III SA/Gl 420/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Ewelina Cyroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2026 r. sprawy ze skargi K. M. (M.) na pismo Dziekana Wydziału [...] w K. z dnia 3 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów 1) uchyla zaskarżone pismo oraz poprzedzające je decyzję Dziekana Wydziału [...] w K. z dnia 25 kwietnia 2025 r. nr [...], 2) zasądza od Dziekana Wydziału [...] w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 31 marca 2025r. K.M. (dalej: Skarżący) złożył skargę na decyzję z 3 marca 2025r. nr [...] Prodziekana ds. studentów Wydziału Nauk [...] Akademii [...] im. [...] w K. (dalej: Prodziekan) w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji o skreśleniu Skarżącego z listy studentów. Rozstrzygnięcie miało miejsce w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 25 kwietnia 2024 r. Dziekan Wydziału Nauk [...] Akademii [...] w K. wydał decyzję o skreśleniu Skarżącego z listy studentów. Następnie pismem z 27 czerwca 2024r. Skarżący złożył odwołanie. W kolejnym piśmie z 28 sierpnia 2024r. Skarżący zwrócił się do Dziekana Wydziału [...] Akademii [...] (dalej: Dziekan) z prośbą o przedłużenie terminu spłaty zaległości finansowych, a w piśmie z 7 września 2024r. podanie w tej sprawie Skarżący złożył także do Kanclerza. Podaniem z 13 listopada 2024r. Skarżący zwrócił się do Dziekana o możliwość spłaty zadłużenia w terminie późniejszym. Pismem (data wpływu 26 listopada 2024r.) Skarżący poinformował o objęciu go postępowaniem upadłościowym na podstawie przepisów o upadłości konsumenckiej. Kwestor w piśmie z 17 stycznia 2025r. poinformował Skarżącego, że 18 grudnia została podjęta decyzja odmowna w sprawie wniosku o uchylenie decyzji o skreślenie z listy studentów, która wynikała z istotnych zaległości w opłatach czesnego. W dniu 25 stycznia 2025r. Skarżący zwrócił się do Akademii [...] w K. z żądaniem wyjaśnienia jego statusu studenta. W odpowiedzi na to pismo Prodziekan pismem z 3 marca 2025r. poinformował Skarżącego, że decyzja o jego skreśleniu z listy studentów stała się prawomocna. Wobec tego jakakolwiek dalsza korespondencja w sprawie dalszego studiowania na Uczelni nie może wpłynąć na zmianę stanowiska Uczelni. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżący zaskarżył decyzję Prodziekana w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji o skreśleniu z listy studentów w całości zarzucając jej: l Naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, a to: 1. art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (da!ej: k.p.a.) przez jego niezasadne zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Dziekana Wydziału Nauk [...] Akademii [...] w K. z dnia 25 kwietnia 2024r. w przedmiocie skreślenia Skarżącego z listy studentów w sytuacji gdy prawidłowe było uchylenie tej decyzji i umorzenie postępowania w przedmiocie skreślenia z listy studentów w całości, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy i kontynuowanie studiów przez Skarżącego; 2. art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym całkowite pominięcie iż: - Skarżący wysłał w dniu 23 kwietnia 2024r. do pracowników uczelni (dziekanat) e-mail z prośbą o wstrzymanie procedowania skreślenia z listy studentów, ponieważ czeka na zatwierdzenie finansowania opłat za studia z sieci szpitali A; - brak finansowania studiów nie nastąpił z winy Skarżącego gdyż nie miał wpływu na to, że sieć szpitali A, która miała finansować jego studia wycofała się z ustaleń, a Uczelnia zwlekała z przekazaniem odpowiednich dokumentów w celu uzyskania finansowania z ww. sieci szpitali; - cały czas utrzymywano Skarżącego w przekonaniu, że jego pisma powodują, iż decyzja o skreśleniu z listy studentów z dnia 25 kwietnia 2024 r. nie jest ostateczna, co znajdowało potwierdzenie w wielu wiadomościach e-maii od pracowników uczelni; - dopuszczono Skarżącego do zaliczenia przedmiotów w sesji letniej roku akademickiego 2023/2024 oraz wpisano na V rok studiów, czyli na rok akademicki 2024/2025, a także wpisano na semestr letni 2024/2025 pomimo tego, że rzekomo decyzja z dnia 25 kwietnia 2024r. ,jak twierdzi Prodziekan, jest prawomocna już przed zakończeniem roku akademickiego 2023/2024; - decyzję z dnia 17 stycznia 2025r. podtrzymującą decyzję z dnia 25 kwietnia 2024r. podjął Kwestor, czyli organ do tego nieuprawniony; - przez cały czas do chwili gdy Skarżący odebrał skarżoną decyzję naliczane były opłaty za studia (czesne), nawet w lutym 2025r.; - decyzja z dnia 25 kwietnia 2024r. została Skarżącemu prawidłowo doręczona listownie dopiero w dniu 24 stycznia 202 r.; - nie jest możliwe, aby decyzja z dnia 25 kwietnia 2024r., wróciła po dwukrotnej awizacji w dniu 8 maja 2024r., gdyż od 25 kwietnia 2024r. do 8 maja 2024r. nie minęło nawet 14 dni przeznaczone na awizacje przesyłki pocztowej; 3. art. 8 k.p.a. poprzez brak prowadzenia postępowania w sprawie w sposób budzący zaufanie bez kierowania się zasadami bezstronności i równego traktowania, co przełożyło się na utrzymanie w mocy decyzji o skreśleniu Skarżącego z listy studentów i brak wzięcia pod uwagę, że przez okres od wydania decyzji o skreśleniu z listy studentów do wydania skarżonej decyzji Skarżący miał możliwość podchodzenia do egzaminów pomimo tego, że organ obecnie twierdzi, iż nie jest studentem oraz braku wzięcia pod uwagę, że brak zapłaty opłat związanych z odbywaniem studiów nie nastąpił z jego winy; 4. art. 107 § 1 k.p.a. poprzez brak ujęcia w skarżonej decyzji wszystkich wymaganych elementów, w tym powołania podstawy prawnej lub faktycznej; 5. art. 127 § 2 i art. 132 § 1 k.p.a. poprzez rozpatrzenie odwołania Skarżącego - pismo z dnia 25 stycznia 2025r. przez Prodziekana, podobnie jak pisma z dnia 26 listopada 2024r. przez Kwestora Uczelni pismem z dnia 17 stycznia 2025 r., w sytuacji gdy odwołanie Skarżącego powinno zostać rozpatrzone przez Rektora jako organ wyższej instancji, jeśli decyzja o skreśleniu Skarżącego z listy studentów zostaje podtrzymana; II. Naruszenie przepisów prawa materialnego: 1. Art. 108 ust. 2 pkt 2 i 3 oraz pkt 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz § 27 ust. 3 i § 13 ust. 3 lit a) w zw. z § 13 ust. 4 i 5 Regulaminu Studiów Akademii [...] z dnia 1 października 2023 r. poprzez ich błędne zastosowanie, w sytuacji, gdy Skarżący nie powinien zostać skreślony z listy studentów: III. Błędy w ustaleniach faktycznych, a to przyjęcie przez organ, że decyzja z dnia 25 kwietnia 2025 r. stała się prawomocna i istniały przesłanki do skreślenia Skarżącego z listy studentów a także, że nie jest studentem uczelni pomimo tego, że został dopuszczony do egzaminów w sesji letniej 2023/2024 oraz wpisany na rok IV w roku akademickim 2024/2025 i dopuszczony przez chwilę do zajęć grupowych w semestrze letnim 2024/2025, jak również, że decyzja z dnia 25 kwietnia 2024r. została doręczona w maju 2024 r., w sytuacji gdy została prawidłowo doręczona dopiero w dniu 24 stycznia 2025 r. W oparciu o tak sformułowane zarzuty Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej jej decyzji Dziekana Wydziału Nauk [...] Akademii [...] w K. z dnia 25 kwietnia 2024r. Skarżący wniósł także o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi: - decyzji z dnia 25 kwietnia 2024r. w celu wykazania faktu skreślenia Skarżącego z listy studentów z uwagi na niewniesienie opłat związanych z odbywaniem studiów; - korespondencję e-mall z dnia 23 kwietnia 2024r. w celu wykazania faktu poinformowania uczelni o możliwości pozyskania finansowania kształcenia przez sieć szpitali A; - odwołania z dnia 27 czerwca 2024 r. w celu wykazania faktu złożenia kolejnego odwołania na uczelni, zgodnie z informacjami otrzymanymi od pracowników uczelni; - screeny z systemu uczelnianego w zakresie ocen w celu wykazania faktu uzyskania zaliczeń przedmiotów w semestrze letnim 2023/2024 oraz wpisanie Skarżącego na IV rok studiów; - pisma z dnia 7 września 2024 r. w celu wykazania faktu skierowania przeze Skarżącego pisma do Kanclerza Uczelni w celu przedłużenia spłaty zadłużenia; - pisma syndyka z 12 grudnia 2024 r. w celu wykazania faktu poinformowania uczelni przez syndyka o ogłoszeniu upadłości Skarżącego oraz możliwości zgłoszenia wierzytelności; - pisma z dnia 26 listopada 2024r. wraz z decyzją Kwestora z dnia 18 grudnia 2024r. w celu wykazania faktu poinformowania przez Skarżącego uczelni o jego upadłości i wystosowaniu prośby o nieskreślaniu go z listy studentów; - postanowienia z dnia 30 sierpnia 2024r. w sprawie ogłoszenie upadłości konsumenckiej w celu wykazania faktu ogłoszenia upadłości konsumenckiej wobec Skarżącego osoby; - pisma z dnia 17 stycznia 2024r. w celu wykazania faktu: wydania przez Kwestora uczelni decyzji o podtrzymaniu decyzji Władz uczelni o skreśleniu mnie z listy studentów oraz odrzuceniu mojego podania; - korespondencję w sprawie urlopu dziekańskiego w celu wykazania faktu warunków udzielenia urlopu dziekańskiego, żądania spłaty całości zadłużenia, kolejny raz poinformowanie, że każde odwołanie Skarżącego powoduje wydłużenie terminu uprawomocnienia decyzji; -screen z systemu uczelnianego w celu wykazania faktu chwilowego dopuszczenia Skarżącego do zajęć w II semestrze roku akademickiego 2024/2025; - screeny z systemu uczelnianego w zakresie opłat w celu w celu wykazania faktu naliczania na bieżąco opłat za studia pomimo twierdzenia przez uczelnię, że Skarżący został skreślony z listy studentów; - decyzja z dnia 3 marca 2025r. w celu wykazania faktu: utrzymanie w mocy decyzji o skreśleniu mnie ż listy studentów. W uzasadnieniu skargi Skarżący zawarł dalszą argumentację skargi. W odpowiedzi na skargę Rektor Akademii [...] w K. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie jej oddalenie oraz zasądzenie od Skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu Rektor podniósł, że wniesienie w niniejszej sprawie skargi jest niedopuszczalne, a przytoczone w niej argumenty w całej rozciągłości są chybione i nie zasługują na uwzględnienie. Decyzja z 24 kwietnia 2024r. wydana przez Dziekana Wydziału Nauk [...] Akademii [...] w K. o skreśleniu Skarżącego z listy studentów stała się ostateczna z uwagi na jej nie zaskarżenie w terminie. Pismo z 3 marca 2025r., od którego Skarżący wnosi obecnie skargę, nie było decyzją - wydaną przez organ II instancji, albowiem postępowanie odwoławcze nie zostało skutecznie zainicjowane przez Skarżącego w przewidzianym przepisami terminie. W tych warunkach skarżącemu skarga nie przysługuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia administracyjne (por. art. 3 § 2 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Sąd administracyjny zgodnie z art. 133 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Sąd administracyjny nie może więc ustalać samodzielnie stanu faktycznego. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z 9 lipca 2008 r., II OSK 795/07). Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd podziela stanowisko Skarżącego, iż pismo Prodziekana z 3 marca 2025r. stanowi decyzję administracyjną w rozumieniu art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks Postępowania Administracyjnego  (tekst jedn. Dz. U. z 2025r. poz. 1691; dalej: k.p.a.). Stanowi on, że organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Wobec powyższego stwierdzić należy, że akt Prorektora jest w istocie decyzją administracyjną, choć obarczoną istotnymi wadami. Akt ten jest bowiem jednostronnym, władczym rozstrzygnięciem o prawach i obowiązkach Skarżącego. Materialnoprawną podstawę kontrolowanej decyzji o skreśleniu Skarżącego z listy studentów stanowił art. 108 ust. 2 pkt. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 z późn. zm.; dalej: p.s.z.n.). Z jego treści wynika, że student może być skreślony z listy studentów w przypadku niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Jednocześnie według art. 108 ust. 3 p.s.z.n. skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej. Przed przystąpieniem do rozpatrzenia sprawy zaznaczyć należy, po pierwsze, przy wydawaniu decyzji o skreśleniu studenta z listy studentów powinno się stosować przepisy k.p.a. Oznacza to, że rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach studentów, jak i postępowania w których one zapadają muszą zachować choćby minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony, przy zachowaniu autonomii uczelni (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 listopada 2000 r., sygn. akt SK 19/99, OTK Nr 7, poz. 258). Po drugie, decyzja o skreśleniu z listy studentów w przypadku niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów ma charakter uznaniowy. Wobec tego - co stwierdził NSA w wyroku z 23 lipca 2024 r., III OSK 2842/22 - uznaniowy charakter tej decyzji oznacza, że organ uczelni orzekając w konkretnej sprawie może, ale nie musi skreślić studenta z listy studentów. Wybór taki nie może być jednakże dowolny i musi wynikać z wszechstronnego oraz dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych danej sprawy, odzwierciedlonego następnie w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia. Po trzecie zaś, aby nie doszło do przekroczenia granic uznania administracyjnego, organ powinien zgodnie z art. 7 i art. 77 k.p.a. podjąć wszelkie kroki do wyjaśnienia sprawy, ocenić w swobodny a nie dowolny sposób zebrany materiał dowodowy nie naruszając przy tym art. 80 k.p.a., a następnie uzasadnić swoje rozstrzygnięcie zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. Uznanie administracyjne nie oznacza bowiem dowolności organu administracji publicznej co do wyboru rodzaju rozstrzygnięcia. Działając w ramach uznania administracyjnego organ nie przestaje być związany zasadą prawdy obiektywniej, o której mowa w art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. Winien zatem, gromadząc w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy, podjąć wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywatela. Z uzasadnienia decyzji uznaniowej musi wynikać, że organ nie pozostawił poza swoimi rozważaniami argumentów podnoszonych przez stronę, nie pominął istotnych dowodów lub nie dokonał oceny tego materiału wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego. (por. wyrok WSA w Łodzi z 10 marca 2020 r., III SA/Łd 969/19). Po czwarte, sądowa kontrola decyzji uznaniowych – na co zwrócił uwagę NSA w wyroku z 23 lipca 2024 r., III OSK 2842/22 - obejmuje zbadanie, czy wydanie decyzji poprzedzone zostało prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, tzn. czy organ w sposób wyczerpujący zebrał materiał dowodowy i rozważył wszystkie okoliczności mogące mieć wpływ na wybór rozstrzygnięcia - w tej sprawie rozstrzygnięcia o skreśleniu z listy studentów. Znaczenie w kontrolowanej sprawie ma to, że była ona wszczynana z urzędu. Za datę wszczęcia postępowania z urzędu należy uznać dzień pierwszej czynności urzędowej dokonanej w sprawie, której postępowanie dotyczy, przez organ do tego uprawniony, działający w granicach przysługujących mu kompetencji pod warunkiem, że o czynności tej powiadomiono stronę (postanowienie NSA z 4 marca 1981 r., SA 654/81, ONSA 1981, Nr 1, poz. 15). Tymczasem w aktach sprawy nie ma zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie skreślenia Skarżącego z listy studentów. Brak jest także w aktach administracyjnych dowodu z wykonania przez organ obowiązków objętych zasadą czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym, wyznaczoną w art. 10 § 1 k.p.a. Wynika z niego, że organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Jedynie w sytuacjach określonych w art. 10 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej może odstąpić od zasady określonej w § 1, czyli gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia, zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną. Nadto przepis art. 10 § 3 k.p.a. w sytuacjach określonych w § 2 nakłada na organ administracji publicznej dodatkowy obowiązek związany z utrwaleniem tej sytuacji w aktach sprawy, w drodze adnotacji. Dotyczy to zarówno postępowania przed organem pierwszej instancji jak i drugiej instancji, na co wskazuje użycie przez ustawodawcę w art. 10 § 1 k.p.a. zwrotu "przed wydaniem decyzji". Sąd podkreśla, że zasada czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym ma charakter szczególny. Wiąże się to ze specyfiką postępowania administracyjnego, gdzie organ administracji publicznej występuje w procesie jako rzecznik interesu publicznego i jednocześnie jest powołany do rozstrzygnięcia sprawy. Dalej, w przekazanych Sądowi aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek materiału dowodowego pozwalającego Sądowi dokonać kontroli wydanych w sprawie decyzji. Tym bardziej, że one także uchybiają art. 107 k.p.a. Wymieniony przepis określa elementy niewadliwej pod względem formalnym decyzji, w tym uzasadnienie faktyczne i prawne. Stanowi ono wyjaśnienie podjętego przez organ rozstrzygnięcia, które powinno mieć swoje umocowanie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Godzi się przypomnieć, że zgodnie z przepisem art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera takich elementów, w szczególności w sferze uzasadnienia faktycznego. Skoro przesłanką skreślenia Skarżącego z listy studentów było stwierdzenie przez organ okoliczności zalegania przez Skarżącego z opłatami za studia, to należało wykazać w materiale dowodowym oraz w uzasadnieniu decyzji nie tylko jaka jest wysokość należnych opłat ale i za jakie okresy. To należało odnieść do stosownych regulacji prawnych, w tym mających charakter aktów zakładowych (postanowień regulaminu uczelni, umowy etc.). W ocenie Sądu - z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. - organ nie wyjaśnił i nie uzasadnił w dostateczny sposób faktycznych podstaw skreślenia skarżącego z listy studentów Z akt sprawy wynika także, że wszelka korespondencja prowadzona była w formie elektronicznej, poprzez e-mail. Wobec tego nie wiadomo nie tylko jak, kiedy i gdzie została wysłana decyzja z 25 kwietnia 2024r., ale też kiedy została skutecznie przez Skarżącego odebrana. Ma to istotne znaczenie wobec tego, że organ utrzymuje o uzyskaniu przez nią ostateczności i tym samym niedopuszczalności wniesienia odwołania. Brak jest również w aktach sprawy potwierdzenia doręczenia jakiejkolwiek przesyłki listowej pomimo tego, że na stosowanie tej formy doręczenia pism wskazuje Skarżący w skardze. Dodać należy, że według art. 17 ust. 1 pkt. 2 p.s.w.n. organami uczelni niepublicznej są rektor i senat. Natomiast – o czym stanowi art. 17 ust. 2 p.s.w.n. - statut uczelni może przewidywać również inne organy uczelni. W badanej sprawie zarówno decyzję w pierwszej jak i drugiej instancji wydał Prodziekan. Wobec braku w aktach sprawy statutu Akademii [...] Sąd nie miał możliwości dokonania kontroli prawidłowości wydania decyzji także pod względem właściwości organów uczelni. Przedstawione wady zaskarżonej decyzji natury proceduralnej są na tyle istotne, że przedwczesne jest wnikanie w zagadnienia materialnoprawne. Wskazane uchybienia mają istotny wpływ na wynik sprawy, co powoduje, iż zaskarżona decyzja nie poddaje się kontroli Sądu i jako taka nie może się ostać w obrocie prawnym. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ winien uwzględnić ocenę prawną zawartą w niniejszym orzeczeniu i prawidłowo przeprowadzić postępowania w sprawie skreślenia Skarżącego z listy studentów. Końcowo Sąd zauważa, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zakres postępowania dowodowego wyznacza art. 106 § 3 p.p.s.a. Ma ono wyłącznie charakter uzupełniający, ograniczający się do dowodów z dokumentów i co więcej, nie służy ustalaniu stanu faktycznego sprawy administracyjnej, albowiem rolą i zadaniem sądu pierwszej instancji jest kontrola prawidłowości jego ustalenia przez organ, nie zaś wyręczanie w tym względzie organu administracji właściwego do załatwienia sprawy. Przepis ten wprowadza odstępstwo od zasady orzekania przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a.), a więc na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania toczącego się przed tymi organami. W kontrolowanej sprawie Sąd nie uznał za zasadne przeprowadzanie dowodów z dokumentów, których wyliczenie zawarł Skarżący w sprawie. Wobec stwierdzonych braków w aktach administracyjnych oznaczałoby to de facto ich kompletowanie, a to jest zadaniem organu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję w całości. O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200 p.p.s.a.