III SA/Gl 343/16

WyrokWSA w Gliwicach2016-10-11

Skład orzekający: Anna Apollo, Małgorzata Jużków, Marzanna Sałuda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ustalenia faktyczne dokonywane w postępowaniu karnym przez prokuraturę mogą stanowić zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, uzasadniające zawieszenie postępowania podatkowego?
Ratio decidendi
Ustalenia faktyczne dokonywane w postępowaniu karnym przez inny organ nie stanowią zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, które uzasadniałoby zawieszenie postępowania podatkowego. Zagadnienie wstępne musi mieć charakter prawny i jego rozstrzygnięcie przez inny organ lub sąd musi być niezbędne do wydania decyzji w sprawie głównej, a nie jedynie pośrednio wpływać na stan faktyczny.
Stan faktyczny
Spółka "A" Sp. z o.o. wniosła o zawieszenie postępowań podatkowych dotyczących określenia podatku VAT za IV kwartał 2013 r. i I kwartał 2014 r., argumentując, że ustalenie przez prokuraturę, czy spółka została wprowadzona w błąd co do pochodzenia towarów i czy świadomie uczestniczyła w nielegalnym procederze, stanowi zagadnienie wstępne. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił zawieszenia, uznając, że ustalenia prokuratury nie są zagadnieniem wstępnym. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał tę decyzję w mocy. Spółka zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej do WSA, podnosząc zarzut naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 października 2016 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę. Przedmiotem sporu jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...], którym organ ten działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 i art. 13 § 1 pkt 2 lit. a oraz art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm.) po rozpoznaniu zażalenia "A" Sp. o.o. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...]r. nr [...] o odmowie zawieszenia postępowań podatkowych wszczętych w dniu [...]r. wobec "A" Sp. z o.o. postanowieniami z dnia [...]r. nr [...] w sprawie określenia podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013r. i I kwartał 2014r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Stan sprawy jest następujący: W dniu [...]r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. postanowieniami z dnia [...]r. nr [...] i nr [...] wszczął postępowania podatkowe w sprawie określenia podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013r. i I kwartał 2014r. Pismami z dnia [...]r. Spółka "A" reprezentowana przez prezesa zarządu - D.C., wniosła o zawieszenie postępowań podatkowych wszczętych w dniu [...]r. W uzasadnieniu ww. pism D.C. powołując się na art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej podniósł, iż organ pierwszej instancji zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Wskazał, iż w przedmiotowej sprawie zagadnieniem wstępnym jest ustalenie przez Prokuraturę Rejonową [...] w S., w ramach prowadzonego postępowania przygotowawczego, czy i w jakim zakresie A.G., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "B", wprowadził Spółkę w błąd co do pochodzenia zakupionych towarów oraz czy i w jakim zakresie współdziałał z A.T., byłym prezesem zarządu Spółki "C". Dodał, że w ramach prowadzonego śledztwa wyjaśniona zostanie również kwestia czy Spółka świadomie brała udział w nielegalnym procederze. Podkreślił, że dopiero zakończenie śledztwa pozwoli na bezstronną, obiektywną ocenę co do świadomości udziału w przestępczym procederze przez Spółkę, co będzie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Powołując się na art. 201 § 1 pkt 2, § 2 i § 3 Ordynacji podatkowej Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wydał postanowienie z dnia [...]r. nr [...], którym odmówił zawieszenia postępowań podatkowych wszczętych w dniu [...]r. postanowieniami z dnia [...]r. nr [...] w sprawie określenia podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013r. i I kwartał 2014r. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił, iż organ podatkowy zawiesza postępowanie jedynie wówczas, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ wydanie decyzji nie będzie możliwe. Stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie przesłanka taka nie wystąpiła. W zażaleniu na to postanowienie D.C. podniósł, iż w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ pierwszej instancji nie wskazał przesłanek jakimi kierował się przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Podniósł, iż wnioskując o zawieszenie postępowania podatkowego miał na uwadze to, że organy ścigania mają większe możliwości uzyskania materiałów pozwalających w sposób obiektywny potwierdzić, że Spółka nie brała udziału w sposób świadomy w nielegalnym procederze mającym na celu wyłudzenie podatku VAT. Dodał, że organ podatkowy nie ma takich szerokich możliwości działania jak organy ścigania, co w pełni uzasadnia wniosek o zawieszenie przedmiotowych postępowań podatkowych do czasu zakończenia śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową [...] w S. pod sygn. akt [...]