III SA/Gl 405/25

PostanowienieWSA w Gliwicach2025-07-07

Skład orzekający: Adam Gołuch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady gminy w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania podlega odrzuceniu z powodu powagi rzeczy osądzonej lub braku interesu prawnego skarżącego, gdy podobna skarga na tę samą uchwałę została już prawomocnie oddalona przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady gminy podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą została już prawomocnie osądzona, co wynika z art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Sąd, który prawomocnie oddalił skargę na akt prawa miejscowego, jest związany dokonanymi wcześniej ocenami w zakresie legalności tego aktu, a kolejna skarga może być rozpoznana jedynie w granicach naruszenia indywidualnego interesu skarżącego. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał naruszenia swojego indywidualnego interesu prawnego, co uzasadnia odrzucenie skargi.
Stan faktyczny
Grupa mieszkańców wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta Katowice w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania. Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi, powołując się na powagę rzeczy osądzonej i brak interesu prawnego skarżących. Wskazano, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2024 r. oddalił skargę Prokuratora Okręgowego na tę samą uchwałę, a wyrok ten jest prawomocny.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 300 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. M., O.B., A.K., M. P.(reprezentanta grupy mieszkańców) na uchwałę Rady Miasta Katowice z dnia 27 lipca 2023 r. nr LXVI/1387/23 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 300 zł (słownie: trzysta złotych). Pismem z 18 lutego 2025 r. B. M., O. B., A. K., M. P. (reprezentanta grupy mieszkańców) wnieśli skargę na uchwałę Rady Miasta Katowice z dnia 27 lipca 2023 r. nr LXVI/1387/23 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Czeladzi wniosła o jej odrzucenie wskazując na: - powagę rzeczy osądzonej zgodnie z art. 101 ust. 2 Ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm., dalej u.s.g) - brak interesu prawnego strony skarżącej, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. akt III SA/GL 1085/23, ze skargi Prokuratora Okręgowego w Katowicach na powyższą uchwałę wyrokiem z 3 kwietnia 2024 r. skargę oddalił. Wyrok jest prawomocny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Zgodnie zaś z art. 101 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego (ust. 1). Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił (ust. 2). Zgodnie z tezą zawartą w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 maja 2020 r. III SA/Gl 862/19 jeżeli o legalności aktu prawa miejscowego orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił, to sąd ten orzekając później, ze skargi innego podmiotu, jest związany dokonanymi wcześniej ocenami wyroku oddalającego skargę na ten akt, które odnoszą się do ustaleń dotyczących praw i obowiązków ogółu jego adresatów, a kolejną skargę może rozpoznać w granicach, w jakich nie była rozpoznawana wcześniej, to jest naruszenia indywidualnego interesu skarżącego. Przeszkodą dla merytorycznego rozpoznania skargi na uchwałę Rady Miasta Katowice z dnia 27 lipca 2023 r. nr LXVI/1387/23 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania stanowi fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1085/23 oddalił skargę innego podmiotu wniesioną na ww. uchwałę, którą zaskarżono wówczas w całości. Wyrok ten jest prawomocny. Tym samym prawidłowość kwestionowanej obecnie przez stronę skarżącą przedmiotowej uchwały została przesądzona prawomocnym wyrokiem tut. Sądu, o którym mowa powyżej, co stanowi negatywną przesłankę do wydania ponownie orzeczenia w tym przedmiocie. Złożenie nowej skargi przez innego skarżącego nie znosi tej przeszkody, ponieważ tut. Sąd już wypowiedział się co do meritum sprawy, a zastosowanie kryterium podmiotowego do badania dopuszczalności skargi nie zmienia tej okoliczności. Istotne jest bowiem brzmienie wyroku, tj. oddalenie skargi – co świadczy o rozstrzygnięciu merytorycznym, niezależnie od tego, czy i ewentualnie w jakim zakresie sporządzono uzasadnienie tego wyroku. Jak się podnosi w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. m.in. wyrok NSA z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OSK 212/19, lex nr 2656496) powaga rzeczy osądzonej, o której stanowi norma art. 101 ust. 2 usg, dotyczy sprawy, w której sąd administracyjny rzeczywiście orzekał i skargę oddalił, z wyłączeniem oceny naruszeń indywidualnych praw poszczególnych podmiotów. To oznacza, że jeżeli o legalności aktu prawa miejscowego orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił, to sąd ten orzekając później, ze skargi innego podmiotu, jest związany dokonanymi wcześniej ocenami w zakresie, o którym mowa, a kolejną skargę może rozpoznać w granicach, w jakich nie była rozpoznawana wcześniej, to jest naruszenia indywidualnego interesu skarżącego. Analiza przedmiotu zaskarżenia obu skarg nie budzi wątpliwości i dotyczy tej samej uchwały Rady Miasta Katowice z dnia 27 lipca 2023 r. nr LXVI/1387/23 w w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania, którą opublikowano w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego z 2023 r. poz. 6064 ze zm. Kolejno zatem Sąd bada, czy interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - dalej: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 (akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej) i 6 (akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej), nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia to naruszenie przysługującej podmiotowi z mocy prawa ochrony. Ma ono miejsce w sytuacji, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone jakieś prawo podmiotu, wynikające z przepisów prawa materialnego, względnie zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na nim ciążący. Dla skutecznego wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. konieczne jest zatem wykazanie przez stronę, że właśnie wskutek podjęcia zaskarżonej uchwały został naruszony jej konkretny interes prawny lub uprawnienie przez ograniczenie lub pozbawienie uprawnień wynikających z przysługującego mu prawa. Innymi słowy, należy wykazać, że wskutek podjęcia kontestowanej uchwały doszło do naruszenia konkretnego i aktualnego, prawem chronionego interesu lub uprawnienia podmiotu wnoszącego skargę oraz wskazać naruszenie przez organ gminy konkretnego przepisu prawa materialnego, wpływającego negatywnie na sytuację prawną skarżącego (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z 26 lipca 2022 r. sygn. akt II SA/Gd 588/22). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała naruszenia jej interesu prawnego lub uprawnienia polegającego na istnieniu związku między zaskarżoną uchwałą a jej własną, indywidualną sytuacją prawną. Należy przy tym zaznaczyć, że taki związek musi istnieć w chwili podejmowania uchwały, a nie w przyszłości i powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia konkretnych uprawnień albo nałożenia konkretnych obowiązków. Przy korzystaniu z art. 101 ust. 1 u.s.g. należy bowiem wykazać już dokonane uchwałą organu gminy, a nie tylko ewentualnie zagrażające naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu wnoszącego skargę. Zdarzenia przyszłe i niepewne nie mogą bowiem przesądzać o przyznaniu skarżącemu legitymacji do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała ażeby przysługiwał jej interes prawny do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miasta Katowice z dnia 27 lipca 2023 r. nr LXVI/1387/23 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania. W ocenie Sądu regulacja, zawarta w zaskarżonej uchwale, w żaden sposób nie wpływa na indywidualną sytuację prawną strony skarżącej. Nie ogranicza, ani nie pozbawia go konkretnych uprawnień mających oparcie w przepisach prawa materialnego, nie nakłada także na niego żadnych obowiązków. Wskazane w skardze przyczyny zaskarżenia przedmiotowej uchwały, dotyczące ewentualnych przyszłych skutków zawartych w niej warunków, nie dotyczą interesu prawnego strony skarżącej, a jedynie jej interesu faktycznego. Z uwagi zatem na brak interesu prawnego strony skarżącej we wniesieniu skargi na uchwałę Rady Miasta Katowice z dnia 27 lipca 2023 r. nr LXVI/1387/23 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania nie może być mowy o rozpoznaniu niniejszej skargi w oparciu o badanie naruszenia indywidualnego interesu prawnego strony skarżącej Mając na względzie powyższe rozważania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w punkcie 1 postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło