III SA/Gl 892/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Herman, Protokolant st. sekr. sąd. Marta Mielczarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2014 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" sp. j. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] r. [...] , którą odmówiono spółce ""A" " sp.j. K. G. , A. O. zwrotu podatku akcyzowego od samochodu osobowego [...] . Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749), art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm. - dalej: u.p.a.), § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz. U. z 2009 r., Nr 32, poz. 246). Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych wynika, że wnioskiem datowanym z dnia [...] r. spółka wystąpiła do Urzędu Celnego o zwrot akcyzy w kwocie [...] zł od samochodu [...] : o numerze nadwozia VIN [...] , oświadczając, że posiada kopię zaświadczenia potwierdzającego opłacenie akcyzy. Do wniosku załączyła kopię faktury VAT Eksport nr [...] z [...] r., potwierdzającej sprzedaż samochodu osobowego na rzecz kontrahenta ze S. – "B" ; oryginał faktury VAT z 3 października 2012 r. nr [...] potwierdzającej zakup samochodu od spółki "C" Sp. z o.o. z wyszczególnioną informacją o uiszczeniu akcyzy; oryginał upoważnienia z 27 sierpnia 2013 r.; wydruk potwierdzenia przelewu krajowego potwierdzającego dokonanie opłaty skarbowej w dniu 2 października 2013 r.; oryginał karty nr 1 Międzynarodowego Samochodowego Listu Przewozowego CMR nr 1495189 z 8 października 2013 r. oraz komunikat IE 599 potwierdzający wywóz towarów z terytorium Unii Europejskiej. W toku postępowania organ podatkowy ustalił na podstawie informacji zawartych w Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (CEPiK), że samochód o numerze VIN [...] został zarejestrowany w dniu [...] r. przez właściciela - "C" sp. z o.o. z siedzibą wL. – któremu wydano oryginały zwykłych tablic rejestracyjnych ([...] ) i nalepki ze znakami legalizacyjnymi. Taki stan rzeczy potwierdził Prezydent Miasta Ł. przesyłając organowi wniosek właściciela pojazdów z dnia [...] r. o rejestrację oraz decyzję ostateczną z dnia [...] r. o zarejestrowaniu pojazdów. W oparciu o powyższe dokumenty organ I instancji decyzją z dnia [...]r . nr [...] odmówił zwrotu podatku akcyzowego z tytułu eksportu wymienionego samochodu bowiem uznał, że spółka dokonała eksportu samochodu osobowego wcześniej zarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym i tym samym nie spełniła warunku określonego w art. 107 ust. 1 u.p.a. Nadmienić trzeba, że przed wydaniem w/w decyzji postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. wyznaczył stronie, na podstawie art. 123 i art. 200 Ordynacji podatkowej, termin do zapoznania i wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów. W ślad za tym, wnioskiem złożonym dnia 15 listopada 2013 r., spółka wystąpiła o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Ł. sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczących zarejestrowania przedmiotowych samochodów. Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] r., na podstawie art. 165a Ordynacji podatkowej, odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie zawieszenia. W odwołaniu pełnomocnik spółki zarzucił wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem: - art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, poprzez nie zawieszenie postępowania podatkowego, pomimo wystąpienia w sprawie przesłanki zagadnienia wstępnego; - art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, że sporny pojazd w momencie eksportu był zarejestrowany na terenie kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym -art. 122 w zw. z art. 187 w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie organu polegające na niedokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego i wydaniu decyzji w oparciu o ogólne informacje zgromadzone w ewidencji komputerowej Starostwa Podatkowego w Gliwicach. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wszczęło postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej rejestracji spornego pojazdu, co obligowało organ podatkowy do zawieszenia postępowania z uwagi na wyłonienie się w sprawie zagadnienia wstępnego. Wystąpił bowiem bezpośredni związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy rozstrzygnięciem o rejestracji pojazdów, a prawem do zwrotu akcyzy. Dalej postawiono zarzut naruszenia art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym poprzez pominięcie, że rejestracja pojazdów była jedynie czasowa i nie stanowi rejestracji w rozumieniu powołanego przepisu, gdyż zgodnie z tym przepisem podmiotowi, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, i który dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane, przysługuje zwrot akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego. Uzasadniając zarzut pełnomocnik wskazał, że rejestracja czasowa jest odrębnym stanem i służy innym celom niż rejestracja właściwa. W tym zakresie powołał przepisy art. 74 ustawy prawo o ruchu drogowym. Dodatkowo wskazał, że eksport samochodów miał miejsce 3 października 2012 r., a rejestracja nastąpiła dopiero 30 października 2012 r., a zatem nie wystąpiła przesłanka uzasadniająca odmowę zwrotu podatku. Stanowisko to, zdaniem strony odwołującej się, potwierdza również orzecznictwo sądowoadministracyjne, a mianowicie wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 249/12. Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...] nie uznał zasadności odwołania i utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji podzielając ustalenia i ocenę prawną tego organu. Podkreślił, że w toku postępowania odwoławczego zebrał dodatkowe dowody i informacje, w postaci m.in. decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. [...] , którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. o zarejestrowaniu przedmiotowego w sprawie samochodu o numerze VIN: [...] , a także pismo Prezydenta miasta L. z dnia [...] r. z którego wynika, że organ ten, na wniosek "C" sp. z o.o., wznowił postępowania w sprawie wzruszenia decyzji o rejestracji obu przedmiotowych pojazdów, a efektem tego będzie uchylenie tych decyzji. Dyrektor Izby Celnej w K. , po przeanalizowaniu całości zebranego materiału dowodowego, odwołując się do regulacji art. 1 ust. 1 oraz 107 ust. 1 u.p.a. wyjaśnił na wstępie warunki, jakie ustawodawca sformułował w przepisie art. 107 ust. 1 u.p.a. uprawniające do zwrotu akcyzy. Zaznaczył, że jednym z nich jest to, iż samochód osobowy od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju i podlegający eksportowi nie może być zarejestrowany wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podmiot ubiegający się o zwrot akcyzy musi być tym podmiotem, który nabył prawo rozporządzania samochodem jak właściciel, i który dokonuje eksportu, a ponadto, zgodnie z ust. 3 art. 107 u.p.a., podmiot ten powinien posiadać dokumenty potwierdzające eksport. Dalej organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż na załączonej do wniosku o zwrot akcyzy fakturze VAT zakupu pojazdu od "C" sp. z o.o. figuruje zapis dotyczący przedmiotowego samochodu osobowego wraz ze wskazaniem jego numeru rejestracyjnego, a z kolei na fakturze eksportowej zamieszczono informację o dacie pierwszej rejestracji zbywanych pojazdów: [...] r. W opinii Dyrektora Izby Celnej potwierdza to, iż strona zakupiła oba pojazdy już zarejestrowane jeszcze przed ich eksportem, a następnie sprzedała, tak więc doszło do ich konsumpcji na terytorium kraju. Za błędne uznał stanowisko Spółki, zgodnie z którym za datę rejestracji należy przyjmować datę wydania decyzji w sprawie rejestracji. Z analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż pojazdy będące przedmiotem wniosku o zwrot akcyzy zostały zarejestrowane dokładnie w dniach, w których wystąpiono o ich rejestrację. Jak wskazał organ rejestrujący, zgodnie z art. 74 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym, dokonał z urzędu czasowej rejestracji pojazdów po złożeniu wniosku o ich rejestrację. W myśl art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną jeżeli jest wymagana. Z kolei stosownie do postanowień art. 74 ust. 2 pkt 1, czasowej rejestracji dokonuje się: z urzędu - po złożeniu wniosku o rejestrację. Organ odwoławczy odniósł się także do wskazanego przez pełnomocnika orzeczenia WSA w Poznaniu, wywodząc z niego wnioski potwierdzające stanowisko wyrażone we własnej decyzji. Ustosunkowując się natomiast do kwestii wznowienia postępowania w sprawie rejestracji pojazdów i ewentualności uchylenia decyzji wydanych w tych sprawach organ wskazał, że pozostaje to bez wpływu na wynik niniejszej sprawy, ze względu na skutek decyzji wznowieniowej ex nunc. Tylko decyzja stwierdzająca nieważność innej decyzji wywołuje skutki ex tunc, natomiast decyzja uchylająca inną decyzję, wydana w postępowaniu wznowieniowym, wywołuje skutki dopiero od momentu jej wydania. Organ odwoławczy nie zgodził się także z pozostałymi zarzutami podniesionymi w odwołaniu. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącej spółki zarzuca decyzji organu odwoławczego naruszenie: - art. 107 ust. 1 u.p.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu, że sporny pojazdy w momencie eksportu były zarejestrowane na terenie kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym; - art. 122 w zw. z art. 187 w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i wydanie decyzji w oparciu o ogólne informacje z CEPiK W konsekwencji pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając powyższe zarzuty strona skarżąca podtrzymała swoje stanowisko prezentowane w toku postępowania, że oba samochody zostały zarejestrowane czasowo, a ta okoliczność nie stanowi w świetle art. 107 ust. 1 u.p.a. przeszkody do zwrotu akcyzy. Na poparcie swojego stanowiska odwołała się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wydanego w sprawie o sygn. akt III SA/Po 433/11. Przypomniał, że wniosek o rejestrację czasową złożono dnia 3 października 2012 r., a decyzję w sprawie stałej rejestracji wydano dnia 30 października 2012r., przy czym została w wyniku wznowienia postępowania uchylona decyzją Prezydenta Miasta L. z dnia [...] . Zatem w dniu eksportu samochodu, był on zarejestrowany jedynie czasowo, gdyż decyzja o rejestracji stałej została wydana po jego wywozie z kraju. Nieuwzględnienie tych okoliczności przez organ było następstwem nienależytego wyjaśnienia stanu faktycznego i oparcia się jedynie na danych z CEPiK, czym naruszono wskazane wyżej przepisy Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. nie zgadzając się z zarzutami strony skarżącej, w całości podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i argumentację przytoczoną w jej uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ewentualnie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzą przyczyny określone we właściwych przepisach. Tak więc dopiero stwierdzenie, że zaskarżona decyzja dotknięta jest przynajmniej jedną z w/w wad skutkuje jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego. Podstawę prawną odmowy zwrotu podatku akcyzowego z tytułu eksportu samochodu osobowego marki [...] stanowił przepis art. 107 u.p.a. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu podmiotowi, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel i który dokonuje dostawy wewnątrz-wspólnotowej albo eksportu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane przysługuje zwrot akcyzy na jego wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego. Podmiot ten, jak wynika z ust. 3 art. 107 u.p.a., jest obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem. Pojęcie "eksportu", którym ustawodawca operuje na gruncie przywołanej regulacji i której dokonanie stanowi przesłankę zwrotu akcyzy, rozumieć należy jako wywóz wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej potwierdzony przez urząd celny, który nadzoruje faktyczne wyprowadzenie tych wyrobów lub samochodów poza terytorium Unii Europejskiej - art. 2 ust. 1 pkt 6 u.p.a. Z przytoczonej regulacji wynika zatem, że żądanie zwrotu akcyzy z tytułu eksportu samochodu osobowego na rzecz danego podmiotu warunkowane jest: 1) nabyciem prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel; 2) dokonaniem we własnym imieniu lub zleceniem we własnym imieniu eksportu samochodu osobowego, który nie był wcześniej zarejestrowany na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym i legitymowaniem się dowodami z dokumentów potwierdzających fakt realizacji eksportu we wskazany powyżej sposób; 3) zapłaceniem akcyzy od samochodu osobowego na terytorium kraju; 4) wystąpieniem z wnioskiem o zwrot akcyzy do właściwego naczelnika urzędu celnego. Biorąc pod uwagę zarzuty skargi, istotna jest szczególnie przesłanka wymieniona w pkt. 2. Konieczną przesłanką zwrotu akcyzy z tytułu eksportu samochodu osobowego jest faktyczny eksport, tj. przemieszczenie we własnym imieniu (lub zlecenie we własnym imieniu) przez podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem jak właściciel, tegoż samochodu – który nie był wcześniej zarejestrowany na terytorium kraju i od którego akcyza została zapłacona w kraju – z terytorium państwa członkowskiego poza terytorium Unii Europejskiej. Istotne jest przy tym również legitymowanie się dowodami z dokumentów potwierdzających fakt realizacji eksportu we wskazany powyżej sposób. Wprost