III SA/Gl 40/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi G. C. na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Przedmiotem sporu jest postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego [...] z 20.11.2015r., którym to na podstawie art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), po rozpatrzeniu prośby G. C. , o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. z dnia [...] r., znak: [...] , naliczającej ww. opłatę podwyższoną za wydobycie w okresie od grudnia 2014 r. do dnia 23 kwietnia 2015 r., bez wymaganej koncesji, 18 360,56 Mg kopaliny — piasku, na działkach nr [...] w miejscowości O. gmina A. , w wysokości 418 620,77 PLN oraz zobowiązującej wyżej wymienionego do wniesienia naliczonej opłaty we wskazanych proporcjach na konta: Urzędu Gminy w A. (60% naliczonej opłaty) oraz Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (40% naliczonej opłaty), odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania . Stan sprawy : Dyrektor Okręgowego Urzędu Górniczego w P., działając na podstawie art. 140 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2015 r. poz. 196, 1272 i 1505), oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego, zwanej dalej "Kpa", decyzją z dnia 8 września 2015 r., znak: [...] , zwaną dalej "decyzją Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. ", naliczy! G. C. , zwanemu dalej "stroną", opłatę podwyższoną za wydobycie w okresie od grudnia 2014 r. do dnia 23 kwietnia 2015 r., bez wymaganej koncesji, 18 360,56 Mg kopaliny — piasku, na działkach nr [...] w miejscowości O. , gmina A. , w wysokości 418 620,77 PLN oraz zobowiązującej wyżej wymienionego do wniesienia naliczonej opłaty we wskazanych proporcjach na konta: Urzędu Gminy w A. (60% naliczonej opłaty) oraz Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (40% naliczonej opłaty). Decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. skutecznie doręczono stronie w dniu [...] r. z zastosowaniem zastępczego doręczenia korespondencji przewidzianego w art. 43 Kpa (przesyłkę poleconą odebrała, potwierdzając ten fakt własnoręcznym podpisem, małżonka G. C. — R. C. ). Strona nie kwestionuje faktu skutecznego doręczenia decyzji Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. w dniu [...] r. W decyzji Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. zawarto pouczenie o treści: " Od niniejszej decyzji służy stronom odwołanie do Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. za pośrednictwem Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. , w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia". Strona została więc prawidłowo pouczona o możliwości i trybie wniesienia odwołania, a także o terminie do wniesienia tego środka zaskarżenia. W konsekwencji, wynikający z art. 129 § 2 Kpa, czternastodniowy termin do wniesienia odwołania dla strony upłynął z dniem 28 września 201 5 r. Zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 Kpa, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało " nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. —Prawo pocztowe". W przedmiotowym przypadku strona nadała pismo z dnia [...] r. zawierające m.in. odwołanie od decyzji Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ww. przepisu dopiero w dniu [...] r. Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowym przypadku termin do wniesienia odwołania nie został przez stronę zachowany. Pismem z dnia [...] r. strona, będąc świadoma uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, wniosła jednocześnie odwołanie oraz prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. Wymienioną prośbę strona uzasadniła pozostawaniem do dnia [...] r. w błędnym przeświadczeniu, że otrzymała jedną decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. — umarzającą postępowanie w sprawie wydobywania kopaliny bez wymaganej koncesji, podczas gdy doręczone zostały stronie tego samego dnia dwie decyzje Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P., z których jedna dotyczyła umorzenia postępowania w stosunku do działki nr [...] zaś druga naliczenia opłaty podwyższonej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji na działkach nr [...] Strona tłumaczy, że powyższa sytuacja była efektem doręczenia dwóch decyzji Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. posiadających tą samą sygnaturę. Powyższe okoliczności zdaniem strony skutkowały brakiem zapoznania się "osobiście z treścią otrzymanej decyzji ustalającej podwyższoną, opłatę". Poza powyższym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania strona w piśmie z dnia [...] r. zawarła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wraz uzasadnieniem. Po przeanalizowaniu wniosku strony Prezes WUG zważył, co następuje. W przedmiotowej sprawie w pierwszej kolejności należało rozpatrzyć prośbę strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji. Kwestię przywrócenia terminu reguluje art. 58 Kpa., który w § 1 przewiduje, że "w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy". Stosownie zaś do art. 58 § 2 Kpa., "prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu" oraz jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin". W myśl art. 59 § 2Kpa, "o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia ". W świetle art. 58 Kpa, zainteresowany, celem uzyskania postanowienia o przywróceniu terminu, musi łącznie spełnić następujące przesłanki: 1) wnieść prośbę (podanie) o przywrócenie terminu; 2) jednocześnie z wniesieniem prośby dopełnić czynności, dla której przewidziany był uchybiony termin; 3) zachować siedmiodniowy termin na złożenie prośby o przywrócenie terminu i dopełnienie czynności, dla której określony był uchybiony termin; 4) uprawdopodobnić, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Analiza pisma strony z dnia 28 października 2015 r. wykazuje, że strona dopełniła warunków wymienionych powyżej w punktach 1—3. Jednocześnie Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wskazuje, że strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy, wobec czego nie zrealizowała jednej z przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Odnośnie przesłanki braku winy w uchybieniu terminowi, w orzecznictwie wskazuje się, że brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjny w Lublinie z dnia 8 lipca 1998 r., sygn. akt I SA/Lu 727/97, Lex nr 34743). Przeszkody powodujące uchybienie terminu powinny mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego. Wśród przyczyn uzasadniających przywrócenie terminu wymienia się m.in.: obłożną chorobę uniemożliwiającą stronie działającej osobiście podjęcie czynności, przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 868/10, Lex nr 741433). Zaznaczył organ, iż przy ocenie braku winy organ administracyjny winien przyjąć "obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy". Brak winy zachodzi tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. m.in. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeksu postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 334, oraz m.in. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r., II SA/Bk 369/05, LEX nr 173671). W świetle powyższego organ uznał, że argumenty przedstawione przez stronę na uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie pozwalają na przyjęcie, że strona nie ponosi winy za uchybienie terminowi. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego nie ma żadnych wątpliwości, że strona z własnej winy nie zapoznała się z decyzją Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. naliczającą opłatę podwyższoną w czasie wystarczającym na wniesienie od tej decyzji odwołania w terminie przewidzianym przepisami. Wobec powyższego organ uznał iż wniesiona przez stronę prośba o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. nie zasługuje na uwzględnienie. W skardze do WSA w Gliwicach strona z oceną przedstawionego stanu faktycznego nie zgodziła się .podniosła iż wskazany przepis procedury stanowi wprost ,że strona która dopuściła się uchybieniu terminu winna uprawdopodobnić ów fakt, że zdarzył się on bez jej winy ale jednocześnie nie stanowi on o tym, że musi brak swojej winy udowodnić. W ocenie strony przyjęte w sprawie uzasadnienie organu co do odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania pozostaje w sprzeczności z przepisami procedury administracyjnej poczynając wprost od zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w przepisach art.7, 8, 9 k.p.a. Organ bowiem nie dołożył żadnej staranności w prawidłowej ocenie stanu faktycznego niniejszej sprawy lecz tylko i wyłącznie odniósł się do wybranego orzecznictwa administracyjnego oraz piśmiennictwa ( vide: uzasadnienie). Pojęcie "lekkiego niedbalstwa" nie mieści się w poczynionych przez organ ustaleniach, ponieważ w żadnej mierze nie odnosi się do tego stanowiska i jego wprost nie uzasadnia, a nawet nie wskazuje przesłanek takiej oceny. Strona wskazała iż czwartą przesłanką, która umożliwia przywrócenie terminu, jest przesłanka "uprawdopodobnienia przez zainteresowanego braku swojej winy w uchybieniu terminowi". Zainteresowany jest więc zobowiązany do uprawdopodobnienia istnienia okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w przewidzianym terminie. W konsekwencji to na stronie ciąży obowiązek uwiarygodnienia, przez przedstawienie stosownej argumentacji, że dochowała ona należytej staranności, jednak dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanego i istniejącej przez cały czas, aż do wniesienia wniosku Przepisy KPA stanowią więc o uprawdopodobnieniu, a nie o udowodnieniu braku winy przy czym termin "uprawdopodobnienie" należy do terminów języka prawnego. Pojęcie to nie zostało normatywnie zdefiniowane. Próby określenia pojęcia "uprawdopodobnienie" podjęte zostały w orzecznictwie oraz doktrynie. Zgodnie z poglądem wyrażonym w literaturze przedmiotu, obowiązek uprawdopodobnienia występuje "wówczas, gdy dokładne przeprowadzenie postępowania dowodowego nie jest możliwe lub celowe" (M Podleśny, Uprawdopodobnienie i prawdopodobieństwo w ogólnym postępowaniu administracyjnym, ST 2006, Nr 3, s. 59). Zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego, uprawdopodobnić to "przekonać o prawdopodobieństwie" (S. Doroszewski (red.), Słownik języka polskiego, t. 4, Warszawa 1964, s. 1424). Uwzględniając powyższe, w naukach prawnych przyjmuje się, że przez pojęcie uprawdopodobnienia rozumieć należy zastępczy środek dowodu w znaczeniu ścisłym (zob. W. Siedlecki, Postępowanie cywilne. Zarys wykładu, Warszawa 1977, s. 261) lub też jako surogat dowodu (B. Adamiak, [w:] Adamiak, Borkowski, Komentarz, 2012, s. 282). Podkreśla się, że uprawdopodobnienie - w przeciwieństwie do udowodnienia - nie daje pewności, "lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie" (W. Siedlecki, Postępowanie..., s. 261; Z Resich, Poznanie prawdy w procesie cywilnym, Warszawa 1958, s. 59; co do orzeczeń sądowych w tym względzie, zob.: wyr. NSA z 5.5.1995 r..SA/WR 2223/94. ; wyr. NSA z 11.10.1996 r.. SA/LU 2473/95. ; wyr. NSA z 9.1.1998 r.. III SA 835/96. ). Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu o znaczeniu ścisłym, a więc środkiem niedającym pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Skoro zatem KPA dopuszcza uprawdopodobnienie braku winy, stanowiąc więc wyjątek od zasady dowodzenia, działa tym samym na korzyść strony, pozwalając w określonym wypadku (art. 58 § 1 KPA) na uprawdopodobnienie, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego, zamiast jego udowodnienia . Strona wskazała, iż jest jestem rolnikiem, nie posiada studiów ani specjalistycznego wykształcenia, świat postrzega takim, jakim jest i takie też jest jego życie. Wskazując na zaistniałe okoliczności uzasadniające mój wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji przekonany byłem, że postępuje słusznie wskazując na to co w rzeczywistości miało miejsce w mojej konkretnej sytuacji, jakie były przyczyny uchybienia terminowi jednak spontaniczność i szczerość w złożonych przeze mnie wyjaśnieniach była, jak się okazało nie przyjęta przez organ administracji. Wskazał iż nie jest zdrowym człowiekiem, leczy się co nie zostało wzięte pod uwagę. We wniesionym odwołaniu nie wspominał o tym, gdyż przypuszczał, że kwestie te nie miały większego znaczenia. Jednak znaczenie posiadają ponieważ każda choroba która wprost dotyka bezpośrednio człowieka ma wpływa na jego rzeczywiste funkcjonowanie w społeczeństwie. Z tych też względów dodatkowo przedkładam stosowne zaświadczenie lekarskie oraz historię zdrowia i choroby. Dowód: 1. zaświadczenie lekarskie; 2. historia zdrowia i choroby. Zdaniem strony w jego przypadku została złamana zasada z art.7 k.p.a. czego dowodem jest brak podjęcia przez organ rozpatrujący moje odwołanie wraz z wnioskiem zwrócenie terminu jakichkolwiek czynności o których mówi wskazany przepis procedury. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) "Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej". "Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej" (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Tylko zatem stwierdzenie, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Rozpatrując sprawę w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd podzielił stanowisko Prezesa WUG. Na wstępie podkreślenia wymaga to, że doręczenie stronie korespondencji w zakresie doręczenia przedmiotowych decyzji nie jest sporne w sprawie. W rozpoznawanej sprawie podstawę czynności podejmowanych przez organy administracyjne stanowił art. 58 § 1 Kpa, zgodnie z którym w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z treści powołanego przepisu wynika, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność przy dokonywaniu czynności procesowych oraz fakt, że przeszkoda w terminowym dokonaniu czynności była od niej niezależna. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Nie budzi zatem żadnych wątpliwości, iż ocena, czy zachodzą przesłanki do zastosowania art. 58 Kpa musi odbywać się z odwołaniem do okoliczności konkretnego przypadku. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 Kpa). W razie uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności początkowej dniem, od którego należy liczyć bieg siedmiodniowego terminu jest następny dzień po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu (art. 57 § 1 Kpa). Jednakże zgodnie z art. 58 § 3 Kpa przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Z powołanych przepisów wynika, że zainteresowany wnoszący prośbę o przywrócenie terminu powinien nie tylko uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, ale jednocześnie dopełnić czynności, dla której określony był termin oraz zachować siedmiodniowy, nieprzywracalny już termin od ustania przyczyny uchybienia terminu do jej wniesienia. Obowiązek badania, czy strona dochowała terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, spoczywa na organie administracji. W rozpoznawanej sprawie Prezes WUG uznał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. [...] r. nastąpiło bez jej winy. Przy czym nie jest sporne pomiędzy stronami to iż prośba o przywrócenie terminu została wniesiona w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu Rozważyć zatem należy, czy organ prawidłowo ocenił podawane we wniosku okoliczności mające na celu uprawdopodobnienie braku winy strony skarżącej w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z koniecznością oceny czy w rozpatrywanym przypadku ta okoliczność istotnie zaistniała, przy czym przywrócenie nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna ona uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. W przedmiotowej sprawie wskazywaną przyczyną mającą uprawdopodobnić brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia odwołania była okoliczność nie zapoznania się z treścią decyzji , co miało wynikać z faktu, iż strona pozostawała w błędnym przeświadczeniu, że otrzymała jedną decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. — umarzającą postępowanie w sprawie wydobywania kopaliny bez wymaganej koncesji, podczas gdy doręczone zostały stronie tego samego dnia dwie decyzje tego organu, z których jedna dotyczyła umorzenia postępowania w stosunku do działki nr [...] , zaś druga naliczenia opłaty podwyższonej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji na działkach nr [...] . Strona wskazała bowiem, iż nie zapoznanie się z treścią decyzji było spowodowane efektem doręczenia dwóch decyzji Dyrektora o tej samej sygnaturze. Powyższe skutkowało brakiem zapoznania się "osobiście z treścią otrzymanej decyzji ustalającej podwyższoną, opłatę". Skład orzekający, wbrew argumentom skargi, aprobuje stanowisko Dyrektora WUG, że podawane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności, nie uzasadniały przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Nie można bowiem zaakceptować stanowiska, że okoliczność nie zapoznania się z treścią decyzji będzie uzasadniała przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Podzielić należy argumentację Prezesa WUG że przy ustalaniu braku winy organ administracyjny winien przyjąć "obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy". Natomiast brak winy zachodzi tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. m.in. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeksu postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 334, oraz m.in. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r., II SA/Bk 369/05, LEX nr 173671). Zdaniem Sądu strona dopuściła się w sprawie niedbalstwa, albowiem tak należy ocenić zachowanie strony, która otrzymując korespondencję z organu nawet oznaczoną tymi samymi numerami nie podjęła próby zapoznania się jej treścią. Wskazanie zaś przez organ w pismach do niej kierowanych nawet tożsamych numerów nie usprawiedliwia zaniedbania w zachowaniu w postaci nie zapoznania się treścią korespondencji. Strona nie zachowała obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony która dba należycie o swoje interesy. Wskazać należy, iż strona była powiadomiona o fakcie wszczęcia wobec niej postępowania administracyjnego w zakresie dotyczącym działki nr [...] . W tej sytuacji świadoma prowadzonego wobec niej postępowania administracyjnego dotyczącego działek nr [...] . winna była kontrolować czego dotyczy korespondencja kierowana do niej z organu. W konsekwencji zaistniałych okoliczności zasadnie organ uznał, iż w sprawie nie zaistniały przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Odnosząc się natomiast do argumentacji skargowej co do złego stanu zdrowia strony i brania odpowiednich lekarstw mogących mieć wpływ na jej funkcjonowanie to Sąd zauważa iż argumenty te nie były podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a w tym jedynie zakresie kontroli Sądu podlega ocena, czy organy prawidłowo oceniły czy zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu. Skoro zatem z samego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania okoliczności te nie wynikały to obecne ich podnoszenie jako spóźnione pozostaje bez znaczenia dla oceny legalności spornego postanowienia. W tym stanie rzeczy, gdy zaskarżone postanowienie nie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, w tym z art. 7 k.p.a które to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd skargę oddalił.