III SA/Gl 237/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć po rozpoznaniu w dniu 24 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółka jawna w likwidacji w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 2 marca 2012 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 237/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę w sprawie ze skargi "A" spółka jawna w likwidacji w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (sprostowania oczywistej omyłki). Przesyłką z 8 lutego 2012 r. strona skarżąca została poinformowana o terminie rozprawy. Przesyłkę odebrał osobiście T.M. [...] r. Zawiadomienie to zawierało ponadto pełne pouczenie, m.in. dotyczące sposobu i trybu zaskarżenia łącznie z informacją o możliwości złożenia wniosku o uzasadnienie w przypadku oddalenia skargi w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. W przesyłce doręczono stronie skarżącej także odpis odpowiedzi na skargę. W piśmie procesowym datowanym na [...]r., strona skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu strona skarżąca wskazała, że nie mogła wnieść wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie z uwagi na to, iż ojciec i zarazem teść, inwalida [...] grupy chory na [...]przechodził w tym czasie nasilenie choroby, które wiąże się z tym, że nie może samodzielnie funkcjonować i ich pomoc była w tej sytuacji niezbędna. Dodaję również, iż nie znane im było pouczenie o możliwości proszenia o pisemne uzasadnienie wyroku w terminie 7 dni od jego ogłoszenia. O zaistniałej sytuacji dowiedzieli się 16 sierpnia 2012 r. w kancelarii Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn.), zwana dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09). Zaznaczyć przy tym należy, że art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne w konkretnej sprawie, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Zdaniem Sądu, nie negując konieczności opieki nad chorym członkiem rodziny wskazać należy, iż okoliczności podniesione przez stronę skarżącą we wniosku nie są okolicznościami, które uzasadniałyby przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej. Z treści wniosku strony skarżącej nie wynika, iż pomoc udzielana ojcu (teściowi) polegała na nieustannym pobycie w jego domu bez możliwości jego opuszczenia. Zdaniem Sądu, tylko tego typu okoliczności mogłyby wskazywać, iż istotnie nie było możliwe udanie się na pocztę i nadanie przesyłki do Sądu. Trudno jednak wyobrazić sobie sytuację, w której dwie osoby sprawujące opiekę nad osobą dorosłą, chorą na [...], nie miałby przez okres ponad 5 miesięcy (biorąc pod uwagę datę wydania wyroku – 2 marca 2012 r. oraz datę końcową 16 sierpnia 2012 r.) możliwości opuszczenia domu ojca, choćby w celu dokonania niezbędnych zakupów. Stan chorobowy członka rodziny strony wnioskującej o przywrócenie terminu może być podstawą przywrócenia terminu, ale tylko wówczas, gdy jest to choroba całkowicie, obiektywnie uniemożliwiająca opiekunom podejmowanie zwykłych (choć niecodziennych) czynności życiowych. Co więcej – strona nie wykazała, że choroba ojca (teścia) spowodowała, że nie mogła ona nadać przesyłki na poczcie albo wyręczyć się inną osobą w celu nadania tej przesyłki (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt I OZ 569/12). Podkreślić należy, że opiekę nad chorą osobą dwie dorosłe osoby mogą sprawować zamiennie. Podkreślić również należy, iż strona skarżąca nie wskazała w żaden sposób na czym polegała świadczona pomoc i dlaczego w przedmiotowym terminie nie mogła podjąć żadnych działań w swoich własnych sprawach. Z doświadczenia życiowego wynika, że w czasie sprawowania opieki nad chorą osobą konieczne jest bieżące zapewnienie podstawowych potrzeb tj. zakup leków, środków czystości, żywności. Skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, by sprawowana opieka nad chorą osobą uniemożliwiła jej zrealizowanie wskazanych czynności oraz złożenie przedmiotowego wniosku. Dodać trzeba, iż strona skarżąca pismem z 8 lutego 2012 r., zawiadamiającym o terminie rozprawy została pouczona o sposobie zaskarżenia wyroku łącznie z informacją o możliwości złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w przypadku oddalenia skargi w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Ponadto wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest pismem procesowym o niskim poziomie sformalizowania. Sporządzenie w/w wniosku nie wiąże się zatem z dużym nakładem pracy, uniemożliwiającym sprawowanie opieki na osobą chorą. Z tej przyczyny, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu w oparciu o art. 86 § 1 i 87 § 2 wyżej powołanej ustawy, należało odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.