III SA/Gl 609/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Specjalista Izabela Maj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2026 r. sprawy ze skargi W S.A. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 23 kwietnia 2025 r. nr: 2401-IOA.4105.10.2025.EB w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym za IV kwartał 2023 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. W S.A. w K. (dalej: strona skarżąca, Spółka), reprezentowana przez doradcę podatkowego J. B. (dalej: pełnomocnik), pismem z 6 czerwca 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: organ administracji) z dnia 23 kwietnia 2025 r. nr: 2401-IOA.4105.10.2025.EB w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym za IV kwartał 2023 r. Termin rozprawy został wyznaczony na dzień 3 lutego 2026 r., o czym zawiadomiono strony postępowania. Pismem z 29 stycznia 2026 r. pełnomocnik Spółki wniosła o odroczenie rozprawy. W uzasadnieniu wyjaśniła m.in., że 29 stycznia 2026 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (dalej także NSA) odbyła się rozprawa, przedmiotem której było rozpatrzenie skarg kasacyjnych złożonych przez Spółkę, dotyczących wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o sygn. akt III SA/Gl 823/23, III SA/Gl 34/23 oraz III SA/Gl 819/23. W sprawach tych NSA odroczył wydanie rozstrzygnięcia do 12 lutego 2026 r. Wskazała, że wyroki, które stanowią przedmiot skarg kasacyjnych, dotyczyły kwestii wpływu e-DD na możliwość zwolnienia od akcyzy wyrobów [...], a tym samym przedmiotem wykładni dokonanej przez NSA były te same przepisy, których dotyczy niniejsze postępowanie, w szczególności art. 31a ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 126). W konsekwencji w ocenie Spółki wytyczne zawarte w ww. rozstrzygnięciach NSA (oraz pisemnych uzasadnieniach wyroków) mogą mieć kluczowe znaczenie dla wykładni przepisów, wokół których toczy się ten spór i w konsekwencji wpłynąć na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W związku z powyższym Spółka wniosła o odroczenie wyznaczonego terminu rozprawy do dnia opublikowania uzasadnień pisemnych wyroków wydanych we wspomnianych powyżej sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE). Zawieszenie postępowania ze względu na prejudycjalny charakter innego postępowania dotyczy zatem sytuacji, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, a orzeczenie, które zapadnie w drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę do rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna). Oznacza to sytuację, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia może mieć wpływ na wynik postępowania. Wskazuje to na celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Ocena ziszczenia się przesłanki do zawieszenia postępowania z powołanego przepisu pozostawiona jest uznaniu Sądu, który powinien rozważyć, czy w danej sprawie celowe jest wstrzymywanie jej biegu (por. np. wyrok NSA z 29 października 2024 r., sygn. akt I FSK 421/21). Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego zawieszenie postępowania powinno być także uzasadnione sprawiedliwością i ekonomiką procesową (por. wyrok z 11 maja 2021 r. sygn. III OSK 919/21). Zdaniem Sądu w składzie orzekającym zasadne było zawieszenie niniejszego postępowania. Zgodnie z cytowanymi powyżej przepisami Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. np. wyrok NSA z 12 lutego 2021 r. sygn. I FSK 1560/20; wyrok NSA z 5 października 2023 r., sygn. akt III OSK 7047/21; wyrok WSA w Szczecinie z 24 października 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 523/24; postanowienie NSA z 1 lutego 2023 r., sygn. akt III FZ 693/22; wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem toczy się postępowanie przez NSA dotyczące wymienionych powyżej spraw Spółki, których rozstrzygnięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu tego postępowania sądowoadministracyjnego i może mieć bezpośredni wpływ na jego wynik. Z powołanych względów, z uwagi na zasady celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej, postępowanie należało zawiesić do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego prowadzonego w sprawach Spółki o sygn. akt III SA/Gl 819/22, III SA/Gl 823/22 oraz III SA/Gl 34/23 (sygn. NSA: I FSK 756/23, I FSK 1172/23 oraz I FSK 1244/23). Sąd nie mógł natomiast uwzględnić wniosku pełnomocnika strony skarżącej z 29 stycznia 2026 r. o odroczenie rozprawy. Stosownie do treści art. 99 p.p.s.a. Sąd nawet na zgodny wniosek stron może odroczyć posiedzenie tylko z ważnej przyczyny. Na rozprawie 3 lutego 2026 r. stawiła się pełnomocnik Spółki, natomiast za organ administracji nikt się nie stawił, zawiadomiony prawidłowo o terminie rozprawy. Zdaniem Sądu nie wystąpiły żadne ważne przyczyny, mogące stanowić o odroczeniu rozprawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.