III SA/Gl 516/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Protokolant Katarzyna Czabaj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. Spółka komandytowa w G. na negatywne rozstrzygnięcie protestu przez [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. z dnia [...] r. nr: [...] w przedmiocie negatywnego rozstrzygnięcia protestu dotyczącego wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014 – 2020 oddala skargę. [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. pismem z [...] r. nr [...], poinformowało "A" Sp. z o.o. w przedmiocie ponownej negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie. Z akt administracyjnych wynika, że [...] r. [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. ogłosiło konkurs nr [...] na dofinansowanie projektów ze środków EFRR w ramach Osi Priorytetowej III "Konkurencyjność MŚP", Działania 3.2 "Innowacje w MŚP" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014 - 2020, Typ projektu: [...]. Zgodnie z warunkami konkursu, opisanymi w Regulaminie konkursu (Rozdział 4. Kryteria wyboru projektów), [...] Centrum Przedsiębiorczości jako Instytucja Organizująca Konkurs (IOK), dokonuje oceny i wyboru projektów w oparciu o kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO WSL na lata 2014 - 2020. Kryteria wyboru projektów dla działania 3.2 określone zostały jako oddzielny dokument stanowiący załącznik do ogłoszenia o konkursie (w załączeniu). Przedmiotowa ocena podzielona została na dwa etapy - etap oceny formalnej (w oparciu o kryteria formalne) oraz etap oceny merytorycznej (w oparciu o kryteria merytoryczne). Zgodnie z załącznikiem do ogłoszenia o konkursie, na etapie oceny formalnej każdy z wniosków złożonych w konkursie poddany został ocenie pod kątem pięciu kryteriów zerojedynkowych niepodlegających uzupełnieniom oraz pięciu kryteriów zerojedynkowych podlegających uzupełnieniom. W dniu [...] r. skarżąca Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu o nadanym identyfikatorze [...]. Następnie pismem z [...] r. nr [...]. Wnioskodawca został poinformowany, że przedmiotowy wniosek został oceniony negatywnie w trakcie oceny formalnej, ze względu na brak spełnienia kryteriów zerojedynkowych "Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów" i "Kompletność załączników i ich spójność z wnioskiem aplikacyjnym" oraz "Kwalifikowalność wydatków zaplanowanych w projekcie w ramach działania". IOK poinformowała Spółkę, iż zgodnie z zapisami Regulaminu konkursu minimalna wartość dofinansowania, o którą może aplikować Wnioskodawca to 100 000 PLN, w związku ze wskazaniem wydatków niekwalifikowalnych tj.: "zakup termoizolowanej przyczepy wraz z zabudowanym sprzętem do zintegrowanej renowacji sieci wod.-kan.", "szkolenie 3 pracowników w zakresie obsługi zintegrowanego mobilnego systemu do renowacji" oraz "badania możliwości stosowania zintegrowanego mobilnego systemu renowacji sieci wodno-kanalizacyjnych na terenach górniczych" wartość wnioskowanego dofinansowania uległa obniżeniu co skutkuje nie spełnieniem warunku minimalnej wartości dofinansowania. Reasumując Wniosek został negatywnie oceniony na etapie oceny formalnej. Ponadto we wniosku o dofinansowanie IZ stwierdziła inne braki formalne/oczywiste omyłki, o których uzupełnienie Wnioskodawca nie został wezwany z uwagi na sytuację opisaną powyżej. W związku z powyższym [...] Centrum Przedsiębiorczości stwierdziło, że wniosek o dofinansowanie projektu nie został zakwalifikowany do oceny merytorycznej. Od wskazanej negatywnej oceny w zakresie kryterium "Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów" oraz kryterium "Kwalifikowalność wydatków zaplanowanych w projekcie w ramach działania", Skarżąca Spółka wniosła na podstawie art. 53 i nast. ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm.) - dalej: ustawa wdrożeniowa - protest do Instytucji Zarządzającej RPO WSL na lata 2014 - 2020 (dalej również: IZ), w celu weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów w nim wskazanych. W wyniku powyższego, IZ pismem z [...] r. uwzględniła złożony protest i sformułowała następujące rekomendacje dla Organu: - w zakresie Kryterium "Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów" IZ wskazała, że oceniający w uzasadnieniu swojego stanowiska powołali się na właściwy dokument obowiązujący w ramach przedmiotowego konkursu, tj. Wytyczne horyzontalne oraz wytyczne programowe, jednakże nie wyjaśniają one pojęcia "środka transportu", jak również nie odsyłają do żadnego innego dokumentu, który w sposób jednoznaczny zdefiniowałby ten termin. Także pismo dotyczące odrzucenia wniosku nie zawiera wyjaśnienia, w jaki sposób i na podstawie jakich przepisów, IOK interpretuje termin "środek transportu". Natomiast Wnioskodawca w proteście, uzasadniając swoje stanowisko, iż przyczepa zabudowana specjalistycznym sprzętem do renowacji studzienek nie jest środkiem transportu, posłużył się definicją "nowych środków transportu", zawartą w ustawie o podatku od towarów i usług z 11 marca 2004 r. (art. 2 pkt 10) oraz odwołał się do interpretacji indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w P. i K., które również potwierdzają jego stanowisko. Zatem ocena w przedmiotowym zakresie jest niepełna oraz niewystarczająco uzasadniona. Oceniający wskazali na zapis znajdujący się w Wytycznych programowych w zakresie kwalifikowania wydatków, ale nie wyjaśnili w żaden sposób, dlaczego przedmiotową przyczepę należy zakwalifikować jako środek transportu. Z uwagi na brak wyjaśnienia stanowiska IOK, należy uwzględnić złożony protest. - w zakresie Kryterium "Kwalifikowalność wydatków zaplanowanych w projekcie w ramach działania", IZ uznała, iż ocena nie została przeprowadzona właściwie w zakresie wydatku WYD004 - Szkolenie 3 pracowników w zakresie obsługi zintegrowanego mobilnego systemu do renowacji. Natomiast odnośnie oceny wydatku WYD005 - "Badania możliwości stosowania zintegrowanego mobilnego systemu renowacji sieci wodno-kanalizacyjnych na terenach górniczych", IZ wskazała, że ocena w przedmiotowym zakresie została przeprowadzona właściwie. Reasumując IZ stwierdziła, że w wyniku rozpatrzenia protestu ocena nie została przeprowadzona właściwie w zakresie wydatku WYD001 oraz wydatku WYD004. Biorąc pod uwagę, iż uznanie przez oceniających wydatku WYD001 za niekwalifikowalny, zdeterminowało negatywną ocenę formalną przedmiotowego wniosku, IZ stwierdziła, że ocena formalna projektu w zakresie kryterium "Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów" nie została przeprowadzona w sposób właściwy, a tym samym złożony protest został uwzględniony. Wynikiem z [...] r. IOK ponownie negatywnie oceniła wniosek, wskazując, że wydatek WYD001, tj. "Zakup termoizolowanej przyczepy wraz z zabudowanym sprzętem do zintegrowanej renowacji sieci wod.-kan.", nie kwalifikuje się do wsparcia, gdyż stanowi środek transportu, a zgodnie z wytycznymi wszelkie środki transportu są niekwalifikowalne. Organ powołując się na rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) z 3 października 2016 r., wskazał, że przyczepa znajduje się w grupie 7 - Środki transportu, podgrupie 74 - pojazdy mechaniczne, rodzaj 747 - naczepy i przyczepy. W rozumieniu art. 2 pkt 50 ustawy z 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2017r. poz. 1260.) przyczepa to pojazd bez silnika, przystosowany do łączenia go z innym pojazdem; art. 31 ustawy stanowi, że pojazd to środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszyna lub urządzenie do tego przystosowane. Biorąc pod uwagę powyższe organ uznał, że wydatek na "zakup termoizolowanej przyczepy wraz z zabudowanym sprzętem do zintegrowanej renowacji sieci wod.-kan. jest środkiem transportu i jest wydatkiem niekwalifikowalnym. W związku z ponownym uznaniem ww. wydatku WYD001 za niekwalifikowalny do wsparcia, również wydatek WYD004 "Szkolenie pracowników w zakresie obsługi zintegrowanego mobilnego systemu renowacji" został uznany za niekwalifikowalny. Ponadto IOK podtrzymała swoje wcześniejsze stanowisko dotyczące braku kwalifikowalności wydatku WYD005 "Badania możliwości stosowania zintegrowanego mobilnego systemu renowacji sieci wodnokanalizacyjnych na terenach górniczych" oraz wydatku WYD006 "Promocja innowacyjnego, zintegrowanego systemu renowacji sieci wodno-kanalizacyjnych". Od ponownej negatywnej oceny formalnej Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, żądając stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. W skardze Spółka zarzuciła: - naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, co polegało na tym, że ocena projektu nie została dokonana w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, tylko arbitralny, bez uzasadnienia i z powołaniem się na puste argumenty; - naruszenie art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, co polegało na tym, że organ ocenił projekt w oparciu o kryteria, które nie zostały określone w regulaminie konkursu - w regulaminie tym nie znajduje się bowiem postanowienie, które pozwalałoby uznać wydatek 001, czyli termoizolowaną przyczepę wraz z zabudowanym sprzętem do zintegrowanej renowacji, za środek transportu; - § 1 rozporządzenia Rady Mistrzów w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, które polegało na przyjęciu, że termoizolowana przyczepa wraz z zabudowanym sprzętem do zintegrowanej renowacji stanowi środek transportu pomimo tego, że z załącznika do powyższego rozporządzenia wynika jednoznacznie, że rodzaj "naczepy i przyczepy" (poz. 747) obejmuje naczepy i przyczepy mieszkalne lub turystyczne (kempingowe) oraz naczepy i przyczepy do przewozu towarów, natomiast termo - izolowana przyczepa wraz z zabudowanym sprzętem do zintegrowanej renowacji nie jest do takich celów przeznaczona, więc nie jest środkiem transportu; - art. 2 pkt 31 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że każdy pojazd jest środkiem transportu w rozumieniu przedmiotowego przepisu, podczas gdy z jego treści wynika, że pojazdy dzielą się na środki transportu oraz maszyny i urządzenia przystosowane do poruszania się po drodze. W uzasadnieniu skargi skarżąca Spółka podkreśliła, że zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej, regulamin konkursu określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia. Postanowienia regulaminu mającego zastosowanie w niniejszej sprawie nie dają podstaw do uznania termoizolowanej przyczepy wraz z zabudowanym sprzętem do zintegrowanej renowacji za środek transportu. Zatem w ocenie skarżącego właściwa instytucja przy ocenie wniosku zastosowała kryteria pozaregulaminowe, co narusza oba wskazane powyżej przepisy. Zdaniem strony, IOK w ponownej ocenie projektu, nie wyjaśniła, dlaczego na podstawie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym, która określa zasady ruchu drogowego, a także w oparciu o rozporządzenie w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych, które zostało wydane na podstawie przepisów o statystyce publicznej i na potrzeby tej statystyki, stwierdzono, że przyczepa termoizolowana jest środkiem transportu. Skarżący powoływał się na rozumienie pojęcia środka transportu na gruncie przepisów podatkowych, czyli przepisów z gałęzi prawa finansowego, która jest zdecydowanie bliższa dofinansowaniom niż dziedzina organizacji ruchu drogowego czy statystyki publicznej. Definicje użyte w aktach normatywnych, na które powołała się właściwa instytucja, mają służyć celowi innemu niż cele finansowe i są nieprzydatne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t.: Dz.U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2014r., poz. 1146, ze zm. – dalej (ustawa wdrożeniowa), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., z włączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej Zgodnie z art. 61 ust. 1 tej ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust 8: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Przystępując do kontroli oceny wniosku należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżąca po otrzymaniu informacji, o odrzuceniu projektu na etapie oceny formalnej wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. Następnie w ustawowym terminie 14 dni złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, co oznacza, że możliwa jest - przez Sąd - merytoryczna ocena złożonej skargi. Zauważyć też trzeba, że w art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej zawarte są wiążące organ zasady wyboru projektów, nakazujące dokonywanie oceny w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Rolą sądu jest dokonanie oceny, czy organ przeprowadził wybór projektu z poszanowaniem ww. zasad. Dodać przy tym należy, iż rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Należy wszakże zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu konkursu. Bowiem sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13, CBOSA). Podkreślić przy tym należy, że sąd nie jest kolejną, trzecią instancją badającą poprawność wniosku, lecz dokonuje kontroli prawidłowości oceny działania organu. Może zaś sąd stwierdzić, czy ocena wniosku dokonana w ramach przeprowadzonego konkursu, dokonana została w sposób zgodny z obowiązującą organ procedurą. Odnosząc te uwagi do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że konkurs w rozstrzyganej sprawie został przeprowadzony na podstawie Regulaminu określonego przez Zarząd Województwa Śląskiego, który wyznacza ramy prawne postępowania konkursowego i do którego reguł podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Taki tryb wyłaniania projektów uzasadnia przepis art. 41 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z zasadami określonymi w Regulaminie konkursu oraz jego załącznikach w tym Wytycznych programowych w zakresie kwalifikowana wydatków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 projekt poddawany jest ocenie formalnej oraz ocenie merytorycznej. Spór w niniejszej sprawie dotyczy prawidłowości przeprowadzonej przez IOK oceny formalnej wniosku złożonego w ramach konkursu nr [...] na dofinansowanie projektów ze środków EFRR w ramach Osi Priorytetowej III "Konkurencyjność MŚP", Działania 3.2 "Innowacje w MŚP" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014 - 2020, Typ projektu: [...]. Zatem rozstrzygnąć przyjdzie, czy złożony przez stronę skarżącą wniosek w zakresie wydatku na zakup termoizolowanej przyczepy wraz z zabudowanym sprzętem do zintegrowanej renowacji sieci wod.- kan. nie kwalifikuje się do wsparcia, gdyż w ocenie organu przyczepa ta stanowi środek transportu, a zgodnie z w/w wytycznymi wszelkie środki transportu są niekwalifikowalne. Czy też rację ma strona skarżąca, twierdząc, że przyczepa ta nie stanowi środka transportu. Wobec tak ukształtowanego sporu w pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że rację ma organ wskazując, iż sporna przyczepa stanowi środek transportu, zatem wydatek ten kwalifikuje się do wsparcia. Słusznie wskazał organ, że zgodnie z Wytycznymi Programowymi w zakresie kwalifikowania wydatków (...) pojęcie środek trwały definiuje się w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2013 r. poz. 330, ze zm.). Nadto Wnioskodawca w pkt C.2.2 WYD001 "Zakup termoizolowanej przyczepy wraz z zabudowanym sprzętem do zintegrowanej renowacji sieci wod.-kan." na str. 21 wniosku o dofinansowanie wskazał kategorię kosztów jako "środek trwały - nowy". Słusznie zatem wywiódł organ, że w przypadku zakupu przyczepy, Spółka będzie prowadziła ewidencję w oparciu o Klasyfikację Środków Trwałych. Spółka będzie więc stosowała się do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) z 3 października 2016 r. Zgodnie z tą klasyfikacją przyczepa znajduje się w grupie 7 - Środki transportu, w podgrupie 74 - Pojazdy mechaniczne, w Rodzaju 747- Naczepy i przyczepy. Zasadnie też organ przywołał art. 2 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. nr 98, poz. 602 ze zm.), z którego wynika, że użyte w ustawie określenia oznaczają: 31) pojazd - środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane; 50) przyczepa - pojazd bez silnika, przystosowany do łączenia go z innym pojazdem. Zatem słusznie wywiódł organ, że skoro pojazd jest środkiem transportu, a przyczepa jest pojazdem (choć bez silnika), to przyczepa jest także środkiem transportu. Sąd zgadza się też ze stanowiskiem organu, że indywidualne interpretacje Dyrektora Izby Skarbowej w P. ([...]) i w K. ([...]), z których wynika, że przyczepa nie jest środkiem transportu wydane zostały w indywidualnych sprawach dla celów podatku od towarów i usług. Nie mogą zatem znaleźć zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Niezasadne zatem okazały się zarzuty skargi w zakresie naruszenia art. 2 pkt 31 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz § 1 rozporządzenia Rady Mistrzów w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie,. Nie mógł także odnieść pożądanych skutków prawnych zarzut naruszenia art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej, poprzez ocenę projektu w oparciu o kryteria, które nie zostały określone w regulaminie konkursu. Wbrew temu co twierdzi strona skarżąca w ramach konkursu nr [...], obowiązywały zapisy Regulaminu Konkursu, który w Rozdziale 6 Kwalifikowalność wydatków w ramach konkursu zawierał zapis w pkt. 1, że: "Katalog kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem został określony w Wytycznych programowych w zakresie kwalifikowania wydatków, będących załącznikiem do Ogłoszenia o konkursie". Z kolei w tych Wytycznych w katalogu wydatków niekwalifikowalnych odnoszących się do działania 3.2, wskazano zakup środków transportu. Nadto Wytyczne Programowe w zakresie kwalifikowania wydatków zdefiniowały pojęcie środka trwałego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości. W związku z powyższym organ przeprowadził ocenę wniosku skarżącego zgodnie z regulaminem konkursu, który był stronie znany. Mając na uwadze powyższe Sąd nie dopatrzył się ani istotnego dla sprawy naruszenia przez organ zasad oceniania złożonego wniosku, zawartych w wyżej opisanej dokumentacji konkursowej, ani naruszenia zasad wynikających z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w sposób wpływający na podjęte rozstrzygniecie. Ocena wniosku w zakresie kryterium: Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów i Kwalifikowalność wydatków zaplanowanych w projekcie w ramach działania: wydatku 001 "zakup termoizolowanej przyczepy wraz z zabudowanym sprzętem do zintegrowanej renowacji sieci wod.- kan.", a także w zakresie pozostałych kryteriów nie naruszyła zasad przejrzystości, rzetelności bądź bezstronności oraz zasady przyznania wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W związku z powyższym, wobec niestwierdzenia, aby w związku z dokonaną przez IOK oceną wniosku, doszło do naruszenia przepisów prawa, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej Sąd oddalił skargę.