III SA/Gl 552/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Specjalista Beata Mahlhofer, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2017 r. sprawy ze skargi J. D. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] ([...] ) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K., po rozpoznaniu odwołania J. D. [...] , utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] orzekającą o odpowiedzialności podatkowej Strony za zaległości w podatku od towarów i usług jako odpowiedzialności solidarnej z "A" Sp. z o.o. Decyzję wydano m.in. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 107 § 1 i § 2 pkt 2 i 4, 116 § 1, § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2017r. poz. 201 ze zm.; dalej jako O.p.). W uzasadnieniu odwołano się do okoliczności faktycznych sprawy i podkreślono, że Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S., po przeprowadzeniu postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem [...] r., wydał [...] r. decyzję, którą orzekł o odpowiedzialności podatkowej J. D. H. jako Prezesa zarządu "A" Sp. z o.o. z siedzibą w C. przy ul. [...] za zaległości podatkowe tej Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za [...] r. i miesiące od [...] do [...]r., odsetki za zwłokę od powyższej zaległości i koszty egzekucyjne oraz określił że odpowiedzialność ta ma charakter odpowiedzialności solidarnej z "A" Sp. z o.o. Kwestionując prawidłowość rozstrzygnięcia Strona złożyła odwołanie wnosząc o uchylenie go w całości i umorzenie postępowania, ewentualnie przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zarzuciła naruszenie przepisów art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188 § 1, art. 189 § 1, art. 191 i art. 192 O.p. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a w konsekwencji błędne ustalenie przez organ terminu, w którym J. D. H. był zobowiązany zgłosić upadłość Spółki "A" Sp. z o.o. oraz przeoczenie składników majątkowych ww. spółki w postaci zabezpieczonej przez Prokuraturę Okręgową w R. kwoty [...] zł. Zarzucił nadto, że organ bezpodstawnie pozostawił bez rozstrzygnięcia wniosek dowodowy o przesłuchanie świadka M. B. na okoliczności podane we wniosku, która mogłaby potwierdzić, że w [...] roku nie było podstaw do zgłoszenia upadłości Spółki. Skonkludował, że powyższe uchybienia organu podatkowego spowodowały w konsekwencji błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy i wydanie wadliwej decyzji orzekającej o odpowiedzialności członka zarządu spółki kapitałowej za zaległości podatkowe z naruszeniem art. 116 § 1 O.p. Podkreślono, że z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] r. znak [...] nie wynika, aby na koniec [...] r. Spółka ta miała zadłużenie ponad [...] zł, a jedynie ok. [...] . Nadto podniósł, że [...] r. Podatnik skutecznie złożył wniosek o upadłość podmiotu "A" Sp. z o.o., który postanowieniem Sądu Rejonowego w C. z [...] r. został oddalony z przyczyn podanych w uzasadnieniu. Podatnik nie złożył wniosku o upadłość Spółki "A" Sp. z o.o. wcześniej, albowiem nie wiedział, że Spółka ma zaległości w podatku VAT i w żaden sposób nie mógł przypuszczać, że wysokość tego podatku zostanie określona decyzją organu podatkowego. Zaakcentowano, że Strona nie ponosi jakiejkolwiek winy w ewentualnym spóźnieniu się ze złożeniem wniosku o upadłość ww. Spółki "A", a nawet ewentualny wcześniejszy wniosek o upadłość "A" Sp. z o.o., pozostawałby bez wpływu na sytuację wierzyciela, tj. Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S., bowiem wszystkie środki majątkowe jakie posiada Spółka, zostały zajęte i zabezpieczone w [...] roku przez Prokuraturę Okręgową w R.. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. – mając na uwadze zarzuty odwołania - postanowieniem z [...] r. uzupełnił materiał dowodowy o dokumenty (uwierzytelnione kserokopie) załączone przy piśmie Sądu Rejonowego w C. VIII Wydział Gospodarczy z dnia [...] r. sygn. akt [...]; dokumenty (uwierzytelnione kserokopie) załączone przy piśmie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w R. z [...] r.; pismo Prokuratury Regionalnej Wydział I do Spraw Przestępczości Gospodarczej z [...] r. wraz z kopią postanowienia Prokuratora Okręgowego w R. o zabezpieczeniu majątkowym z [...] r. sygn. akt [...].; pismo Strony z [...] r., będące odpowiedzią na wezwanie organu i załączone przy nim dokumenty; pismo Prokuratury Okręgowej w R. z [...] r. sygn. akt [...] z informacją o przejęciu śledztwa przez Prokuraturę Regionalną w R. - I Wydział ds. Przestępczości Gospodarczej. Postanowieniem z [...] r. zapewniono Odwołującemu możliwość wypowiedzenia się co do całości materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie. Następnie postanowieniem z [...] r. organ nie uwzględnił wniosku Strony o przeprowadzenie dowodu: z przesłuchania świadka Pani M. B., na okoliczność terminowości złożenia wniosku o upadłość Spółki "A" Sp. z o. o. z siedzibą w C.; z dokumentacji Prokuratury Okręgowej w R. nadzorującej śledztwo o sygnaturze akt [...] przeciwko J. D. H. w przedmiocie ustalenia od jakiego czasu podejrzany nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Następnie Strona uzupełniając odwołanie podniosła, że bezwzględną przesłanką odpowiedzialności prezesa zarządu Spółki z o.o. za jej zaległości podatkowe jest bezskuteczna ich egzekucja z majątku Spółki i załączyła uwierzytelnioną kserokopię postanowienia w przedmiocie zabezpieczenia majątkowego z [...] r. sygn. akt [...] , którym Prokurator Prokuratury Okręgowej zmienił postanowienie z [...] r. o sygn. [...] wydane przez Prokuraturę Okręgową w R. o zabezpieczeniu majątkowym dot. J. D. H. na mieniu podmiotu pociągniętego do odpowiedzialności posiłkowej - Spółki "A" poprzez zwolnienie z zabezpieczenia majątkowego mienia należącego do Spółki "A" w postaci bezspornej wierzytelności w wysokości [...] zł przysługującej w stosunku do "B" Sp. z o.o. z siedzibą w D. W związku z tym organ odwoławczy zwrócił się do Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. m.in. o przesłanie informacji wraz z potwierdzającą je dokumentacją - czy, a jeśli tak, to jaka część przedmiotowej zaległości w podatku VAT została pokryta z kwoty zwolnionej z zabezpieczenia majątkowego przez Prokuraturę ww. postanowieniem. Wyjaśnienia i dokumenty