III SA/Gl 241/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 lipca 2016 r. sygn. akt III SA/Gl 241/16 w przedmiocie odrzucenia skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 lipca 2016 r. sygn. akt III SA/Gl 241/16. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2016 r. sygn. akt III SA/Gl 241/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) skargę J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w przedmiocie podatku akcyzowego. W jego uzasadnieniu wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 czerwca 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia - w terminie siedmiu dni - wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Ponieważ odpis zarządzenia doręczono ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi 27 czerwca 2016 r., a należna opłata została uiszczona dopiero 6 lipca 2016 r., to jest dwa dni po terminie, skargę odrzucono. Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bowiem, jak wskazano, bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem pełnomocnik skarżącego złożył stosowny środek zaskarżenia to jest zażalenie. W jego uzasadnieniu wskazał, że wpis od skargi został uiszczony w żądanej kwocie i w zakreślonym terminie. Na dowód powyższego dołączył do akt kopię potwierdzenia przelewu, na którym widnieje data 4 lipca 2016 r. To z kolei oznacza, że wpłacając pieniądze w ostatnim dniu wyznaczonego przez Sąd terminu skarżący zastosował się do wezwania. Nie mógł jednak wiedzieć, że środki te zostaną przelane na konto Sądu dopiero 6 lipca 2016 r. A ponieważ nie ma dostępu do rachunku bankowego, albowiem ten został na skutek czynności egzekucyjnych zajęty, nie może dokonywać przelewów bankowych. Pozostaje mu jedynie wpłata środków za pomocą przekazów pocztowych. Na wezwanie Sądu skarżący przedłożył oryginał dowodu uiszczenia wpisu z 4 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Sytuacja taka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Mając bowiem na uwadze podniesione w treści złożonego zażalenia okoliczności przyjąć należało, iż te przemawiają za jego uwzględnieniem. Wskazują bowiem w sposób jednoznaczny, że w terminie wskazanym do uiszczenia należnego wpisu sądowego skarżący dokonał wpłaty środków za pośrednictwem biura usług płatniczych. Na dowód powyższego dołączył do akt kserokopię polecenia przelewu kwoty 100,00 zł wskazując w tytule wpłaty sygnaturę i znak sprawy obie odpowiadające zaskarżonemu postanowieniu. To z kolei oznacza, że odrzucenie skargi 25 lipca 2016 r. było przedwczesne. A ponieważ w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że datą uiszczenia wpisu sądowego za pomocą przelewu jest dzień złożenia dyspozycji, a nie dzień jego realizacji (tak postanowienia NSA z dnia 8 sierpnia 2006 r. sygn. akt I FSK 1157/05). Stanowisko to zostało potwierdzone w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2008 r. sygn. akt I FSK 1946/08, w którym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przy uiszczaniu opłaty przelewem o zachowaniu terminu decyduje data złożenia przez stronę zlecenia w banku lub instytucji uprawnionej do przyjmowania zleceń dokonania przelewu, pod warunkiem, że w tej dacie, a przynajmniej przed upływem terminu do wniesienia opłaty istniało pokrycie tej kwoty na rachunku strony. Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 5 marca 2009 r. sygn. akt II OSK 313/09 oraz z dnia 16 grudnia 2014 r. sygn. akt II GSK 2732/14, gdzie stwierdzono, że momentem mającym znaczenie dla oceny daty uiszczenia opłaty sądowej przelewem będzie moment złożenia dyspozycji przez stronę. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie dyspozycję taką skarżący złożył w ostatnim dniu zakreślonego przez Sąd terminu - w placówce usług płatniczych - należało uznać, że nie uchybił terminowi dokonując przelewu żądanej kwoty na rachunek Sądu właśnie w tym dniu. Dlatego też mając na uwadze powyższe na podstawie art. 195 § 2 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.