. Dyrektor Izby Skarbowej w K. po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz argumentów podniesionych w zażaleniu stwierdził, iż nie zasługuje ono na uwzględnienie . Wskazał iż stota sporu niniejszej sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy ustalenia poczynione w postępowaniu karnym stanowią zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Przepis art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że organ podatkowy zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 22 lutego 2013r. sygn. akt I FSK 524/12, powołana regulacja pozwala na wyodrębnienie czterech istotnych elementów składających się na ustawową konstrukcję zagadnienia wstępnego, tj: — musi ono wyłonić się w toku postępowania podatkowego, — jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu, — rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstepnego, — istnieje zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Pod pojęciem zagadnienia wstępnego należy rozumieć sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania uwarunkowane jest rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego, które ze względu na jego przedmiot, należy do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej lub sądu. Chodzi tu o związek bezpośredni, a więc o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Uzależnienie rozstrzygnięcia od zagadnienia wstępnego oznacza, że rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest warunkiem rozstrzygnięcia sprawy podatkowej w ogóle, a nie warunkiem wydania decyzji o określonej treści. Podkreślił, że zagadnienie wstępne nie dotyczy kwestii ustalenia stanu faktycznego sprawy, gdyż to należy do organu prowadzącego sprawę, a nie do innego organu lub sądu. Jeśli zatem rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez inny organ lub sąd ma jedynie luźny, pośredni związek z rozpoznaniem sprawy podatkowej i wydaniem decyzji, kwestia ta nie może być uznana za zagadnienie wstępne i nie obliguje organu podatkowego do zawieszenia postępowania. W konsekwencji organ stwierdził, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. słusznie odmówił zawieszenia postępowań podatkowych. W błędzie jest Strona zarzucając, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. nie wskazał jakimi przesłankami się kierował przy podejmowaniu rozstrzygnięcia, gdyż w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ pierwszej instancji wyjaśnił, iż postępowanie zawiesza się wówczas, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ, wydanie decyzji nie będzie możliwe oraz stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie przesłanka taka nie wystąpiła. W związku z powyższym zarzut ten należy uznać za bezzasadny. Odnosząc się do okoliczności podnoszonej w zażaleniu, iż uzyskane przez Prokuraturę Rejonową [...] materiały pozwolą w sposób obiektywny potwierdzić, że Spółka nie brała udziału w sposób świadomy w nielegalnym procederze mającym na celu wyłudzenie podatku VAT podkreślił organ, że podnoszona przez Stronę kwestia dotyczy określonych okoliczności stanu faktycznego, a nie konkretnej spornej kwestii prawnej związanej z przedmiotem prowadzonego postępowania podatkowego. Fakt prowadzenia postępowania karnego przeciwko określonym kontrahentom strony, świadczy jedynie o tym, że niezależnie od postępowania w sprawie podatkowej toczy się odrębne postępowanie karne, a jego wynik nie przesądza o nieprawidłowościach związanych z rozliczeniem przez skarżącego podatku od towarów i usług. Postępowanie karne mające nawet bezpośredni związek ze sprawą podatkową, nie będzie kreować zagadnienia wstępnego w odniesieniu do postępowania podatkowego w przedmiocie określenia lub też ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego. Związek pomiędzy postępowaniem podatkowym a postępowaniem karnym, jest jedynie związkiem faktycznym, który nie implikuje konieczności powstrzymania postępowania podatkowego do czasu rozstrzygnięcia postępowania karnego. Wyjaśnił, iż organy podatkowe uprawnione są do ustalania stanu faktycznego sprawy we własnym zakresie z zachowaniem reguł, ustanowionych w Ordynacji podatkowej. Zgodnie z przepisami podatkowego prawa procesowego mają obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, umożliwienia stronom wypowiedzenia się odnośnie zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji oraz wskazania w uzasadnieniu faktycznym decyzji okoliczności, które organ uznał za udowodnione oraz dowodów, na których się oparł i przyczyn, z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Strona postawiła zarzut naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, iż w sprawie nie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania podatkowego do czasu rozpatrzenia zagadnienia wstępnego przez Prokuraturę Rejonową [...], jakim jest prowadzenie w ramach prowadzonego śledztwa o sygn. akt [...] , czy spółka wiedziała lub powinna wiedzieć czy uczestniczy w przestępstwie podatkowym . Wskazała iż orzecznictwo TSUE wskazuje na to, że podatnika nie można w sposób automatyczny pozbawić prawa do rozliczenia podatku naliczonego, w sytuacji, gdy na poprzednim etapie obrotu doszło do nieprawidłowości. Podała tytułem przykładu wyrok z dnia 22 października 2015 r., w sprawie C-277/14, gdzie Trybunał orzekł, iż "Przepisy szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 2002/38/WE z dnia 7 maja 2002 r., należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, takim jak w postępowaniu głównym, które odmawiają podatnikowi prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej należnego lub zapłaconego od dostarczonych mu towarów z uwagi na to, iż faktura