III SA/Gl 679/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska – Kyć, Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant Specjalista Anna Charchuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2014 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A Sp. z o.o. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności) oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. NR [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając na podstawie art. art. 233 § 1 pkt 1 i art. 13 § 1 pkt 2 lit. a w związku z art. 239 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.), po rozpatrzeniu zażaleń wniesionych pismami z dnia 24.12.2013r. na postanowienia Naczelnika Drugiego [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r., znak: - [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji z dnia [...]r., nr: [...] wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. o/z w B. w części określającej zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec oraz sierpień i październik 2006r., - [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji z dnia [...] r., nr: [...] wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. o/z w B. w części określającej zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za styczeń, kwiecień, maj oraz od lipca do grudnia 2007r., - [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji z dnia [...] r., nr: [...] wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. o/z w B. określającej zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2008r., - [...]w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji z dnia [...]r., nr: [...]wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. o/z w B. w części określającej zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2009r., utrzymał w mocy ww. postanowienia organu I instancji. Stan sprawy jest następujący: Ww. postanowieniami z dnia [...] r., Naczelnik Drugiego [...] Urzędu Skarbowego w B. nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzjom Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r., znak: [...] do [...]. Argumentując istnienie uzasadnionej obawy, że zobowiązanie podatkowe określone ww. decyzjami nie zostanie wykonane organ I instancji wskazał, że: - prowadzone jest postępowanie egzekucyjne wobec innych zaległości Spółki, - Spółka ma problemy z bieżącym płaceniem zobowiązań podatkowych, - z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wynikają wysokie kwoty zobowiązań podatkowych, - w 2012 roku jak i 2013 roku nastąpił spadek deklarowanych przez Spółkę obrotów z podstawowej jej działalności tj. z tyt. dostawy towarów oraz świadczonych usług, - wystąpiła strata z działalności gospodarczej w latach 2011-2012, - Spółka znacznie ograniczyła prowadzenie działalności gospodarczej, - brak w roku podatkowym 2013 dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych - brak wpłat miesięcznych zaliczek na poczet tego podatku. Zdaniem organu pierwszej instancji fakt, że Spółka ma problemy z bieżącym regulowaniem zobowiązań podatkowych niskiej wartości - przy wskazaniu na ww. okoliczności - wysoce uprawdopodabnia, że zobowiązania podatkowe wynikające z wydanych decyzji również nie zostaną dobrowolnie wykonane. Tym samym organ ten stwierdził, że w rozpatrywanym stanie faktycznym zachodzą przesłanki do nadania wymienionym na wstępie decyzjom rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 239b § 1 pkt 1 i art. 239b § 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Na postanowienia wydane przez organ I instancji ww. Spółka złożyła zażalenia w których zażądała ich uchylenia w całości i umorzenia postępowania, a także przeprowadzenia dowodu z akt dotyczących wydania decyzji ustalającej kwotę podatku VAT, które znajdują się w posiadaniu Dyrektora Izby Skarbowej w K. . Zaskarżonym postanowieniom zarzuciła: naruszenie prawa m.in.: art. 239b i 216 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez jego zastosowanie w sytuacji gdy nie zachodzą warunki formalne i materialne do zastosowania ww. przepisu - nie istnieją przesłanki do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, art. 6 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, iż strona posiada zaległości podatkowe w sytuacji gdy zgodnie z ww. przepisem strona zwolniona była od podatku - przepisów VAT się do niej w zakresie określonym w decyzji nie stosuje, art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez naruszenie zasad wynikających z ww. przepisu, art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez nie przeprowadzenie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego, błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez przyjęcie, iż istnieje zaległość podatkowa oraz, iż sytuacja finansowa spółki oraz prowadzone egzekucje uzasadniają nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu złożonych zażaleń Spółka podniosła, iż nie istniały przesłanki z art. 239b i art. 216 Ordynacji podatkowej do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności przedmiotowym decyzjom. W jej opinii przesłanka, której wystąpienie uzasadnia obawę, że podatnik nie zapłaci podatku, to dokonywanie czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą udaremnić egzekucję. Dodała, iż okoliczności związane ze zbywaniem majątku muszą wskazywać, że nie jest to normalny przejaw prowadzonej przez podatnika działalności. Podatnik sprzedający środki trwałe na zasadach rynkowych, uzyskujący realne ceny i nie dokonujący tego w pośpiechu, nie może być traktowany jako podmiot, który wyzbywa się majątku po to, aby uniemożliwić egzekucję zobowiązań podatkowych /wyr. WSA z 2.4.2008r., I SA/Łd 243/08, Legalis/. W zażaleniach, Spółka ustosunkowała się również merytorycznie do decyzji objętych rygorem natychmiastowej wykonalności. Przywołując art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdziła, że nie jest wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów sprowadzenie do Polski z państwa członkowskiego Unii Europejskiej automatów do gier hazardowych w sytuacji, gdy nabywane automaty będą wykorzystywane przez nabywcę do działalności opodatkowanej podatkiem od gier, a nie będą wykorzystane do działalności opodatkowanej podatkiem VAT. A zatem, zdaniem Strony, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o VAT nabycie automatów i części do nich nie podlega podatkowi od towarów i usług. Na marginesie Strona wskazała na spór - zakończony orzeczeniem NSA /wyrok z dnia 9.10.1998r., sygn. akt III SA 680/97/ - dotyczący wyłączenia z VAT ww. działalności. Rozwijając z kolei zarzut naruszenia art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa, Strona wskazała na fakt różnorakiego podejścia do kwestii opodatkowania podatkiem od towarów usług wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów przez Naczelnika Drugiego [...] Urzędu Skarbowego w B. i Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. . Na poparcie swej tezy przywołała szereg wyroków sądów administracyjnych. Dokonując oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego organ odwoławczy stwierdził, iż stosownie do art. 239a Ordynacji podatkowej decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Poszczególne przypadki uprawniające organ podatkowy do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji zostały wymienione w art. 239b § 1 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, w sytuacji gdy: 1. organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub 2. strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub 3. strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub 4. okres po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące. Przesłanki do nadania rygoru decyzjom nieostatecznym mogą wystąpić rozłącznie, co oznacza, że spełnienie tylko jednej z nich daje organom podatkowym prawo aby nadać decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Paragraf 2 przepisu art. 239 b Ordynacji podatkowej obliguje jednak organ podatkowy do równoczesnego uprawdopodobnienia, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Uprawdopodobnić oznacza zaś "sprawić że coś staje się prawdopodobne". W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że przez "uprawdopodobnienie" należy rozumieć obiektywny stan wiedzy, w świetle której istnienie faktu jest wysoce prawdopodobne (LEX wydaw. ABC ni' 112905 komentarz praktyczny Kośmider Mirosław). Do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności może więc organ podatkowy skłonić sytuacja finansowa podatnika, jego podejście do wywiązywania się z zobowiązań, perspektywy nieściągnięcia długu, czy informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne. Przenosząc uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, iż organ I instancji zasadnie wskazał, że w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 239b § 1 pkt 1, gdyż wobec spółki "A" Sp. z o.o. toczą się następujące postępowania egzekucyjne : - wszczęte w dniu [...] r. poprzez doręczenie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia [...] r. obejmującego zaległość w podatku od towarów i usług za [...] wystawiony na kwotę [...] zł. - wszczęte w dniu [...] r. poprzez doręczenie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia [...] r. obejmującego zaległość w podatku od towarów i usług za [...] wystawiony na kwotę [...] zł. W sprawie zaistniała więc pierwsza z przesłanek do nadania decyzjom Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. rygoru natychmiastowej wykonalności, w tej części, w której określają one zobowiązania podatkowe za poszczególne okresy rozliczeniowe 2006, 2007, 2008 i 2009 roku. Drugą przesłanką, od której wystąpienia uzależnione jest zastosowanie ww. instytucji jest uprawdopodobnienie, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane. Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji wskazał wystarczające okoliczności do powzięcia przekonania o zaistnieniu tej przesłanki. A mianowicie: Spółka w 2013 r. miała problemy z terminowym i dobrowolnym regulowaniem bieżących zobowiązań podatkowych. Po terminie płatności uregulowała zaległość w podatku od towarów i usług za luty i marzec 2013 r., zaś w odniesieniu do zaległości w podatku VAT za kwiecień 2013 r. w wysokości [...] zł i maj 2013 r. w wysokości [...] zł konieczne było wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Za maj 2013 r. Spółka na dzień wydania zaskarżonych postanowień nadal posiadała zaległość w podatku VAT w kwocie [...] zł. Okoliczności towarzyszące uiszczaniu tak niewielkich kwot podatku w powiązaniu z istniejącymi obecnie zaległościami wynikającymi z wydanych przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. decyzji z dnia [...] r. w łącznej kwocie [...] zł - czynią wysoce prawdopodobnym, że strona po raz kolejny nie wywiąże się dobrowolnie z obowiązku uregulowania należnego zobowiązania podatkowego. Organ I instancji przeanalizował sytuację gospodarczą spółki i z dokonanej analizy wynika, że z roku na rok ulegała ona pogorszeniu. W okresie od stycznia do października 2013 r. w porównaniu z latami 2009-2012 nastąpił wyraźny spadek obrotów osiąganych przez Spółkę z prowadzonej działalności. Od 2010 r. nastąpił znaczny (o 62,80%) spadek dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, a w latach 2011 i 2012 Spółka wykazała w zeznaniach rocznych CIT-8 stratę w wysokościach odpowiednio: [...] zł [...] zł. Zmniejszeniu uległy również o kwotę [...] zł środki pieniężne będące w posiadaniu Spółki. Na dzień [...]r. Spółka posiadała zasoby w kwocie [...]zł, zaś na dzień [...]r. w kwocie [...]zł. Okoliczności te - zdaniem organu mogły mieć wpływ na nieregulowanie lub nieterminowe regulowanie bieżących zobowiązań podatkowych, co z kolei słusznie zostało ocenione przez organ pierwszej instancji jako okoliczność wskazującą na prawdopodobieństwo nieuregulowania przez Spółkę również zobowiązań wynikających z wydanych w dniu [...]r. decyzji organu kontroli skarbowej. Tak więc spełniona została również przesłanka z art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności ww. decyzjom nieostatecznym. Organ stwierdził przy tym, iż co prawda Spółka posiada majątek (zwłaszcza nieruchomości), który mógłby ewentualnie zaspokoić jej zaległości wraz z należnymi odsetkami za zwłokę, jednakże - jak słusznie wskazał organ pierwszej instancji - mogło by to nastąpić w przypadku jego sprzedaży, co niewątpliwie dodatkowo skomplikowałoby sytuację Spółki i mogło zagrażać jej dalszemu istnieniu. Podobnie z automatami do gier, które służą Spółce do prowadzenia działalności gospodarczej. Odnosząc się do zarzutu niezastosowania w sprawie art. 6 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług i przyjęcie tym samym, że strona posiada zaległości podatkowe w sytuacji gdy zgodnie w ww. przepisem strona zwolniona była od podatku - przepisów VAT się do niej w zakresie określonym w decyzji nie stosuje, organ stwierdził, że kwestia merytoryczna ustaleń zawartych w decyzjach Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...]r., znak: [...]w postępowaniu o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności jest bez znaczenia. Granice rozpoznania sprawy w tym przypadku bowiem określają przesłanki z art. 239b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, do których nie należy badanie materialnych podstaw wydawanych decyzji określających zobowiązania podatkowe. Postępowanie w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności ma charakter procesowy. Nie kształtuje zatem wprost stosunków materialnoprawnych, lecz procesowe prawa i obowiązki stron oraz uczestników postępowania, które w tej sytuacji polegają na obowiązku strony wykonania danej decyzji pod rygorem przymusowej egzekucji /decyzja z rygorem natychmiastowej wykonalności stanowi podstawę wystawienia tytułu wykonawczego i wszczęcia postępowania egzekucyjnego/. Postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nie stwierdza natomiast prawidłowości lub wadliwości podstaw faktycznych lub prawnych wydanych decyzji, konkretyzujących na podstawie przepisów materialnego prawa podatkowego obowiązki stron danego stosunku podatkowoprawnego. Innymi słowy, w postępowaniu o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności nie bada się w ogóle prawidłowości decyzji, którym taki rygor został nadany. Tak więc argumenty podważające byt prawny decyzji wymiarowych jako wykraczające poza ramy postępowania w sprawie o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nie mogą być poddane analizie w niniejszym postępowaniu. Również zawarte w zażaleniach żądanie przeprowadzenia dowodu z akt dotyczących wydania decyzji określających wykracza poza ramy niniejszego postępowania. Albowiem do wydania postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nie są niezbędne akta sprawy podatkowej, gdyż uzasadniając nadanie rygoru decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, organ podatkowy nie odwołuje się do materiału dowodowego zgromadzonego podczas postępowania podatkowego. Podstawą wydania takiego postanowienia są przesłanki i informacje, znane organowi wydającemu to postanowienie, które stanowią podstawę do przyjęcia, iż zobowiązanie wynikające z decyzji może nie zostać wykonane oraz, że istnieje ryzyko braku możliwości podjęcia czynności zmierzających do jego wyegzekwowania w przyszłości. Za nieuzasadnione również organ odwoławczy uznał zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. art. 121 i art. 122 Ordynacji podatkowej. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w K. , żadna z ww. zasad ogólnych postępowania podatkowego nie została naruszona przez organ I instancji w trakcie prowadzenia przedmiotowego postępowania. W oparciu o ustalone okoliczności i ich ocenę, Naczelnik Drugiego [...] Urzędu Skarbowego w B. , miał prawo stwierdzić, że interes Skarbu Państwa jest zagrożony i w związku z tym podjąć stosowne środki zaradcze. Fakt, iż pozostawały one w konflikcie z interesami strony w tym przypadku nie wynikał jednak z naruszenia ww. przepisów, ale z istoty samej instytucji nadania rygoru natychmiastowej wykonalności. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona zarzuciła organowi naruszenie prawa m.in.: - art.70 § 1 ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy doszło do przedawnienia; - art.. 239b i 216 ustawy ordynacja podatkowa poprzez jego zastosowanie w sytuacji gdy nie zachodzą warunki formalne i materialne do zastosowania w/w przepisu - nie istnieją przesłanki do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, - art. 6 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej "VAT") poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, iż strona posiada zaległości podatkowe w sytuacji gdy zgodnie z w/w przepisem strona zwolniona była od podatku - przepisów VAT się do niej w zakresie określonym w decyzji nie stosuje; - art. 121 ustawy ordynacja podatkowa poprzez naruszenie zasad wynikających z w/w przepisu; - art. 122 ustawy ordynacja podatkowa poprzez nie przeprowadzenie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego. Postawiła także zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego poprzez przyjęcie, iż istnieje zaległość podatkowa oraz, iż sytuacja finansowa spółki (strony) oraz prowadzone egzekucję uzasadnia nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności, bezzasadne przyjęcie, iż strona obowiązana jest do wykazania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu usług jak również podatku należnego od tych czynności; bezpodstawne przyjęcie, iż istnieje podstawy do zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności oraz, iż w ogóle istnieją podstawy do wydania decyzji określających wysokość zobowiązania w podatku i usług w kwotach wyższych niż wykazano w złożonych deklaracjach VAT za miesiące wyszczególnione w zaskarżonej decyzji. Zdaniem strony ponadto organ dopuścił się naruszenia przepisów dotyczących braku możliwości działania stronie w sprawie poprzez nie umożliwienie jej wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji. Wskazując na te zarzuty, wniosła o uchylenie w/w decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej . Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie uznając zarzuty za niezasadne. W szczególności za niezasadny uznał organ zarzut dotyczący naruszenia art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej co zdaniem strony polegało na orzekaniu w przedmiocie zobowiązania które uległo przedawnienia. Organ stwierdził iż z akt sprawy jednoznacznie wynika, że Prokuratura Apelacyjna w B. postanowieniem z dnia [...] r. wszczęła dochodzenie o przestępstwo określone w art. 107 § 1 kodeksu karnego skarbowego, tj. w sprawie o urządzanie i prowadzenie gier na automatach na terenie kraju w okresie: 2003-2008 wbrew przepisom ustawy o grach i zakładach wzajemnych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą w zakresie automatów do gier o niskie wygrane. Następnie Prokuratura Apelacyjna na mocy zarządzenia z dnia [...]r. oraz postanowienia o zmianie ww. zarządzania z dnia [...] r. powierzyła inspektorowi kontroli skarbowej prowadzenie dochodzenia w zakresie przestępstwa skarbowego z art. 61 § 1 k.k.s. Jak wynika z pisma Prokuratury Apelacyjnej w B. z dnia [...] r. zakresem postępowania karnego objęte są wszystkie czyny zabronione ujawnione w jego toku, w tym karno-skarbowe związane z podejrzeniem popełnienia przestępstw skarbowych polegających na uchylaniu się od opodatkowania lub na zaniżaniu zobowiązań podatkowych. Dodatkowo zauważył organ, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] r. o numerze: [...] włączył do akt prowadzonego wobec Skarżącej postępowania kontrolnego m. in. postanowienie Prokuratury Apelacyjnej w B. o wszczęciu dochodzenia z dnia [...]r. i zarządzenie Prokuratury Apelacyjnej w B. z dnia [...] r. o powierzeniu śledztwa w części inspektorowi kontroli skarbowej. Postanowienie o włączeniu tej dokumentacji do akt sprawy zostało odebrane przez Skarżącą w dniu [...]r., a tym samym Skarżąca została powiadomiona o prowadzonym wobec niej postępowaniu karnym skarbowym przed upływem terminu przedawnienia. W świetle powyższego w ocenie organu w przedmiotowej sprawie doszło na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej do zawieszenia biegu terminu przedawnienia w podatku VAT, gdyż: a) wszczęte postępowanie karne skarbowe wiązało się z niewykonaniem zobowiązań podatkowych przez Skarżącą (tj. z podejrzeniem popełnienia przestępstw skarbowych polegających na uchylaniu się od opodatkowania lub na zaniżaniu zobowiązań podatkowych), b) Skarżąca została poinformowana o toczącym się przeciwko niej postępowaniu karnym skarbowym przed upływem okresu przedawnienia podatku VAT, co jest istotne w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17.07.2012r., sygn. akt P 30/11. Z kolei zarzut Skarżącej, że organ dopuścił się naruszenia przepisów dotyczących możliwości działania strony w sprawie poprzez nie umożliwienie jej wypowiedzenia się przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, uznał organ za niezasadny z tej przyczyny , iż realizacja uprawnienia strony do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, a o którym mowa w art. 200 Ordynacji podatkowej, nie ma zastosowania, jeżeli postępowanie kończy się wydaniem postanowienia /vide: H. Dzwonkowski Ordynacja podatkowa. Komentarz. 2014, Legalis/. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 239b § 1 O.p. decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy: 1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub 2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub 3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub 4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące. § 2. Przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Ze wskazanych regulacji płyną następujące wnioski. Po pierwsze, wystąpienie jednej z czterech przesłanek zawartych w art. 239b § 1 O.p. daje podstawę do nadania nieostatecznej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Przy czym, organ powinien udowodnić taką okoliczność. Po drugie, koniecznym warunkiem nadania klauzuli wykonalności nieostatecznej decyzji, w sytuacji wykazania istnienia jednej z czterech ww. przesłanek, jest dodatkowo - uprawdopodobnienie - że zobowiązanie podatkowe wynikające z takiej decyzji nie zostanie wykonane. Powyższe znajduje potwierdzenie w ugruntowanym już orzecznictwie sądów administracyjnych, które akcentuje też, że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu i nie daje pewności lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) istnienia jakiegoś faktu, a zatem nie oznacza konieczności udowodnienia danej okoliczności. Przesłanka uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania nie może być utożsamiana z udowodnieniem tej okoliczności, a jedynie sprowadza się do wykazania stosowną argumentacją istnienia uzasadnionej obawy (przypuszczenia), że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Sąd nie ma wątpliwości, że w rozpatrywanym przypadku organy wykazały, że w dniu wydania postanowień o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, zobowiązania podatkowe w podatku w podatku od towarów i usług określone decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. o/z w B. z dnia [...]r., nr: [...]w części określającej zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec oraz sierpień i październik 2006r., [...]wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. o/z w B. w części określającej zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za styczeń, kwiecień, maj oraz od lipca do grudnia 2007r., [...] wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. o/z w B. określającej zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2008r., [...] wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. o/z w B. w części określającej zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2009r., nie zostaną wykonane przez stronę zatem zaistniała przesłanka wynikająca z art. 239b § 2 O.p. Wykazano także zaistnienie przesłanki z art. 239b § 1 pkt 1 O.p. gdyż wobec spółki "A" Sp. z o.o. toczą się postępowania egzekucyjne : wszczęte w dniu [...] r. poprzez doręczenie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia [...] r. obejmującego zaległość w podatku od towarów i usług za [...]wystawiony na kwotę [...] zł, wszczęte w dniu [...]r. poprzez doręczenie tytułu wykonawczego Nr [...]z dnia [...]r. obejmującego zaległość w podatku od towarów i usług za [...]wystawiony na kwotę [...]zł. W sprawie zaistniało także prawdopodobieństwo, iż zobowiązania wynikające z decyzji z dnia [...]r Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. o/z w B. r. nie zostaną wykonane. Spółka w 2013r. miała problemy z terminowym i dobrowolnym regulowaniem bieżących zobowiązań podatkowych. Po terminie płatności uregulowała zaległość w podatku od towarów i usług za luty i marzec 2013 r., zaś w odniesieniu do zaległości w podatku VAT za kwiecień 2013 r. w wysokości [...] zł i maj 2013 r. w wysokości [...]zł konieczne było wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Za maj 2013 r. Spółka na dzień wydania zaskarżonych postanowień nadal posiadała zaległość w podatku VAT w kwocie [...]zł. Okoliczności towarzyszące uiszczaniu tak niewielkich kwot podatku w powiązaniu z istniejącymi obecnie zaległościami wynikającymi z wydanych przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. decyzji z dnia [...]r. w łącznej kwocie [...]zł – uzasadniają tezę, iż wielce prawdopodobnym jest, że strona po raz kolejny nie wywiąże się dobrowolnie z obowiązku uregulowania należnego zobowiązania podatkowego. Ponadto analiza w zakresie sytuacji gospodarczej spółki wskazuje na fakt, iż z roku na rok ulegała ona pogorszeniu. W okresie od stycznia do października 2013 r. w porównaniu z latami 2009-2012 nastąpił wyraźny spadek obrotów osiąganych przez Spółkę z prowadzonej działalności. Od 2010 r. nastąpił znaczny (o 62,80%) spadek dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, a w latach 2011 i 2012 Spółka wykazała w zeznaniach rocznych CIT-8 stratę w wysokościach odpowiednio: [...]zł i [...]zł. Zmniejszeniu uległy również o kwotę [...]zł środki pieniężne będące w posiadaniu Spółki. Na dzień [...]r. Spółka posiadała zasoby w kwocie [...]zł, zaś na dzień [...] r. w kwocie [...] zł. Okoliczności te wskazują na prawdopodobieństwo nieuregulowania przez Spółkę również zobowiązań wynikających z wydanych w dniu [...] r. decyzji organu kontroli skarbowej. Ponadto z oświadczenia o nieruchomościach i prawach majątkowych które mogą być przedmiotem hipoteki przymusowej i rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego ORD-HZ wynika, iż strona jakkolwiek posiada majątek to na posiadanych nieruchomościach i prawach majątkowych które mogą być przedmiotem hipoteki – nieruchomość położona w P. ul. [...], gm. [...] o szacunkowej wartości [...] zł posiada obciążenia poprzez zabezpieczenie na rzecz Skarbu Państwa w związku z prowadzoną działalnością z wpisem do księgi wieczystej [...] przez Sąd Rejonowy w C. Wydz. V Ksiąg Wieczystych. Podobnie na nieruchomości położonej w C. przy ul. [...] o szacunkowej wartości [...] zł posiada obciążenia poprzez zabezpieczenie na rzecz Skarbu Państwa w związku z prowadzoną działalnością z wpisem do księgi wieczystej [...] przez Sąd Rejonowy w C. Wydz. V Ksiąg Wieczystych. Powołane okoliczności świadczące o istniejących z różnych tytułów zaległości, posiadanie majątku na którym jednak zostały już ustanowione hipoteki, znaczny spadek obrotów generowanych w związku z prowadzoną działalnością uprawadopodabniają możliwość nie wykonania przez stronę zobowiązań w podatku od VAT w łącznej kwocie około [...] zł wynikających z nieostatecznych decyzji organu I instancji. Podane wyżej okoliczności, powodują we wzajemnym powiązaniu, że organy zasadnie doprowadziły do natychmiastowej wykonalności wymienionych a wstępie decyzji organu podatkowego I instancji bowiem spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 239b § 1 pkt 1 i § 2 O.p. W sprawie nie doszło do naruszenia art. 121 O.p. poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, naruszenia zasady prawdy obiektywnej. W przeprowadzonym postępowaniu realizując zasadę prawdy obiektywnej, podjęto wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy przez wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie. Organy ustaliły jednoznacznie stan faktyczny sprawy, a wydając sporny akt oparły się na całym zgromadzonym materiale dowodowym dając wyraz jego ocenie w treści spornego aktu W przedmiotowej sprawie wbrew zarzutom skargowym nie orzekano w zakresie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności co do zobowiązań które uległy przedawnieniu. Z akt sprawy wynika, że Prokuratura Apelacyjna w B. postanowieniem z dnia [...] r. wszczęła dochodzenie o przestępstwo określone w art. 107 § 1 kodeksu karnego skarbowego, tj. w sprawie o urządzanie i prowadzenie gier na automatach na terenie kraju w okresie: 2003-2008 wbrew przepisom ustawy o grach i zakładach wzajemnych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą w zakresie automatów do gier o niskich wygranych. Następnie zarządzeniem z dnia [...]r r. oraz postanowieniem o zmianie ww. zarządzenia z dnia [...] r. Prokuratura Apelacyjna w B. powierzyła inspektorowi kontroli skarbowej prowadzenie dochodzenia w zakresie przestępstwa skarbowego z art. 61 § 1 k.k.s. Zaś zakresem postępowania karnego objęte były wszystkie czyny zabronione ujawnione w jego toku, w tym karno-skarbowe związane z podejrzeniem popełnienia przestępstw skarbowych polegających na uchylaniu się od opodatkowania lub na zaniżaniu zobowiązań podatkowych. Nadto Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] r. włączył do akt prowadzonego postępowania m. in. postanowienie Prokuratury Apelacyjnej w B. o wszczęciu dochodzenia z dnia [...] r. i zarządzenie Prokuratury Apelacyjnej w B. z dnia [...] r. o powierzeniu śledztwa w części inspektorowi kontroli skarbowej, a postanowienie o włączeniu tej dokumentacji do akt sprawy zostało odebrane przez Skarżącą w dniu [...] r., co powoduje, iż Skarżąca została powiadomiona o prowadzonym wobec niej postępowaniu karnym skarbowym przed upływem terminu przedawnienia. Nieuzasadnionym jest także zarzut Skarżącej, że organ dopuścił się naruszenia przepisów dotyczących możliwości działania strony w sprawie poprzez nie umożliwienie jej wypowiedzenia się przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, gdyż prawo strony do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów zawarte w art. 200 O.p. nie ma zastosowania, jeżeli postępowanie kończy się wydaniem postanowienia, a takie w sprawie zostało wydane. Natomiast merytoryczne zarzuty skargowe którymi strona kwestionuje legalność decyzji wymiarowych nie mogą podlegać ocenie w niniejszym postępowaniu sądowoadministarcyjnym gdyż jego przedmiotem może być wyłącznie ocena legalności postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności . Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu stad na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. orzeczono jak w sentencji.