadku funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną, wywłaszczenie czy też przymusowa sprzedaż nieruchomości przez jej dotychczasowego właściciela podlegać będzie opodatkowaniu, jeżeli zbywca jest podatnikiem podatku od towarów i usług, tj. w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Obejmuje ona bowiem wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy (...). Dlatego też odwołując się do definicji rolnika ryczałtowego zawartej w art. 2 pkt 19 ustawy o VAT wskazał, iż w przypadku, kiedy ten sprzedaje grunt wykorzystywany w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., dokonuje sprzedaży majątku związanego z przedmiotową działalnością gospodarczą (działalnością rolniczą), a zatem nie korzysta on wówczas ze zwolnienia z podatku VAT. Zwolnieniem tym objęte są bowiem dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej oraz w zakresie świadczenia usług rolniczych (art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT), a nadto dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę (art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT). O charakterze danego gruntu zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) rozstrzyga odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego decyduje o kwalifikacji gruntu. Jedynie w sytuacji, gdy dla danego terenu, nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego ani decyzja o warunkach zabudowy, niezbędne jest posłużenie się inną istniejącą na dzień zawarcia transakcji dokumentacją sporządzoną na podstawie w/w ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponieważ z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynikało, że w momencie wywłaszczenia nieruchomości rolnych w planie przestrzennego zagospodarowania gminy zostały one sklasyfikowane jako "grunty rolne do czasu wydania pozwoleń na budowę lub wydania decyzji o wyłączeniu z produkcji rolnej", dlatego też w ocenie organu zastosowanie w sprawie znalazło zwolnienie przedmiotowe wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, gdyż przedmiotem transakcji były grunty rolne, które w planie zagospodarowania przestrzennego nie były przeznaczone pod zabudowę. O ile zatem wywłaszczenie nieruchomości niezabudowanych, służących do działalności rolniczej, na rzecz Skarbu Państwa będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż wnioskodawca w tej sytuacji nie zbywa majątku osobistego lecz majątek wykorzystywany do działalności gospodarczej, o tyle wywłaszczenie przedmiotowych nieruchomości z uwagi na ich sklasyfikowanie w planie zagospodarowania przestrzennego będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Z powyższą interpretacją nie zgodził się skarżący, który w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wniósł o jej zmianę. Po ponownym rozpoznaniu sprawy w oparciu o podniesione zarzuty Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (vide: pismo z dnia [...] r. nr [...]). Stanowisko to zakwestionował pełnomocnik skarżącego, który w piśmie z dnia 26 sierpnia 2011 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Domagając się jej uchylenia zarzucił organowi podatkowemu naruszenie: - art. 2 pkt 15 i pkt 19 ustawy o VAT polegające na przyjęciu, że dostawa towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 tej ustawy mieści się w pojęciu działalności rolniczej oraz - art. 15 ust. 1 ustawy o VAT polegające na przyjęciu, iż skarżący jako rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy towaru, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 nie wchodzącej w zakres pojęcia działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15, a zatem nie stanowiącej przedmiotu jego działalności, jest podatnikiem podatku VAT. W uzasadnieniu powyższego wskazał, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów, którą rozumie się jako przeniesienie prawa do ich rozporządzania jak właściciel z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu bądź z mocy prawa w zamian za odszkodowanie. Aby jednak dostawa, o której mowa w art. 5 ust. 1 i art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podlegała opodatkowaniu musi się odbyć w ramach prowadzonej działalności gospodarczej – w tym wypadku prowadzonej przez osobę fizyczną jaką jest skarżący - lub w celach zarobkowych. Wprawdzie pod pojęciem działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT mieści się działalność rolników (...) wykonujących czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Jednak z uwagi na okoliczności faktyczne rozpoznawanej sprawy, tj. sposób nabycia gruntu (darowizna), status gruntu oraz fakt dostawy towaru w ramach wywłaszczenia czyli przeniesienia z nakazu władzy publicznej, nie sposób było uznać, że w tym przypadku ma miejsce odpłatna dostawa towaru w ramach prowadzonej działalności gospodarczej – działalności rolniczej. Dlatego też nie zgodził się z twierdzeniem