III SA/Gl 780/09

PostanowienieWSA w Gliwicach2010-02-25

Skład orzekający: Jolanta Skowronek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od opłat sądowych w całości, złożony przez osobę prawną, która wcześniej uzyskała częściowe zwolnienie, może zostać uwzględniony, jeśli strona nie wykazała istotnej zmiany swojej sytuacji finansowej?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych w całości nie może zostać uwzględniony, jeśli strona prawna nie wykazała istotnej zmiany swojej sytuacji finansowej od czasu uzyskania wcześniejszego, częściowego zwolnienia. Zgodnie z art. 165 PPSA, postanowienia niekończące postępowania mogą być zmieniane tylko w przypadku zmiany okoliczności sprawy, a sama sygnalizacja problemów finansowych bez wykazania pogorszenia sytuacji materialnej nie jest wystarczająca do uchylenia lub zmiany wcześniejszego postanowienia.
Stan faktyczny
Skarżąca Spółka A złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od opłat sądowych w całości, argumentując pogorszeniem swojej sytuacji finansowej od czasu uzyskania częściowego zwolnienia. Spółka wskazała na zaległości w wynagrodzeniach pracowniczych i zobowiązania podatkowe, jednocześnie przedstawiając dane dotyczące kapitału zakładowego, własnego, wypracowanego zysku i środków na rachunku bankowym. Organ uznał, że przedstawione okoliczności nie wykazały istotnej zmiany sytuacji finansowej uzasadniającej uwzględnienie wniosku.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od opłat sądowych w całości postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Dnia [...]. (data stempla pocztowego) skarżąca Spółka A z siedzibą w K. reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego S.D. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który zapadł w przedmiotowej sprawie w dniu 27 listopada 2009 r. Do powyższej dołączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy (druk PPPr) w zakresie zwolnienia skarżącej Spółki od opłat sądowych w całości. W jego uzasadnieniu podała, iż działalność Spółki obejmuje: pośrednictwo pieniężne tudzież finansowe, leasing finansowy oraz pozostałe formy udzielania kredytów, a także działalność pomocniczą finansową i komercyjną pozostałą, gdzie indziej niesklasyfikowaną. Ponadto wskazała, iż sytuacja płatnicza A nie uległa poprawie od czasu, kiedy postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 września 2009 r. została zwolniona z obowiązku uiszczania opłat sądowych w części przekraczającej 200,00 zł. W wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego we władaniu komornika sądowego pozostają wszakże nierozliczone do dzisiaj należności w kwocie [...] zł (vide: pismo z dnia [...]). Co więcej posiadane przez Spółkę zaległości w wypłacaniu wynagrodzeń pracowniczych wynoszą [...] zł, natomiast zobowiązania z tytułu podatków, ceł, ubezpieczeń i innych świadczeń zamykają się w łącznej kwocie [...] zł. Tymczasem w oświadczeniu o posiadanym majątku i dochodach strona skarżąca zadeklarowała kapitał zakładowy w wysokości [...] zł oraz kapitał własny w kwocie [...] zł. Ponadto na dzień 31 grudnia 2009 r. wypracowała zysk wielkości [...] zł netto (vide: bilans oraz rachunek zysków i strat), natomiast na rachunku bankowym na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku zgromadziła [...] zł (vide: rubryka nr 9 formularza). Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - obejmującym zgodnie z art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego – gdy ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W tym miejscu należy zauważyć, iż wniesiony w chwili obecnej przez stronę skarżącą wniosek o zwolnienie od opłat sądowych w całości jest drugim wnioskiem złożonym w tejże sprawie, zatem jego rozpoznanie winno nastąpić w kontekście z art. 165 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem postanowienia niekończące postępowania w sprawie - do których niewątpliwie wydane wcześniej w dniu 17 września 2009 r. postanowienie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie skarżącej Spółki od opłat sądowych w części przekraczającej kwotę 200,00 zł należy zaliczyć – mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" zgodnie z utrwalonym dotychczas orzecznictwem rozumie się wszelkie zmiany zarówno w okolicznościach faktycznych jak i w obowiązujących przepisach prawnych, które uzasadniają wydanie postanowienia o odmiennej treści, niż to które swego czasu zapadło (vide: postanowienia NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r. sygn. akt II FZ 106/08 Lex nr 471131 oraz z dnia 11 stycznia 2010 r. sygn. akt II OZ 1161/09 niepubl.). Chodzi tu o takie zmiany, które w istotny sposób wpływają na sytuację materialną strony, a w konsekwencji na jej możliwości ponoszenia kosztów postępowania. Tymczasem te w rozpoznawanej sprawie nie zostały w dostateczny sposób wykazane. Zdolności płatnicze skarżącej Spółki w odniesieniu do złożonego uprzednio wniosku nie uległy bowiem zmianie w takim stopniu, aby można było uznać, iż nie jest ona w stanie uiścić jakichkolwiek opłat sądowych. Dokonując analizy podnoszonych w sprawie okoliczności zauważyć wszakże należy, iż poza zerową wartością środków trwałych oraz zmniejszeniem kwoty inwestycji długoterminowych z [...] zł do [...] zł, pozostałe aktywa trwałe Spółki, tj. wartości niematerialne i prawne, pozostały bez zmiany. Z kolei aktywa obrotowe Spółki podobnie jak należności i inwestycje krótkoterminowe zwiększyły się i wynoszą obecnie [...] zł (poprzednio zamykały się w kwocie [...] zł). Jednocześnie stan kasy na dzień 31 grudnia 2009 r. wynosił [...] zł, natomiast na rachunku prowadzonym w "[...]" zgromadzono w późniejszym czasie kwotę [...] zł (brak informacji jakoby rachunek ten zajęty był przez komornika – vide: k-8 akt sądowych). Co więcej kapitał zakładowy Spółki dalej wynosi [...] zł, podczas gdy kapitał własny zamyka się obecnie w kwocie [...] zł (poprzednio wynosił minus [...] zł). Dodatkowo rok obrotowy zakończono wypracowanym zyskiem w wysokości [...] zł. Dla porównania w poprzednim roku wykazano stratę rzędu [...] zł. Tym samym sugestie jakoby sytuacja finansowa i możliwości płatnicze skarżącej Spółki uległy pogorszeniu i uzasadniały zastosowanie instytucji uchylenia bądź zmiany wydanego wcześniej postanowienia nie znalazły potwierdzenia w dołączonym do wniosku materiale dowodowym (vide: bilans oraz rachunek zysków i strat, gdzie wykazano przychód netto ze sprzedaży produktów wynoszący [...] zł tudzież inne przychody operacyjne wielkości [...] zł). Podobnie twierdzenie jakoby dalsza działalność Spółki w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego była zagrożona nie przemawia za uwzględnieniem zgłoszonego żądania zwłaszcza, że we władaniu komornika pozostają nierozliczone należności, tj. kwota [...] zł. Ponadto fakt, iż skarżąca zalega z płatnościami z tytułu wynagrodzeń nie może mieć znaczenia przesądzającego, albowiem jak wynika z postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] sygn. akt [...] (k-8 akt sądowych) właściwą drogą do zaspakajania zobowiązań pracowniczych przez dłużnika jest wydane w oparciu o art. 890 § 21 kpc zezwolenie organu egzekucyjnego na wypłatę z zajętego rachunku bankowego kwoty pieniężnej stanowiącej wynagrodzenia brutto pracowników dłużnika. Zezwolenie takie może być jednorazowe bez potrzeby udzielania każdorazowo, kiedy kolejne należności staną się wymagalne. Tymczasem w przypadku skarżącej postanowienie takie zapadło już w dniu [...] i dotyczyło wypłaty wynagrodzeń z zajętego rachunku bankowego w [...]. Wobec powyższego uznać należało, iż skarżąca poza sygnalizowanymi już wcześniej problemami finansowymi nie powołała – w ocenie rozpoznającego wniosek - takich okoliczności, które mogłyby wpłynąć na zmianę uprzednio zajętego stanowiska. Stąd argumentacja zawarta w postanowieniu referendarza sądowego z dnia 17 września 2009 r. pozostaje aktualna i nie wymaga powtórzenia, co oznacza, że ma ono nadal moc obowiązującą. Ponadto rozstrzygnięcie to nie stoi w sprzeczności z konstytucyjną zasadą prawa strony do sądu. Biorąc bowiem pod uwagę obecny etap sprawy i zapadły w dniu 27 listopada 2009 r. wyrok oddalający skargę przyjąć należało, iż prawo to zostało już zagwarantowane. Poza tym fakt, iż skarżąca Spółka będąc świadoma, iż z toczącym się od jakiegoś czasu postępowaniem sądowym związany jest obowiązek ponoszenia dalszych opłat sądowych, które ustalono na poziomie 200,00 zł, powinna była - licząc się z tymi kosztami - zabezpieczyć na ten cel stosowne środki, którymi jak ponownie wykazano przecież dysponuje. Tym bardziej, że pomimo trudności finansowych nadal funkcjonuje w obrocie, a zatem utrzymuje pewien poziom płynności finansowej o czym świadczy chociażby wypracowany w poprzednim roku obrotowym zysk w kwocie [...] zł. Stąd nie można powołując się na powyższą okoliczność domagać się uwzględnienia złożonego wniosku. Elementem ryzyka związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej jest bowiem potencjalna konieczność ponoszenia przynajmniej części związanych z tym opłat sądowych do kwoty odpowiadającej możliwością finansowym strony, zwłaszcza że te sprowadzają się do relatywnie niewielkich kwot, a zatem mogą i powinny znaleźć swoje pokrycie w zgromadzonych w kasie lub na rachunku bankowym Spółki środkach pieniężnych. W tym stanie sprawy działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 258 § 3 oraz art. 245 § 1 i § 3 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 i art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło