III SA/Gl 443/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2014 r. przy udziale - sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych (odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania) 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. na rzecz strony skarżącej kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wydanym z powołaniem się na art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm. dalej określanej skrótem K.p.a.) Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji tegoż Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. od decyzji z dnia [...] r. nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych przesłano na adres spółki cywilnej "A" P. W. i I. W. to jest na adres R. ul. [...][...]. Przesyłka zawierająca decyzję nie została odebrana pod wskazanym w niej adresem. Dlatego złożono ją na poczcie, a w skrzynce pocztowej pozostawiono zawiadomienie o miejscu jej złożenia – awizo - w dniu 30.05.2012r. Następnie ponownie awizowano przesyłkę w dniu 08.06.2012r. a po upływie 14 dni od pierwszego awiza, w dniu 15.06.2012r odesłano ją do nadawcy z adnotacją o jej niepodjęciu w terminie. W ocenie organu spełnione zostały przesłanki do uznania skuteczności doręczenia decyzji na podstawie art. 44 K.p.a. Odwołanie od decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia wniósł P. W. We wniosku P. W. wyjaśnił, że był wspólnikiem z byłą żoną spółki cywilnej "A", jednakże ze względu na konflikt z żoną musiał wyprowadzić się ze wspólnego miejsca zamieszkania i obecnie mieszka w R. przy ul. [...][...] i to jest adres dla doręczeń korespondencji. Z tego powodu nie odebrał przesyłki adresowanej na ul. [...] w R. Ponadto postanowienie o wszczęciu postępowania oraz zawiadomienie odebrała córka S. W., z którą jest w konflikcie i jej nie przekazała, zaś samą decyzję wysłano na adres przy ulicy [...], gdzie była żona i była wspólniczka I. W. nie odebrała korespondencji. Z tego względu nie mając żadnej wiedzy o postępowaniu ani o wydanej decyzji, nie mógł brać udziału w sprawie ani składać wniosków. Strona podnosi, iż adresatem zaskarżonej decyzji jest spółka cywilna, nie zaś jej wspólnicy, a zatem po pierwsze jest to podmiot, który w sensie prawnym nie istnieje i nie może być podmiotem praw i obowiązkiem, po drugie zaś doręczenia należało dokonać do rąk obojga wspólników, nie zaś spółce jako takiej. Podkreślił także, że należy mu jako stronie - wspólnikowi spółki- przywrócić termin do wniesienia odwołania od tej decyzji, jak również stwierdzić nieważność decyzji, gdyż dotknięta jest ona wadą. Wskazał przy tym, że spółka cywilna "A" nie istnieje, bowiem umowa spółki została wypowiedziana na koniec 2011 r. O istnieniu decyzji dowiedział się przypadkiem w dniu 16 października 2013 r. próbując dokonać przelewu w banku, w którym konto zostało zajęte przez administracyjny organ egzekucyjny. O wydaniu decyzji dowiedział się po osobistej wizycie w organie, który decyzję wydał. Zdaniem organu osoba składająca wniosek o przywrócenie terminu winna uprawdopodobnić brak swojej winy swoją staranność oraz okoliczność, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, a przynajmniej ustała najpóźniej w ciągu 7 dni przed złożeniem owego wniosku (wyrok NSA z dnia 23 lipca 2008r. I OSK 1349/2007 Lexpolonica nr 2004316 http://orzeczenia.nsa.gov.pl). "A" S.C P. W., I. W. to beneficjent pomocy bezpośredniej w charakterze spółki cywilnej, co potwierdzają dokumenty złożone wraz z Wnioskiem o wpis do ewidencji producentów. Spółka legitymuje się umową zawarcia spółki cywilnej (wraz z aneksami) zaświadczeniem REGON, decyzją nadania NIP oraz zaświadczeniem o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 12 ust. 4 Ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów (Dz. U. nr 40 z 2004 r., poz. 76 ze zm.) - producent podlega wpisowi do ewidencji producentów na podstawie wniosku złożonego do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibą wnioskodawcy wskazuje, że w przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny; numer ten nadaje sią temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodą. Ust. 5 tego artykułu ustawy stanowi, że w przypadku producentów działających w formie spółki cywilnej, nadaje sią jeden numer identyfikacyjny, a nadaje sią go temu wspólnikowi, co do którego pozostali wspólnicy wyrazili pisemną zgodą. Zaś ust. 6 tego artykułu ustawy precyzuje, że w przypadkach, o których mowa jest w ust. 4 do wniosku o wpis do ewidencji producentów dołącza sią pisemną zgodą odpowiednio współmałżonka, współposiadacza gospodarstwa rolnego albo wspólników. Dokonując formalnej rejestracji w ARiMR jako producenta wskazano: adres siedziby R. ul. [...][...], adres od korespondencji: R., ul. [...][...]. Osobą podpisującą wniosek EP: W. I. W. wyraziła zgodę na wpis do EP. Producenci są obowiązani do zgłoszenia każdej zmiany danych zawartych we wniosku w terminie 14 dni od dnia zaistnienia zmiany. W celu umożliwienia jednoznacznej identyfikacji podmiotów prowadzących działalność w formie spółki cywilnej, ubiegających się o przyznanie płatności obsługiwanych przez Agencję przyjęto rozwiązanie, iż rejestracji w krajowym systemie ewidencji producentów podlega spółka cywilna. Powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 30 maja 2012 r. sygnatura akt II GPS 2/12 wyjaśnił, że w przypadku grupy osób związanych umowa spółki cywilnej, status producenta rolnego w rozumieniu art. 3 pkt 3 Ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów (...) przysługuje spółce cywilnej. Dalej ustalił, że pismo zawierające odwołanie z dnia [...] r. zostało wniesione do ARiMR dnia [...] r., tj. z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 Kp.a., bowiem doręczenie decyzji nastąpiło 28.05.2012 r., w formie doręczenia zastępczego, co udokumentowały zapisy na dowodzie doręczenia odzwierciedlające przebieg drogi służbowej czynności wykonywanych przez pocztę. Odwołując się do regulacji art. 45 K.p.a. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. stwierdził, iż korespondencja w sprawie, w tym zaskarżona decyzja [...] z dnia [...] r. była wysłana poprawnie, na adres wskazany przez beneficjenta. Z drugiej strony producent rolny na podstawie art.14 ust, 4 ustawy o krajowym systemie ewidencji (....) jest obowiązany do zgłoszenia kierownikowi biura powiatowego Agencji każdej zmiany danych zawartych we wniosku, o którym mowa w art. 11 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia zmiany. Tymczasem strona nie dopełniła tego obowiązku, nie dokonała aktualizacji danych ewidencyjnych. Zatem nie ma podstaw do kwestionowania skuteczności doręczenia. Odnosząc się do kwestii istnienia spółki cywilnej "A" stwierdził, że wnioskodawca nie przedstawił dowodów mogących świadczyć o rozwiązaniu spółki. Strona nie zadbała o to, aby dowody te znalazły się w posiadaniu organu odwoławczego w czasie umożliwiającym ich ocenę przed zakończeniem prowadzonego przez ten organ postępowania. Obowiązkiem organu jest stworzenie Stronie możliwości skorzystania z tego uprawnienia (teza pierwsza NSA z 1 lipca 1999r., IV SA 595/99 - LEX nr 47888). Strona zachowująca się biernie w postępowaniu musi liczyć się z konsekwencjami swego zachowania, polegających na uznaniu podnoszonych przez nią okoliczności za nieudowodnione (por. wyrok NSA OZ w Katowicach z 20 maja 1998r. I SA/Ka 1605/96-LEX 33414). Ponadto, niezależnie od postępowań toczących się przez organem ARiMR, sprawa Spółki jest przedmiotem postępowania egzekucyjnego (w następstwie decyzji wydanych przez ARiMR), względem którego P. W. również wniósł pisma skarżące. Z otrzymanych pism wynika, że do Urzędu Skarbowego w R. wpłynął NIP-2 dotyczący likwidacji spółki z dniem [...] r podpisany tylko przez P. W. Nie złożono jednak dokumentów potwierdzających rozwiązanie spółki. W ocenie Urzędu Skarbowego Spółka nie została wyrejestrowana ze względu na braki formalne. Wnioskodawca w prośbie o przywrócenie terminu powinien wykazać, że mimo całej staranności nie udało mu się zachować terminu. Wiąże się to z takimi sytuacjami, kiedy uchybienie terminowi nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2000r. I S.A./Gd 794/99, niepublikowany). Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Istnienie po stronie tej osoby niedbalstwa, czy chociażby winy nieumyślnej, powoduje niemożność przewrócenia terminu (wyrok NSA z 22 maja 1997r. S.A./Sz 630/96, niepublikowany). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności z przyczyn od niej niezależnych nie mogła dokonać czynności w terminie. Przeszkody te zatem muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 lipca 2011 r. I SA/Sz 362/2011). Odnosząc powyższe uwagi do wskazanych we wniosku okoliczności, organ stwierdził, że argumentacji wnioskodawcy nie można uznać za uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu. Korespondencja wysyłana była na adres wskazany przez beneficjenta. Wnioskodawca nie dokonał zmian w EP, w związku z powyższym należy wskazać, iż po stronie beneficjenta Pana W., brak jest przesłanek pozytywnych umożliwiających akceptację złożonego wniosku. Skarżący nie dokonał z własnej inicjatywy żadnych zmian w danych ewidencji producentów rolnych. Korespondencja kierowana dotychczas przez ARiMR odbywała się na adres wskazany przez Spółkę podczas rejestracji w ewidencji producentów w roku 2004. Nie wykazał rozwiązania spółki. Wobec tego organ uznał, że zmiana adresu spowodowana konfliktem z byłą żoną nie jest okolicznością świadcząca o braku winy w niezachowanie terminu do wniesienia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach P. W., reprezentowany przez pełnomocnika, zarzucając postanowieniu Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. naruszenie art. 58 § 1 i 2 K.p.a. poprzez stwierdzenie, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż do uchybienia terminu nie doszło z jego winy, domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenia kosztów postępowania. Uzasadniając swoje zarzuty przyznał, że odwołanie wniósł z uchybieniem terminu. Jednak zostało to spowodowane konfliktem z byłą żona, która, w jego ocenie, celowo nie odbierała korespondencji, zaś postanowienie wznawiające postępowanie administracyjne wprawdzie odebrała córka, lecz także go nie przekazała.. Poza tym nie była uprawniona do odbioru korespondencji kierowane do spółki. Podkreślił, że zarówno była żona jak i córka notorycznie nie odbierały korespondencji, albo nie przekazywały jej skarżącemu. Przez ich zachowanie skarżący został pozbawiony możliwości działania w sprawie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi w całości podtrzymał swoje argumenty przytoczone już w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W jego ocenie prawidłowo zastosowano przepisy tak o doręczeniach, jak i przepisy o przywracaniu uchybionego terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą zaskarżoną decyzją lub postanowieniem ostateczną z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwany dalej ppsa) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga jest zasadna. Na wstępie zauważyć należy, iż Sądowi znany z urzędu jest fakt oddalenia skarg wyrokami o sygn. akt III SA/GL 116/14 i 117/14 przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na postanowienia Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w M. z dnia [...] r. nr [...] uchylającej, po wznowieniu postępowania, decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w M. z dnia [...] r. w całości i odmawiającą przyznania płatności obszarowych na rok 2006 "A" s. c. I. W. i P. Wo. Jednak wyrok ten zapadł na tle stanu faktycznego różnego zupełnie od tego jaki zaistniał w niniejszej sprawie stąd w niniejszej sprawie zapadł inny wyrok niż w sprawach wskazanych. Różnica polega na tym, iż w stanie faktycznym gdzie zapadły wyroki w sprawie o sygn. akt IIII SA/GL 116/14 i 117/14 zaskarżone zostały akty dotyczące stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania i odmowy przywrócenia terminu do dokonania tej czynności w zakresie decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w M. która została wydana [...] r. nr [...] uchylającej, po wznowieniu postepowania, decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w M. z dnia [...] r. w całości i odmawiającą przyznania płatności obszarowych na rok 2006. W niniejszej zaś sprawie strona wniosła odwołanie od decyzji nr [...] z dnia [...] r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, wydanej przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. Sąd na wstępie zauważa, iż postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. [...] r. nr [...] wydane w trybie art. 134 k.p.a. którym organ ten stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji tegoż organu z dnia [...] r. nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych było przedmiotem skargi wniesionej do tutejszego Sądu. Wyrokiem z dnia 09.09.2014r. sygn. akt III SA/GL 440/14 WSA w Gliwicach uchylił wskazane postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. [...] r. nr [...] wydane w trybie art. 134 k.p.a. W uzasadnieniu tegoż wyroku Sąd uznał, iż przyjęcie przez organ w sprawie fikcji prawnej doręczenia decyzji organu z [...] r. nr [...] w trybie art. 44 i 45 kpa poprzez przyjęcie adresu R. ul. [...][...], wskazanego przez spółkę we wniosku o wpis do ewidencji producentów jako adres dla doręczeń, (który to adres był także adresem stałego zamieszkania jednego ze wspólników), za właściwy dla miejsca dostarczenia przesyłki oraz dostarczenia jej do rąk osoby uprawnionej nie jest prawidłowe. Sąd w wyroku uznał, iż przyjęcie przez organ, że na dzień wydania zakwestionowanej odwołaniem decyzji z [...] r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych decyzji producentem rolnym była spółka cywilna "A" w składzie I. W. i P. W. było co najmniej przedwczesne. Stwierdził, iż jakkolwiek z akt administracyjnych wynikało, iż na podstawie wniosku z dnia [...] r. do ewidencji producentów została wpisana spółka cywilna "A" P. W., I. W. i wówczas jako adres do korespondencji wskazano adres w R. na ulicy [...][...], a więc adres, na który organ wysłał decyzję z [...] r. Jednak gdy wpis do rejestru nie ma znaczenia konstytutywnego zdaniem Sądu należało wyjaśnić w sposób bezsporny okoliczności związane z faktycznym wypowiedzeniem za pismem z dnia 21.09.2011r. przez P. W. jego udziału w spółce cywilnej "A" co miało nastąpić [...] r. W ocenie Sądu skoro istniały wątpliwości co do likwidacji spółki z dniem [...] r., organ miał obowiązek podjęcia działań w ramach zasady praworządności z art. 7 k.p.a. w zakresie wyjaśnienia czy istotnie z dniem [...] r. P. W. przestał być wspólnikiem spółki cywilnej "A" na skutek wypowiedzenia udziału przez tegoż wspólnika. Wskazał przy tym, iż w ramach tej zasady organ miał obowiązek precyzyjnie ustalić jaki jest stan faktyczny w zakresie składu osobowego spółki cywilnej "A", a stwierdzając rozbieżność pomiędzy okolicznościami anonsowanymi we wniosku i odwołaniu z danymi przez siebie posiadanymi przeprowadzić postępowanie wyjaśniające. W konsekwencji powyższego stwierdził, iż przyjęcie fikcji prawnej doręczenia decyzji organu w trybie art. 44 i 45 kpa nie jest prawidłowe. Uznał, iż skoro nie ma prawidłowego doręczenia przesyłki zawierającej zakwestionowaną odwołaniem decyzję nie rozpoczyna swojego biegu termin do wniesienia od niej odwołania, zatem stwierdzenie uchybienia terminu do dokonania tej czynności jest wadliwe. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela w całości uchybienia dostrzeżone w nieprawidłowościach zaistniałych w wydanym postanowieniu z dnia [...] r nr [...] i przenosząc je w całości na grunt badanej sprawy stwierdza, iż zaskarżone w niniejszym postępowaniu sądowym postanowienie jako wadliwe musi zostać usunięte obrotu prawnego. Podstawą spornego aktu był art. 58 k.p.a. zgodnie z którymi w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Skoro jak wyżej wskazano, nie można obecnie przyjąć w sposób jednoznaczny, iż prawidłowym było doręczenie decyzji organu z [...] r. nr [...] w trybie art. 44 i 45 kpa w dacie 13.06.2012r. zatem i rozstrzyganie postanowieniem z dnia [...]. przez organ w przedmiocie wniosku strony o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia odwołania od w/w decyzji było wadliwe. Aby orzekać o przywróceniu terminu do dokonania danej czynności procesowej – odwołania należy stwierdzić, iż doszło do prawidłowego doręczenia aktu stronie oraz, że uchybiono terminowi. Skoro w tym zakresie stwierdzono uchybienia po stronie organu co skutkowało uznaniem za wadliwe postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania wydanie orzeczenia przez organ w przedmiocie przywrócenia terminu do dokonania tej czynności było nieprawidłowe i w konsekwencji naruszało regulacje art. 58 k.p.a. Skoro zatem przy procedowaniu w niniejszej sprawie organ uchybił przepisom z art. 44, art. 45 i art. 58 k.p.a. postanowienie należało usunąć z obrotu prawnego, albowiem przy jego wydaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na mocy art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżone postanowienie . O kosztach orzeczono w trybie art. 200 i art. 205 § 1 tej ustawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni wskazania wyrażone w ramach wykładni prawa dokonanej w tej sprawie przez tutejszy Sąd i podejmie rozstrzygnięcie w sprawie adekwatne do ustaleń wynikających z postępowania niezbędnego do zakończenia sprawy związanej z wniesieniem odwołania od decyzji z [...] r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności.