III SAB/Gl 23/13
PostanowienieWSA w Gliwicach2014-03-10
Skład orzekający: Renata Siudyka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania podatkowego jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykazała przed sądem administracyjnym, że przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb ponaglenia do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania podatkowego jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykaże, że przed jej wniesieniem skorzystała z trybu ponaglenia do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 141 Ordynacji Podatkowej. Brak takiego dowodu skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 P.p.s.a.Stan faktyczny
Spółka "A" sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. w sprawie podatku od towarów i usług. Sąd wezwał spółkę do wykazania, że przed wniesieniem skargi skorzystała z trybu ponaglenia zgodnie z art. 141 Ordynacji Podatkowej. Mimo wezwania, spółka nie przedłożyła dowodu na wyczerpanie tego trybu, co skutkowało odrzuceniem skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 10 marca 2014 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia 22 października 2013 r. "A" sp. z o.o. w K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 16 stycznia 2014 r. wezwano skarżącą spółkę poprzez ustanowionego w sprawie pełnomocnika do wykazania, że w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach został wykorzystany tryb wynikający z art. 141 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacjia Podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz 749 tekst jedn. ze zm.) – zwana dalej o.p. Pismem z 27 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącej spółki wyjaśnił, że jego mocodawczyni 15 października 2013 r. wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej w K.z ponagleniem w trybie art. 141 o.p. oraz z wnioskiem o wyjaśnienie przyczyn opóźnienia w załatwieniu sprawy.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 30 stycznia 2014 r. strona skarżąca została wezwana poprzez pełnomocnika do nadesłania wskazanego wcześniej ponaglenia z 15 października 2013 r. wraz z dowodem nadania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie z 3 lutego 2014 r. zawierało również pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wezwanie zostało odebrane przez upoważnionego pracownika Kancelarii [...] [...] r.., co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru.
Wezwanie z 3 lutego 2014 r. pozostało do chwili obecnej bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie art. (52 § 2 P.p.s.a.). Z kolei zawarte w art. 52 § 2 P.p.s.a. wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter przykładowy (por. W. Chróścielewski, Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, PiP 2004, z. 3, s. 65). Zwrot "taki jak", użyty w art. 52 § 2, po którym następuje wyliczenie środków zaskarżenia, powinien być uznany za synonim określenia "w szczególności". Przyjęcie, że zawarte w art. 52 § 2 P.p.s.a. wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter przykładowy, prowadzi do wniosku, że w wypadku skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., środkami takimi będą zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej w skrócie: k.p.a.) oraz ponaglenie przewidziane w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej (szerzej W. Chróścielewski, tamże, s. 65).
Ponaglenie jest swoistym środkiem prawnym, ponieważ nie odnosi się ono do konkretnej czynności procesowej lub też aktu administracyjnego. Przedmiotem ponaglenia jest niezałatwienie sprawy we właściwym terminie ustawowym lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p. Jest to więc prawny instrument umożliwiający stronie wymuszenie na organie podatkowym załatwienie sprawy.
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie stanowiskiem, skarga na bezczynność organu w myśl art. 141 O.p. musi być poprzedzona ponagleniem do organu wyższego stopnia (postanowienia NSA: z dnia 16 kwietnia 2013 r. sygn. Akt II FSK 861/13, LEX nr 1326672; z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt II FSK 2733/12,, LEX nr 1240428). W przeciwnym razie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Po myśli art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z powyższym należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie stronie skarżącej przysługiwało ponaglenie do organu wyższego stopnia – Dyrektora Izby Skarbowej w K. (art. 141 § 1 pkt 1 o.p. w zw. z art. 13 § 1 pkt 2 lit. a w zw. z § 3 tej ustawy).
Skarżąca spółka poprzez swojego pełnomocnika oświadczyła, że złożyła takie ponaglenie, jednakże na wezwanie Sądu z 3 lutego 2014 r. nie przedłożyła żadnego dokumentu wskazującego na wyczerpanie trybu do wniesienia skargi.
Wobec powyższego w rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie uzupełniła sprecyzowanych wcześniej braków formalnych, nie wykazała zatem, że wyczerpała tryb do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego. Wniesioną przez nią skargę należało odrzucić po myśli art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło