III SA/Gl 423/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2016 r. przy udziale - sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. . U z a s a d n i e n i e Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. po rozpatrzeniu odwołania Z. G. , od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z [...] . nr [...] , określającej: - należne do zapłaty zobowiązanie podatkowe w związku z art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. nr 177,poz. 1054 z późn. zm. – zwanej dalej ustawą o VAT), wynikające z wymienionych faktur wystawionych w listopadzie 2011 r. w łącznej wysokości 31.630 zł: - nr [...] z 2 listopada 2011 r., - nr [...] z 3 listopada 2011 r., - nr [...] z 3 listopada 2011 r., - nr [...] z 4 listopada 2011r.. - nr [...] z 4 listopada 2011 r., - nr [...] z 9 listopada 2011 r., - nr [...] z 9 listopada 2011 r.. - nr [...] z 9 listopada 2011 r.. - nr [...] z 9 listopada 2011 r., - nr [...] z 15 listopada 2011 r., - nr [...] z 26 listopada 2011 r., - kwotę różnicy podatku VAT, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT , stanowiącą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym (do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy) za grudzień 2011 r. w wysokości 589 zł, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Stan sprawy jest następujący: W wyniku kontroli u Z. G. przeprowadzonej przez pracowników Urzędu Skarbowego w M. w zakresie rozliczenia z budżetem państwa podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 2011r. stwierdzono iż Z. G. za listopad 2011 r. zawyżył: podatek naliczony o łączną kwotę 31.073 zł , wynikającą: z trzech faktur VAT wystawionych przez "A" , C. ul. [...] dot. zakupu drewna sosnowego, palet drewnianych (desek) oraz nadstawek paletowych, na łączną kwotę podatku VAT 22.310 zł, - z faktury VAT wystawionej przez "B" , P. , ul. [...] dot. zakupu usługi przecierania drewna, na kwotę podatku VAT 828 zł, - z faktury VAT wystawionej przez "C" , ul. [...] dot. zakupu drewna sosnowego, na kwotę podatku VAT 7.935 zł. Uznano, że zakup towarów w "A" , nie miał miejsca w rzeczywistości, gdyż firma ta była podmiotem nieistniejącym, a organ stwierdził brak podstaw do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach wystawionych przez tą firmę, powołano się na art. 88 ust. 3 a pkt 1 lit. a ustawy o VAT, zgodnie z którym podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego nie stanowią faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący. W zakresie firmy "C" uznano, iż zakup towaru nie został dokonany, a transakcje miały charakter pozorny. Stwierdzając brak podstaw do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach wystawionych przez firmę "C" , powołano się na art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a cyt. ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego nie stanowią faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności. Nadto organ podatkowy zakwestionował usługę przecierania drewna uznając ją za czynność fikcyjną. Podkreślono, iż Z. G. nie posiadał drewna od P.D., przy czym nie wskazał innego źródła pochodzenia tegoż drewna. W zakresie podatku należnego uznano, że Z. G. podatek ten zawyżył o łączną kwotę 30.595 zł wynikająca z: - trzech faktur VAT, wystawionych na rzecz C" , dot. sprzedaży modeli korpusu przekładni, modeli pokrywy przekładni oraz bali sosnowych, na łączną kwotę podatku VAT 16.330 zł, - trzech faktur VAT, wystawionych na rzecz ""D" " J. B., B. B. Sp.j., N. , dot. sprzedaży desek, pryzmy oraz oflisu sosnowego, na łączną kwotę podatku VAT 2.283,65 zł, - dwóch faktur VAT, wystawionych na rzecz ""E" " S.C. D. C. , R. C. , G. , dot. sprzedaży usługi cięcia i sortowania drewna oraz sprzedaży desek paletowych i pryzmy, na łączną kwotę podatku VAT 2.137,52 zł, - faktury VAT, wystawionej na rzecz "B" , dot. sprzedaży drewna sosnowego, na kwotę podatku VAT 1.794 zł, - faktury VAT, wystawionej na rzecz "F" W. , dot. wykonania usług - prace montażowe w "G" , na kwotę podatku VAT 8.050 zł, Uznano, że wykazana przez Z. G. sprzedaż na rzecz opisanych kontrahentów nie została wykonana, wystawione faktury stanowiły "puste faktury" dokumentujące fikcyjne transakcje, które w rzeczywistości nie miały miejsca. W dniu 25 kwietnia 2013r. Z. G. złożył korektę deklaracji VAT-7 za listopad 2011 r., w której częściowo uwzględniając ustalenia kontrolne, wykazał: - podatek należny w kwocie 11.198 zł, niższej od pierwotnie zadeklarowanej o 19.806 zł (łączna kwota podatku należnego wynikająca: z trzech faktur VAT wystawionych na rzecz "C" , z trzech faktur VAT wystawionych na rzecz Sp.j. ""D" " oraz z jednej faktury VAT nr [...] wystawionej na rzecz S.C. ""E" "), - podatek naliczony z przeniesienia z poprzedniego okresu rozliczeniowego w kwocie 0 zł, - podatek naliczony w kwocie 8.956 zł, niższej od pierwotnie zadeklarowanej o 22.310 zł (kwota podatku wynikająca z trzech faktur VAT wystawionych przez Firmę ""A" "), - łączny podatek naliczony do odliczenia w kwocie 8. 956 zł, - zobowiązanie podatkowe w kwocie 2.242 zł. W dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. decyzją nr [...] dokonał rozliczenia w podatku od towarów i usług za listopad 2011 r., uwzględniając złożoną przez Z. G. korektę deklaracji VAT-7 za wskazany miesiąc oraz zmianę wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z przeniesienia z poprzedniego miesiąca, w efekcie czego określił w innej wysokości kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. Organ pierwszej instancji powołując się na fakt wystawienia w badanym miesiącu przez Stronę na rzecz: "F" P.P.H.U. "C" , Sp. j. ""D" ", S.C. ""E" " oraz P.P.H.U. ""H" " E. L. faktur VAT z wykazanym w nich podatkiem należnym, określił należne do zapłaty zobowiązanie na podstawie przepisu art. 108 ust. 1 powołanej ustawy o podatku od towarów i usług. Dyrektor Izby Skarbowej w K. po zapoznaniu się z aktami sprawy oraz argumentami podniesionymi w odwołaniu, decyzją nr [...] z [...] r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia celem przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. Realizując zalecenia zawarte w opisanej decyzji organu drugiej instancji Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. dokonał następujących czynności: - w dniu [...] r. przesłuchano w charakterze Strony Z. G. , na okoliczność prowadzonej działalności gospodarczej w 2011 r., - w celu ustalenia ewentualnego faktu prowadzenia przez Z. G. działalności gospodarczej w 2011r. w K. przy ul. [...] , dokonano przesłuchania osób będących bezpośrednimi sąsiadami wskazanej nieruchomości, tj: - w dniu [...] r. przesłuchano w charakterze świadka A. S. , zam. w K. przy ul. [...], - w dniu [...] r. przesłuchano w charakterze świadka A.K., zam. w K. przy ul. [...], - ustalił, iż F.H. ""A" " J. Z. , C. , ul. [...] była podmiotem nieistniejącym, - włączył do akt sprawy ostateczne decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z [...] r. wydane dla P. D. w zakresie podatku od towarów i usług za m-ce: lipiec - sierpień oraz listopad - grudzień 2011 r., - w dniu [...] r. przesłuchano w charakterze świadka E. D. w zakresie kontaktów handlowych z Z. G. , - dokonano analizy zgromadzonego materiału dowodowego pod katem rzeczywistego wykonania usługi przetarcia drewna przez "B" na rzecz Z. G. ; - pismem z [...] r. zwrócono się do Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. o przeprowadzenie czynności sprawdzających w Firmie "F" w celu ustalenia faktur kosztowych na zakup materiałów budowlanych wykorzystywanych podczas prac montażowych w "G" ; - w związku ze złożonym w dniu [...] r. oświadczeniem R. J. , zwrócono się pismem z [...] r. do ""I" " Sp. j. o udzielenie informacji i przesłanie dokumentów dot. przeprowadzonej w 2011 r. transakcji z firmą ""F" "; - dokonano analizy zgromadzonego materiału dowodowego pod katem rzeczywistego wykonania usługi przez Stronę, na rzecz firmy ""F" " dot. prac montażowych na obiekcie "G" ; - w dniu [...] r. przesłuchano w charakterze świadka J. F. właściciela "C" , na okoliczność transakcji zwieranych ze Stroną; - włączono do akt sprawy protokoły z przesłuchania: z dnia [...] r. B. B. oraz J. B. współwłaścicieli Sp.j. ""D" " oraz protokół z przesłuchania w dniu [...] r. R.D. - pracownika Sp.j. ""D" "; - włączono do akt sprawy protokół z przesłuchania w charakterze świadka Z. Ć. , przeprowadzonego w dniu [.. .] r. przez pracowników Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. ; - dokonano szczegółowej analizy materiału dowodowego dotyczącego transakcji sprzedaży drewna przez Stronę na rzecz: P.H.U. "C" , Sp. j. ""D" ", S.C. ""E" " oraz P.P.H.U. ""B" ". Na podstawie całego materiału dowodowego Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. decyzja z dnia [...] r. nr [...] dokonał rozliczenia w podatku od towarów i usług za listopad 2011r., uwzględniając złożoną przez Z. G. korektę deklaracji VAT-7 za wskazany miesiąc. Strona, nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 29 lipca 2015r. złożyła odwołanie od opisanej decyzji, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Wskazanej decyzji Strona zarzuca: 1. naruszenie przepisów postępowania poprzez uznanie zachowania odwołującego jako bierne, niewłaściwe interpretowanie wszystkich okoliczności faktycznych, mających istotny wpływ na wynik sprawy, 2. sprzeczność ustaleń organu podatkowego z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, 3. naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych i zasady materialnej prawdy obiektywnej. Uzasadniając zarzuty podniesione w odwołaniu, Z. G. wskazał, że: 1) Zeznania świadków nie mogą stanowić wiedzy jakoby nie była prowadzona żadna działalność pod wskazanym przez odwołującego się adresem. Odpowiedzi świadków na zeznaniach przeprowadzonych przez organ podatkowy "nie widziałem", "nie słyszałem", "żaden szyld nie wisiał" nie są przesłanką do wyciągnięcia wniosków, iż działalność nie była prowadzona. Wnioski, na które powołuje się organ podatkowy stanowią niezgodność z zasadami społecznymi i godzą w prawa człowieka. 2) Nie posiadał wiedzy, iż ""A" " J. Z. była podmiotem nieistniejącym, gdyż współpracę nawiązał poprzez P. D. . Stwierdził, iż ta osobą ustalał wszelkie terminy, płatności, zamówienia. 3) Nigdy nie poznał osobiście właściciela Firmy ""A" " J. Z. , gdyż kontakt z nim miał tylko za pośrednictwem P. D. , 4) Współpracował z Firmą ""A" " J. Z. poprzez zakup palet drewnianych, sosnowych, nadstawek paletowych, co wykazywane było na fakturach, a dostawa odbywała się pod adres działki należącej do odwołującego się - ul. [... ] w K.. Takie ustalenia były uzgadniane z P. D. jak i kwestie płatność i to z tą osobą, składający odwołanie miał kontakt. 5) Nie posiadał żadnego numeru telefonu do Firmy ""A" " jak i jej właściciela J. Z. . 6) Nie potrafi opisać i podać danych gdyż wszystkim zajmował się P.D., który od samego początku nawiązania współpracy z Firmą ""A" " wystąpił jako osoba kreatywna, chcąca pomagać poprzez załatwianie wszelkich formalności związanych ze współpracą. Odwołujący się przystał na pomoc ze strony P.D., gdyż jako osoba nie posiadająca dużej wiedzy w prowadzeniu działalności i jako młody przedsiębiorca uważał ten fakt za przydatny. Z. G. wskazał, że zachowanie P. D. nigdy nie dawało jakichkolwiek wątpliwości, zawsze był przygotowany, nakierowywał odwołującego się. 7) Nie widział konieczności by sprawdzać wiarygodność Firmy ""A" " J.Z. w jakichkolwiek instytucjach, ponieważ miał całkowite zaufanie do P.D., który w sposób wiarygodny zawsze przedstawiał informacje. 8) Nie skorzystał z uprawnień jakie daje art. 96 ust. 13 ustawy o VAT dotyczący weryfikacji kontrahenta, gdyż osoba P. D. była bardzo przekonywująca, a współpraca układała się pomyślnie. 9) Za namową P. D. transakcje przeprowadzał gotówkowo i fakt ten nie stanowił zdziwienia odwołującego się, gdyż jako osoba wchodząca dopiero w branżę przedsiębiorców nie miał na tyle doświadczenia by uznać taki sposób transakcji za "dziwny", gdyż nie posiadał wiedzy jak prawidłowo winno załatwiać się transakcje wysoko gotówkowe. 10) Miejsce składowania towarów jakie podaje są prawidłowe i nie miałby żadnych korzyści ze składania nieprawdziwych zeznań. 11) Transakcje przeprowadzane były w sposób uczciwy i z należytą starannością, nie były wystawiane tzw. "puste" faktury, bez jakiegokolwiek pokrycia. 12) Współpraca z innymi podmiotami gospodarczymi przebiegała pomyślnie. 13) Działał w dobrej wierze, a jedynie w wyniku braku biegłości w prawie podatkowym, rachunkowym jak i braku doświadczenia jako przedsiębiorca nie zadbał o należyte prowadzenie dokumentacji. 14) Uważa, że został doprowadzony przez Firmę ""A" " J. Z. do niekorzystnego rozporządzania mieniem poprzez wprowadzenie odwołującego się w błąd oraz do wyzyskania przez tą Firmę niezdolności do należytego pojmowania, podejmowania działań, co sprawiło brak świadomości do rzeczywistego rozporządzania mieniem. 15) Firma Handlowa ""A" " J. Z. nadużyła zaufania odwołującego się polegającego na wyrządzeniu - odwołującemu się - szkody, przejawiającej się w nadużyciu przysługujących mu uprawnień. Dodatkowo odwołujący się podniósł , że: - nie zgadza się z organem pierwszej instancji, iż zeznania świadków mogą w sposób oczywisty wskazywać, że nie była prowadzona działalność odwołującego w miejscu, który wskazał, gdyż taka teza jest sprzeczna z zasadami społecznymi, - nie zgadza się z twierdzeniem, że nie dołożył żadnych starań na potwierdzenie wiarygodności swojego stanowiska; Firma Handlowa ""A" " J. Z. od samego początku wzbudzała zaufanie odwołującego się; odwołujący się przekazał organowi wszelką wiedzę na temat swojej współpracy z firmą ""A" " jak i współpracy z P. D. oraz innymi swoimi kontrahentami. - zarzuca organowi podatkowemu, iż powołał się na założenie, że przedsiębiorca - odwołujący się - powinni sprawdzać swoich kontrahentów i zwracać uwagę, czy ci widnieją w różnych bazach; podkreśla, iż takie stanowisko organu jest sprzeczne z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. - pozostawał w nierozerwalnej więzi ze zdarzeniem gospodarczym, które faktycznie i realnie zachodziło oraz zostało udokumentowane fakturami, z tych też względów jako uczciwy obywatel składał z przeprowadzonych transakcji deklaracje w celu uczciwego rozliczenia się z urzędem podatkowym, - nie zgadza się, iż czynności prowadzone z kontrahentami były czynnościami o pozorowanym charakterze, a transakcje nie miały miejsca. Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z [...] r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Strony, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z [...] r. nr [...] wydaną w zakresie określenia podatku od towarów i usług wobec Z. G. . Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji podniósł, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ocena charakteru transakcji opisanych w: - fakturach zakupu, w których jako wystawcy figurują: FH ""A" " J. Z. (drewno sosnowe, palety drewniane (deski) oraz nadstawki paletowe), P.P.U.H. "C" (drewno sosnowe) oraz P.P.H.U. ""B" " E. D. (usługa przecierania drewna), - fakturach sprzedaży wystawionych przez Pana Z. G. na rzecz: P.P.H.U. "C" (modele korpusu przekładni, modele pokrywy przekładni oraz bale sosnowe), ""D" " J. B. , B. B. Sp. j. (deski, pryzma oraz oflis sosnowy), ""E" " S.C. D. C. , R. C. (usługa cięcia i sortowania drewna, deski paletowe i pryzma), P.P.H.U. ""B" " E. D. (drewno sosnowe), ""F" " R. J. (prace montażowe "G" ) oraz ""J" " H. K. (nadstawki paletowe). Zdaniem organu drugiej instancji skoro nie można było sprzedać towaru, którego się nie posiada, oczywistym pozostaje fakt, że ocena transakcji sprzedaży, dokonanych przez Stronę na rzecz opisanych kontrahentów, pozostaje w nierozerwalnej więzi z ustaleniami dotyczącymi transakcji nabycia towaru od FH ""A" " J. Z. oraz od P.P.U.H. "C" , a także usługi przetarcia drewna wykonane przez P.P.H.U. ""B" " E. D. . Organ odwoławczy podniósł, że na podstawie zebranego materiału dowodowego Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. stwierdził: W zakresie podatku naliczonego. 1. Nabycie towarów (drewno sosnowe, palety drewniane (deski) oraz nadstawki paletowe) udokumentowane trzema fakturami VAT wystawionymi w listopadzie 2011r. przez Firmę Handlową ""A" " J. Z. na rzecz Pana Z. G. nie miało miejsca, gdyż firma ta jest pomiotem nieistniejącym, który nie wykonywał działalności gospodarczej, funkcjonował na potrzeby dokumentowania transakcji fikcyjnych nie znajdujących odzwierciedlenia w rzeczywistych transakcjach. Zdaniem organu potwierdzeniem powyższego stanowiska, są następujące ustalenia: -/ podczas przesłuchania w dniu [...] r. Strona zeznała, min. że: - głównym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej w 2011 r. był M. , ul. [...] oraz cyt. " chwilowo na moment – K. , ul. [...] "; - bezpośrednimi sąsiadami nieruchomości położonej w K. byli: A. S. z rodziną, z drugiej strony M. K. z rodziną, po przeciwnej stronie była pusta działka, obok był sąsiad jednak nazwisko wyleciało Stronie z głowy; - w okresie lipiec - grudzień 2011 r. większość faktur Strona wypisywała sama, resztę, tj. datę, treść całej faktury - pewna osoba, której danych Strona nie chciała podać; - za zakup towarów Strona płaciła środkami z wpływów, które przychodziły na konto, cześć z pożyczonych pieniędzy - Strona odmówiła wskazania osoby, od której pożyczała pieniądze; - zamówienia na towar były składane u P. D. odnośnie rodzaju, ilości, całości zmówienia, ceny zakupu towaru ustalane były na podstawie cen rynkowych; - zakupiony towar dostarczany był do firmy Strony: zazwyczaj samochodami ciężarowymi (palety i inny) - Strona nie zna danych personalnych kierowców ani numerów rejestracyjnych samochodów, busem mercedes Sprinter należącym do P. D. (drzewo); - towar dostarczany był w dniu wystawienia faktury, mogło się zdarzyć, że przed wystawieniem faktury; - nie pamięta jaki sprzęt wykorzystywano do rozładunku palet, mniejsza ilość rozładowywana była ręcznie; - cyt. "palety w większości dostarczane były bezpośrednio kontrahentom, w pozostałych przypadkach na moment do K. , ul. [...], drewno szło do Tartaku do P. , beczki szły na moment do [...] , ul. [...] "; - nie wie kto brał udział przy zakupie towaru, nie uczestniczyła przy zakupie, przy rozładunku był kierowca i Strona, a gdy było więcej towaru była jeszcze jedna osoba (Strona odmówiła podania danych personalnych tej osoby); - transport był załatwiany, nie wie kto płacił za transport, Strona nie była obciążana kosztami transportu, cena była ustalana za towar nie za transport, - Strona odmówiła podania danych personalnych osób, które mogłyby ewentualnie potwierdzić dokonanie transakcji czy też same zeznania: nie podała danych osoby wypisującej faktury co do treści, od kogo pożyczała pieniądze na sfinansowanie zakupionego towaru oraz osoby, która, gdy było więcej towaru, uczestniczyła przy rozładunku palet w K. , - Strona zeznała, że nie podejmowała kroków nawiązania kontaktów z Firmą ""A" ", próbowała wyjaśnić informacje dot. tej firmy z P. D. , On jednak stwierdził, że został oszukany przez J. Z. i spróbuje to wyjaśnić; - w K. na ul. [...] , brak było znamion prowadzenia działalności gospodarczej w 2011 r. przez Stronę: - w celu ustalenia ewentualnego faktu prowadzenia działalności gospodarczej w 2011 r. przez Stronę pod wskazanym powyżej adresem, przesłuchano w charakterze świadków: - w dniu [...] r. - A. S., - w dniu [...] r. - A. K., - przesłuchani świadkowie odpowiadając na zadawane pytania, zeznali, że: nic na temat prowadzonej działalności nie wiedzieli, nie widzieli szyldu informacyjnego o prowadzeniu działalności, nic nie widzieli i nic na ten temat nie wiedzieli; - F.H. ""A" ", C. , ul. [...] (NIP: [...] ) - jest podmiotem nieistniejącym, mianowicie: - pismem z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w C. poinformował, że F.H. ""A" " nie figuruje w bazie "K" tego urzędu, - numer NIP, którym posługiwała się opisana firma nigdy nie został wygenerowany przez DUS w C. , - ostatnie zabudowania przy ul. [...] posiadają numer porządkowy 32, za nimi znajdują się niezabudowane nieruchomości o końcowym numerze 38, - F.H. ""A" " została wpisana do Bazy Podmiotów Szczególnych w tabeli Tl - Podmioty "nieistniejące" oraz nierzetelne, - w bazie danych GUS - dane dot. rejestru REGON - F.H. ""A" " nie figuruje, numer NIP również nie istnieje, - ustalono, iż głównym odbiorca towarów od Firmy ""A" " była Firma "C" , jednakże podczas przesłuchania w dniu [...] r. P. D. nie potrafił powiedzieć nic na temat siedziby firmy ""A" ", nigdy nie był w siedzibie tej firmy, nie wie gdzie to jest i nie potrafił opisać tego miejsca, nie przedłożył żadnych dowodów na potwierdzenie faktu istnienia firmy ""A" ", jej właściciela, kontaktów handlowych z tą firmą, numerów telefonów; - w dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. wydał dla P. D. decyzje, dokonując rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące: lipiec, sierpień, listopad i grudzień 2011 r. oraz określając kwoty do zapłaty zobowiązania podatkowego na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z tytułu wystawienia faktur VAT za opisane miesiące; - w przedmiotowych decyzjach zakwestionowano P. D. odliczenie podatku naliczonego z faktur VAT wystawionych przez F.H. ""A" ", uznano bowiem, iż faktury te nie dokumentowały faktycznych zdarzeń gospodarczych, były to transakcje pozorne; - przedmiotowe decyzje stały się ostateczne w administracyjnym toku postępowania. Dyrektor Izby Skarbowej w K. uznał, iż zasadnie stwierdził organ pierwszej instancji, że podatek naliczony wynikający z faktur VAT wystawionych przez FH ""A" " J. Z. na rzecz Z. G. , nie stanowiły podstawy do obniżenia podatku należnego na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem zakwestionowana faktura VAT wystawiona została przez podmiot nieistniejący. Ustaleń tych dokonano w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego. W zakresie nabycia towarów (drewna sosnowego) udokumentowane fakturą VAT wystawioną w listopadzie 2011 r. przez P.P.U.H. "C" na rzecz Z. G. , organ pierwszej instancji stwierdził, że nie miało miejsca, gdyż wystawiona faktura była tzw. "pustą" fakturą dokumentującą fikcyjną transakcję, która w rzeczywistości nie miały miejsca, były to transakcja pozorna. Na poparcie tego stanowiska organ pierwszej instancji wskazał następujące ustalenia F.H. ""A" ", C. , ul. [...], była głównym dostawcą towarów w 2011 r. dla P. D., przy czym był podmiotem nieistniejącym; • podczas przesłuchania w dniu [...] r. P. D. nie potrafił powiedzieć nic na temat siedziby firmy ""A" ", nigdy nie był w siedzibie tej firmy, nie wie gdzie to jest i nie potrafił opisać tego miejsca, nie potrafił także podać bliższych szczegółów na temat samochodów, którymi J. Z. przywoził towar, poza wskazaniem, że był to Citroen i Volkswagen, nie potrafił wskazać nikogo kto by potwierdził fakt posiadania przez niego towaru oraz fakt załadunku i rozładunku, nie przedłożył żadnych dowodów źródłowych potwierdzających dokonanie transakcji z F.H. ""A" ", za towar nabyty od J. Z. zawsze płacił gotówką, na co nie otrzymywał pokwitowania, nie zna danych personalnych osób, które razem z J. Z. przywoziły do niego towar, P. D. nie przedłożył żadnych dowodów na potwierdzenie faktu istnienia firmy ""A" ", jej właściciela, kontaktów handlowych z tą firmą, numerów telefonów; - w toku przesłuchania w dniu [...] r podczas przesłuchania w dniu 5 kwietnia 2013r. P. D. zeznał, że kilkakrotnie (3-4 razy) kupował drewno od firmy ""A" " J. Z. , pozostałe drewno pozyskiwał z wycinki z lasu od J. C. , które przecierał na tartaku u E. D. ; nie dano wiary zeznaniom Pana P. D. , iż drzewo podlegające dalszej odsprzedaży zostało pozyskane z wycinki lasu od H. J. ; - podczas przesłuchania w dniu [...] . J. C. zeznał, że drewno zostało pozyskane przez P. D. w okresie od czerwca do października 2011 r., bowiem w tym czasie P. D. wykonał usługę sprzątania działki leśnej, dalej zeznał, że pozkane drzewo pochodziło z wiatrołomów, nadawało się tylko do przerobu na opał, na wióry, na pewno nie nadawało się na stolarkę budowlaną; dodatkowo świadek przedłożył świadectwa legalności pozyskania drewna, z których wynika, że były to śniegołomy. - w dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. wydał dla P. D. decyzje, dokonując rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące: lipiec, sierpień, październik i listopad 2011 r. oraz określając kwoty do zapłaty zobowiązania podatkowego na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z tytułu wystawienia faktur VAT za w/wym. miesiące; - w opisanych decyzjach zakwestionowano P. D. odliczenie podatku naliczonego z faktur VAT wystawionych przez F.H. ""A" ", uznano bowiem, iż faktury te nie dokumentowały faktycznych zdarzeń gospodarczych, były to transakcje pozorne; ponadto stwierdzono, iż faktury sprzedaży wystawione przez P. D. , w tym min. na rzecz Z. G. stanowiły "puste" faktury dokumentujące fikcyjne transakcje, które w rzeczywistości nie miały miejsca, zatem podlegały opodatkowaniu na podstawie art. 108 ustawy o VAT; - przedmiotowe decyzje stały się ostateczne w administracyjnym toku postępowania. Organ odwoławczy przedstawił ustalenia dotyczące nabycia usługi przecierania drewna udokumentowane fakturą VAT wystawioną w listopadzie 2011r. przez P.P.U.H. ""B" " E. D. na rzecz Z. G. , uznając że była to usługa fikcyjna, która w rzeczywistości nie miała miejsca. Na poparcie tego stanowiska wskazał, że: - Strona nie mogła zlecić usługi przecierania drewna E. D., gdyż nie posiadała drewna rzekomo nabytego od P. D. , nie wskazał również innego źródła pochodzenia drewna, - podczas przesłuchania w dniu [...] r. Strona nie potrafiła dokładnie stwierdzić, kto był właścicielem drewna, które podlegało przecieraniu, zeznała że było chyba własnością Spółki ""E" ", - zeznania złożone przez Z. G. w dniu [...] r. różnią się od wcześniejszych jego zeznań, rozbieżność dotyczy organizacji transportu drewna, nadto na fikcyjność transakcji zdaniem organu wskazują również rozbieżności w zeznaniach Strony z [...] r. i Z. Ć. z [...] r. (którego wskazali wspólnicy Spółki ""E" ", jako osobę kompetentną do udzielenia informacji na temat przedmiotowych transakcji) dot. właściciela drewna będącego przedmiotem cięcia - Stronie wydawało się, że drewno było własnością Spółki ""E" ", natomiast Z. Ć. zeznał, iż Spółka kupowała gotowy półwyrób - drewno od Z. G. i nie transportowała drewna do Tartaku w P. w celu przetarcia drewna, Zdaniem organu na fikcyjność transakcji wskazują także rozbieżności w zeznaniach złożonych przez Stronę w dniu [...]r. i E. D. w dniu [...]r. dot.: 1. adresu składowania drewna - Strona oświadczyła, iż towar odbierany był przez Pana D. z Tartaku z P. , ul. [...] , natomiast E. D. zeznał, iż dostawy oraz przecieranie drewna odbywało się w P. , ul. [...] , na placu dzierżawionym od Firmy ""M" ", 2. właściciela drewna będącego przedmiotem cięcia - Stronie wydawało się, że drewno było własnością ""E" ", natomiast E. D. zeznał, iż drewno, które było przecierane należało do Z. G. , który uczestniczył w dowożeniu drewna do Tartaku i odbieraniu drewna z Tartaku, 3. uczestnictwa Strony w dostawie drewna - Strona oświadczyła, iż nie uczestniczyła przy zakupie, uczestniczyła jedynie przy rozładunku towaru w K. , natomiast E. D. zeznał, iż przywoził osobiście drewno do Pana G. , który uczestniczył przy rozładunku drewna w P. , 4. osób wykonujących usługę cięcia - Strona zeznała, iż dokonała usługi cięcia osobiście z kimś od E. D. , natomiast E. D. zeznał, iż prace wykonały wyłącznie osoby zatrudnione w Tartaku, zeznał również, że osoby nie zatrudnione w Tartaku (Strona nie była pracownikiem Tartaku) nie wykonywały takich prac; w piśmie z 21 maja 2015r. złożonym 22 maja 2015r. - dzień po przesłuchaniu Z. C. , zeznającego w sprawie S.C. ""E" " - Strona zmieniała swoje zeznania, stwierdzając, że usługa cięcia i sortowania odbywała się na terenie zakładu S.C. ""E" " w K. ; 5. szczegółów wykonania usługi cięcia - wg Strony usługa polegała na przecięciu drewna na mniejsze kawałki (pilarkami), wg E. D. usługa polegała na przecięciu, przetarciu drewna z okrąglaka na deski, kantówki (specjalistycznym sprzętem), 6. sprzętu wykorzystanego do cięcia drewna oraz właściciela tego sprzętu - Strona zeznała, iż usługa wykonana została pilarkami spalinowymi, jedna z nich należała do Strony a druga do osoby która cięła, natomiast E. D. oświadczył, iż do usługi wykorzystany był trak taśmowy, piła motorowa, wielopiła i kapówka należące do firmy ""B" ". W ślad za organem pierwszej instancji Dyrektor izby Skarbowej w K. stwierdził, iż brak było podstaw do uznania - przy sprzecznych i wzajemnie wykluczających się zeznaniach - za udowodniony i potwierdzony fakt nabycia przez Stronę usługi przetarcia drewna. Organ drugiej instancji w zakresie zarzutu dotyczącego, iż zeznania świadków mogą w sposób oczywisty wykazywać, że nie była prowadzona działalność gospodarcza, w miejscu wskazanym przez Stronę, tj. w K. przy ul. [...] wyjaśnił, że stosownie do treści uregulowań zawartych w ustawie Ordynacja podatkowa (art. 180 § 1 oraz art. 181) jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie pozostaje w sprzeczności z prawem oraz że katalog dowodów wymienionych w tej ustawie ma charakter otwarty. Dopuszczalny jest zatem dowód w postaci przesłuchania świadków przeprowadzony np. w toku postępowania podatkowego, w szczególności gdy ma on dodatkowo potwierdzić zasadność zajętego stanowiska. Dyrektor Izby Skarbowej w K. podniósł, ze przesłuchani świadkowie: A. Sz. oraz A. K. byli bezpośrednimi sąsiadami należącej do Strony nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] . Wskazano, iż w toku postępowania ustalono bowiem, że poza faktycznym posiadaniem działki brak było jakichkolwiek oznak prowadzenia działalności pod wskazanym powyżej adresem. Strona także nie przedłożyła dowodów ani nie wskazała argumentów, które potwierdzałyby faktycznie składowanie towaru w K. . Faktu tego nie potwierdziły przeprowadzone w dniu [...] r. oględziny przez pracowników US w M. , jak również bezpośredni sąsiedzi, przesłuchani w charakterze świadków. Organ odwoławczy uznając za bezzasadne zarzuty wnoszącego odwołanie podkreślił, iż ze zgromadzonego materiału dowodowego bezspornie wynika, iż firma ""A" " J. Z. jest pomiotem nieistniejącym, który nie wykonywał działalności gospodarczej, funkcjonował dla potrzeb dokumentowania transakcji fikcyjnych nie znajdujących odzwierciedlenia w rzeczywistych transakcjach. Organ drugiej instancji stwierdził, iż w niniejszej sprawie wskazano na szereg okoliczności, które uniemożliwiają przyjęcie dobrej wiary Strony w transakcjach z Firmą ""A" " J. Z. . Przede wszystkim ustalono, że w danej sprawie miało miejsce wystawianie tzw. "pustych" faktur (czyli jedynie samych dokumentów, którym w rzeczywistości nie towarzyszyły transakcje w nich wskazane) co oznacza, że dobra wiara w swej istocie nie może być uwzględniona. Wyjaśniono, że nie sposób bowiem przyjąć, że podatnik odliczający podatek z takich faktur nie był świadomy swojego oszukańczego działania czy nadużycia prawa, skoro wystawieniu tego rodzaju fakturom nie towarzyszy w ogóle żadna dostawa towarów lub świadczenie usług przez podmioty je wystawiające, ani żaden inny (obrót istnieje tylko na fakturze). Zdaniem organu drugiej instancji ustalenie, że do dostaw towarów nie doszło uczyniło zbędnym badaniem tzw. dobrej wiary podatnika - nie dokonanie dostawy towarów oznacza bowiem, że podatnik w pełni świadomie odliczył podatek VAT z faktur, które nie dotyczą rzeczywiście wykonanych transakcji. Na poparcie tego stanowiska, organ przywołał wyrok NSA z dnia 27 listopada 2015r., sygn. akt I FSK 1310/14. Dyrektor Izby Skarbowej w K. podkreślił, że w odwołaniu strona sama stwierdziła, iż nie skorzystała z regulacji prawnych umożliwiających nabywcom weryfikację swoich kontrahentów, co zdaniem organu za bezzasadny czyni zarzut, tego że organ podatkowy powołał się na założenie, że odwołujący się powinien sprawdzać swoich kontrahentów i zwracać uwagę czy Ci widnieją w różnych bazach. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na fakt złożenia przez Stronę po kontroli korekty deklaracji VAT-7 za listopad 2011 r., w której skorygowany został częściowo podatek naliczony wynikający z zakwestionowanych faktur, przyjmując ustalenia poczynione w trakcie kontroli, iż transakcje te nie miały miejsca. Organ nie dał wiary twierdzeniom Strony, iż firma ""A" " J. Z. od samego początku wzbudzała zaufanie składającego odwołanie, gdyż Z. G. nigdy osobiście nie poznała i nie miła kontaktu z J. Z. , wszystko organizował P. D. , nie posiada żadnego nr telefonu do firmy ""A" " jak i jej właściciela – J. Z. , nie potrafiła podać danych, gdyż kontakt także odbywał się za pośrednictwem P. D. . W zakresie podatku należnego organ odwoławczy wskazał, że zgromadzony w toku postępowania podatkowego materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, że wykazana przez Stronę sprzedaż towarów i usług na rzecz: 1. "F" udokumentowana fakturą VAT nr [...] z 2 listopada 2011 r., 2. P.P.H.U. "C" , udokumentowana 3 fakturami VAT: - nr [...] z 3 listopada 2011 r., - nr [...] z 4 listopada 2011 r., - nr [...] z 9 listopada 2011 r., 3. ""D" " J. B. , B. B. Spółka Jawna, udokumentowana 3 fakturami VAT: - nr [...] z 4 listopada 2011r ., - nr [...] z 15 listopada 2011 r., - nr [...] z 26 listopada 2011 r., wartość netto 3.359,50 zł., pod. VAT 772,69 zł. 4. P.P.H.U. ""B" " E. D. udokumentowana fakturą VAT nr [...] z 9 listopada 2011 r., 5. ""E" " S.C. D. C. , R. C. , udokumentowana dwoma fakturami VAT: - nr [...] z 9 listopada 2011 r., - nr [...] z 9 listopada 2011 r., 6. ""J" " H. K. , udokumentowana fakturą VAT nr [...] z dnia 3 listopada 2011 r. - nie została wykonana. Zdaniem organu odwoławczego faktury te stanowią "puste" faktury dokumentujące fikcyjne transakcje, które w rzeczywistości nie miały miejsca. W dniu 25 kwietnia 2013r. Strona złożyła korektę deklaracji, w której uwzględniła w całości ustalenia kontroli za badany miesiąc, wykazując podatek należny w kwocie niższej niż pierwotnie zadeklarowała. Organ podatkowy podkreślił, iż sytuacja ta potwierdza zasadność zajętego stanowiska przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. . Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż pomimo tego Z. G. nadal pozostała odpowiedzialny za podatek wykazany w zakwestionowanych fakturach, co wynika z art. 108 ust. 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług. Wyjaśniono, iż podatek określony w art. 108 ust. 1 ustawy o VAT jest podatkiem szczególnym. Obejmuje swoim zasięgiem nie tylko przypadki, gdy doszło do opodatkowania podczas, gdy sprzedaż ta była zwolniona lub nieopodatkowana, lecz również przypadki, gdy faktura nie dokumentowała żadnej czynności, czyli była tzw. "pustą fakturą" albo nie odzwierciedlała stanu rzeczywistego. W takiej sytuacji nie można kwot wykazanych na fakturach jako podatek należny, a w istocie nie będących takim podatkiem, objąć systemem rozliczeń dokonanych przez podatnika w deklaracji VAT-7 w ramach podstawowego opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Norma art. 108 ust. 1 ustawy o VAT przewiduje opodatkowanie o charakterze sankcyjnym w tym znaczeniu, że obowiązek zapłaty podatku nie jest związany z przedmiotowym ani podmiotowym zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznaczonym przez art. 5 i art. 15 ustawy o VAT, a nałożenie podatku wiąże się głównie z przeciwdziałaniem nadużyciom podatkowym. Obowiązek zapłaty podatku powstaje w tym wypadku niezależnie od tego czy miała miejsce czynność stanowiąca przedmiot opodatkowania, określony w art. 5 ustawy o VAT (odpłatna dostawa towarów, odpłatne świadczenie usług) oraz - co do zasady - bez względu na to, czy fakturę wystawił podmiot działający w charakterze podatnika VAT, czyli podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT. Zakresem podmiotowym normy art. 108 ust. 1 objęty jest bowiem każdy podmiot (osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej), który wystawił i wprowadził do obrotu fakturę z wykazaną kwotą podatku VAT. Sankcja wprowadzona w art. 108 ust. 1 ustawy o VAT ma na celu przede wszystkim zapobieganie nadużyciom i oszustwom w zakresie podatku VAT, polegającym na wprowadzaniu do obrotu tzw. pustych faktur, nieodzwierciedlających rzeczywistych transakcji, które stwarzają ryzyko odliczenia podatku naliczonego po stronie podmiotu otrzymującego taką fakturę (por. wyrok WSA w Poznaniu z 16 stycznia 2015r., sygn. akt 1 SA/Po 391/14). Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w K. organ pierwszej instancji w niniejszej sprawie prawidłowo zastosował wobec Z. G. normę prawną, wynikającą z art. 108 ust. 1 cyt. ustawy o podatku VAT. Dodatkowym argumentem potwierdzającym zasadność zastosowania wskazanego przepisu jest fakt, że kontrahenci Strony: "F" "C" , Sp.j. ""D" ", S.C. ""E" ", "B" oraz ""J" " H. K. zaewidencjonowali w rejestrach zakupów zakwestionowane faktury, a podatek naliczony z nich wynikający rozliczyli w deklaracjach VAT-7 za listopad 2011r. Organ drugiej instancji podkreślił, iż w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że wskazany powyżej przepis ma eliminować ryzyka uszczuplenia dochodów podatkowych. Przykładowo w wyroku z 13 lutego 2014r., sygn. akt I FSK 351/13 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że specyficzną regulację ustawową art. 108 ustawy należy stosować po dogłębnej analizie, czy w konkretnej sprawie zaistniała ostatecznie sytuacja rzeczywistego obniżenia wpływów z tytułu podatków, a analiza taka winna uwzględniać zarówno przyczyny wystawienia takiej faktury, jak i samo późniejsze zachowanie się obu stron transakcji. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wyjaśnił, że w toku postępowania organ pierwszej instancji mając na uwadze art. 180 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa jako dowód dopuścił wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Działając na podstawie art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy. Zebrano całość materiału dowodowego i poddano go szczegółowej analizie oraz ocenie. Wskazano, że w toku postępowania podatkowego Strona nie składała żadnych wniosków dowodowych, nie wypowiedziała się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego mimo umożliwienia jej wielokrotnie takich możliwości, a samo stawienie się w siedzibie organu na wezwanie, czy też skorzystanie z prawa do zapoznania się z aktami, nie świadczy o aktywności podatnika w prowadzonym postępowaniu. Organ drugiej instancji podnosił, że w toku postępowania odwoławczego Strona zapoznała się z aktami sprawy, jednak nie wypowiedziała się w zakresie zgromadzonego materiału dowodowego. Dyrektor Izby Skarbowej w K. podkreślił, że ustalony w sprawie stan faktyczny nie budzi wątpliwości, gdyż ustalono go z poszanowaniem obowiązujących reguł, nie pominięto żadnej okoliczności, która mogłaby świadczyć o niezupełności materiału dowodowego, ponadto wypełniono zalecenia zawarte w decyzji kasacyjnej z 10 listopada 2014r., w związku z czym sprawa została wyjaśniona w sposób umożliwiający wydanie prawidłowej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona zarzuciła organowi drugiej instancji : 1. naruszenie przepisów postępowania poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, mających istotny wpływ na wynik sprawy, 2. sprzeczność ustaleń organu podatkowego z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, 3. naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych i zasady materialnej prawdy obiektywnej. Uzasadniając zarzuty skarżący podkreślił, że: - zeznania świadków nie mogą stanowić wiedzy jakoby nie była prowadzona żadna działalność pod wskazanym przez skarżącego adresem. Odpowiedzi świadków na zeznaniach przeprowadzonych przez organ podatkowy "nie widziałem", "nie słyszałem", "żaden szyld nie wisiał" nie są przesłanką do wyciągnięcia wniosków, iż działalność nie była prowadzona. Wnioski, na które powołuje się organ podatkowy stanowią niezgodność z zasadami społecznymi i godzą w prawa człowieka; - nie posiadał wiedzy, iż Firma Handlowa ""A" " J. Z. była podmiotem nieistniejącym, gdyż współpracę nawiązał poprzez P. D. . To z tą osobą skarżący ustalał wszelkie terminy, płatności, zamówienia; nigdy nie poznał osobiście właściciela Firmy ""A" " J. Z., kontakt z J. Z. miał tylko za pośrednictwem P. D. ; - współpracował z Firmą ""A" " J. Z. poprzez zakup palet drewnianych, sosnowych, nadstawek paletowych, co wykazywane było na fakturach, a dostawa odbywała się pod adres działki należącej do skarżącego - ul. [...] w K. . Takie ustalenia były uzgadniane z P. D. jak i kwestie płatności. To P. D. był osobą, z którą miał kontakt; - nie posiadał żadnego numeru telefonu do Firmy ""A" " jak i J. Z. ; nie potrafi opisać i podać danych gdyż wszystkim zajmował się P. D. , który od samego początku nawiązania współpracy z Firmą ""A" " wystąpił jako osoba kreatywna, chcąca pomagać poprzez załatwianie wszelkich formalności związanych ze współpracą. Skarżący przystał na pomoc ze strony P. D. , gdyż jako osoba nie posiadająca dużej wiedzy w prowadzeniu działalności i jako młody przedsiębiorca uważał ten fakt za przydatny. Zachowanie Pana P. D. nigdy nie dawało jakichkolwiek wątpliwości, zawsze był przygotowany, nakierowywał skarżącego; nie widział konieczności by sprawdzać wiarygodność Firmy ""A" " J. Z. w jakichkolwiek instytucjach, ponieważ miał całkowite zaufanie do P. D. , który w sposób wiarygodny zawsze przedstawiał informacje; nie skorzystał z uprawnień jakie daje art. 96 ust. 13 ustawy o VAT dotyczący weryfikacji kontrahenta, gdyż osoba Pana P. D. była bardzo przekonywująca, a współpraca układała się pomyślnie; - za namową P. D. transakcje przeprowadzał gotówkowo i fakt ten nie stanowił zdziwienia skarżącego, gdyż jako osoba wchodząca dopiero w branżę przedsiębiorców nie miał na tyle doświadczenia by uznać taki sposób transakcji za "dziwny", gdyż nie posiadał wiedzy jak prawidłowo winno załatwiać się transakcje wysoko gotówkowe; miejsce składowania towarów jakie podaje są prawidłowe i nie miałby żadnych korzyści ze składania nieprawdziwych zeznań; - transakcje przeprowadzane były w sposób uczciwy i z należytą starannością, nie były wystawiane tzw. "puste" faktury, bez jakiegokolwiek pokrycia; współpraca z innymi podmiotami gospodarczymi przebiegała pomyślnie; działał w dobrej wierze, a jedynie w wyniku braku biegłości w prawie podatkowym, rachunkowym jak i braku doświadczenia jako przedsiębiorca nie zadbał o należyte prowadzenie dokumentacji; uważa, że został doprowadzony przez Firmę ""A" " J. Z. do niekorzystnego rozporządzania mieniem poprzez wprowadzenie skarżącego w błąd oraz do wyzyskania przez tą Firmę niezdolności do należytego pojmowania, podejmowania działań, co sprawiło brak świadomości do rzeczywistego rozporządzania mieniem; Firma Handlowa ""A" " J. Z. nadużyła zaufania skarżącego polegającego na wyrządzeniu skarżącemu szkody, przejawiającej się w nadużyciu przysługujących mu uprawnień. Skarżący zakwestionował twierdzenia organu , że nie dołożył żadnych starań na potwierdzenie wiarygodności swojego stanowiska; Firma Handlowa ""A" " J. Z. od samego początku wzbudzała zaufanie skarżącego; skarżący przekazał organowi wszelką wiedzę na temat swojej współpracy z firmą ""A" " jak i współpracy z P. D. oraz innymi swoimi kontrahentami, zarzucił organowi podatkowemu, iż powołał się na założenie, że przedsiębiorca - skarżący - powinien sprawdzać swoich kontrahentów i zwracać uwagę, czy ci widnieją w różnych bazach; podkreślił, iż takie stanowisko organu jest sprzeczne z orzecznictwem TSUE; pozostawał w nierozerwalnej więzi ze zdarzeniem gospodarczym, które faktycznie i realnie zachodziło oraz zostało udokumentowane fakturami, z tych też względów jako uczciwy obywatel składał z przeprowadzonych transakcji deklaracje w celu uczciwego rozliczenia się z urzędem podatkowym; niezgodził się, iż czynności prowadzone z kontrahentami były czynnościami o pozorowanym charakterze, a transakcje nie miały miejsca. W odpowiedzi na skargę z dnia 5 maja 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. Organ przedstawił przebieg postępowania i podtrzymał dotychczasowe stanowisko, wnosząc jednocześnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Badaniu podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do prawidłowo ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni zastosowanych do niego przepisów materialnych. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 powoływanej ze zm., dalej jako ppsa). Nadto Sąd rozstrzyga na podstawie akt sprawy, po przeprowadzeniu rozprawy, w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa). W kontrolowanej sprawie Sąd nie dopatrzył się wskazanych wyżej uchybień, a tym samym podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Za podstawę wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyjął ustalenia stanu faktycznego opisane w zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [... ] r. (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09), które nie zostały przez skarżącego skutecznie podważone. W skardze postawione zostały zarzuty koncentrujące się wokół niezasadnego kwestionowania przez organy podatkowe transakcji handlowych zawieranych z Firmą handlową "A" J. Z. , które zdaniem Sądu nie są zasadne. Niezależnie jednak od powyższych zarzutów Sąd orzekający zaznacza, iż rozpoznając sprawę w ramach wyznaczonych treścią art. 134 ppsa,, a zatem nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, nie dopatrzył się także innych naruszeń wymienionych w art. 145 § 1 pkt 1 ppsa po stronie organu mogących uzasadniać usunięcie z obrotu prawnego spornej decyzji. W pełni podziela przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. Rozstrzygnięcie zaistniałego w niniejszej sprawie sporu uzależnione jest od ustalenia, czy zakwestionowane faktury odzwierciedlają rzeczywiste transakcje i obrót pomiędzy kontrahentami w nich wskazanymi, jak wywodzi skarżąca, czy też dokumentują czynności, które nie zostały w rzeczywistości w ogóle wykonane i są fakturami pustymi jak twierdzi organ podatkowy, w związku z czym strona miała świadomość, iż uczestniczy w przestępczym procederze zmierzającym do nielegalnego uzyskania podatku od towarów i usług, a skoro tak to nie może korzystać z dobrodziejstwa działania w tzw. "dobrej wierze" w relacjach ze swymi kontrahentami. Zdaniem Sądu zebrany w sprawie obszerny materiał dowodowy opisany wyczerpująco w treści decyzji jednoznacznie potwierdza zasadność zakwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Firmę Handlową "B" , PPHU "B" E. L. , "C" . na podstawie art. 86 ust. 1 i ust. 2 , art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług i także obciążeniem strony po myśli art. 108 w/w ustawy obowiązkiem zapłaty zobowiązania podatkowego z faktur wystawionych w listopadzie 2011r. w łącznej kwocie 31630 zł w tym wystawionych na rzecz P.P.H.U. "C" , L. G. , dot. sprzedaży modeli korpusu przekładni, modeli pokrywy przekładni oraz bali sosnowych ""D" " J. B. , B. B. Sp.j., N. , dot. sprzedaży desek, pryzmy oraz oflisu sosnowego""E" " S.C. D. C. , R. C. , G. , dot. sprzedaży usługi cięcia i sortowania drewna oraz sprzedaży desek paletowych i pryzmy, P.P.H.U. ""B" " E. D. , Poraj, dot. sprzedaży drewna sosnowego "F", dot. wykonania usług - prace montażowe w "G" . Przede wszystkim podzielić należy stanowisko organów, iż zasadne było pozbawienie strony prawa do odliczenia podatku naliczonego w oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT, stanowiący, że nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności. Faktury dokumentujące czynności, które zostały dokonane jedynie w celu uzyskania korzyści podatkowej nie mogą, stosownie do ww. art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego. Należy je bowiem uznać za czynności, które nie zostały dokonane w rozumieniu tego przepisu, tj. pomiędzy wskazanymi w nich podmiotami i w ramach rzeczywistych czynności dokonywanych w ramach działalności gospodarczej (gdyż zostały dokonane w ramach czynności mających na celu jedynie uzyskanie nienależnych korzyści podatkowych). Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że podatek naliczony wynikający z faktury VAT wystawionej przez "A" na rzecz Z. G. , nie mógł stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem zakwestionowana faktura VAT wystawiona została przez podmiot nieistniejący, który nie wykonywał działalności gospodarczej, funkcjonował na potrzeby dokumentowania transakcji fikcyjnych nie znajdujących odzwierciedlenia w rzeczywistych transakcjach. Z pisma z dnia [...] r. nr [... ]Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. wynika bowiem informacja, że F.H. ""A" " nie figuruje w bazie "K" tegoż urzędu, numer NIP, którym posługiwała się w/wym. firma nigdy nie został wygenerowany przez DUS w C. , F.H. ""A" " została wpisana do Bazy Podmiotów Szczególnych jako Podmioty "nieistniejące" oraz nierzetelne, w bazie danych GUS - dane dot. rejestru REGON - F.H. ""A" " nie figuruje, numer NIP również nie istnieje. Potwierdzeniem także zaprzeczenia rzetelności transakcji prowadzonych z firmą "A" J. Z. jest także samo zachowanie Z. G. , który dokonał korekty deklaracji za październik 2011 r. podatku naliczonego w kwocie niższej o łączny podatek naliczony wynikający z faktur VAT wystawionych przez Firmę Handlową ""A" " J. Z. . W sytuacji zaś gdyby transakcje pomiędzy wskazanymi podmiotami miałyby rzeczywiście miejsce strona nie odstępowałaby od realizacji swojego prawa w zakresie odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych od F.H. ""A" ",. Takie zachowanie przy rzeczywiście prowadzonej działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę nie jest ekonomicznie i racjonalnie uzasadnione. Ponadto niezależnie od powyższego także same wyjaśnienia Z. G. w zakresie szczegółów związanych z transakcjami handlowymi związanymi z tym podmiotem nie wskazują by miały one realny charakter. Tytułem przykładu można podać wyjaśnienia z przesłuchania z 27 lutego 2015r. gdzie Z. G. zeznał, min. że: głównym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej w 2011r. był M. , ul. [...] oraz cyt. " chwilowo na moment – K. , ul. [...] ";. Tymczasem bezpośredni sąsiedzi nieruchomości położonej w K. A. S. i A.K. nie wskazali jakichkolwiek okoliczności mogących potwierdzać prowadzenie działalności pod tym adresem. Te wyjaśnienia Sąd uznał za miarodajne dla oceny czy była działalność prowadzona pod w/w adresem przez stronę albowiem zgodnie z art. 180. § 1. O.p. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W myśl zaś art. 181 O.p. dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, (...). Te wyjaśnienia właścicieli nieruchomości sąsiadujących z posesja nieruchomości gdzie strona miała prowadzić działalność gospodarcza poparte innymi dowodami potwierdzają stanowisko organów. Także z samych wyjaśnień Z. G. składanych podczas przesłuchania w dniu 27.02.2015r nie można wywieść wniosku o realności transakcji z F.H. ""A" ",. Jego wyjaśnienia są niespójne brak w nich szczegółów związanych z realizacją transakcji, Strona nie zna danych personalnych kierowców ani numerów rejestracyjnych samochodów którymi towar był dostarczany, nie pamięta jaki sprzęt wykorzystywano do rozładunku palet, nie wie kto brał udział przy zakupie towaru, nie uczestniczyła przy zakupie, przy rozładunku był kierowca i Strona, a gdy było więcej towaru była jeszcze jedna osoba przy czym Z. G. odmówił podania danych personalnych tej osoby; Strona nie wie kto płacił za transport, Strona nie była obciążana kosztami transportu, cena była ustalana za towar nie za transport, odmówiła podania danych personalnych osób, które mogłyby ewentualnie potwierdzić dokonanie transakcji czy też same zeznania: nie podała danych osoby wypisującej faktury co do treści, od kogo pożyczała pieniądze na sfinansowanie zakupionego towaru oraz osoby, która, gdy było więcej towaru, uczestniczyła przy rozładunku palet w K. . W konsekwencji powyższych przywołanych okoliczności Sąd nie daje wiary twierdzeniom strony, iż została ona nieświadomie wprowadzona w błąd przez firmę ""A" " gdzie jak twierdzi kontakty z tym podmiotem odbywały się za pośrednictwem Pana P. D. , gdzie to on ustalał zakupy, terminy płatności, zamówienia, gdyż Strona nigdy osobiście nie poznała i nie miała kontaktu z J. Z. , a wszystko organizował P. D. . W badanej sprawie organy wskazały na szereg okoliczności przeczących przyjęciu dobrej wiary Strony w transakcjach z Firmą ""A" " J. Z. . Skoro w sprawie miało miejsce wystawienie tzw. "pustej" faktury, gdzie za dokumentem nie podążał żaden towar dobrodziejstwo "dobrej wiary" nie może w niej być brane pod uwagę. Ustalenie, że do dostawa towarów nie doszło czyni zbędnym badaniem tzw. dobrej wiary podatnika - nie dokonanie dostawy towarów oznacza bowiem, że podatnik w pełni świadomie odliczył podatek VAT z faktur, które nie dotyczą rzeczywiście wykonanych transakcji (tak wyrok NSA z 27 listopada 2015r., sygn. akt I FSK 1310/14). Podkreślenia także wymaga istniejąca sprzeczność w samych wyjaśnieniach Strony, gdzie w skardze podnosi, iż firma ""A" " J. Z. od samego początku wzbudzała Jej zaufanie podczas, gdy do protokołu przesłuchania z [...] r. stwierdziła, że nigdy osobiście nie poznała i nie miała kontaktu z Panem J. Z. , wszystko organizował Pan P. D. , nie posiada żadnego nr telefonu do firmy ""A" " jak i Pana Z. , nie potrafi podać danych, gdyż kontakt także odbywał się za pośrednictwem Pana D. . Z tych wszystkich przyczyn Sąd nie uwzględnił argumentacji zawartej skardze. Powołane wyżej okoliczności faktyczne ustalone przez organ wyraźnie zdaniem Sądu świadczą o tym, iż strona miała świadomość, iż uczestniczy w wystawianiu faktur za którymi nie podążają realnie i rzeczywiście wykonane transakcje gospodarcze. Zasadnie także organy pozbawiły stronę prawa do odliczenia z faktur VAT wystawionych dla "C" z tytułu zakupu drewna sosnowego F.H. ""A" ", C. , ul. [...] , który był głównym dostawcą towarów w 2011r. dla P. D. , który jak wyżej wykazano jest podmiotem nieistniejącym. Także twierdzenia z 5.04.2013r. P. D. , że oprócz zakupów drewna od firmy ""A" " J. Z. , drewno pozyskiwał także z wycinki z lasu od J. C. , nie zasługują na aprobatę w sytuacji, gdy podczas przesłuchania 4.04.2013r. J. C. jednoznacznie stwierdził, że drewno wprawdzie zostało pozyskane przez Pana D. w okresie od czerwca do października 2011r., bowiem w tym czasie Pan D. wykonał usługę sprzątania działki leśnej, jednak pozyskane drzewo pochodziło z wiatrołomów i nadawało się tylko do przerobu na opał, na wióry, a na pewno nie nadawało się na stolarkę budowlaną. W tym zakresie J. H. wskazał dodatkowo na świadectwa legalności pozyskania drewna, z których wynikało, że były to śniegołomy. Wobec P. D. [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. wydał decyzje, dokonując rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące: m.in. listopad 2011r. oraz określił kwoty do zapłaty zobowiązania podatkowego na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z tytułu wystawienia faktur VAT za w/wym. Miesiące. W decyzjach tych zakwestionowano P. D. odliczenie podatku naliczonego z faktur VAT wystawionych przez F.H. ""A" ' uznano bowiem, iż faktury te nie dokumentowały faktycznych zdarzeń gospodarczych, były to transakcje pozorne; ponadto stwierdzono, iż faktury sprzedaży wystawione przez Pana P. D. , w tym min. na rzecz Pana Z. G. stanowiły "puste" faktury dokumentujące fikcyjne transakcje, które w rzeczywistości nie miały miejsca, zatem podlegały opodatkowaniu na podstawie art. 108 ustawy o VAT, te decyzje stały się ostateczne w administracyjnym toku postępowania. Zasadnie także organy pozbawiły stronę prawa do odliczenia z faktury VAT wystawionej przez P.P.H.U ""B" " E. D. dot. zakupu usługi przecierania drewna. Wskazują na to następujące okoliczności. Brak drewna które mogłoby podlegać usłudze przecierania gdyż od P. D. nie mogło ono pochodzić ( co zostało opisane powyżej), a strona innego źródła pochodzenia nie wskazała .Braki wiedzy co do wskazania kto był właścicielem drewna, które podlegało przecieraniu gdzie jej zdaniem była to prawdopodobnie własność Spółki ""E" , podczas gdy wg oświadczenia Z. C. z 21 maja 2015r wskazanego przez wspólników Spółki ""E" " Spółka kupowała gotowy półwyrób drewno od Pana G. i nie transportowała drewna do tartaku w P. w celu przetarcia drewna. Na fikcyjność omawianej faktury wskazują także rozbieżności w zeznaniach złożonych przez Stronę w dniu 27 lutego 2015r. i E. D. w dniu 18 marca 2015r. dot.: adresu składowania drewna wg strony towar odbierany był przez Pana D. z Tartaku z P. , ul. [...] , natomiast wg E. D. dostawy oraz przecieranie drewna odbywało się w P. , ul. [...] , na placu dzierżawionym od Firmy ""M" ", właściciela drewna będącego przedmiotem cięcia wg strony drewno było własnością ""E" ", natomiast wg E. D. drewno, należało do Pana G. , uczestnictwa Strony w dostawie drewna , wg Strony nie uczestniczyła przy zakupie a przy rozładunku towaru w K. , wg E. D. przywoził osobiście drewno do Pana G. , który uczestniczył przy rozładunku drewna w P. , osób wykonujących usługę cięcia – wg Strony dokonała usługi cięcia osobiście z kimś od Pana D. , wg Pana D. prace wykonały wyłącznie osoby zatrudnione w Tartaku, szczegółów wykonania usługi cięcia - wg Strony przecinano drewno na mniejsze kawałki (pilarkami), wg Pana D. a przecinano z okrąglaka na deski, kantówki (specjalistycznym sprzętem). Prawidłowe było także ustalenie organu co do faktur nr [...] jako skutkujących objęciem obowiązkiem zapłaty zobowiązania podatkowego z nich wynikającego jako podatku VAT należnego na podstawie art. 108 ust. 1 tej ustawy, w myśl którego w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty. Przedmiotowe faktury wystawione na rzecz P.P.H.U. "C" , dot. sprzedaży modeli korpusu przekładni, modeli pokrywy przekładni oraz bali sosnowych ""D" " J. B. , B. B. Sp.j., N. , dot. sprzedaży desek, pryzmy oraz oflisu sosnowego ""E" " S.C. D. C. , R. C. , G. , dot. sprzedaży usługi cięcia i sortowania drewna oraz sprzedaży desek paletowych i pryzmy P.P.H.U. ""B" " E. D. , dot. sprzedaży drewna sosnowego, "F" Wąsosz, dot. wykonania usług - prace montażowe w "G" , w świetle całego materiału dowodowego zebranego w aktach nie potwierdzają prawdy. Tym niemniej skoro faktury zostały wystawione, to wykazane tam kwoty podatku podlegają wpłacie w oparciu o przepis art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Potwierdzeniem, iż strona nie wykonała usługi dot. prac montażowych w "G" na rzecz Firmy ""F" " R. J. wynikają m.in. z treści zeznań Strony z 13.03.2013r., gdzie nie potrafiła szczegółowo opisać wykonywanej usługi, mimo że jak zeznała usługę wykonywała osobiście; rozbieżności w zeznaniach złożonych przez Stronę, a zeznaniach R. J. z 22.08. 2013r. dot.: zakresu wykonywanych prac, ilości osób wykonujących prace montażowe , zakupów materiałów , przekazania i otrzymania faktury . Podobnie o fikcyjności transakcji dot. wykonania usługi opisanej fakturą VAT nr [...] z 3.11.2011r na rzecz "C" świadczy m.in. to, iż uwzględniając wyjaśnienia J. Flaka. iż na wykonanie modeli przekazał Z. G. rysunki techniczne modeli, które to modele zostały wykonane z drewna i sklejki (sosna, olcha), z materiału będącego własnością wykonawcy, oraz iż wykonanie modeli zostało zlecone innemu podmiotowi najprawdopodobniej P. D. podczas gdy P. D. nie mógł dysponować drewnem odpowiednim na modele, gdyż "A" był podmiotem nieistniejącym od którego to podmiotu P. D. miał kupować drewno, natomiast drewno od J. C. nie mogło z uwagi na nieodpowiednią jakość służyć do budowania modeli. Także rozbieżne zeznania dotyczące transportu towaru również wskazują na fikcyjność transakcji, mianowicie: 13.03. 2013r. Strona zeznała, iż modele z firmy w M. odebrał osobiście Pan J. F. ,15.03.2013r. oświadczyła, iż modele do J. F. dostarczane były transportem Pana P. D. z działki w K. a część zabierał J. F. swoim transportem z K. . Tymczasem [...] r. J F. oświadczył, że modele wykonane we wrześniu 2011r. dostarczył Z. G. samochodem dostawczym do jego firmy w L. , natomiast w listopadzie 201 1 . odebrał osobiście z K. własnym samochodem; Także o fikcyjności transakcji udokumentowanej fakturą VAT nr [...] z [...] r. na wykonanie usługi cięcia i sortowania drewna dla "E" " S.C. D. C. , R. C. świadczy fakt zakupu w listopadzie i grudniu 2011r. drewna od firmy ""A" " J. Z. oraz od PPHU "C" ; podczas gdy F.H. ""A" " J. Z. był podmiotem nieistniejącym; natomiast wobec P. D. została wydana decyzja za m-c listopad 2011r. określająca w trybie art. 108 ustawy o podatku VAT kwotę do zapłaty zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu wystawienia faktur. Także zmiana zeznań przez Stronę w zakresie miejsca wykonania cięcia i sortowania drewna, świadczy o fikcyjności transakcji gdyż 13.03 2013r. i 27.02.2015r. Strona zeznała, iż cięcie i sortowanie drewna wykonane zostało w firmie ""B" " E. D. w P. , natomiast 21.05.2015r. oświadczyła, iż cięcie i sortowanie drewna odbyło się na terenie zakładu ""E" " Również na fikcyjność dokonania dostawy towarów na rzecz: P.P.H.U. "C" (sprzedaży bali sosnowych), ""D" " J. B. , B. B. Sp.j., (sprzedaży desek, pryzmy oraz oflisu sosnowego) ""E" " S.C. D. C. , R. C. ,( desek paletowych i pryzmy) ,P.P.H.U. ""B" " E. D. , (sprzedaży drewna sosnowego) świadczą m.in. takie okoliczności jak kompletny brak wiedzy strony o stanie zapasów towarów jakimi dysponowała na koniec 2011r., gdyż wg analizy faktur zakupów i sprzedaży dokonanej przez organy było to drewno tartaczne i jego pochodne wg zaś wiedzy strony popartej spisami z natury na 31.12.2011r były to zabawki, drewno w m-cach: listopad i grudzień 2011r. Strona nabywała od PPHU "C" oraz od firmy ""A" " J. Z. ; podczas gdy z decyzji wydanych przez organ podatkowy I instancji dla Pana P. D. wynika, iż transakcję sprzedaży towaru pomiędzy Firmą ""C" " P. D. , a Stroną zostały zakwestionowane, gdyż w rzeczywistości nie miały one miejsca a decyzje te stały się ostateczne bowiem P. D. nie wniósł od nich odwołania; 26 listopada 2012r. Strona zeznała, iż drewno tartaczne, pryzma, deska sosnowa, kantówka zostały sprzedane wyłącznie J. F. z L. natomiast drewno sosnowe zostało wykorzystane na własne potrzeby, nie wspominając, że Jej kontrahentami byli również: S.C. ""E" ", Sp.j. ""D" " oraz Firma ""B" " E. D. ; gdzie potrafiła ona opisać przebiegu transakcji z w/w kontrahentami. O nierzetelności transakcji wynikających z w/w faktur wskazują także rozbieżności w zeznaniach Strony z 27.02 2015r. i E. D. a dot.: adresu składowania drewna wg strony towar odbierany był przez Pana D. z Tartaku z P. , ul. [...] , natomiast wg E. D. dostawy oraz przecieranie drewna odbywało się w P. , ul. [...] , na placu dzierżawionym od Firmy ""M" ", uczestnictwa Strony w dostawie drewna wg strony nie uczestniczyła ona przy zakupie przy rozładunku towaru w K. , wg E. D. przywoził on osobiście drewno do Z. G. . Również zasadnie organy uznały za pustą fakturę dot. sprzedaży nadstawki paletowej udokumentowanej fakturą VAT nr [...] . z 3.11.2011r na rzecz ""J" " H. K. , T. , ul. [...] . w sytuacji gdy sama strona traktując ją jako niedokumentującą rzeczywistego zdarzenia gospodarczego nie ujęła jej w swojej ewidencji sprzedaży za listopad 2011r . Pomimo to wobec faktu, iż faktura weszła do obiegu prawnego, a firma ""J" " H. K. , zaewidencjonowała fakturę w rejestrze zakupów za listopad 2011 r. oraz rozliczyła podatek naliczony z niej wynikający w deklaracji VAT-7 za ten miesiąc słusznie organ przyjął iż podlega ona podlega opodatkowaniu na podstawie art. 108 ust. 1 cyt. ustawy o VAT. Ponadto podkreślenia wymaga, to iż strona złożyła korektę deklaracji VAT-7 za listopad 2011 r., w której częściowo uwzględniając ustalenia kontrolne, wykazała podatek należny w kwocie 11.198 zł, czyli niższej od pierwotnie zadeklarowanej o 19806 zł. Tym samym działaniem potwierdziła w ocenie Sądu obecnie kwestionowane ustalenia organów. Zdaniem Sądu w sytuacji, gdyby transakcje pomiędzy wskazanymi podmiotami miały rzeczywiście miejsce strona nie odstępowałaby od realizacji swojego prawa opodatkowania usług lub dostaw przez siebie dokonanych. Takie zachowanie przy rzeczywiście prowadzonej działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę nie jest ekonomicznie i racjonalnie uzasadnione. W tak zaistniałych okolicznościach faktycznych sprawy zdaniem Sądu organ podatkowy II instancji prawidłowo zastosował wobec Z. G. normę prawną, wynikającą z art. 108 ust. 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług. Podkreślić też trzeba, że kontrahenci Strony: "F" "C" , Sp.j. ""D" ", S.C. ""E" ", "B" oraz ""J" " H. K. zaewidencjonowali w rejestrach zakupów zakwestionowane faktury, a podatek naliczony z nich wynikający rozliczyli w deklaracjach VAT-7 za listopad 2011r. Za niezasadny należy uznać zarzut niewłaściwego interpretowania wszystkich okoliczności faktycznych, mających istotny wpływ na wynik sprawy, sprzeczność ustaleń z treścią zebranego materiału dowodowego oraz naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych i zasady materialnej prawdy obiektywnej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy został zgromadzony w zakresie pozwalającym na rozstrzygnięcie sprawy i nie wymagał uzupełnienia. Zastosowane w sprawie normy prawa materialnego mają potwierdzenie w całości ustaleń faktycznych wynikających z dowodów zebranych w sprawie. W zaskarżonej decyzji odniesiono się do poszczególnych dowodów, które zostały nie tylko powołane, ale również dokładnie omówione i ocenione. Organ wyjaśnił też, którym dowodom dał wiarę i dlaczego. W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ppsa.