została wystawiona przez podmiot, który w świetle kryteriów przewidzianych przez te przepisy należy uważać za podmiot nieistniejący i nie ma możliwości ustalenia tożsamości rzeczywistego dostawcy towarów, chyba że zostanie wykazane, w świetle obiektywnych przesłanek i bez wymagania od podatnika, aby dokonał ustaleń, do których nie jest on zobowiązany, że ów podatnik wiedział łub powinien był wiedzieć, Iż rzeczona dostawa wiązała się z przestępstwem w zakresie podatku od wartości dodanej, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego". Organ podatkowy realizując obowiązki wynikające z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, winien również poszukiwać materiału dowodowego, który pozwoliłby w sposób obiektywny ustalić, czy Spółka wiedziała lub mogła wiedzieć, że uczestniczy w nielegalnym procederze. Zdaniem strony w przypadku postępowań podatkowych prowadzonych w stosunku do Spółki organ pierwszej instancji nie podjął żadnych czynności mających na celu pozyskanie takich materiałów, które w sposób obiektywny pozwoliłyby ustalić czy Spółka wiedziała lub mogła wiedziała, że uczestniczy w nielegalnym procederze, co daje podstawę do stwierdzenia, że organ ten nie realizuje obowiązku z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. W aktach postępowania podatkowego znajdują się jedynie wycinkowe materiały zgromadzone przez inny organ podatkowy, w innych postępowaniach, w tym wyciąg z przesłuchania świadka A.T., który to świadek ma kluczowe znaczenie w sprawie. Skoro organ pierwszej instancji nie podejmuje nawet próby pozyskania materiałów, które pozwoliłyby na obiektywną ocenę, czy Spółka wiedziała lub mogła wiedzieć, że uczestniczy w nielegalnym procederze, to za w pełni uzasadniony należy uznać wniosek Spółki o zawieszenie postępowania podatkowego do czasu zakończenia śledztwa, którego przedmiotem jest m.in. ocena zasadności wniosku Spółki, że została wprowadzona w błąd przez dostawcę towaru. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2014.1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonego postanowienia z przepisami prawa materialnego i procesowego. W oparciu o art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W rozpatrywanej sprawie istota sporu dotyczy rozstrzygnięcia, czy w prowadzonym przed organem podatkowym I instancji – Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w S. postępowaniu w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013r i I kwartał 2014r., wystąpiło zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2015.613), uzasadniające zawieszenie tego postępowania. W ocenie spółki skarżącej w tej sprawie zaistniało zagadnienie wstępne uzasadniające zawieszenie postępowań podatkowych. Zdaniem strony zagadnieniem tym jest ustalenie przez Prokuraturę Rejonową [...] w S., w ramach prowadzonego postępowania przygotowawczego, czy i w jakim zakresie A.G., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "B", wprowadził Spółkę w błąd co do pochodzenia zakupionych towarów oraz czy i w jakim zakresie współdziałał z A.T., byłym prezesem zarządu Spółki "C". W ramach prowadzonego śledztwa wyjaśniona zostanie również kwestia, czy Spółka świadomie brała udział w nielegalnym procederze. Te ustalenia zdaniem strony pozwolą na bezstronną, obiektywną ocenę co do świadomości udziału w przestępczym procederze przez Spółkę, co będzie miało istotny wpływ na wynik sprawy w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013r. i I kwartał 2014r. Z kolei w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w K. w rozpatrywanej sprawie nie występuje zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Sąd rozstrzygając zaistniały spór w pełni podzielił stanowisko organu zawarte w zaskarżonym postanowieniu, jako zgodne z prawem. Przez "zagadnienie wstępne" należy zatem rozumieć zagadnienie, którego rozstrzygnięcie przez inny organ lub sąd jest niezbędne do rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w tej konkretnej, toczącej się sprawie. W związku z tym należy zgodzić się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej, że związek między "zagadnieniem wstępnym" a rozstrzygnięciem sprawy i wydaniem decyzji musi być bezpośredni. Jeżeli "zagadnienie wstępne" wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, to nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Mogą się z nim wiązać określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania (wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2010 r., sygn. akt: I FSK 536/09). NSA w wyroku z 24 czerwca 2014 r., sygn. akt II GSK 1011/14 (www.orzeczenia.gov.pl) wyjaśnił na gruncie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. i art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., co należy rozumieć przez zagadnienie wstępne. I tak NSA wskazał, że cyt. "zagadnienie wstępne, o którym mowa w przywołanym przepisie, wiąże się z wystąpieniem przeszkody uniemożliwiającej rozstrzygnięcie sprawy stanowiąc przesłankę negatywną jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego. Zagadnienie wstępne, to zagadnienie, na które składają się następujące elementy konstrukcyjne, a mianowicie: 1) wyłania się ono w toku postępowania administracyjnego, 2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu, 3) rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, zatem zagadnienie wstępne musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy, 4) istnieje zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Z powyższego wynika, że zagadnienie wstępne to pewna kwestia o charakterze otwartym (tzn. jeszcze nie przesądzona), której treścią może być wypowiedź odnośnie do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo innych jeszcze okoliczności mających znaczenie prawne. Z powyższego wynika, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej może być tylko zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu (nie chodzi więc o wyjaśnienie nawet poważnych wątpliwości dotyczących aspektów prawnych sprawy będącej przedmiotem postępowania), i które może stanowić odrębny przedmiot postępowania przed takim organem lub sądem, co oznacza, że rozstrzygnięcie tego zagadnienia wstępnego przez ten inny organ lub sąd stanowi konieczny warunek wydania decyzji przez organ, w postępowaniu przed którym wyłoniło się zagadnienie wstępne (por. np. wyrok NSA z 21 lipca 1992 r., sygn. akt III SA 1041/92). W kontekście wskazanego charakteru zagadnienia wstępnego, za takie (za kwestię prejudycjalną) nie może być uznana sytuacja wyrażająca się we wpływie na rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, ustaleń faktycznych dokonywanych w innym postępowaniu przez inny organ lub sąd. Obowiązek wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy bowiem do organu administracji publicznej prowadzącego dane postępowanie (por. wyrok NSA z 8 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1559/07). Mając powyższe uwagi na względzie należy stwierdzić, że podana przez stronę okoliczność prowadzonego postępowania przygotowawczego przez Prokuraturę Rejonową [...] w S., czy i w jakim zakresie A.G., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "B", wprowadził Spółkę skarżącą w błąd w jej relacjach handlowych co do pochodzenia zakupionych towarów oraz, czy i w jakim zakresie współdziałał z A.T., byłym prezesem zarządu Spółki "C", czy wyjaśnienie okoliczności, czy Spółka świadomie brała udział w nielegalnym procederze nie stanowią o istnieniu w sprawie wymiaru podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2013r i 2014r. zagadnienia wstępnego. Zdaniem Sądu w sprawie nie zaistniały przesłanki do zastosowania art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, gdyż słusznie organy stwierdziły, iż nie ma zależności opisanych powołaną regulacja między toczącym się przed organem podatkowym postępowaniem w sprawie określenia podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013r. i I kwartał 2014r., a prowadzeniem postępowania przygotowawczego przez Prokuraturę Rejonową [...] w S. we wskazanym przez stronę zakresie. Sam fakt prowadzenia postępowania przygotowawczego przez wskazaną Prokuraturę na okoliczność ustalenia czy i w jakim zakresie A.G., wprowadził Spółkę skarżącą w błąd co do pochodzenia zakupionych towarów, czy i w jakim zakresie współdziałał z A.T., byłym prezesem zarządu Spółki "C", czy Spółka skarżąca brała udział w przestępstwie nie daje podstaw prawnych i nie stanowi uzasadnionych przesłanek do stwierdzenia, że rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu karnym stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Postępowanie administracyjne jest autonomiczne względem postępowania karnego, a postępowania te mają odmienny charakter i cele. Ustalenie treści i obowiązywania unormowania prawnego, pod które organ podatkowy dokonuje subsumcji ustalonego stanu faktycznego sprawy jest elementem procesu stosowania prawa w ramach konkretnego postępowania podatkowego, do którego uprawniony jest stosujący prawo właściwy organ podatkowy. Organy podatkowe działają na podstawie i w granicach obowiązującego prawa art. 7 Konstytucji RP, art. 120 O.p.. W tych ramach zaś obowiązane są w postępowaniu administracyjnym do samodzielnych ustaleń na podstawie art. 122 Ordynacji podatkowej w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Zobowiązane są także po myśli art. 187 § 1 zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. A skoro, tak to w ramach prowadzonego postępowania podatkowego organy są zarówno obowiązane jak i uprawnione do tego by samodzielnie ustalić, czy i w jakim zakresie kontrahent strony skarżącej wprowadził Spółkę skarżącą w błąd i czy strona skarżąca wiedziała lub powinna była wiedzieć, iż uczestniczy w przestępstwie. Podkreślić także należy iż sam fakt zainicjowania postępowania karnego przed Prokuraturą Rejonową [...] w S. nie stwarza obowiązku zawieszenia postępowania w sprawie i nie tamuje względem strony rozpatrzenia sprawy dotyczącej określenia podatku od towarów i usług. Reasumując należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały przesłanki do zastosowania art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, gdyż nie stwierdzono takich zależności między toczącym się przed organem podatkowym postępowaniem w sprawie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013r i I kwartał 2014r., a prowadzeniem postępowania przygotowawczego przez Prokuraturę Rejonową [...] w S. w sprawie wskazanej przez skarżącego, które stanowiłoby przeszkodę uniemożliwiającą rozpatrzenie niniejszej sprawy i wydanie decyzji. W konsekwencji powyższego w sprawie nie doszło do naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji .

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło