III SA/Gl 23/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Gabriela Jyż, Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Protokolant st. sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2010r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. w D. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (interpretacja prawna) postanowił: zawiesić postępowanie sądowe. Wnioskiem z [...] 2009 r. "A" Sp. z o.o. w D. zwróciła się do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej art. 42 ust. 1, 2, 11, 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) prezentując stanowisko, iż dla zastosowania do wewnatrzwspólnotowej dostawy towarów stawki podatku w wysokości 0% wystarczy posiadanie kopii faktury, specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku oraz dodatkowo w określonych sytuacjach potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru przesłanego do spółki w formie wiadomości e-mail albo faksu lub potwierdzenia zapłaty za towary będące przedmiotem dostawy. W przypadku nie posiadania przez spółkę wszystkich dokumentów z których wynika, że towary dostarczono do nabywcy, aż do momentu ich zgromadzenia spółka nie jest zobowiązana do rozpoznawania podatku należnego wypełniając jedynie określone obowiązki ewidencyjne. W dniu [...] 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. działający z upoważnienia Ministra Finansów powołując się na art. 14b § 1 i 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) wydał interpretację indywidualną nr [...] uznając stanowisko strony za nieprawidłowe. Tę interpretację nadaną przesyłką poleconą [...] 2009 r. strona odebrała w dniu [...] 2009 r. Następnie pismem z [...] 2009 r. "A" Sp. z o.o. w D. wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa zarzucając naruszenie art. 42 ust. 3, 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług poprzez błędną wykładnię argumentując: - art. 42 ustawy o VAT reguluje warunki konieczne do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla dostawy wewnątrzwspólnotowej; - według art. 42 ust. 3 tej ustawy, dowodami potwierdzającymi wywiezienie towaru poza terytorium kraju są między innymi, dokumenty otrzymane od przewoźnika (spedytora) ; - w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT ustawodawca posłużył się słowem łącznie, które należy interpretować w ten sposób, że zebrane razem dokumenty łącznie musza potwierdzać fakt dokonania WDT. Ten przepis nie nakłada jednak na podatnika obowiązku posiadania wszystkich wskazanych tam dokumentów. Jeśli podatnik wszystkich dokumentów nie posiada, to należy posłużyć się dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 11 tej ustawy (wyrok WSA w Kielcach z 8 maja 2008 ., sygn. akt I SA/Ke 114/08); - w wydanej interpretacji nie uwzględniono wykładni celowościowej i systemowej interpretowanych przepisów, jak również przepisów wspólnotowych, w tym art. 138 (1) Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej; - opodatkowanie stawką 0% dostawy wewnątrzwspólnotowej stanowi urzeczywistnienie zasad wspólnego rynku. Dla jej zastosowania znaczenie kluczowe ma faktyczne dokonanie dostawy, a warunki formalne mają tutaj wtórny charakter; - fakt dokonania dostawy w żaden sposób nie zależy od posiadania listu CMR; - interpretacja narusza praw, ponieważ jej skutkiem jest podwójne opodatkowanie tej samej transakcji, raz u dostawcy, a drugi raz u nabywcy towaru; - stanowisko spółki potwierdzają wyroki: WSA w Warszawie z 5 maja 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3448/08; NSA z 20 stycznia 2009 r., sygn. akt I FSK 1500/08; WSA w Warszawie z 12 lutego 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 1909/08; WSA w Warszawie z 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 155/08; WSA w Warszawie z 27 września 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1210/07. Odpowiadając na te zarzuty pismem z [...] 2009 r. nr [...] organ upoważniony do wydania interpretacji - Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił zmiany interpretacji indywidualnej z [...] r. podtrzymując dotychczasowe następujące stanowisko: Spółka dokonuje wewnatrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz kontrahentów z innych państw członkowskich. W niektórych przypadkach spółka przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy może nie posiadać dokumentów, o których mowa w art. 42 ustawy o podatku od towarów i usług potwierdzających dokonanie dostawy – te dokumenty spółka uzyska w późniejszym okresie. W momencie składania deklaracji spółka będzie dysponować kopią faktury wystawionej dla kontrahenta, specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku oraz potwierdzeniem otrzymania przez nabywcę towaru przesłanego spółce w formie wiadomości e-mail albo faksu lub potwierdzenia zapłaty za towary będące przedmiotem dostawy. W ocenie spółki, przejściowe opodatkowanie dostawy wewnatrzwspólnotowej stawką podstawową w przypadku braku wszystkich dokumentów wymaganych dla zastosowania stawki 0% na dzień złożenia deklaracji jest niezgodne z prawem wspólnotowym co oznacza, że spółka może zastosować stawkę 0% (odpowiednik zwolnienia od podatku w Dyrektywie 112) na podstawie prawa wspólnotowego. Dyrektor Izby Skarbowej w K. odnosząc się do argumentacji strony wskazał na przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, z których wynika, że opodatkowaniu podlega wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, przez którą rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Według art. 41 ust. 3 tej ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0 %, z zastrzeżeniem art. 42. W myśl art. 42 ust. 1, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0 %, pod warunkiem że: 1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów; 2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zgodnie z ust. 3 art. 42 są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju: 1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi), 2) kopia faktury, 3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5. Z kolei, według art. 42 ust. 11, w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności: 1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie; 2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu; 3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania; 4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Wskazując zatem na te przepisy, Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, że dostawa wewnątrzwspólnotowa ma miejsce w razie spełnienia dwóch warunków: nabycie w państwie przeznaczenia oraz faktyczny wywóz towarów z kraju, jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Ustawodawca w art. 42 ust. 3 wskazał zamknięty katalog dokumentów, które potwierdzają dokonanie wywozu i jego dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego. Ta regulacja prawna nie budzi wątpliwości, co wynika również z wyroku WSA w Poznaniu z 18 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Po 117/08. Z kolei, z wyroków WSA w Warszawie w sprawach III SA/Wa 1909/08 i III SA/Wa 155/08 wynika, że jeden dokument może spełniać role dwóch lub trzech dokumentów np. faktura może zawierać specyfikację towarów jak również potwierdzać przewóz towaru. Wykazanie faktu, że towar został wysłany do innego państwa członkowskiego i opuścił terytorium kraju może nastąpić tylko za pomocą stosownych dowodów potwierdzających tę okoliczność. Posiadanie dokumentów potwierdzających wywóz towaru jest przesłanką warunkującą zastosowanie zwolnienia. Reasumując, Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, że jedynie łączne posiadanie dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług uprawnia do zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Natomiast dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 mają jedynie charakter uzupełniający, a nie zastępczy. W skardze z [...] 2009 r. "A" Sp. z o.o. w D. wnosząc o uchylenie interpretacji indywidualnej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zarzuciła naruszenie: - art. 41 ust. 3, art. 42 ust. 3 oraz art. 42 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 42 ust. 1 tej ustawy; - art. 14e § 1 oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. podtrzymał swoje stanowisko w sprawie powołując się dodatkowo na orzecznictwo ETS: C-184/05; C- 409/04 oraz orzecznictwo krajowe. Pismem z [...] 2010 r. "A" Sp. z o.o. w D. wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Na rozprawie pełnomocnik Ministra Finansów również wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prezentuje w tej sprawie następujące stanowisko: Przepis art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje, że Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. Postanowieniem z 15 lutego 2010 r., sygn. akt I FSK 1440/08 Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 187 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przedstawił składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) warunkiem zastosowania stawki 0 % przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów jest konieczność posiadania przez podatnika wszystkich dowodów, o których mowa w art. 42 ust. 3 tej ustawy, uzupełnionych ewentualnie dowodami, o których mowa w art. 42 ust. 11 ustawy, czy też wystarczy, gdy podatnik posiada jedynie niektóre dowody, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, o których mowa w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.)." W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając na uwadze powyższe orzeczono o zawieszeniu postępowania.