organu, że rolnik ryczałtowy, jakim jest skarżący, wypełnia definicję działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o VAT, skoro jego status jest sporny w orzecznictwie, co potwierdza wyrok NSA z dnia 9 marca 2010 r. sygn. akt I FSK 2134/08, kierujący do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego: - Czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r. L 347/1, ze zm.), który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej Dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu? - Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych? W związku z powyższym brak było w ocenie pełnomocnika podstaw do przyjęcia, że skarżący jako rolnik ryczałtowy dokonał dostawy towaru (przeniesienia z nakazu organu władzy publicznej własności spornych nieruchomości) w ramach prowadzonej działalności rolniczej – gospodarczej, a nadto, że jest on z tego tytułu podatnikiem podatku VAT. Odpowiadając na skargę Minister Finansów, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodatkowo odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów wskazał, że rozstrzygające w kwestii opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży gruntów są okoliczności w jakich sprzedaż zostaje dokonana. Aby bowiem stać się podatnikiem podatku VAT z powyższego tytułu należy nie tylko we własnym imieniu i na własny rachunek wykonać czynność sprzedaży, ale uczynić to w warunkach wskazujących na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy, nawet jeżeli zostały one wykonane jednorazowo, gdyż istotna jest tu chęć, wola powtarzalnego wykonywania określonych czynności składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie (więcej niż jeden raz). Biorąc następnie pod uwagę definicję działalności gospodarczej zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT organ podatkowy stwierdził, że rolnik ryczałtowy w świetle tego przepisu posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Ta bowiem obejmuje wszelką działalność, w tym wykonywaną przez rolników. Przyjął zatem, że gospodarstwo rolne (pomimo jego odrębnego zdefiniowania w ustawie o VAT) stanowi podobną do przedsiębiorstwa jednostkę organizacyjną, w ramach której prowadzona jest działalność gospodarcza. Tym samym sprzedaż gruntu będącego składnikiem gospodarstwa rolnego stanowi wyprzedaż majątku "przedsiębiorstwa" służącego prowadzeniu działalności gospodarczej – rolniczej. Wobec powyższego okoliczność, że wnioskodawca prowadził na spornym gruncie działalność rolniczą, która przez ustawę o VAT uznawana jest za działalność gospodarczą oznacza, że w przypadku jego wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa nie będzie zbywał majątku osobistego, ale składnik pewnej całości, tj. gospodarstwa rolnego. Tym bardziej, że posiadanego przez skarżącego gospodarstwa rolnego nie można uznać za majątek osobisty, gdyż jest to mienie służące w istocie prowadzonej działalności. Dlatego też sprzedaż części gruntu traktowana jest jako sprzedaż części majątku związanego z prowadzoną w sposób zorganizowany działalnością gospodarczą rolniczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a rolnik który dokonuje tej sprzedaży staje się podatnikiem podatku VAT, jako że sprzedaż gruntów nie wchodzi w zakres zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT. Powołując się zatem na orzeczenia sądów administracyjnych, tj. wyrok NSA z dnia 15 października 2009 r. sygn. akt I FSK 752/09 oraz wyrok WSA w Opolu z dnia 16 grudnia 2009 r. sygn. akt I SA/Op 472/09 wskazał, iż o tym czy sprzedaż działek podlegać będzie opodatkowaniu decyduje fakt wykorzystywania ich bądź niewykorzystywania do prowadzenia działalności gospodarczej. Ponieważ dokonana przez skarżącego dostawa gruntu służącego uprzednio do działalności rolniczej jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT dlatego nie podzielił podniesionych w skardze zarzutów jakoby błędnie zinterpretował przepisy art. 15 w powiązaniu z art. 2 pkt 15 i 19 ustawy o VAT. W uzupełnieniu skargi pełnomocnik strony wniósł o uwzględnienie wyroku Trybunału z dnia 15 września 2011 r. sygn. akt C-180/11 i C-181/10, albowiem z jego treści wynika, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu przestrzennego zagospodarowania niezależnie od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Okoliczność, że osoba ta jest rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112 jest w tym zakresie bez znaczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Skarga M.B. nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ udzielona mu interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego jest prawidłowa. Na wstępie należy zaznaczyć, że sąd administracyjny, kontrolując prawidłowość indywidualnych interpretacji prawa podatkowego, nie może wykroczyć poza granice danej sprawy, które wyznaczają: (a) stan faktyczny przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego, (b) stan prawny wskazany przez wnioskodawcę oraz (c) zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie (pytania) wnioskodawcy ( tak NSA w wyroku z 16 września 2011 r., sygn. akt II FSK 497/10 - dostępne w CBiOS na stronie www.orzeczenia.nsa. gov.pl, a później także w wyroku z 15 marca 2012 r., sygn. akt II FSK 1518/10 publ w Wydawnictwo Komputerowe LEX nr 1143490). Z przedstawionego przez M.B. stanu faktycznego wynika, że został wywłaszczony z działek rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, służących do prowadzenia działalności rolniczej jako rolnika ryczałtowego, działki te nie były zabudowane, a w planie zagospodarowania przestrzennego gminy sklasyfikowane były jako "grunty rolne do czasu wydania pozwoleń na budowę lub wydania decyzji o wyłączeniu z produkcji rolnej". Skarżący był już podatnikiem VAT czynnym, zarejestrowanym w lipcu 1999 r. w związku najmem nieruchomości. Postawione na tym tle pytanie dotyczy kwestii, czy wywłaszczenie tych działek na rzecz Skarbu Państwa za odszkodowaniem podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielona przez organ odpowiedź twierdząca jest prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) przedmiotem opodatkowania tym podatkiem jest odpłatna dostawa towarów, pod którym to pojęciem rozumie się także przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z przeniesieniem prawa własności towarów z nakazu organu władzy publicznej za odszkodowaniem. Była by to zatem klasyczna sytuacja z art. 7 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Nie można jednak na tym poprzestać, ponieważ, co do zasady, aby tego rodzaju czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi dotyczyć podatnika tego podatku i tej części jego majątku, która służy prowadzeniu działalności gospodarczej, a nie jest składnikiem jego majątku prywatnego. Zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami tego podatku są, między innymi, osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, pod którym to pojęciem rozumie się także wszelką działalność rolników. Art. 2 pkt 15 tej ustawy definiuje działalność rolniczą jako produkcję rolniczą i zwierzęcą, a także świadczenie usług rolniczych. W ust. 4 art. 15 znajduje się jednocześnie zapis, zgodnie z którym w przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1. Warunek uznania osoby fizycznej prowadzącej gospodarstwo rolne za podatnika podatku od towarów i usług, polegający na konieczności złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, dotyczy jednak tylko tych osób, które wyłącznie prowadzą gospodarstwo rolne, nie dotyczy zatem skarżącego, tak więc skarżący trafnie uznany został za podatnika podatku od towarów i usług. Działki, z których M. B. został wywłaszczony za odszkodowaniem służyły do prowadzenia działalności gospodarczej, nic z przedstawionego stanu faktycznego nie wskazuje, by nastąpiło ich wyłączenie ze sfery działalności gospodarczej do sfery prywatnej, czyli takiej, która wiąże się z zaspokojeniem potrzeb prywatnych, nie wynikających z prowadzonej działalności gospodarczej. W takiej sytuacji stanowisko organu interpretacyjnego, zgodnie z którym skarżący dokonał dostawy towaru związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą i jest z tego tytułu podatnikiem podatku od towarów i usług jest zgodne z prawem. Zgodne z prawem jest jednocześnie stwierdzenie, że stosownie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług dostawa gruntu, jakiej dokonał skarżący jest zwolniona od podatku od towarów i usług, z czym skarżący nie polemizuje. Odnosząc się do końcowej części skargi, tej, w której skarżący odwołuje się do wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w połączonych sprawach C-180/10 i C 181/10 stwierdzić należy, że w wyroku tym znalazła się teza, zgodnie z którą posiadanie statusu rolnika ryczałtowego jest bez znaczenia dla rozstrzygnięcia zagadnienia, czy osoba fizyczna, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej, która dokonuje sprzedaży tego gruntu może być uznana za podatnika podatku od wartości dodanej. Trybunał stwierdził, że osoby takiej nie można uznać za podatnika tego podatku jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Skarżący dokonał dostawy gruntu, który służył mu do prowadzenia działalności gospodarczej. Ponieważ dostawa ta zrealizowana była w warunkach określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, nie można zastosować tych tez wyroku Trybunału, które wskazują na kryteria oceny działań podatnika, dostawa jest tu wymuszona nakazem organu władzy publicznej, a zatem kryterium rozstrzygającym pozostaje przypisanie albo do majątku prywatnego, albo do majątku służącego prowadzeniu działalności gospodarczej. Mając to wszystko na uwadze Sąd oddalił skargę z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).