III SAB/Gl 12/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik Bury (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant St. sekr. sądowy Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w T. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. 1. Przedmiotem skargi jest bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. (dalej: organ podatkowy, organ) w sprawie zwrotu "A" sp. z o.o. (dalej: spółka, skarżąca, strona) nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2013r. w terminie wynikającym z art. 87 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: ustawa o VAT) tj. w terminie 25 dni licząc od dnia złożenia rozliczenia. 2. Postępowanie przed organami podatkowymi. 2.1. Z ustalonego w sprawie przez organ podatkowy stanu faktycznego wynika, że w dniu 1 sierpnia 2013r. spółka złożyła deklarację VAT-7 za lipiec 2013r. wykazując nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł i wnosząc o dokonanie zwrotu w terminie 25 dni. 2.2. W celu sprawdzenia zasadności przedmiotowego zwrotu organ podatkowy przeprowadził czynności sprawdzające w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za lipiec 2013r. W protokole kontroli podatkowej z dnia 19 sierpnia 2013r. stwierdzono, że rozliczone w deklaracji VAT-7 za lipiec 2013r. czynności WDT oraz czynności nabycia towarów i usług będą podlegać dalszej weryfikacji pod kątem ich prawidłowości, legalności i rzetelności poprzez skierowanie do właściwych organów podatkowych wniosków o przeprowadzenie czynności sprawdzających bądź kontroli podatkowych, a także wniosków do zagranicznej administracji podatkowej. 2.3. W związku z powyższym w oparciu o przepisy art. 216 § 1, art. 274 b ustawy Ordynacja podatkowa oraz art. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług organ w dniu [...]r . wydał postanowienie nr [...] w sprawie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2013r. do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. W uzasadnieniu organ ten wskazał, że w trakcie czynności sprawdzających stwierdzono przesłanki do skierowania wniosków do krajowych organów podatkowych właściwych dla dostawcy towaru oraz do administracji zagranicznej o przeprowadzenie dodatkowych czynności sprawdzających. 2.4. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] organ przedłużył termin zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc lipiec 2013r. do czasu zakończenia postępowania kontrolnego prowadzonego przez Urząd Kontroli Skarbowej w K. (dalej: organ kontroli skarbowej). 2.5. Organ kontroli skarbowej pismem z dnia [...] r. nr [...] poinformował, że prowadzi czynności kontrolne wobec spółki w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług w okresie od 1 lipca 2013r. do 30 września 2013r. 2.6. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik spółki wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niedokonaniu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2013r. 2.7. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ ten stwierdził, że jest ono bezzasadne. Organ podatkowy nie pozostawał w bezczynności, gdyż wydał postanowienie z dnia [...] r. nr [...] i postanowienie z dnia [...]r . nr [...] , przedłużając termin zwrotu różnicy podatku. W postanowieniach tych organ podatkowy szczegółowo przedstawił przesłanki uzasadniające ich wydanie oraz wskazał jakie czynności mające na celu zweryfikowanie zasadności zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zostały podjęte. 3. Postępowanie przed Sądem I instancji. 3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, strona reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o: 1) stwierdzenie bezczynności organu podatkowego w sprawie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2013r. w terminie wynikającym z art. 87 ust. 6 ustawy o podatku VAT tj. 25 dni liczą od dnia złożenia rozliczenia, 2) stwierdzenie że bezczynność organu podatkowego ma charakter rażącego naruszenia prawa oraz o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2013r. w wyznaczonym przez Sąd terminie, 3) wymierzenie organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, 4) zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Według spółki zakres postanowienia wyznaczony postanowieniem z dnia [...] . (znak [...] ) nie obejmował weryfikacji rozliczenia podatnika lecz przesłanki dokonania przyśpieszonego zwrotu. Skoro prowadzone czynności nie prowadziły do wyjaśnienia przesłanek zastosowania art. 87 ust. 6 ustawy o podatku VAT to w związku z tym bezczynność organu podatkowego wydaje się oczywista albowiem nie odniósł się do żądania podatnika czy to pozytywnie czy też negatywnie. Natomiast wszczęcie kolejnego postępowania wyjaśniającego nie stanowi podstawy do dalszego przedłużania zwrotu, nie można wszak przedłużyć terminu, który już zapadł. Strona, przytaczając szereg orzeczeń sądów administracyjnych i poglądów doktryny prawa, wyraziła tezę, że organ podatkowy nie dysponował żadnym dowodem lub chociaż poszlaką pozwalającą poddać w wątpliwość prawidłowość deklaracji podatkowej na podatek od towarów i usług za lipiec 2013r. Skarżąca podniosła, że wydane w dniu [...] r. postanowienie nie zostało skutecznie doręczone. Według skarżącej G. M. nie została upoważniona do reprezentowania spółki w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług za lipiec 2013r. Resumując skarżąca uznała, że samo wydanie w dniu 21 sierpnia 2013r. postanowienia nie skutkowało przesunięciem przyspieszonego terminu zwrotu, a wynikający z art. 86 ust. 6 ustawy o podatku VAT termin zwrotu nie został przedłużony i z tej przyczyny upłynął we wrześniu 2013r. 3.2. W odpowiedzi na skargę organ I instancji uznał, że nie jest ona zasadna i wniósł o jej oddalenie ewentualnie odrzucenie z uwagi na brak pełnomocnictwa. Zdaniem organu podatkowego możliwość przedłużenia terminu zwrotu VAT wynika wprost z przepisów prawa; organ podatkowy może przedłużyć termin do zwrotu podatku, jeżeli jego zasadność wymaga dodatkowego zweryfikowania. Dalej organ ten argumentował, że w toku prowadzonych czynności wskazał szereg okoliczności, na podstawie których uznał, że zwrot wymaga dodatkowego zweryfikowania pod kątem jego zasadności i podjął szereg czynności, które zostały udokumentowane w aktach sprawy. A termin zwrotu przedłużył przed jego upływem. Organ podatkowy podniósł, że w dniach 13, 14 i 19 sierpnia 2013r. przeprowadzono u podatnika postępowanie kontrolne w zakresie podatku od towarów i usług za lipiec 2013r. w protokole kontroli podatkowej ustalono, że rozliczone w deklaracji VAT-7 za lipiec 2013r. czynności WDT oraz czynności nabycia towarów i usług będą podlegać dalszej weryfikacji pod kątem ich prawidłowości, legalności i rzetelności poprzez skierowanie do właściwych organów podatkowych wniosków o przeprowadzenie czynności sprawdzających bądź kontroli podatkowych , a także wniosków do zagranicznej administracji podatkowej. Organ podatkowy argumentował, że w toku postępowania wyjaśniającego podjął szereg czynności, które zostały udokumentowane w załączonych aktach sprawy. Wskazał, że: - przeprowadził kontrolę podatkową (protokół kontroli podatkowej z dnia 19 sierpnia 2013r.); - w dniu 21 sierpnia 2013r. rozpoczęto procedurę kierowania wniosków SCAC; - w dniu 19 sierpnia 2013r. skierowano wniosek o przeprowadzenie czynności sprawdzających kontrahenta "B" (pismo do US K. z dnia [...]r .); - w dniu 16 września 2013r. czynności sprawdzające u kontrahenta spółki "A" przeprowadził Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. ; - w dniu 17 stycznia 2014r. skierowano wniosek o przeprowadzenie czynności sprawdzających w "C" (pismo do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. ); - w dniu [...] r. skierowano pismo do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w P. (pismo w sprawie czynności sprawdzających "D" sp. z o.o.) oraz do Naczelnika Urzędu Skarbowego w H. (pismo w sprawie czynności sprawdzających podatnika R.C.); - w dniu 27 czerwca 2014r. skierowano zapytanie do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K.. W związku z powyższym tut. organ podatkowy wydał postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu wykazanego w deklaracji złożonej przez spółkę na podatek od towarów i usług za lipiec 2013r. Czynności kontrolne zostały podjęte także przez organy kontroli skarbowej posiadające szerszy zakres uprawnień (pismo tego organu z dnia [...] r. nr [...] ). Te informacje legły u podstaw wydania postanowienia z dnia [...] r., dotyczącym przedłużenia termin zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2013r. do czasu zakończenia postępowania kontrolnego prowadzonego przez organ kontroli skarbowej. W konsekwencji z akt sprawy jednoznacznie wynika, że organ podatkowy nie pozostawał w bezczynności, gdyż termin zwrotu przedłużył postanowieniem z dnia [... ]r. nr [...] , a następnie postanowieniem z dnia [... ]r. nr [...] W postanowieniach tych organ szczegółowo przedstawił przesłanki uzasadniające ich wydanie oraz wskazał jakie czynności mające na celu zweryfikowanie zasadności zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zostały podjęte. W ocenie organu samo przedłużenie terminu zwrotu podatku nie narusza zasady neutralności VAT. Istotnym jest jednakże to, by przedłużenie odbyło się w sytuacjach przewidzianych prawem. Zatem wątpliwości, w związku z którymi organ podatkowy przedłuża termin zwrotu podatku muszą być uzasadnione. Powstanie takich wątpliwości obliguje jednocześnie organ do podjęcia czynności mających na celu rozwianie tych wątpliwości i ustalenie stanu faktycznego przy zachowaniu przewidzianych przez przepisy prawa warunków informowania podatnika o przedłużaniu prowadzonego postępowania. Nie dokonanie czynności zwrotu jest uzasadnione wydanymi postanowieniami o przedłużeniu terminu zwrotu. Zdaniem organu podnoszone przez skarżącą zarzuty dotyczące nieprawidłowego doręczenia postanowienia są niezasadne. Postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu, mimo wysłania go bezpośrednio do pełnomocnika strony skutkowało tym, że pełnomocnik zapoznał się z jego treścią i w przewidzianym prawem terminie sformułował w oparciu o nie zażalenia. Pełnomocnik zamanifestował swoją wolę skorzystania z pełnomocnictwa, a pełnomocnictwo takie pozostaje w dyspozycji organu jako pełnomocnictwo ogólne. Nie można zatem przypisać tut. organowi naruszenia prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy bowiem dokonana ocena, czy w konkretnej sprawie działa skutecznie ustanowiony pełnomocnik na tle jednoznacznej deklaracji woli uczestnictwa w postępowaniu sprawdzającym spowodowała, iż organ nie miał wątpliwości co do faktu udzielenia pełnomocnictwa. Zagadnienie pełnomocnictwa G. M. zostało rozstrzygnięte w tożsamym stanie faktycznym ostatecznym postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] oraz wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 1 kwietnia 2014r. sygn. akt III SA/G1 213/14 dotyczącymi przedłużenia terminu zwrotu za sierpień 2013r. W ocenie organu w sprawie zaistniały zatem wszystkie przesłanki do przedłużenia terminu, ponieważ w świetle przytoczonych okoliczności wątpliwości co do zasadności zwrotu były uzasadnione. Jeśli w toku postępowania pojawią się wątpliwości co zasadności zwrotu podatku, to organ może zdecydować o przedłużeniu terminu zwrotu (WSA w Gliwicach 24 stycznia 2012r. sygn. akt III SA/G1 766/11, III SA/G1 765/11). Dalej organ podatkowy podkreślił, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podejmuje żadnych czynności lub wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub też nie podejmuje przewidzianej prawem czynności. Podkreślił, że nie doszło do rażącego naruszenia prawa. Zdaniem organu z akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika, że organ podatkowy podejmował czynności zmierzające do zweryfikowania danych wynikających z deklaracji VAT-7 za lipiec 2013r. Jedyny termin, jakim był (i jest) ograniczony organ podatkowy w niniejszej sprawie, wynika z ww. postanowień o przedłużeniu zwrotu podatku od towarów i usług - to jest termin do zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika. Podstawą prawną wydania postanowień organu podatkowego był art. 87 ust. 2 ustawy o podatku VAT, który jak wskazano powyżej stanowi, że jeżeli zasadność zwrotu różnicy naliczonego podatku VAT nad należnym wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć termin zwrotu do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. W ocenie organu, nie ma racji skarżąca, że taki termin przewiduje art. 87 ust. 2 ustawy o podatku VAT i wynosi on maksymalnie 60 dni. Art. 87 reguluje trzy terminy zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Dwa z nich, 60 dni i 25 dni, mogły mieć zastosowanie w niniejszej sprawie. Pierwszy z nich - 60 dni - to termin, w którym VAT podlega zwrotowi zwykle, co do zasady. Termin 25-dniowy to pewnego rodzaju przywilej dla podatników, którzy spełnili warunki określone w art. 87 ust. 6 oraz złożyli wraz z deklaracją podatkową stosowny wniosek. Skoro art. 87 ust. 2 w zdaniu pierwszym stanowi o terminie zwrotu (z zastrzeżeniem jego skrócenia do 25 dni), z kolei w zdaniu drugim przewiduje możliwość wydania postanowienia o przedłużeniu tego terminu, to niezależnie, czy podatnik spełniłby warunek zastosowania terminu krótszego, w sytuacji wydania postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu podatku, żaden przepis prawa nie narzuca limitów czasowych takiego przedłużenia, poza wskazaniem, że trwa do czasu zakończenia weryfikacji. Dodatkowo organ ten wskazał, że przedłożone akta sprawy wskazują że działania organu podatkowego w tej sprawie nie miały także charakteru przewlekłego. Organ podatkowy przed upływem 25 dniowego terminu zwrotu wydał postanowienie o jego przedłużeniu i doręczył je skarżącemu. Jednocześnie organ podjął czynności wobec podatnika w celu weryfikacji rozliczenia i m.in. wystąpił do właściwych organów podatkowych celem przeprowadzenia kontroli u kontrahentów skarżącego. Od wydania postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu do dnia wszczęcia postępowania kontrolnego przez organ kontroli skarbowej z inicjatywy organu podatkowego realizowane były działania zmierzające do weryfikacji rozliczenia strony z udziałem jej kontrahentów. Z akt sprawy wynika wprost, że organ podatkowy po uprzednim wystąpieniu do właściwych organów podatkowych, oczekiwał na rezultaty tych czynności. Zdaniem organu działania te mieściły się w granicach prawa. Przepis art. 87 ust. 2 ustawy o podatku VAT wyraźnie uprawnia naczelnika urzędu skarbowego do przedłużenia terminu zwrotu w przypadku konieczności weryfikacji jego zasadności a czynność ta została dokonana we właściwym czasie (tj. przed upływem terminu do zwrotu podatku) i we właściwym trybie. Reasumując organ stwierdził, że w sprawie nie wystąpiła bezczynność i przewlekłość postępowania a zatem brak podstaw do wymierzenia kary grzywny. 4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: 4.1. Skarga okazała się niezasadna. 4.2. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1259 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przywołany przepis nie pozostawia zatem wątpliwości, co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom podatkowym można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). 4.3. W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu w sprawie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2013r. w terminie wynikającym z art. 87 ust. 6 ustawy o podatku VAT tj. 25 dni liczą od dnia złożenia rozliczenia. A zatem czynność materialno-techniczna, o której mowa w art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a. 4.4. Z bezczynnością organu podatkowego mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. W konsekwencji rozpoznając skargę na bezczynność Sąd kontroluje, analizując okoliczności faktyczne sprawy, czy w sprawie zaistniał stan bezczynności, tzn. czy organ podjął określone czynności i załatwił sprawę na danym etapie postępowania, czyli czy zrealizował swoje obowiązki, wynikające z przepisów prawa. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie organ wykazał, że nie pozostawał w bezczynności, gdyż termin zwrotu przedłużył postanowieniem z dnia [...]r. a następnie postanowieniem z dnia [...] r. W postanowieniach organ przedstawił przesłanki uzasadniające ich wydanie oraz wskazał jakie czynności mające na celu zweryfikowanie zasadności zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zostały podjęte. Wskazał bowiem, że przed upływem terminu zwrotu podatku (wynikającego z art. 87 ust. 6 ustawy o podatku VAT), w toku własnej kontroli podatkowej dokonał przedłużenia tego terminu (do czego upoważniał go art. 87 ust. 2 ustawy o podatku VAT), a następnie przed jej zakończeniem, termin ten przedłużył w toku postępowania kontrolnego prowadzonego przez inny organ na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Z art. 87 ust. 1 ustawy o podatku VAT wynika, że w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Według zasady ustanowionej w art. 87 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o VAT, zwrot następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika. Wyjątek od tej zasady przewiduje art. 87 ust. 6 tej ustawy, zobowiązując urząd skarbowy do dokonania zwrotu różnicy podatku – na wniosek podatnika - w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia – przy spełnieniu warunków w tym przepisie przewidzianych. Jednak w myśl art. 87 ust. 2 zdanie drugie i trzecie ustawy o podatku VAT - jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. W konsekwencji Sąd nie podziela stanowiska strony, że zakres wyznaczony postanowieniem z dnia [...] r. o przedłużeniu terminu do dokonania zwrotu nie obejmował zwrotu przyśpieszonego. Stanowisko organu jest w tym zakresie prawidłowe. Reasumując, organ rozpatrując wniosek strony o zwrot podatku za sierpień 2013 r., nie pozostawał w bezczynności, gdyż sprawę objętą wnioskiem załatwił wydając, przed upływem 25-dniowego terminu do zwrotu, postanowienia z dnia [...] r ., a następnie postanowienie z dnia [...] r. - przedłużające termin zwrotu różnicy podatku, do czego miał prawo w świetle przytoczonych przepisów ustawy o VAT. Niedokonanie czynności zwrotu uzasadnione było ww postanowieniami. 4.5. Podkreślić także należy, że w postępowaniu wywołanym skargą na bezczynność nie jest możliwe badanie innych kwestii aniżeli obiektywny fakt pozostawania organu podatkowego w zwłoce. W konsekwencji tego kognicja Sądu jest w tym postępowaniu ograniczona do kwestii bezczynności, co wyklucza możliwość oceny poprawności aktów związanych z wykonaniem danego obowiązku publicznoprawnego. Strona ma natomiast możliwość kwestionowania ich poprawności w odrębnym postępowaniu (wyroki NSA z dnia 27 sierpnia 2013r. sygn. akt I FSK 1237/12, I FSK 1238/12, CBOSA), czego nie uczyniła. W konsekwencji argumentacja strony sprowadzająca się do polemiki z rozstrzygnięciem w przedmiocie zasadności przedłużenia zwrotu podatku VAT w toku niniejszego postępowania nie mogła odnieść skutku. Skarga dotyczy bowiem bezczynności organu podatkowego a nie postanowienia o przedłużeniu terminu do jego zwrotu i w niniejszym postępowaniu nie może być już kwestionowana. 4.6. Wskazać również należy, że podjęcie przez organ czynności niezgodnej z oczekiwaniami strony, nie może być utożsamiane z bezczynnością tego organu (prawomocny wyrok WSA w Gdańsku z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt I SAB/Gd 1/13, LEX nr 1301066). 4.7. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.