III SA/Gl 980/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi M. S. (S.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 2.817 zł (słownie: dwa tysiące osiemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skargą z dnia [...] r. M. S., prowadzący działalność gospodarczą pod Firmą Handlowo-Usługową "A" w S. zaskarżył ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...], którą utrzymano w mocy 6 decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r., określających zobowiązanie w podatku od towarów i usług za kolejne miesiące od stycznia do czerwca 20011 r. w kwotach wyższych niż zostały określone w deklaracjach podatkowych za te same miesiące. Łączna kwota zaniżenia podatku wyniosła [...] zł. Niniejsza skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach stosownie do art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a), za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Na dzień [...] r. został wyznaczony termin rozpatrzenia skargi na rozprawie, o czym powiadomiono strony. W dniu [...] r. (data wpływu pisma) organ odwoławczy powiadomił Sąd o uwzględnieniu w całości, w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. wniesionej skargi. Do pisma Dyrektor Izby Skarbowej załączył decyzję z dnia [...] r. nr [...], którą uchylił własną decyzję z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzje (6) Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Art. 161 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przypomnieć trzeba, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego przez uprawniony podmiot powoduje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Od tego momentu uprawnionym do orzeczenia w przedmiocie sporu wywołanego wniesieniem skargi jest sąd administracyjny, przed którym zawisła sprawa. Jedyny wyjątek od tej zasady przewiduje art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W tym miejscu podkreślić należy, że skutkiem prawnym wniesienia skargi do sądu jest powstanie ex lege nowego stosunku prawnego, w którym organ administracji publicznej staje się tylko przeciwnikiem procesowym strony, traci zatem swe kompetencje do weryfikacji stosunku prawnego, ukształtowanego wcześniej przez wydanie zaskarżonego aktu (wyrok NSA z dnia 7.01.1999 r., sygn. akt II SA/Gd 1353/98, LEX nr 39806). Z art. 54 § 3 p.p.s.a. wynika kompetencja organu do weryfikacji zaskarżonego rozstrzygnięcia w trybie autokontroli, której uwzględnienie skargi w całości stanowi jedyną dopuszczalną, legalną możliwość władczego rozstrzygnięcia organu administracji w sprawie zaskarżonej do sądu administracyjnego (zobacz wyrok WSA w Olsztynie z 6.10.2009 r. sygn. akt II SA/Ol 655/09,LEX 521979). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I FSK 1470/06, stanął na stanowisku, że każda ingerencja organu administracji w sprawę zawisłą przed sądem administracyjnym, wykraczająca poza dyspozycję art. 54 § 3 p.p.s.a., jest niedopuszczalna, jako godząca w określoną w art. 45 ust. 1 oraz w art. 77 ust. 2 Konstytucji RP zasadę prawa do sądu. Należy także przyjąć, że po wniesieniu prawnie skutecznej skargi do sądu, prowadzenie postępowań nadzwyczajnych jest niedopuszczalne z mocy art. 54 § 3 p.p.s.a. (tak też WSA w Lublinie w wyroku z dnia 29.11.2007 r., sygn. akt III SA/Lu 327/07, LEX nr 340481). Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 25 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 262/09 (LEX nr 564268) stwierdził także, iż "Za bezprzedmiotowe należy uznać postępowanie w sprawie wpadkowej, która została już rozstrzygnięta na korzyść skarżącego." Również w wyroku z 29 października 2008 r. sygn. akt I SA/BK 333/08 (LEX nr 565679) WSA w Białymstoku uznał, że "Uwzględnienie skargi w trybie autokontroli z reguły powoduje, iż postępowanie w sprawie staje się bezprzedmiotowe i w konsekwencji podlega ono umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a." Przenosząc powyższe rozważania na stan faktyczny rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że organ uwzględnił wniesioną skargę w całości, działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. i wskazaną decyzją z dnia 28 listopada 2013 r. uchylił w trybie autokontroli własną decyzję oraz poprzedzające ją decyzje organu I instancji, o co wnioskowała strona skarżąca w skardze. Zatem zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a Sąd umorzył postępowanie w sprawie, jako bezprzedmiotowe. Jednocześnie, zgodnie z zapisem art. 201 § 1 p.p.s.a. Sąd zasądziła od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 2 817,00 zł (2400 zł koszty pełnomocnika, 17 zł opłata pełnomocnictwa, 400 zł uiszczony wpis).