wynika to z przepisu art. 107 ust. 3 i ust. 4 ustawy akcyzowej, zgodnie z którym dokumentami potwierdzającymi realizację eksportu przez podmiot wnioskujący o zwrot akcyzy, a więc przez podmiot określony w ust. 1 art. 107, są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja oraz inne dokumenty handlowe związane z eksportem (vide wyrok NSA z 13 grudnia 2012r. sygn. akt I GSK 608/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc się do spornej w rozpatrywanej sprawie kwestii rejestracji samochodów przed, jak twierdzą organy, czy po dokonaniu eksportu, jak twierdzi strona skarżąca, przypomnieć należy, że kwestie rejestracji reguluje ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm. - dalej określana skrótem P.r.d.). W myśl art. 73 ust. 1 P.r.d., rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną jeżeli jest wydana. Z kolei stosownie do postanowień art. 74 ust. 2 pkt 1 czasowej rejestracji dokonuje się: z urzędu - po złożeniu wniosku o rejestrację. Przepisy art. 71 ust. 1 i art. 74 ust. 1, powołanej ustawy stanowią, że dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Czasowej rejestracji pojazdu dokonuje się w przypadkach określonych w art. 74 ust. 2 ustawy. W myśl zaś art. 72 ust. 1 pojazdy rejestruje się na podstawie: 1) dowodu własności pojazdu, 2) karty pojazdu, jeżeli była wydana, 3) świadectwa homologacji, albo odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji lub zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli są wymagane, 4) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany, 5) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z zagranicy i jest rejestrowany po raz pierwszy. Z powyższych przepisów wynika, że pozwolenia czasowego nie można utożsamiać z dowodem rejestracyjnym, ale oba są dokumentami dopuszczającymi pojazd do ruchu. Pozwolenie czasowe z urzędu wydaje organ po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu i jest ono ważne nie dłużej niż 30 dni (art. 74 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 ustawy P.r.d.). Z kolei dowód rejestracyjny spełnia dwojakiego rodzaju rolę. Potwierdza wydanie decyzji o zarejestrowaniu pojazdu oraz jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie zarejestrowanego pojazdu do ruchu. Ze stanu faktycznego przedmiotowej sprawy wynika, ze właściciel samochodu [...] , tj. "C" sp. z o.o., złożył wniosek o jego stałą rejestrację, a po otrzymaniu pozwolenia czasowego wraz z zalegalizowanymi tablicami rejestracyjnymi sprzedał samochód stronie skarżącej, wykazując na fakturze z dnia 3 października 2012 r. dokumentującej transakcję otrzymane numery rejestracyjne. Z kolei strona skarżąca sprzedając następnie samochód kontrahentowi ze Szwajcarii podała na fakturze z tej samej daty informację o dacie pierwszej rejestracji (03.10.2012). Zasadnie zatem, w ocenie Sądu, organy przyjęły, że w dacie dokonania eksportu samochód był dopuszczony do ruchu na podstawie rejestracji, a w konsekwencji doszło do jej konsumpcji w kraju. W tym stanie rzeczy wystąpiła przesłanka negatywna określona w art. 107 ust. 1 u.p.a. uniemożliwiająca zwrot akcyzy, stąd zarzuty skargi naruszenia art. 122 w zw. z art. 187 w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, a w konsekwencji błędnej wykładni powołanego przepisu prawa materialnego - okazały się niezasadne. Podobnie Sąd ocenił argumenty oparte na przywołanym w skardze wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 249/12. Zauważyć trzeba, że w rozpoznawanej sprawie sąd ten stwierdził, że warunkiem zastosowania prawa materialnego jest uprzednie ustalenie faktów istotnych dla treści rozstrzygnięcia – a te ustalone nie zostały. Organy nie ustaliły bowiem ani daty dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, ani daty zarejestrowania pojazdu. Wyrok ten nie ma zatem odniesienia do niniejszej sprawy. Sąd podziela natomiast pogląd organu odwoławczego, że decyzja Prezydenta Miasta L. z dnia [...] r. uchylająca decyzję w przedmiocie rejestracji przedmiotowego pojazdu wydana po wznowieniu postępowania administracyjnego w sprawie rejestracji tychże pojazdów wywołuje skutki ex nunc, a więc dopiero od momentu ich wydania i nie niweczą wcześniejszych skutków. Podobne stanowisko wyraził tut. Sąd w wyroku z dnia 29 października 2014 r. o sygn. akt III SA/Gl 893/14, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Wobec powyższego skargę, jako niezasadną, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalono.