III SA/Gl 865/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2013 r. przy udziale - sprawy ze skargi A. Sp. z o. o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem części nienależnie uiszczonego wpisu sądowego. U Z A S A D N I E N I E. Skargą z dnia 11 marca 2013 r. "A" sp. z o.o. z siedzibą w G. zaskarżyła do tut. Sądu ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. sygn. akt [...], którą umorzono postępowanie w sprawie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia olejów smarowych w dniu [...] r. w kwocie [...] zł. Skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach stosownie do art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a), za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W odpowiedzi na skargę z dnia 22 marca 2013 r. organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Na dzień 16 października 2013 r. został wyznaczony termin rozpatrzenia skargi na rozprawie, o czym powiadomiono strony. W dniu 27 września 2013 r. organ powiadomił tut. Sąd o uwzględnieniu, w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. wniesionej skargi w całości, uchyleniu decyzji obu instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Art. 161 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Należy również zaznaczyć, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego przez uprawniony podmiot powoduje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Od tego momentu uprawnionym do orzeczenia w przedmiocie sporu wywołanego wniesieniem skargi jest sąd administracyjny, przed którym zawisła sprawa. Jedyny wyjątek od tej zasady przewiduje art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Należy w tym miejscu podkreślić, że skutkiem prawnym wniesienia skargi do sądu jest powstanie ex lege nowego stosunku prawnego, w którym organ administracji publicznej staje się tylko przeciwnikiem procesowym strony, traci zatem swe kompetencje do weryfikacji stosunku prawnego, ukształtowanego wcześniej przez wydanie zaskarżonego aktu (wyrok NSA z dnia 7 stycznia 1999 r., sygn. akt II SA/Gd 1353/98, LEX nr 39806). Wynikająca z art. 54 § 3 p.p.s.a. kompetencja organu do weryfikacji zaskarżonego rozstrzygnięcia w trybie autokontroli, dopuszcza jedynie uwzględnienie skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jest to jedyna legalna możliwość władczego rozstrzygnięcia organu administracji w sprawie zaskarżonej do sądu administracyjnego (zobacz wyrok WSA w Olsztynie z 6 października 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 655/09,LEX 521979). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I FSK 1470/06, stanął na stanowisku, iż każda ingerencja organu administracji w sprawę zawisłą przed sądem administracyjnym, wykraczająca poza dyspozycję art. 54 § 3 p.p.s.a., jest niedopuszczalna, jako godząca w określoną w art. 45 ust. 1 oraz w art. 77 ust. 2 Konstytucji RP zasadę prawa do sądu. Zatem mimo niesformułowania expressis verbis w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w Kodeksie postępowania administracyjnego zakazu wszczynania nadzwyczajnych postępowań administracyjnych w sprawach, w których wniesiono skargę do sądu administracyjnego, należy przyjąć, że po wniesieniu prawnie skutecznej skargi do sądu, prowadzenie takich postępowań jest niedopuszczalne z mocy art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tak też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Lu 327/07, LEX nr 340481). Również Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 25 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 262/09 (LEX nr 564268) stwierdził, iż "Za bezprzedmiotowe należy uznać postępowanie w sprawie wpadkowej, która została już rozstrzygnięta na korzyść skarżącego." Również w wyroku z 29 października 2008 r. sygn. akt I SA/BK 333/08 (LEX nr 565679) WSA w Białymstoku uznał, że "Uwzględnienie skargi w trybie autokontroli z reguły powoduje, iż postępowanie w sprawie staje się bezprzedmiotowe i w konsekwencji podlega ono umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a." Przenosząc powyższe zapisy na stan faktyczny niniejszej sprawy należy stwierdzić, że organ uwzględnił wniesioną skargę w całości, działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. i decyzją z [...] r. nr [...] uchylił w trybie autokontroli własną decyzje z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Tym samym z obrotu prawnego wyeliminowane zostały decyzje stanowiące przedmiot zaskarżenie w niniejszej sprawie. Decyzja została przedstawiona Sądowi. Mając na względzie powyższe oraz zapis art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 oraz § 2 p.p.s.a Sąd umorzył postępowanie w niniejszej sprawie. Jednocześnie, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3, art. 165 w związku z art. 167 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), dokonał zmiany wpisu w sprawie i ustalił jako wpis należny – stały wpis sądowy w kwocie 500 zł. Podstawę do zasądzenia na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego stanowi art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011 r. nr 31, poz. 153). O zwrocie stronie skarżącej części nienależnie uiszczonego wpisu w kwocie 289 zł postanowiono na podstawie art. 225 p.p.s.a. zgodnie z którym różnicę pomiędzy kosztami pobranymi a kosztami należnymi zwraca się stronie z urzędu na jej koszt a zwrot kosztów postępowania sądowego od organu w kwocie 757 zł na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.