uzupełniające akta sprawy zostały nadesłane. Nadto organ odwoławczy potwierdził, że "A" Sp. z o.o. pismem z [...] r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą ww. Spółce kwotę podatku podlegającą wpłacie w trybie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług m.in. za miesiące objęte decyzją będącą przedmiotem rozpatrywanego odwołania, a wyrokiem z 15 czerwca 2015r. o sygn. akt III SA/Gl 1342/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Podatnika, który wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku. W konsekwencji zaskarżoną decyzją - nie znajdując podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołania - Dyrektor izby Administracji skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu przedstawił przesłanki i zakres odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej. Wskazał na akta podatkowe i decyzję z [...] r. określającą m.in. za sporne okresy od [...] do [...] [...] r. "A" Sp. z o.o. - w oparciu o przepis art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – wysokość należności podatkowych konkludując, że przed wszczęciem postępowania w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności J. D. H. doręczono Spółce z o.o. "A" decyzję określającą wysokości kwot podatku do zapłaty za ww. okresy rozliczeniowe. Powołując się na dokumenty m.in. zawarte w Krajowym Rejestrze Sądowym podkreślono pełnienie przez Stronę funkcji prezesa zarządu ww. Spółki w okresie rozliczeniowym, którego spór dotyczy. Odniesiono się do czasu, kiedy upływały terminy płatności ww. zobowiązań wskazując, że zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług powstaje z mocy prawa, a decyzja określająca Spółce wysokości kwot tego podatku, podlegających wpłacie na konto urzędu skarbowego, miała charakter deklaratoryjny bowiem zobowiązanie to już istniało wcześniej i powinno zostać wykonane w terminach przewidzianych w przepisach prawa. Wskazano na terminy płatności kwot wynikających z tej decyzji za poszczególne miesiące konkludując, że w okresie tym Strona pełniła funkcję członka zarządu "A" Sp. z o.o. i należności te nie zostały wpłacone w ustawowym terminie płatności na rachunek urzędu skarbowego, zatem przekształciły się w zaległość podatkową. Przedstawiając przesłankę bezskuteczności egzekucji z majątku Spółki organ wyjaśnił dokonanie szeregu czynności co nie doprowadziło do zaspokojenia wierzytelności Skarbu Państwa, bowiem okazały się bezskuteczne. W konsekwencji postanowieniem Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. z [...] r. umorzono postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciwko "A" Sp. z o.o. m.in. w oparciu o powołane wcześniej tytuły wykonawcze nr [...] , [...] , [...] , [...] , [...] –obejmujące zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za [...] i od [...] do [...] [...] r. Przywołano treść uzasadnienia tego postanowienia i opisany materiał dowodowy zebrany w aktach sprawy wskazując, że prowadzone postępowanie egzekucyjne zmierzające do wyegzekwowania od zobowiązanej Spółki należności pieniężnych objętych m.in. ww. tytułami wykonawczymi nie doprowadziło do wyegzekwowania obowiązku pieniężnego i nie uzyska się w nim kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne. Podejmowane próby poszukiwania majątku Spółki okazały się bezskuteczne, a "ponawiane czynności w celu poszukiwania majątku powodują powstawanie nowych wydatków obciążających Skarb Państwa, które nie zostaną pokryte w toku egzekucji, z uwagi na brak majątku zobowiązanego." Brak jest możliwości nawiązania kontaktu ze Spółką, która nie prowadzi już działalności gospodarczej i nie odbiera korespondencji pod adresem wskazanym jako siedziba w Krajowym Rejestrze Sądowym. "A" Sp. z o.o. nie posiada majątku nieruchomego, nie posiada środków transportu, nie posiada majątku z którego można prowadzić skuteczną egzekucję, nie figuruje w systemie informatycznym ZUS. Organ egzekucyjny dokonał zajęcia rachunków bankowych w "C" S.A., który odpowiedział, że nie prowadzi rachunków dla wskazanego dłużnika i w "D" S.A., który odpowiedział, że na rachunkach należących do wskazanego dłużnika brak jest środków - rachunek nie wykazuje obrotów od dnia [...] r. Natomiast w wyniku uzyskanych informacji z biura rachunkowego dokonano zajęcia wierzytelności w "B" Sp. z o.o., a uzyskane środki zarachowano na koszty egzekucji. Postanowienie to zostało doręczone Spółce ze skutkiem prawnym [...](pierwsze awizo [...] r, drugie awizo [...] r., zwrot przesyłki [...] r. - doręczenie zastępcze). Spółka "A" Sp. z o.o. nie złożyła zażalenia. Organ zaakcentował, że postanowienie organu egzekucyjnego z [...] r. stanowi jednoznaczny dowód bezskuteczności egzekucji i jest dokumentem urzędowym i przysługuje mu domniemanie zgodności z prawdą (art. 194 § 1 O.p.). Nadto podkreślono, że bieg terminu przedawnienia za wskazane wyżej okresy został zawieszony [...] r., poprzez wniesienie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora UKS w K. określającą kwotę podatku podlegającą wpłacie w trybie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług m.in. za miesiące objęte decyzją będącą przedmiotem rozpatrywanego odwołania. Wobec braku prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy bieg terminu przedawnienia jest nadal zawieszony. Zatem ww. zobowiązania stanowiące źródło zaległości Spółki objętych decyzją, nie uległy wygaśnięciu wskutek przedawnienia, w dalszym ciągu istnieją i są wymagalne. Zatem po ustaleniu zaistnienia przesłanek pozytywnych, od których ustawodawca uzależnia orzeczenie o odpowiedzialności osoby trzeciej, organ odwoławczy rozważył ewentualne wystąpienie przesłanek egzoneracyjnych, wyłączających odpowiedzialność osoby trzeciej za zobowiązania Spółki. Analizując przesłankę zgłoszenia we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcia postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) wskazał, że Sąd Rejonowy w C. postanowieniem z [...] r. o sygn. akt [...] oddalił wniosek podmiotu "A" Sp. z o.o. o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku. W treści uzasadnienia rozstrzygnięcia Sąd wskazał m.in., iż: " Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż wnioskodawca zaprzestał płacenia długów. Tym samym narastają dodatkowe, uboczne obciążenia związane z zaprzestaniem płatności, jak odsetki, koszty sądowe i inne. Stan niewypłacalności uznać należy tym samym za trwały. W konsekwencji, skoro nastąpiło trwałe zaprzestanie wykonywania wymagalnych zobowiązań, stwierdzić należy, iż spełniona została przesłanka określona w art. 11 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego do uznania dłużnika za niewypłacalnego. Nie mniej jednak, zdaniem Sądu, wobec dłużnika nie można ogłosić upadłości. Jak wynika bowiem ze złożonej dokumentacji i oświadczenia dłużnika majątek nie wystarcza na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego./.../ W ocenie Sądu ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny wskazuje, że dłużnik nie posiada majątku wystarczającego na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego. Jedynym majątkiem jest bowiem wierzytelność w stosunku do kilku podmiotów w łącznej wysokości ok. [...] zł nie stwierdzonych prawomocnymi orzeczeniami. Posiadanie jedynie wierzytelności, sprawia, iż de facto dłużnik nie posiada majątku o którym mowa w art. 13 prawa upadłościowego i naprawczego, nie posiada bowiem "płynnego" majątku, z którego mógłby skorzystać w postępowaniu upadłościowym i pokryć koszty postępowania. Poza tym wierzytelności te są zajęte w postępowaniu karnym prowadzonym przez Prokuraturę Okręgową w R.. (...). " Sąd wskazał nadto, że jedynym wspólnikiem Spółki jest J. D. H., będący jednocześnie jedynym członkiem zarządu. Spółka nie posiada jakiegokolwiek majątku ruchomego, nie jest również właścicielem, ani użytkownikiem wieczystym nieruchomości. Dłużnik zaprzestał prowadzenia działalności, nie ma zatem możliwości na pozyskanie środków na pokrycie kosztów postępowania. W podsumowaniu Sąd stwierdził, że dłużnik nie posiada żadnego majątku, który wystarczyłby chociażby na pokrycie wstępnej fazy tego postępowania. Zatem - w świetle powyższego uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego – zdaniem organu odwoławczego nie budzi wątpliwości, że "A" Sp. z o.o. zbyt późno złożyła do Sądu wniosek o ogłoszenie upadłości. Nadto organ weryfikując kwestię zaistnienia ww. przesłanek stanowiących podstawę do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości oparł się na analizie sprawozdań finansowych (w tym bilansów) Spółki za lata [...] i [...] , na dokumentacji w zakresie zaległości (w tym podatkowych) Spółki wynikających m.in.: ze "Spisu wierzycieli - "A" Sp. z o.o. ", z "Listy zaległości wraz z odsetkami obliczonymi na dzień [...] " oraz z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] r., utrzymanej w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w K.. Opierając się na materiale dowodowym organ odwoławczy, oceniając moment, w którym Strona winna wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości stwierdził, że zaistniała przesłanka ogłoszenia upadłości określona art. 11 ust. 1 ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze - co jednoznacznie potwierdził Sąd Rejonowy w uzasadnieniu cyt. postanowienia z dnia [...] r. Jak bowiem wynika ze "Spisu wierzycieli - "A" Sp. z o.o. " - przekazanego organowi pierwszej instancji za pismem Sądu Rejonowego w C. - najstarszymi nieuregulowanymi zaległościami Spółki były wierzytelności wobec "E" Sp. z o.o. w łącznej (nieuregulowanej) wysokości [...] zł (pozostałej do zapłaty z - określonej przez Pierwszy [...] Urząd Skarbowy w S. postanowieniem z [...] r. - nieprzekazanej kwoty zajętej wierzytelności na łącznie [...] zł), których terminy zapłaty przypadały w [...] , [...] , [...] r i [...] r. Jak natomiast wynika z ww. "Spisu wierzycieli", a także z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] r. oraz z "Listy zaległości wraz z odsetkami obliczonymi na dzień [...] ", decyzją tą określono Spółce "A" Sp. z o.o. podatek podlegający wpłacie na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług za miesiące od [...] do [...] r., od [...] do [...] r. i od [...] do [...]r. w łącznej wysokości [...] zł. Wynikajace z niej należności główne w całości uregulowano jedynie za [...] r. (w wyniku zaliczenia nadpłat w podatku od towarów i usług określonych decyzjami organu pierwszej instancji z [...] r. wydanymi w związku z zapłatą tego podatku wykazanego w pierwotnych deklaracjach VAT-7 za [...] r. i [...] r., a następnie złożeniem korekt tych deklaracji), częściowo uregulowano za [...] [...] r., a za pozostałe ww. miesiące należności te nie zostały w ogóle uregulowane - co dawało jeszcze na dzień [...] r. łączną kwotę zaległości na ponad [...] zł. Ponownie podkreślając, że decyzja Dyrektora UKS ma charakter deklaratoryjny i określa ona tylko w prawidłowej wysokości zobowiązania (tu: kwoty podatku do zapłaty), które powstały z mocy prawa już znacznie wcześniej i których terminy płatności przypadały kolejno: w [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] r. oraz w [...] ,[...] , [...] , [...] i [...] r. zaakcentowano, że fakt ten musi być brany pod uwagę przy ocenie momentu, w którym wystąpiły przesłanki do ogłoszenia upadłości -zgodnie z uchwałą NSA z dnia 10 sierpnia 2009r. o sygn. II FPS 3/09. Zatem przy przyjęciu przesłanki wymienionej w art. 11 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, "A" Sp z o.o. należało uznać za niewypłacalną w dacie powstania jej zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za [...]r., tj. w dniu [...]r. Z powyższego wynika, że termin do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości upłynął w dniu [...]r., wówczas bowiem upłynął termin dwóch tygodni od dnia powstania zaległości z ww. tytułu. Dalej zauważono, że z analizy bilansu Spółki "A" Sp z o.o. na dzień [...]r. zobowiązania Spółki wyniosły [...]zł. Zgodnie natomiast z decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...]r wysokość zobowiązań (kwot podatku do wpłaty w trybie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług) m.in. za [...], [...], od [...] do [...]r. - w przypadku których to zobowiązań powinny były one wpłacone do końca [...]r., bowiem termin płatności za ostatni z wymienionych miesięcy tj. [...]roku, upływał w dniu [...]r. i przyjmując deklaratoryjny charakter tych zobowiązań - wynosi, biorąc pod uwagę sentencję tej decyzji, łącznie [...] zł (tj. za [...] [...]r. - [...]zł, za [...]r. - [...]zł, za [...]r. - [...]zł, za [...]r. - [...]zł, za [...]r. - [...]zł, za [...]r. - [...]zł). Powyższe oznacza, że całkowita wartość zobowiązań Spółki na dzień [...]r. wynikająca ze zsumowania wartości zobowiązań z bilansu na koniec tego roku z wartością ww. zobowiązań z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. za [...] i od [...] do [...]r. w kwocie [...]zł, wynosi łącznie [...]zł. Natomiast majątek (aktywa) Spółki wynikający z ww. bilansu na koniec [...]r. wykazany został w wysokości [...]zł. Oznacza to, że wartość zobowiązań Spółki przewyższała na dzień [...]r. aktywa o [...]zł, co stanowiło niewątpliwie spełnienie przesłanki do wystąpienia z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, o której mowa w art. 11 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego (zobowiązania Spółki przekroczyły wartość jej majątku). W tym przypadku, zdaniem organu odwoławczego, przy przyjęciu przesłanki przewidzianej w art. 11 ust. 2 podstawa do ogłoszenia upadłości wystąpiła już z końcem [...]r., gdyż J. D. H., jako (jedyny) członek zarządu "A" Sp z o.o., powinien przez cały czas, a nie dopiero po sporządzeniu i zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za [...]r., posiadać wiedzę na temat aktualnej sytuacji finansowej Spółki. Wobec powyższego był zobowiązany - zgodnie z art. 21 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego - do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w ciągu dwóch tygodni od [...]r., czyli najpóźniej do dnia [...]r. W konsekwencji organ odwoławczy w tym zakresie nie podzielił stanowiska organu pierwszej instancji wobec braku w aktach sprawy danych co do stanu aktywów Spółki na koniec [...]r., za niezrozumiałe uznał stwierdzenie, że "w [...]r. wartość zobowiązań przewyższyłaby wartość majątku Spółki" na str. 7 decyzji I instancji. Dalej analizując sytuację finansową Spółki wskazano, że na koniec [...]r. - przy wartości aktywów wynikających z bilansu w kwocie [...]zł – Spółka posiadała, jak wskazano wyżej, zobowiązania w łącznej kwocie [...]zł. Mimo że składnikiem tej kwoty jest wynikający z ww. decyzji nieuregulowany podatek (do zapłaty) od towarów i usług, którego wymagalność na ten dzień, zgodnie z powyższą analizą uwzględniającą terminy płatności, dawała łączną kwotę [...]zł, to jak również dowiedziono wyżej, po zsumowaniu tej kwoty z kwotą zobowiązań wykazanych w bilansie, jej łączna wartość na koniec [...]r. przewyższała kwotę aktywów trzykrotnie, stanowiąc, wbrew twierdzeniu Strony, podstawę do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki - tyle że nie w marcu, a już w [...]r. Opisując przesłankę wykazania, iż niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez winy członka zarządu wskazano, że Strona nie przedstawiła żadnych dowodów świadczących o zaistnieniu szczególnych okoliczności, uniemożliwiających zrealizowanie obowiązku zgłoszenia we właściwym czasie wniosku. Natomiast wskazane przez Odwołującego argumenty nie przemawiają za brakiem winy Strony w zrealizowaniu tego obowiązku. Kolejno odniesiono się do twierdzeń Strony. Odnośnie zarzutu, że nie wiedziała, że spółka ma zaległości w podatku VAT z art. 108 ust. 1 ustawy VAT i w żaden sposób nie mogła przypuszczać, że ten podatek VAT będzie określony spółce przez organ kontroli skarbowej wyjaśniono, że prawidłowe prowadzenie spraw Spółki, przejawiające się należytą starannością w przestrzeganiu przepisów prawa podatkowego, mogłoby uchronić J. D. H. od negatywnych konsekwencji podjętych przez Niego działań lub też ich zaniechań (nieprawidłowego rozliczania podatku od towarów i usług). Przyjęcie funkcji członka zarządu spółki kapitałowej związane jest z koniecznością ponoszenia ewentualnej odpowiedzialności wynikającej z przepisów prawa. Odpowiedzialność taką musi więc uwzględnić osoba decydująca się na sprawowanie tej funkcji. Powołano się na treść uzasadnienia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...]r. w części odpowiedzi na pytanie, czy Spółka działała w dobrej wierze opodatkowując dostawy katod miedzianych i niklowych do "F" sp z o.o. i zacytowano, że "Biorąc pod uwagę ustalony stan faktyczny sprawy i wszystkie okoliczności towarzyszące przeprowadzanym transakcjom, odpowiedź na tak postawione pytanie musi być przecząca. Bogaty materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że cały mechanizm był starannie zaplanowany, a przerzucanie towaru w łańcuchu utworzonych specjalnie w tym celu spółek, kontrolowanych przez zaufane osoby, nie miało innego, ekonomicznego, gospodarczego celu jak tylko uzyskanie niedozwolonej korzyści podatkowej(...) Nie sposób więc w świetle tak sformułowanej oceny organu odwoławczego uznać, że Spółka, jak podnosi Odwołujący nie wiedziała, że (...) ma zaległości w podatku VAT z art. 108 ust. 1 ustawy VAT i w żaden sposób nie mogła przypuszczać, że ten podatek VAT będzie określony spółce przez organ kontroli skarbowej". Na zakończenie przedstawiono przesłankę dot. wskazania mienia Spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części. Podkreślono, że kwota podana przez Stronę tj. [...]zł nie jest kwotą "znaczną", ani w zestawieniu z zaległością podatkową ([...]zł), ani w zestawieniu z tą zaległością powiększoną o odsetki naliczone na dzień wydania decyzji tj. [...]r. wraz z kosztami egzekucyjnymi ([...]zł). W pierwszym przypadku kwota [...], stanowi niespełna 32% (ściślej - 31,70 %) udziału w kwocie [...]zł, a w drugim zaledwie 18,30 % udziału w kwocie [...]zł. Zatem - nawet gdyby z materiału dowodowego wynikało, że taka kwota jest realna do wyegzekwowania - i tak mogłaby posłużyć zaspokojeniu zaległości podatkowych jedynie w 31,70 %, zatem nie jest to wskazanie majątku spółki, który zaspokoiłby orzeczone zaległości "w znacznej części". Już więc tylko z tego powodu, wskazanie ww. mienia nie uwalniałoby J. D. H. od odpowiedzialności za zaległości Spółki objęte zaskarżoną decyzją w oparciu o omawianą przesłankę. Nadto organ zauważył - wbrew twierdzeniom Strony - nie jest to kwota realna do wyegzekwowania na poczet przedmiotowych zaległości, gdyż na tą kwotę [...]zł, składały się m.in. wierzytelności od Spółki "B" Sp. z o.o. w łącznej wysokości [...]zł. Reprezentant Strony w uzupełnieniu odwołania przedłożył do akt uwierzytelnioną kserokopię postanowienia w przedmiocie zabezpieczenia majątkowego z dnia [...]r. sygn. akt [...], którym Prokurator Prokuratury Okręgowej delegowany do Prokuratury Regionalnej w R. Pan J. B., zmienił postanowienie z dnia [...]r. sygn. [...]wydane przez Prokuraturę Okręgową w R. o zabezpieczeniu majątkowym dot. J. D. H. na mieniu podmiotu pociągniętego do odpowiedzialności posiłkowej - spółki "A" poprzez zwolnienie z zabezpieczenia majątkowego mienia należącego do spółki "A" w postaci bezspornej wierzytelności w wysokości [...].zł przysługującej w stosunku do "B" Sp. z o.o. ul. [...], [...]D.. Organ wskazał, że zgodnie z pismem Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. z [...]r. Spółka "B" Sp. z o.o. uznała zajętą wierzytelność w kwocie [...]zł, która w całości została zapłacona i przekazana na poczet zaległości spółki "A" Sp. z o.o. jednak w związku z postanowieniem o zwolnieniu z zabezpieczonego mienia należącego do "A" Sp. z o.o. od "B" Sp. z o.o. dnia [...]r. do Urzędu wpłynęła kwota [...]zł. - została rozliczona na tytuł wykonawczy nr [...]obejmujący zaległość z tytułu podatku VAT za [...]r. i rozliczona: należność główna: [...]zł, odsetki: [...]zł oraz koszty egzekucyjne: [...]zł". Natomiast pozostała kwota tj. [...]zł ([...]zł - [...]zł) została wyegzekwowana i rozksięgowana na koszty egzekucyjne i koszty upomnienia, zgodnie z załączonymi do akt sprawy uwierzytelnionymi kopiami wymienionych przez organ dokumentów. Zatem nie jest prawdą twierdzenie Strony, że Spółka posiada wierzytelności w m.in. kwocie [...]zł, które mogłyby w jakiejkolwiek części zaspokoić zaległość podatkową, o której mowa w zaskarżonej decyzji. Dalej wyjaśniono, że na wskazaną w odwołaniu kwotę [...]zł składa się kwota [...]zł zabezpieczona na mieniu Strony - z pisma Prokuratury Regionalnej Wydział I do Spraw Przestępczości Gospodarczej z [...]r. przesłanego do organu odwoławczego dotyczącego m.in. możliwości zaspokojenia z zabezpieczonych przez Prokuraturę środków, należności (zaległości) z tytułu podatku od towarów i usług za okresy [...], [...] – [...]r. wynika, że Prokuratura Okręgowa w R. postanowieniem z [...]r. dokonała zabezpieczenia majątkowego na mieniu podejrzanego J. D. H. poprzez zajęcie rachunku bankowego osobistego w zł, prowadzonego przez "C" S.A., na którym została wówczas zgromadzona kwota [...]zł; zabezpieczenie majątkowe dokonane w celu zabezpieczenia wykonania grożących podejrzanemu kar oraz środków karnych w toku procesu karnego jest w dalszym ciągu aktualne; . zabezpieczone środki pozostają do wyłącznej dyspozycji prokuratury i bez zgody prokuratury nie mogą być przeznaczone na jakikolwiek cel poza tym wskazanym w postanowieniu". Powyższe zdaniem organu odwoławczego potwierdza załączone do ww. pisma postanowienie z dnia [...]r. Sygn. akt [...], o zabezpieczeniu majątkowym, którym Prokurator Prokuratury Rejonowej delegowany do Prokuratury Okręgowej w R. Pan J. B. zabezpieczył na mieniu podejrzanego J. D. H. grożącą mu karę grzywny w wymiarze [...] stawek dziennych grzywny przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę [...]zł oraz przepadek osiągniętej korzyści majątkowej w kwocie [...] zł, a także dokonał tego zabezpieczenia poprzez zajęcie rachunku osobistego prowadzonego na rzecz J. D. H. przez "C". Zatem kwota [...] zł, jest składnikiem zabezpieczonego przez Prokuratora Okręgowego w R. majątku J. D. H., a nie Spółki "A" Sp. z o.o.. Co równie istotne - zgodnie z treścią ww. pisma, kwota ta pozostając w wyłącznej dyspozycji Prokuratury, nie może być bez jej zgody przeznaczona na inny cel niż wskazany w ww. postanowieniu i nie sposób zaaprobować twierdzenia, że stanowi ona mienie Spółki, z którego można prowadzić egzekucję na rzecz Jej zaległości z tytułu podatku od towarów i usług. Na wskazaną w odwołaniu kwotę [...]zł, składają się (poza wyżej wymienionymi kwotami [...]zł i [...]zł), należności od podmiotu E. L. i Wspólnicy "G" Sp..j. w wysokości [...]zł, zasądzone prawomocnym nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Okręgowego w C. z dnia [...]r. sygn. akt [...] i zabezpieczone przez Prokuraturę Okręgową w R.. Odnośnie tej okoliczności wskazano, że - jak wynika z pisma Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. i z załączonego materiału dowodowego - pomimo próby dokonania zajęcia wierzytelności w firmie E. L. i Wspólnicy "G" Sp.J. nie doprowadziło to do wyegzekwowania kwot, gdyż z notatki służbowej z dnia [...] r., sporządzonej przez poborcę skarbowego wynika, że nie jest możliwy kontakt z ww. podmiotem celem doręczenia zajęcia wierzytelności - pod wskazanym adresem zastał zamknięte magazyny ww. Spółki; nieruchomości wyglądały na opuszczone i nie odwiedzane przez dłuższy czas; w oknie umieszczono kartkę, że jest to skład firmy "G" i podano numery telefonów (...) mimo wielokrotnych prób połączenia się, telefonu nikt nie odbierał. Zatem mimo podejmowanych prób ze strony organu, nie sposób uznać, że istnieje realna możliwość wyegzekwowania kwoty [...] zł stanowiącej składnik ogólnej kwoty wierzytelności wskazywanej przez Odwołującego. Nadto - nawet gdyby możliwość taka w przyszłości zaistniała - to i tak nie można byłoby uznać, że doszłoby do zaspokojenia należności Spółki "w znacznej części". Ponadto organ wyjaśnił, że w odpowiedzi na wezwanie o podanie z jakiego tytułu i w jakiej wysokości Spółka "A" Sp. z o.o. posiada wierzytelności stwierdzone wyrokami sądowymi Strona złożyła kopię dokumentu z dnia [...]r. skierowanego przez pełnomocnika "A" Sp. z o.o. do "H" Sp. z o.o., będącego "ostatecznym przedsądowym wezwaniem do zapłaty" kwoty [...]zł wynikającej z wymienionych w tym dokumencie faktur, w nieprzekraczalnym terminie do dnia [...]r. Przedmiotowe pismo wskazuje na istnienie kwot uznanych przez "A" Sp. z o.o. za należności jej przysługujące od "H" Sp. z o.o., nie stwierdzone jednak prawomocnym wyrokiem zaopatrzonym w klauzulę wykonalności, nie sposób go zatem potraktować jako wskazanie majątku, z którego wierzyciel skutecznie może zaspokoić roszczenie w drodze egzekucji. W oparciu o przedstawione okoliczności organ więc uznał, że do dnia wydania decyzji J. D. H. nie wskazał majątku, z którego możliwe jest prowadzenie postępowania egzekucyjnego. Nadto podkreślono, że stosownie do art. 107 § 2 pkt 2 O.p. osoby trzecie odpowiadają również za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych, a z mocy art. 107 § 2 pkt 4 O.p. również za koszty postępowania egzekucyjnego, które odpowiednio wyliczono. Strona złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję ostateczną, wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów. Powtórzyła argumenty odwołania i zarzuciła naruszenie art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i § 2 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej przez: 1. bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka Pani M. B. na okoliczność terminowości złożenia przez Spółkę "A" wniosku o jej upadłość cyt. "i w związku z tym uniemożliwienie skarżącemu, że w [...]r. lub [...] r., skarżący oraz inni pracownicy spółki "A" nie byli w sianie przewidzieć, nawet przy dołożeniu najwyższej staranności, że mają już zachodzić okoliczności uzasadniające zgłoszenie wniosku o upadłość ww. spółki"; 2. błędne ustalenie, że Skarżący już w [...]r. lub [...]r. miał posiadać wiedzę lub miał móc bez trudu się dowiedzieć, że już wtedy mają zachodzić konieczne przesłanki do zgłoszenia wniosku o upadłość spółki "A", przez co bezzasadnie organy podatkowe odmówiły zastosowania w niniejszej sprawie art. 116 § 1 pkt 1 lit b Ordynacji podatkowej i umorzenia postępowania". W uzasadnieniu skargi nie zgadzając się z dokonanymi w sprawie ustaleniami, wyraziła opinię, iż decyzją z [...]r. Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. organ kontroli skarbowej ustalił, że transakcje handlowe dokonywane przez spółkę cyt. "miały nie mieć miejsca" na terytorium Polski i nie powinny być rozliczane w Polsce. Podniosła, że w toku postępowania kontrolnego, gdy Spółka "A" Sp. z o.o. dowiedziała się o powyższych okolicznościach wysłała swojemu kontrahentowi spółce "F" Sp. z o.o. korekty faktur VAT oraz złożyła korekty deklaracji VAT -7, a pomimo tego organ kontroli skarbowej wydał decyzję, w której określił Spółce podatek VAT do zapłaty w oparciu o art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, z czym Spółka się nie zgadza, a sprawa jest obecnie rozpoznawana przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. Podkreśliła, że gdy Spółka "A" Sp. z o.o. otrzymała decyzję organu podatkowego drugiej instancji, utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. to w terminie dwóch tygodni, tj. [...]r. złożyła do Sądu Rejonowego w C. wniosek o swoją upadłość likwidacyjną, który został oddalony z uwagi na brak majątku Spółki do pokrycia kosztów postępowania upadłościowego, pomimo że Spółka wskazała, iż posiada kwotę [...]zł wierzytelności, tyle że zajętych przez Prokuraturę Okręgową w R. w śledztwie o sygn. [...], które na dzień sporządzenia niniejszej skargi nie jest jeszcze zakończone, a toczy się od [...] roku. W ocenie Skarżącego w przedmiotowej sprawie zachodzi jedna z przesłanek egzoneracyjnych, określona w art. 116 § 1 pkt 1 lit b Ordynacji podatkowej, tj. że Strona nie ponosi jakiejkolwiek winy w niezgłoszeniu wniosku o upadłość Spółki "A" przed dniem [...]r. "A" nie dokonywała ani nie uczestniczyła w fikcyjnych transakcjach handlowych, co potwierdził nawet organ kontroli skarbowej, a jedynie w transakcjach, które jak się okazało dopiero w toku kontroli skarbowej, miały nie podlegać rozliczeniu odnośnie podatku VAT na terytorium Polski. Skarżący gdy tylko dowiedział się o powyższej okoliczności, od razu nakazał sporządzenie i wysłanie swojemu kontrahentowi "F" Sp. z o.o. korekt faktur i korekt deklaracji VAT -7. Zdaniem skarżącego powyższe przyczyniło się w znacznym stopniu do określenia spółce "F" podatku VAT do zapłaty, w części w której odliczyła ona sobie podatek VAT wynikający z faktur wystawionych przez "A". Strona wskazała, że przed ww. ustaleniami organu kontroli skarbowej, Skarżący nie miał jakiejkolwiek wiedzy o nieprawidłowościach w rozliczeniu podatku VAT przez Spółkę "A" Sp. z o.o. i takiej wiedzy nie posiadali również pracownicy Spółki. Zarzucił, że w aktach sprawy brak materiału dowodowego, który potwierdzałby, że Skarżący dysponował wiedzą o nieprawidłowościach, czego chciał dowieść zgłaszając dowód z przesłuchania świadka Pani M. B., która pełniła rolę dyrektora handlowego w Spółce "A" Sp. z o.o., jednak organ podatkowy oddalił ten wniosek. Pełnomocnik zarzucił, że organy podatkowe obu instancji nie wskazały nawet motywów oddalenia przedmiotowego wniosku dowodowego, co stanowi poważne naruszenie reguł procesowych. Gdyby organy podatkowe przeprowadziły wnioskowany dowód z przesłuchania świadka oraz wydając merytoryczne rozstrzygnięcie oparły się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, wówczas niewątpliwie powinny zastosować art. 116 § 1 pkt 1 lit b Ordynacji podatkowej i umorzyć niniejsze postępowanie. W tym stanie rzeczy twierdzenie organu odwoławczego, że skarżący miał nie dostarczyć żadnego dowodu świadczącego o braku jego winy w zgłoszeniu w terminie wniosku o upadłość spółki "A"" jest bezpodstawne. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o ojej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną uprzednio w zaskarżonej decyzji. Podkreślił także, że z dotychczasowych ustaleń organów podatkowych, zaaprobowanych przez Sąd pierwszej instancji, wynika, że Spółka "A" Sp. z o.o. miała świadomość, że dochodzi do nieprawidłowego rozliczenia podatku VAT. A skoro J. D. H. pełnił (jednoosobowo) funkcję członka zarządu Spółki w czasie, kiedy doszło do wymienionych nieprawidłowości, nie sposób zaaprobować Jego twierdzenia, że nie miał o nich świadomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom orzekającym w przedmiotowej sprawie skutecznie zarzucić, iż przy rozpatrywaniu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego. Po przeanalizowaniu całości materiału dowodowego skład orzekający w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. W ocenie Sądu podniesione w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego są całkowicie chybione. Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy zasadności przeniesienia na skarżącego odpowiedzialności solidarnej jako członka zarządu "A" sp. z o.o. za zaległości w podatku od towarów i usług za okres [...] do [...] [...]r., odsetek od zaległości podatkowej i kosztów postępowania egzekucyjnego jako powstałych w czasie pełnienia przezeń funkcji prezesa zarządu w oparciu o art. 116 O.p. Podstawę faktyczną wyroku stanowią prawidłowe ustalenia stanu faktycznego obszernie przytoczone w zaskarżonym rozstrzygnięciu Dyrektora IzbyAdministracji Skarbowej w K. (uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09), które Sąd w całości aprobuje i przyjmuje za własne, podobnie jak ocenę prawną tego stanu faktycznego. Natomiast poglądów prezentowanych przez Skarżącego - Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie podzielił. Badając legalność objętego skargą aktu stwierdzić trzeba, że materiał dowodowy zebrany w sprawie dawał podstawy do wydania zaskarżonego orzeczenia; nie budzi zastrzeżeń także postępowanie organów podatkowych, jak i proces zastosowania przepisów prawa materialnego. Na wstępie należy stwierdzić, iż na gruncie prawa podatkowego dominującą zasadą jest odpowiedzialność podatnika za własne zobowiązania podatkowe. Od tej zasady Ordynacja podatkowa przewiduje jednak pewne wyjątki. Jednym z nich jest to, że podmiotami odpowiedzialnymi solidarnie za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością są członkowie jej zarządu. Katalog podmiotów ponoszących odpowiedzialność ze spółką ma charakter zamknięty i niedopuszczalne jest rozciąganie tej grupy; podobnie jak uwarunkowania spełnienia szeregu przesłanek materialnych do zastosowania art. 116 O.p. W myśl tej regulacji za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu: 1) nie wykazał, że: a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1574, 1579, 1948 i 2260) albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, albo b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy; 2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Zatem przesłankami orzekania o odpowiedzialności tych podmiotów są: 1. powstanie zaległości podatkowej z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu – w niniejszej sprawie potwierdza to decyzja z [...]r. znak [...], którą Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określił "A" Sp. z o.o. - w oparciu o przepis art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - kwotę podatku podlegającego wpłacie, związanego z wystawieniem faktur VAT za poszczególne miesiące od [...] do [...]r. i od [...]r. do [...]r., w tym kwotę podatku VAT do zapłaty za [...]r. w wysokości [...]zł, za [...]r. w wysokości [...]zł, za [...]. w wysokości [...]zł, za [...]r. w wysokości [...]zł i za [...]r. w wysokości [...]zł (k. 142-159 tom II akt administracyjnych). Dyrektor Izby Skarbowej w K. po rozpatrzeniu odwołania ostateczną decyzją z [...]r. znak [...]utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy. Na ww. decyzję organu odwoławczego Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który skargę oddalił wyrokiem z 15 czerwca 2015r. o sygn. akt III SA/G1 1342/14 - orzeczenie nieprawomocne. 2. pełnienie przez Skarżącego funkcji członka zarządu Spółki "A" w okresie objętym kwestionowanym rozstrzygnięciem – jest poza sporem niniejszej sprawy, gdyż wynika to jednoznacznie z dokumentów rejestrowych spółki. 3. bezskuteczność egzekucji w stosunku do spółki w całości lub w części – okoliczność tą obszernie wykazał organ w zaskarżonej decyzji. W wyniku bowiem szeregu czynności podjętych przez Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. w toku postępowania zabezpieczającego i następnie egzekucyjnego wydano zostało postanowienie z [...]r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko "A" Sp. z o.o., gdyż jak wynika z jego uzasadnienia podejmowane próby poszukiwania majątku Spółki okazały się bezskuteczne, a ponawiane czynności w celu poszukiwania majątku powodują powstawanie nowych wydatków obciążających Skarb Państwa, które nie zostaną pokryte w toku egzekucji, z uwagi na brak majątku zobowiązanego. Brak jest możliwości nawiązania kontaktu ze Spółką, która nie prowadzi już działalności gospodarczej i nie odbiera korespondencji pod adresem wskazanym jako siedziba w Krajowym Rejestrze Sądowym. "A" Sp. z o.o. nie posiada majątku nieruchomego, nie posiada środków transportu, nie posiada majątku z którego można prowadzić skuteczną egzekucję, nie figuruje w systemie informatycznym ZUS. "C". odpowiedział, że nie prowadzi rachunków dla wskazanego dłużnika; "D" S.A., że na rachunkach należących do wskazanego dłużnika brak jest środków - rachunek nie wykazuje obrotów od dnia [...]r. Z uzyskanych informacji z biura rachunkowego dokonano zajęcia wierzytelności w "B" Sp. z o.o., a uzyskane środki zarachowano na koszty egzekucji. Postanowienie to zostało doręczone Spółce ze skutkiem prawnym w dniu [...]r. jako doręczenie zastępcze; Spółka "A" Sp. z o.o. nie złożyła na nie zażalenia. Zatem należy skonkludować, że w przedmiotowej sprawie organy podatkowe trafnie ustaliły na podstawie zebranego materiału dowodowego istnienie przesłanek pozytywnych do orzeczenia odpowiedzialności Skarżącego z art. 116 O.p. Jednocześnie analizując zebrany materiał dowodowy organy nie stwierdziły istnienia przesłanek negatywnych, uwalniających z tej odpowiedzialności. Mając na uwadze skomplikowany charakter sprawy czynności podejmowane przez organ odwoławczy były systematycznie, w miarę uzyskiwania nowych dokumentów - celem zgromadzenia pełnego materiału dowodowego oraz zweryfikowania twierdzeń instytucji, urzędów, do których zwrócono się o sprawdzenie istotnych dla sprawy okoliczności co w sposób obiektywny wpłynęło na wydane rozstrzygnięcie. Przede wszystkim odnosząc się do przesłanki egzoneracyjnej niewykazania przez członka zarządu, że złożono we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe, albo wykazania braku winy (jakiejkolwiek) w niepodjęciu działań w tym kierunku - należy twierdzenia Strony o braku wiedzy co do konieczności wcześniejszego złożenia takiego wniosku, powoływanie wniosków dowodowych na potwierdzenie, że Skarżący oraz inni pracownicy spółki "A" nie byli w sianie przewidzieć, nawet przy dołożeniu najwyższej staranności, że wcześniej mają już zachodzić okoliczności uzasadniające zgłoszenie wniosku o upadłość ww. spółki uznać za bezzasadne. Sąd Rejonowy w C. bowiem postanowieniem z [...]r. o sygn. akt [...] oddalił wniosek podmiotu "A" Sp. z o.o., złożony [...]r., o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku (k. 182 tom II). W treści uzasadnienia Sąd wskazał m.in., że: "Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż wnioskodawca zaprzestał płacenia długów. Tym samym narastają dodatkowe, uboczne obciążenia związane z zaprzestaniem płatności, jak odsetki, koszty sądowe i inne. Stan niewypłacalności uznać należy tym samym za trwały./.../ Jak wynika bowiem ze złożonej dokumentacji i oświadczenia dłużnika majątek nie wystarcza na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego/.../ W ocenie Sądu ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny wskazuje, że dłużnik nie posiada majątku wystarczającego na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego. Jedynym majątkiem jest bowiem wierzytelność w stosunku do kilku podmiotów w łącznej wysokości ok. [...]zł nie stwierdzonych prawomocnymi orzeczeniami. Posiadanie jedynie wierzytelności, sprawia, iż de facto dłużnik nie posiada majątku o którym mowa w art. 13 prawa upadłościowego i naprawczego, nie posiada bowiem "płynnego" majątku, z którego mógłby skorzystać w postępowaniu upadłościowym i pokryć koszty postępowania. Poza tym wierzytelności te są zajęte w postępowaniu karnym prowadzonym przez Prokuraturę Okręgową w R.". Z powyższego jednoznacznie wynika, że "A" Sp. z o.o. zbyt późno złożyła do Sądu wniosek o ogłoszenie upadłości, nie posiadała już w tym czasie jakiegokolwiek majątku ruchomego, ani nieruchomości, zaprzestała prowadzenia działalności - nie miała zatem możliwości na pozyskanie środków na pokrycie kosztów wnioskowanego postępowania upadłościowego. Poza tym organ szczegółowo weryfikując dane finansowe ze sprawozdań finansowych (w tym bilansów) Spółki za lata [...] i [...] (k. 137-141 tom II), dokumentacji w zakresie zaległości (w tym podatkowych) Spółki wynikających m.in.: ze "Spisu wierzycieli - "A" Sp. z o.o. " (k. 202 tom II), z "Listy zaległości wraz z odsetkami obliczonymi na dzień [...]" (k. 210 tom II) oraz z wymiaru zobowiązań podatkowych określonych w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...]r. (k. 159 tom II), utrzymanej w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w K., na którą WSA w Gliwicach 15 czerwca 2015r. skargę oddalił – zasadnie wskazał na ostateczny termin [...] r. do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Organy jednoznacznie wykazały stan niewypłacalności Spółki – co przedstawiono w części opisowej wyroku, a konkluzje wyrażone przez organ odwoławczy skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Brak bowiem uregulowania w terminie zobowiązań podatkowych objętych deklaratoryjną w/w decyzją na kwotę ponad [...] mln zł oraz wcześniejsze nieuregulowanie przez Spółkę należności z terminami płatności już na [...] r. wobec wierzyciela "E" - można już było określić jako trwałe zaprzestanie płacenia długów. Poza tym znamienna w sprawie jest także okoliczność akcentowana w powoływanym wyżej wyroku WSA w Gliwicach z 15 czerwca 2015r., że skarżąca ("A" Sp. z o.o. – przypis Sądu) wadliwie dokonywała rozliczenia pierwotnie wystawianych faktur, co przyznała sporządzając ich korekty, a także korygując w związku z tym – zgodnie z ustaleniami organu - złożone deklaracje podatkowe; nastąpiło to jeszcze przed wydaniem decyzji wymiarowych. Spółka miała więc świadomość, że dochodzi do wadliwego fakturowania przez nią dostaw katod miedzi i niklu na rzecz kontrahenta; wprowadziła do obrotu gospodarczego [...] faktury; kierowniczą rolę w całej grupie spółek sprawował Skarżący J. D. H. przy współpracy m.in. M. B. – którą wnioskował do przesłuchania celem eskulpowania się od skutków zaskarżonej decyzji. W konsekwencji Sąd w pełni podzielił ustalenia organów, a zarzuty skargi w tym zakresie uznał za chybione bowiem wobec powyższych okoliczności nie do zaakceptowania jest twierdzenie Strony, że data 2 tygodnie po otrzymaniu ostatecznej decyzji wymiarowej w VAT tj. 16 sierpnia 2014r. jest tym właściwym czasem do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, gdyż wówczas dowiedział się o wysokości zaległości podatkowych. Podobnie za trafne skład orzekający ocenił konkluzje organu co do niewskazania przez członka zarządu mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie znacznej części zaległości podatkowych spółki. Podawane kwoty przez Skarżącego prawidłowo organ zakwalifikował jako nieodpowiadające wymogom "znacznej części". Orzeczona zaskarżoną decyzją zaległość podatkowa, za którą odpowiedzialność ponosi Skarżący wynosi [...] zł, a łącznie z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi daje kwotę [...]zł. Natomiast Strona w skardze wskazuje, że Spółka posiada składniki majątkowe w wysokości [...]zł. Jednakże w wyniku analiz i potrąceń przedstawionych przez organ (co opisano w części wstępnej wyroku oraz na str. 28-32 zaskarżonej decyzji) również twierdzenia strony skarżącej w tym zakresie należało uznać za chybione. Wskazywana kwota [...], stanowi bowiem 31,70 % udziału w kwocie [...]zł i 18,30 % udziału w kwocie [...]zł. Należność od Spółki "B" Sp. z o.o. w kwocie [...]zł –została rozliczona i rozksięgowana na koszty egzekucyjne i koszty upomnienia stosownie do wykazanych przez organ zaległości. Kwota [...] zł jest składnikiem zabezpieczonego przez Prokuratora Okręgowego w R. majątku J. D. H., a nie Spółki "A" Sp. z o.o. Należności od podmiotu E. L. i Wspólnicy "G" Sp..j. w wysokości [...] zł - zasądzone prawomocnym nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Okręgowego w C. z dnia [...] r. sygn. akt [...]są zabezpieczone przez Prokuraturę Okręgową w R.; a próby dokonania zajęcia tej wierzytelności w firmie nie doprowadziło to do wyegzekwowania kwot. Należności przysługujące od "H" PL Sp. z o.o. nie są stwierdzone jakimkolwiek prawomocnym wyrokiem zaopatrzonym w klauzulę wykonalności i nie mogą stanowić wskazania majątku, z którego wierzyciel skutecznie może zaspokoić roszczenie w drodze egzekucji. Zatem konkludując przedstawione uwarunkowania faktyczne i prawne należy stwierdzić, że organy podatkowe nie naruszyły w rozpatrywanej sprawie przepisów prawa materialnego, a ponadto działały z poszanowaniem reguł postępowania. Organ odwoławczy wyczerpująco odniósł się do wszystkich podniesionych zarzutów, które okazały się bezzasadne. Tym samym podnoszone zarzuty należało uznać za chybione. Wobec powyższych okoliczności Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a..